Headlines

IEI of beter geschreven Ignoramus Et Ignorabimus, vrij vertaald "wij weten het niet en willen het niet weten", bleek een EP afkomstig uit Polen gemaakt door de heren in Zørza. Hellven iets gemakkelijker uit te spreken, is nu ruim één jaar later de eerste plaat. En zoals zo vaak met Pools materiaal zit ook hier Godz Ov War Productions weer met een neusje en een paar tengels tussen. Of het terecht is, lezen jullie op het einde. Wat wel is, is dat op hetzelfde moment ander Pools blackmetalgeweld op ons wordt losgelaten in de vorm van de nieuwe plaat van Königreichssaal. Misschien is het gewoon een aanzet tot een waarlijk zomeroffensief. Want wat is er nu lekkerder dan met een korfje aan gortige releases in je rugzak op vakantie te vertrekken?Lees verder ›

Kvaen, de band rond bandbrein Jacob Björnfot, komt opnieuw met een plaat. The Formless Fires werd deze getiteld. Waar de vorige twee platen The Funeral Pyre (2020) en The Great Below (2020) nog kwamen via het eveneens Zweedse maar kleine Black Lion Records maakt de band nu de overstap naar Metal Blade Records en dat mag je best een verrassing noemen. Alhoewel, de vorige platen waren meer dan degelijk, de band toerde extensief en zal door het vele werk wel opgevallen zijn. Dus, wel verdiend in mijn ogen.Lees verder ›

Waar het vorige album De Doden Rusten Niet In Vrede en de EP Angst nog in eerste instantie in eigen beheer uitkwamen, is er na die laatste release toch een verdere samenwerking tot stand gekomen tussen dit Sittardse Wurgilnō en het Duitse Fetzner Death Records. Krijtland is de titel van het nieuwste album, volgepropt en volgestopt met acht eerder ruwe, rauwe, robuuste blackmetalnummers die in zijn geheel een verhaal combineren van mythes, sages, legenden die zich afspeelden lang, lang geleden in het Nederlands Limburgse landsgedeelte.Lees verder ›

Een nieuwe Italiaanse band van Talamandas (Holy Martyr) en Enharioth (Shardana/The Blacktones) met de naam Astral Fortress. De heren vonden een bassist en een drummer erbij, om samen melodische death/black te maken in de oude stijl. Volgens de promotekst moeten we denken aan een mix tussen '90 jaren bands Dissection, Unanimated en oude Darkthrone gecombineerd met de no nonsens aanpak van Morbid Angel. Mooi verhaal, maar klopt daar eigenlijk wel iets van?Lees verder ›

Dubbel zo elegant, dubbel zo verfijnd, dubbel zo filmisch. Dat is onze rubriek Dubbel Zo Zwaar. Een nieuwe, langverwachte, gevoelige plaat, die simpelweg vraagt om van meer dan één kant bekeken te worden. Deze keer gaat de focus op Les Chants de l'Aurore, het nieuwe album van het Franse Alcest. Yves Pelgrims (favoriete genre: black metal) en Patrick Verhoeven (favoriete genre: dissonant death) laten er deze keer hun licht op schijnenLees verder ›

Duizend-en-een-nacht is een bundeling van verhalen. De vertellingen erin stammen oorspronkelijk uit het Midden-O0sten en dateren mogelijk al van voor de christelijke jaartelling. In de westerse cultuur werden ze pas bekend in de achttiende eeuw en dan voornamelijk als sprookjes. De Fransman Antoine Gallard haalde een aantal verhalen naar Europa en vertaalde ze. De vele erotiek en het hoge alcoholgebruik liet hij uit de oorspronkelijke teksten kuizen, waardoor het sprookjesgehalte veel sterker naar voren kwam. Bekende sprookjes uit de bundeling zijn Aladin en de wonderlamp, Ali Baba en de veertig rovers en Sinbad de Zeeman. Wetenswaardig detail: er zijn geen Arabische manuscripten van Aladin en de wonderlamp en Ali Baba en de veertig rovers, die dateren van voor de vertaling van Galland. Heeft de Fransman ze zelf verzonnen of misschien van anderen gehoord en aan het papier toevertrouwd?Lees verder ›

Oh Hiroshima's Oscillation kwam op onze webstek aan bod in 2019. Dat bleek dan voor deze Zweedse post-rockers de laatste keer dat er aan hen aandacht werd verleend. All Things Shining is de nieuwe plaat en komt uit via Pelagic Records. Dat wil zeggen dat we helemaal geen aandacht schonken aan Myriad en een EP waarvan me de titel even ontgaat, ahja, Humane, beiden uit 2022 als ik het goed heb. Jongens toch gewoon op de blote poep zou ik zo zeggen. In ieder geval blinkt niet alles wat schijnt, werd me ooit verteld maar deze jongens denken daar blijkbaar toch heel anders over. Zo zie je maar weer dat oude wijsheden in een ander tijdskader geplaatst heel anders kunnen geïnterpreteerd worden.Lees verder ›

