Headlines

Met Amaltheia zitten we in het Verenigd Koninkrijk, meer nog in Londen. Dit viertal heeft hun debuutalbum laten mixen en masteren in de BST studio in Parijs en liet de drumtracks opnemen in Griekenland. Je kan het bijzonder noemen, maar het heeft wel gewerkt. Zo zijn de heren erin geslaagd hun gelijknamige debuutplaat toch een groezelig en vettig geluid mee te geven. De heren houden het graag vuil en vettig maar ook snel en brutaal en bij wijlen soms wat eigenaardig. Het geeft me allemaal een Frans/Poolse schoolgevoel mee. Misschien net daarom dat de heren onderdak gevonden hebben bij het Poolse Godz Ov War label.Lees verder ›

Gutter Creek is de nieuwe band van Søren Adamsen, de Deense ex-frontman van Artillery. De man ging een samenwerking aan met de Canadezen Hanchuck en Kroll en deze Gutter Creek is de bands debuutplaat. Je zou verwachten om Deens dynamiet te horen. Snoeiharde Deense thrash zoals Artillery deze brengt, maar niets is minder waar. Gutter Creek trekt resoluut de kaart van de traditionele heavy metal, gekruid met southern rock-invloeden. Absoluut niet Deens of Canadees dus. Moet kunnen, toch?Lees verder ›

Vexier van E-L-R: dromerig zoals Alcest en hypnotiserend gelijkelijk Wolvennest. E-L-R is een trio uit Zwitserland dat zogenaamde doomgaze maakt, of gewoon post-metal met een zwart randje. Het gebruik van doommetalelementen is namelijk maar spaarzaam op Vexier. Getekend bij Prophecy Productions brengen en S.M., I.R. en M.K. de opvolger op hun alom geprezen debuutalbum Mænad.Lees verder ›

Het Slovaakse viertal Besna maakte al eerder een bijzonder goede indruk middels zijn bijdrage aan de split met het Duitse Abyss. Een split die ik, moest je die nog niet beluisterd hebben, zeker ten stelligste aanraad net als al het eerdere werk van deze band trouwens. Het eerste volwaardige album van de heren, Zverstvá, ligt nu voor me en het verbaast me dat deze plaat in eigen beheer uitgebracht wordt. Zeg nu zelf: de heren bulken van het talent, schrijven erg sterke muziek en leveren met dit debuut ook weer een post-blackmetalknaller af.Lees verder ›

Ze komen uit Brisbane, Australië. De jongens van Gutterfire! met uitroepteken. De band speelt een soort energetische fusie van hard rock, grunge, stoner en punk. Als deze omschrijving je aanspreekt moet je zeker verder lezen. De band spiegelt zich een beetje aan Kyuss en Red Fang, maar geeft zijn eigen toets aan rockmuziek. Net het soort band dat ik maar al te graag ontdek en beluister. De nieuwe plaat van Gutterfire! heet Chill en dat ga ik dus ook doen terwijl ik deze de muziekinstallatie in knal.Lees verder ›

Degene die graag geluiden hoort van zwartgallige gozers, die zal in Tugt gegarandeerd genoegdoening vinden. Tugt is van origine een Deens eenmansproject. Voor het opnemen van dit album heeft het brein achter deze operatie, Skovgænger, twee andere muzikanten in de arm genomen. Dit zijn niemand minder dan Saxtorph en Ahnstrøm. Lieden die we onder andere zouden kunnen kennen van de vrolijk getitelde band Cause of Death: Suicide. Een band waar overigens vrij weinig van te vinden is, maar de bandnaam spreekt boekdelen.Lees verder ›

Deze vierkoppige Deense draak die zich Heidra laat noemen, heeft een nieuw album uit met als titel To Hell Or Kingdom Come. Het is de opvolger van The Blackening Tide. Het nieuwe album komt uit via Mighty Music. Deze Denen staan garant voor melodische death metal die wordt geïnfuseerd met power-, folk- en paganinvloeden. Eigen aan deze band is de erg sterke cleane zang van de heer Morten Bryld. Wie goed de onderstaande line-up al bekeken heeft, ontdekt dat er geen vaste drummer in deze band zit. Voor de opnames van deze plaat, opnames die deels in hun thuisland maar ook deels in Italië werden gedaan, lieten de heren de drumkruk bemannen door niemand minder dan Francesco Paoli van, inderdaad, Fleshgod Apocalypse.Lees verder ›

