escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Na een hele verzameling demo's heeft Nocturnal, bezieler van dit éénmansproject Moonthoth, besloten een volledig album op te nemen. Deze Poolse heer afkomstig uit Poznán brengt alzo zeven blackmetalnummers aan de man of vrouw. Hij doet dit in samenwerking met Wolfspell records. Via dit kleinere label kreeg ik recentelijk de nieuwste van I Myrkri in mijn handen, deze van Moonthoth lijkt toch wel stukken interessanter.Lees verder ›

De vrolijke, Eindhovense hardrockers van the Dirty Denims zijn terug met een nieuwe langspeler vol met drie akkoorden rock 'n roll. Titel van de derde langspeler is Ready, Steady, Go! en het is de opvolger van het in 2017 uitgebrachte Back With A Bang!, waar ik al goed over te spreken was. Sindsdien trad de band onder andere op als voorprogramma van Whitesnake toen de band vorig jaar in Tilburg op de bühne stond.Lees verder ›

Ergens in februari 2014 maakte ik kennis met deze melodische metalcorehelden van Bury Tomorrow, uit Southampton, Verenigd Koninkrijk. Man On Fire was de toenmalige single die dit kwintet lanceerde als voorsmaakje op het album, Runes, dat wereldwijd werd gereleased door Nuclear Blast. Wat meteen opviel waren de erg stevige, bruut agressieve vocalen van frontman, Dani Winter-Bates. Daarnaast had je de melodische cleane zanglijnen van James Cameron die van een erg hoog niveau bleken. Verder weerhield ik de stevige gitaarmuur, die dan weer erg solide dan weer innovatief werd gepresenteerd en om nog maar te zwijgen van de interactie drum en bas. Ik ben deze heren blijven volgen en nu komen ze met de opvolger van Black Flame uit 2018. De hamvraag is dan ook: overstijgt deze Cannibal het Runes-album, dat voor mij nog altijd de beste plaat blijft. Voegt de band nieuwe elementen toe, of borduurt men verder op hetzelfde lapje stof?Lees verder ›

Op 25 september brengt Ayreon met Transitus een nieuw studio album uit. Volgens mastermind Arjen Lucassen zal het een heel divers album zijn. Dat hij goed is voor zijn woord horen we al in de eerste twee tracks die hij vandaag met de wereld deelt: Het dreigend atmosferische Hopelessly Slipping Away met Tommy Karevik (Kamelot) en Cammie Gilbert (Oceans Of Slumber) en de energieke rocker Get Out! Now! met Dee Snider (Twisted Sister) op vocalen en een vlammende gitaarsolo van Joe Satriani. Je hoort en ziet ze hier.Lees verder ›

Op Zware Metalen Facebook speelt zich een heuse strijd af. We zijn op zoek naar de beste deathmetalband en jij, beste lezer, jij bepaalt welke band dat wordt in de death metal battle. Inmiddels zit de eerste ronde van de battle er bijna op en mogen we tevreden concluderen dat de dagelijkse polls steeds beter worden gevonden. Terwijl de twee laatste polls nog lopen, zijn er inmiddels al ruim 4.500 stemmen uitgebracht in de eerste ronde. Daarom even een actuele tussenstand én wat opvallende feiten van de bewogen eerste ronde.Lees verder ›

Live kan het allemaal al wel eens doorslaan, zoals Lord later zelf zal toegeven. Midden jaren zeventig stonden de heren van Deep Purple niet zelden onder invloed op het podium en werden er ellenlange improvisatiesessies gespeeld van hun nummers.Lees verder ›

Op de redactie komt een vriendelijk verzoek binnen van het Nederlandse ondergrondse label Back From The Grave. Of wij het debuut album van Levendleed van een recensie willen voorzien? Nou, alleen al na het horen van de bandnaam is mijn enthousiasme gewekt. Een potje lijden op zijn tijd is niemand vreemd. En zeg nou zelf: leven doet af en toe lijden. Al met al dus genoeg legitieme argumenten om eens goed voor deze Algehele Malaise te gaan zitten.Lees verder ›

Reeds eerder maakte ik kennis met het Portugese blackmetaloorlogsschip Gaerea. Eindelijk is er nu de opvolger van het Unsettling Whispers-album dat uitkwam via het Transcending Obscurity-label. Met Limbo wordt opnieuw het pad bewandelt van erg smerige, diep dreunende goed geproduceerde black metal met een thema dat de meest donkere kanten van mens en maatschappij belicht.Lees verder ›