Je kunt iedere dag gaan liggen muggenziften over het weer, die tering saaie collega die niet vooruit te fikken is of over de ellenlange blikkenparade op de snelweg die je iedere dag moet trotseren om bij je saaie kolere baan te komen. Je kunt óók al deze frustratie omzetten in muzikale woede, een label strikken dat gek genoeg is om het uit te brengen en een plaat opnemen waaraan je je fikken levend verbrandt, ook al pak je het aan met ovenwanten. Vorig jaar zag ik de geschifte band Candy al live op Jera On Air en nu komt men via Relapse aanzetten met deze defibrillator genaamd It's Inside You, gemixed door Kurt Ballou (Converge).Lees verder ›

Het luik naar de zolderkamer is heropend. Het heeft maar liefst zeven jaar geduurd, maar eindelijk is er een nieuwe schijf van deze aanbidders van Mercyful Fate en King Diamond. We hebben het natuurlijk over het Duitse Attic. Waar we in 2017 op het conceptalbum Sanctimonious nog meegenomen werden naar een nonnenklooster vol dood, verderf en intriges, keren we nu terug naar de wereld van de hekserij, zoals op debuutalbum The Invocation ook al het geval was. Toepasselijk genoeg heet album nummer drie dan ook Return Of The Witchfinder.Lees verder ›

Wanneer een band in staat is om heel productief te zijn en ieder jaar, of om de twee jaar, met een nieuw album op de proppen komt, is het resultaat lang niet altijd even goed. Toch zullen de fans het wel vaker slikken wanneer de grotere namen eens een minder album of zelfs een uitglijder maken. De zogenaamde cultstatus is voldoende om te kunnen overleven en als de betreffende band dan weer eens een knaller van een album uitbrengt komt het uiteindelijk allemaal goed. Nu bestaan er ook bands die aan de lopende band knallers uitbrengen in de vorm van EP's, albums, splits en dergelijke. Maar daar hebben we het nu niet over. De Grieken van Sunburst vallen niet in deze categorie en er zijn nog geen uitglijders op de markt verschenen. Kan ook eigenlijk niet anders, want het debuut Fragments of Creation uit 2016 werd in de pers met lovende woorden besproken.Lees verder ›

Eastern Tales is het derde album van de Franse epische blackmetalband Belore. Waarom de vorige twee albums onze zware webzine niet bereikt hebben, of niet van een recensie zijn voorzien blijft onduidelijk. Het label Northern Silence Productions heeft vaak aardig materiaal in huis en soms zit er zelfs iets bijzonders tussen, zoals de laatste van Pestilential Shadow's (Devil's Hammer). Deze band, die in essentie uit oprichter Aleevok en drummer Charlie Videau bestaat is van een volstrekt andere orde dan de barbaarse Aussies.Lees verder ›

Het begeleidend schrijven van dit Reclaim - het tweede album van het Amerikaanse Shadow Limb - doet vermoeden dat we hier niet te maken hebben met een al te pretentieuze band. Initieel lees ik dat de band is gegroeid, tot een meer volwassen entiteit, waarbij de veelzijdigheid van de composities op dit Reclaim naar voren komt. Dit uit zich dan in een vorm van progressieve rock en metal, waarbij er meerdere lagen en texturen naar boven komen om zo tot een luisterwaardige ervaring te komen. Niet meer en niet minder, op dit Reclaim. Is dat ook wat ik terug hoor wanneer ik de plaat een eerste luisterbeurt geef? Tijdens het openingsnummer To Reclaim zeker! Maar wat er daarna voorbij komt is toch wel van een volstrekt andere orde.Lees verder ›

Het Duitse - uit Kassel afkomstige - Dark Horizon is een meloblackband die al sinds 2007 meedraait. Daarvoor zelfs een jaartje onder de bandnaam Devastation in een iets andere bezetting. We zijn nu inmiddels een jaartje of achttien verder, wanneer de band toe is aan zijn tweede album. Nou ja, het debuut verscheen twaalf jaar geleden, maar u begrijpt dat de Duitsers niet zo heel productief zijn. Het ziet er naar uit dat frontman Mike (vocalist) ons zelf heeft gecontacteerd om dit Darkness Falls Upon Mankind onder de aandacht te brengen. Een typisch plaatwerk onder eigen beheer, waarvan akte. Aan sympathie in dit geval ook geen gebrek, want als de band zelf de moeite doet om één en ander voor het voetlicht te brengen, dan moet dit haast wel getuige van de nodige passie en werklust. Al spreken we hier hoogstwaarschijnlijk over een hobby op muzikaal gebied.Lees verder ›

Een Peruaanse solo-artiest met de naam Guido Jeri zit achter dit Alpha Lyræ. Woonachtig in Londen weliswaar, begeeft de muzikant zich met zijn muziek op de scheidslijn ergens tussen deathdoom en progrock/metal. Het zelf getitelde debuut is een conceptuele verhandeling over de toewijding aan zijn dochter en de uitdagingen voor de volgende generaties in zijn algemeenheid, zo lees ik in de bijgesloten promobeschrijving. Dit maakt het naast een persoonlijk werk, tegelijkertijd ook een introspectieve beleving.Lees verder ›