Bipolar Disorder is het quasi-soloproject van een zekere Mark Mc Antony uit Bergamo, Italië. Niet zijn echte naam nee, maar we zullen hem Antony noemen vanaf nu. De man groeide naar eigen zeggen op door naar Iron Maiden te luisteren en kwam daarna in contact met bands als Slayer, Anthrax, Testament en Metallica. We weten allemaal wat voor een impact dat kan hebben, nietwaar? Antony leerde zowel ritme- als sologitaar spelen en deelde het podium met tal van lokale, Italiaanse thrash-muzikanten. Hierdoor kreeg hij de smaak nog meer te pakken en studeerde hij voor geluidstechnicus. Nu is de man klaar voor een volgende stap, namelijk een eerste album!Lees verder ›

We gaan terug naar de onderbuik van de Chileense black metal. Met Gryftigæn komen we een band tegen die deel uitmaakt van de Pure Raw Underground Black Metal Plague Circle. Dit is natuurlijk niets nieuws voor de kenners, want bands als Winterstorm en Wampyric Rites passeerden al eens de…Lees verder ›

Na een heruitgave, wat ook een heropname bleek te zijn van Salem 1692 (MMXX), komen de Amerikanen van Ceremonial Castings opnieuw met een heruitgave en heropname ook via het Duitse Eisenwald Records. Dit, Our Journey Through Forever, is een collectie van achttien nummers geworden die de heren handmatig uit hun eigen kerker hebben heropgegraven. Deze worden aangevuld met twee gloednieuwe instrumentaaltjes. Dit alles om hun 25 jarig bestaan wat op te luisteren.Lees verder ›

Rotten Casket heeft de tijd en ruimte gevonden om de handen weer eens ineen te slaan. In 2016 verscheen de compilatie Emerged From Beyond met daarop het eerder verschenen materiaal, afkomstig van twee EP's. De heropleving van deze band vindt overigens plaats met een nagenoeg compleet andere bezetting. Zo is Frank Bergesson als gitarist nog de enige muzikant die de oprichting in 2013 heeft meegemaakt. Inmiddels zijn een paar aansprekende namen aangesloten waarmee First Nail In The Casket is opgenomen.Lees verder ›

Neurotech aka de Sloveen Wulf, is stilaan een icoon aan het worden voor ondergetekende. Hij houdt quasi op zijn eentje mijn liefde voor industrial (metal) staande, haalde in 2021 mijn jaarlijst met het fantastische Solace (hier lezen) en brengt regelmatig nieuw materiaal uit. Tussen alle black (en een deel death) metal door zuigt hij mij naar binnen in zijn fantasie wereld vol sci-fi en futuristische spielerei. Nu heeft de beste man vier nieuwe nummers in een album gepropt, vier nummers, elk tien minuten lange epische symfonieën - de titels geven het al weg - die puur instrumentaal van aard zijn. Ver weg van onze aarde weliswaar.Lees verder ›

Ik heb mijn blackmetal het liefst met een soort van sausje. Dat mag een overaanwezig keyboard zijn, dat mag pure elektronica zijn, dat mag ambient zijn. Ik vind een band als Igorrr tien keer interessanter dan Bathory, Venom of andere ouwe meuk, om het maar even plat te zeggen. Bands als Dodheimsgard, White Ward en Mesarthim staan hoog in mijn vaandel. Deze bands zijn ergens verbonden met blackmetal en hebben daarmee allemaal wel een connectie met elkaar.Lees verder ›

The Ocean is het tweede album van deze Amerikanen. Je zou de geboorte van Fostermother maar zo gemist kunnen hebben. De band bracht een eerste volledige album uit in 2020. “Voor fans van Monolord”, had de tekst in de beschrijving kunnen zijn. Wat deze band doet is klassieke doom mixen met wat verschillende invloeden. Of het nou fuzzy gitaren van stoner zijn, of juist wat meer psychedelische klanken: Fostermother probeert een balans te vinden. The Ocean klinkt als het zoeken naar die balans, waarin de verschillende onderdelen worden onderzocht.Lees verder ›

In afwachting van hun nieuwe album brengt Tygers Of Pan Tang een 4 nummers tellende EP op de markt. Twee nummers daarvan kon je al vinden op hun eerste album Wild Cat uit 1980. De band zelf bestaat trouwens al twee jaar langer. Om het toch een beetje extra interessant te houden, werden die 2 oudere nummers heropgenomen. Dat zorgt natuurlijk voor een betere, warmere productie, een moderner en voller geluid. Nogal wat platen de in New Wave Of British Heavy Metal sfeer uit die periode klonken soms vrij pover.Lees verder ›