Headlines

Laster, een trio van eigen bodem met als uitvalsbasis Utrecht en ver daarrond, bestaande uit leden van Freja, Willoos, Nusquama, Silver Knife en nog zo vele andere bands, is altijd al een beetje een geval apart geweest. De heren combineren sinds 2012 typische blackmetalelementen met alles wat hen interesseert uit andere genres zoals jazz, rock, shoegaze en artpop en voegen daar naar eigen smaak nog wat post-blackmetalelementen aan toe. Muzikaal is het een geheel eigen reis, een reis die ze verderzetten met Andermans Mijne na Het Wassen Oog in 2019 via Prophecy Productions uitgebracht te hebben.Lees verder ›

Klak! Dat is het geluid dat er te horen is wanneer mijn onderste rij voedselmalers de bovenste exemplaren na een krappe zesenhalve minuut weer ontmoeten en daarmee het gapende gat in mijn gezicht doen sluiten. Wat is hier in satansnaam gebeurd? Wel, het eerste nummer is zojuist afgelopen van de nieuwe plaat van Kaunis Kuolematon. Wat een waanzinnige opening van dit nieuwe album Mielenvalta. Finse melodische death-doom in optima forma, daar valt je de bek wel even van open!Lees verder ›

Yes! Vijf jaar na het uitbrengen van The Scythe of Cosmic Chaos komt het langverwachte vervolg van de deathmetalband Sulphur Aeon uit, met als release datum 13 oktober 2023. Toen ik dit album in de promotielijst zag twijfelde ik geen seconde en gaf me direct op om de nieuwe plaat te horen en te recenseren. Ik ben erg onder de indruk van het eerdere materiaal van deze Duitse band. De plaat heeft de titel Seven Crowns and Seven Seals meegekregen. Met mijn aanmelding probeer ik ook een beetje mijn nieuwsgierigheid te bevredigen daar ik gewoon niet te lang kan wachten om de digipak en deluxe boxversie te ontvangen die ik direct in de preorder heb gezet bij Ván Records. Ik ben nog niet van de vinyl dus die laat ik schieten. Daar komen ook verschillende versies van uit en ik kan me voorstellen dat de afbeelding van de hoes er prachtig uit komt te zien op LP-ormaat.Lees verder ›

Falistra staat gecategoriseerd als een etherisch duister muzikaal duo. Hierbij maken de bandleden ook gebruik van ambient. Ada en Onanet vonden elkaar in 2021 en besloten om samen delicate en intieme muziek te maken. Geen zware metalen dus, maar uitgesponnen klassiek geaarde taferelen waarin ook veel ademruimte zit. Over de gehele linie is dit niet zo duister als dat we in eerste instantie vermoeden. Maar wat is het dan wel?Lees verder ›

Power metal uit Duitsland! Toch wel één van de betere locaties voor dit metalgenre, naar mijn bescheiden mening. Het is tenslotte Duitsland waar deze legendarische namen vandaan komen: Gamma Ray, Helloween, Edguy en Blind Guardian. En voor een ietwat nieuwere generatie is er ook nog Powerwolf, Mob Rules, Avantasia en nog vele anderen. En wat heeft dat gemeen met Primal Fear, vraag je je misschien wel af? Zanger Rolf Scheepers heeft ook zijn bijdrage geleverd bij Gamma Ray, Helloween en Avantasia. Kruisbestuiving noemen ze dat, toch? Hoe dan ook, de band is terug met het nieuwe album, genaamd Code Red: een oproep aan en een mededeling over de maatschappij.Lees verder ›

Bergrizen is de zoveelste (black)metalband uit het in oorlog verkerende Oekraïne. Een eenmansband met Myrd'raal als geestelijk vader. We lezen terug dat de titel van dit album Orathania eigenlijk de poëtische naam voor het land Oekraïne is. Het is inmiddels het zesde album van de band, sinds het vijftien jarig bestaan waarbij nieuwe en oude blackmetalelementen met elkaar worden verweven. Zoals verwacht is dit dan ook een folkloristische variant met veel eerbetoon aan het land en zijn regio's. Er worden dan ook maar liefst twaalf nummer gevangen in een tijdbestek van "slechts" zevenendertig minuten. In de beginfase horen we tijdens de eerste nummers vooral heel veel ambient, soundscapes en sfeer terug. Het is dan ook (te) lang wachten op de eerste "uitbarsting", die er uiteindelijk pas komt wanneer Tavria Grace aanvangt.Lees verder ›

Het Noorse Sicut Glaces presenteert met Kalde Minner Fra Fortiden (‘Koude Herinneringen Uit Het Verleden’) zijn nieuwe EP. Hiermee probeert het duo V. en S. een brug te slaan tussen neo folk en atmosferische dungeon synth. Qua stijl wordt er dus een andere muzikale koers bevaren dan het zwartmetaal uit eerdere releases. Kalde Minner Fra Fortiden is een sfeervolle plaat geworden die bij liefhebbers van zwaarmoedige synthesizers en soortgelijke ambientklanken goed in de smaak zal vallen.Lees verder ›

Dissonante black metal uit begin jaren negentig. Er zijn voorbeelden te over, zonder dat ik deze hier achtereenvolgens voor u ga uiteenzetten. Ik ben per slot van rekening redacteur en geen opvoeder, nou ja, niet die van u in ieder geval. En ten huize Aarts willen de kinderen (nog) niet aan de black metal. De mainstream slaat ook hier onverbiddelijk toe. Hagatiz is dus werk voor de purist, die zijn black nog graag zonder opsmuk hoort. De bandbezetting is duidelijk, maar wie wat doet blijft voor mij nog een raadsel. En dat boeit eerlijk gezegd ook vrij weinig. Dat past wel bij de obscure aard van deze band, die door kwaliteitslabel Amor Fati is ingelijfd.Lees verder ›