Na een bewogen en bijzonder onzekere periode voor de doomgiganten van My Dying bride, en dan vooral voor zanger Aaron Stainthorpe (bij wiens dochtertje kanker was vastgesteld) zag in maart dan toch het veertiende album van de band, The Ghost of Orion, het levenslicht. De nieuwste creatie van deze koningen van de doom is een pakkend, sereen en emotioneel meesterwerk geworden, met verwijzingen naar ouder werk, maar ook met enkele nieuwe elementen. Aaron Stainthorpe zelf was beschikbaar voor een gemoedelijk gesprek over het nieuwe album. Een dergelijke kans om met deze artistieke grootheid van gedachten te wisselen over het album, persoonlijke emoties, knuffelbare dieren, de bijbel en moderne poëzie konden we écht niet voorbij laten gaan. Hieronder vindt u het verslag van deze conversatie die tot stand kwam tussen lockdown België en lockdown U.K.Lees verder ›

De zomer van 2020 is definitief voorbij. Het laatste grote openluchtfestival dat in Nederland nog op de planning stond, Baroeg Open Air in Rotterdam, buigt ook het hoofd voor corona. Het festival wordt verplaatst naar 11 september 2021. Hoewel de coronamaatregelen op 1 juli versoepeld zijn, blijft de social distancing-regel van anderhalve voor onbepaalde tijd van kracht en moeten festivalbezoekers verplicht zitten. Daardoor is het voor de organisatie van…Lees verder ›

Dit, voor mij niet zo, onbekende trio uit Duitsland en buurlanden brengt al sinds 2012 platen uit die je als blackmetalliefhebber terugwerpen naar de jaren '90. En laat dat nu net een periode zijn waarbinnen er veel kwaliteitsplaten zijn afgeleverd.Lees verder ›

Uit het zuiden van de provincie Ontario, Canada meer specifiek uit Hamilton, komt dit hardcorecollectief, Counterparts. De band is al actief sinds 2010 en Nothing Left To Love is alweer hun zesde langspeler. Deze kwam echter al uit in 2019. Waarom dan nu bespreken? Ja, omdat diezelfde kerels recentelijk twee extra nummers lanceerden onder dezelfde albumtitel maar dan de b-kantjes. Lees: er waren nog wat nummers over die te goed waren om weg te kieperen. Ook bleek dit zesde album nog niet besproken te zijn in 2019. Vandaar, het twee-vliegen-in-één-klap-principe.Lees verder ›

Het Engelse Shadowflag gaat mee vanaf 2012, debuteerde een jaar later en met In Asylum Requiem staat de teller op vier albums. Hierop krijgen we in ruim 34 minuten zes nummers voorgeschoteld waarvan de afsluiter boven de tien minuten klokt. Aan lichte kost doen ze dus niet.Lees verder ›

De Engelse taal is vele woorden rijk. De hoeveelheid bandnamen die je er mee zou kunnen maken is hierdoor oneindig. Maar ergens tussen de zeeën van muzikale categorieën is er één genre dat tussen de rokershoestjes door “oneindigheid is overschat” kucht. Met droge kelen en katoenmonden grommen ze dat je er, voor een goede bandnaam, genoeg aan hebt om te kunnen kiezen uit een selectie van zo’n tien woorden. Ik heb het hier natuurlijk over stoner doom. Als je je band qua naam niet schaart onder de paraplu van de Acid Goat Weed Witch Bongcult, hoor je er tenslotte niet bij. Met deze zeer beperkte woordselectie is het in lijn der verwachting dat er óók een band bestaat met de naam WeedWizard (niet te verwarren met Mammoth Weed Wizard Bastard, overigens).Lees verder ›

Dit Hindsight is alweer het zevende album van deze metalcore-helden uit de USA, regio New York. De troepen die nog steeds aangevoerd worden door frontman en brulboei Frankie Palmieri zijn er in geslaagd om maar liefst dertien nieuwe songs te schrijven. De laatste release dateert alweer van 2017 en kreeg de titel Look At Yourself mee. Deze plaat werd toen vakkundig gefileerd door collega Migom, die er geen proper woord over geschreven kreeg.Lees verder ›