De heren Hanged en Ghost, kent u ze niet? Nou, niets om je voor te schamen hoor, aangezien deze Portugezen na een hiatus van een decennium nu pas met een derde plaat op de proppen komen. Cold Grave Sensation is de opvolger van het in 2013 verschenen The Attraction of Oblivion. Daarvoor bracht de band in 2011 het debuut Knowledge of the Occult uit. Allen bleven bij Zware Metalen en uw redacteur van dienst onder de radar.Lees verder ›

Eternal Sacrifice is een symfonische blackmetalband uit Brazilië. Die bestond in 2019 25 jaar en bracht toen Ad Tertivm Librvm Nigrvm uit, hun derde langspeler, om hun bestaan feestelijk op te luisteren.  In 2020 volgde Demongorgon - A History Of Rites, Skulls, Serpents And Fire, een plaat die niet door ons werd opgepikt. Jammer, want dat bleek ook al een dubbel album te zijn. Ook? Inderdaad, deze nieuwe plaat Inclinavit Se Ante Altare Diabolvs est Scriptor... Regere Sinister is ook een dubbelalbum geworden. Een album met maar liefst veertien nummers en een speelduur van respectievelijk, pak hem beet, 49 en 53 minuten. Poeh, dat wordt een hels karwei. Een even helse klus als praten tegen mensen die je niet kent of in sociale interactie gaan met individuen die je geen bruine boterham interesseren. Dagelijkse kost als je het mij vraagt.Lees verder ›

Half augustus verscheen de debuut EP van deze Amerikaanse eenmansband Scarlet Empyrean. De heer Nattlyd zorgt voor een drietal vrij pure melodieuze blackmetalnummers met een gezamenlijke duur van eenentwintig minuten. Dit alles is beperkt tot een oplage van een dertigtal kopieën op cassette. Uitgebracht in eigen beheer onder de naam Heaven's Night. Gelukkig kunt u ook de digitale vorm van dit werk met de titel Nysthica tot u nemen.Lees verder ›

Wie zijn schuld is het eigenlijk? Is het jouw schuld of gewoon de mijne? Dien ik dan zoals gewoonlijk mea culpa te zeggen of jij voor de verandering? De twee heren van Frozen Wreath afkomstig uit Hongarije roepen het gedwee met twee. Mea Culpa is de opvolger van de debuutplaat Memento Mori uit 2021 ook uitgebracht door Filosofem Records, eveneens een Hongaars label. De twee heren Neubauer en Szele maken deel uit van bands op dit label. Zo kan je Neubauer terugvinden in de line-up van Vrag en Witcher en speelt Szele in De Profundis. De heren lijken elkaar wel gevonden te hebben in het maken van atmosferische black metal. De thematiek is deze van zelfdoding en de muzikale omlijsting er één van oude Dimmu Borgir, Catamenia en And Oceans.Lees verder ›

Hoewel we het meer dan een decennium zonder de Britse rockband Porcupine Tree moesten stellen, heeft frontman Steven Wilson eigenlijk nooit stilgezeten met solomateriaal. Ook het feit dat de band vorig jaar een langverwacht vervolg presenteerde op de discografie onder de naam Closure/Continuation heeft deze muzikale duizendpoot niet afgeremd. Vandaar dat hij in de loop van september The Harmony Codex uitstuurde op de wereld, inmiddels de zevende langspeler van de man zelf.Lees verder ›

Beyond Shadows is een tweemansformatie afkomstig uit New York, Verenigde Staten van Amerika, en ze spelen melodische death metal op de klassieke wijze, namelijk op zijn Göthenburgs. Nochtans worden ze in de promofolder aangekondigd als een Zweedse band afkomstig uit Göthenburg, verstaan wie verstaan kan. In ieder geval heeft het me een paar minuutjes gekost om dit grapje te doorgronden. Het zijn toch boefjes die promojongens. De twee heren doen alles zelf, brengen dus deze zelfgetitelde plaat uit in eigen beheer en doen dit met behulp van wat flitsend, gekleurd artwork en natuurlijk met een dijk van een productie: niemand minder dan Fredrik Nordström van de Fredman studio zat aan de knoppen. Je moet het maar voor elkaar krijgen. Trouwens, onderstaand Youtube-filmpje is niet van een nummer van de nieuwe plaat maar geeft wat ouder werk weer dat echter perfect aansluit bij het huidige geluid.Lees verder ›

Finland is een land met slechts om en bij vijf en een half miljoen inwoners. Het is het land van de duizend meren en het heeft superlange, echte winters. Het is daarom niet zo gek dat er best veel goede black- en deathmetalbands uit het land komen. Zulke duistere kille omstandigheden geeft een goede voedingsbodem om tot allerlei verdorven composities te komen. De technische death metal variant is daarom misschien niet zo rijkelijk terug te vinden in het hoge Noorden: technische death associeer ik toch niet met hel en verdoemenis en aanverwante zwartgallige thema's. Hoewel er met Demilich en De Lirium’s Order wel degelijk goede bands zijn. En dan hebben we hier het tweede album van de heren van Omnivortex. Dit is de opvolger van het in 2020 uitgebrachte Diagrams of Consciousness en dat vond ik een geweldige plaat. Technische death metal op het hoogste niveau.Lees verder ›