Headlines

Pas op: gloeiend heet! Zij die van slam en brute death metal houden weten het al langer, maar Peeling Flesh musiceert in zijn genre op level eindbaas en is momenteel een van de snelst opkomende bands. Unique Leader Records hoorde het, wist dat het goed zat en lijfde het gezelschap snel in. Daarom verschijnt dit magmaschijfje via het Amerikaanse kwaliteitslabel. We mogen loodzware slamdeath verwachten en speciaal voor deze gelegenheid heeft men ook nog eens beroep gedaan op veel gastbijdrages.Lees verder ›

De man die al in vele oorlogen heeft gevochten en telkenmale weer opstond, is terug met één van zijn bands. De heer Saukkonen kiest ervoor om met zijn band Wolfheart Draconian Darkness uit te brengen. Plaat nummer zes alweer en dit in dezelfde bezetting als op de vorige erg degelijke plaat, King Of The North. Deze Finse roedel wolven aangevuld met ééntje uit het Griekse schiereiland maakt ons melodische deathmetalliefhebbers op geijkte tijdstippen blij met een release vol diep donkere, koude en kille nummers.Lees verder ›

Sinds 2017 timmeren de bandleden van Kalandra aan de weg. Niet direct een strak geplaveide weg zoals u ook in onderstaande tekst vanuit de promo zal lezen, maar wel eentje die we op zijn minst origineel zouden moeten noemen. Nog nooit van dit Kalandra gehoord, zegt u? En u beschikt over een voorliefde voor etherische klanken? Lees gerust even verder.Lees verder ›

Toen in 2019 het derde album Artifacts van het Griekse Mother Of Millions uitkwam via ViciSolum Records kon ik niet anders dan - na uiteraard talloze luisterbeurten - dit album in mijn Jaarlijst op te nemen. Redacteur RammJoch schreef een lovende recensie over het album: muziek vol van karakteristieken, twists, nuances en emoties. Dit was dan ook een eerste aanzet voor mij om zelf eens te gaan luisteren. Nu, vijf jaar na dato, verschijnt de opvolger Magna Mater en heb ik de nobele taak op mij genomen om er eens voor te gaan zitten, om te luisteren en te recenseren.Lees verder ›

Ja! Dat werd weer eens tijd. Een nieuwe release van het Zweedse deathmetalmonster Vanhelgd. Zes jaar na het uitstekende Deimos Sanktuarium is de band terug met een nieuw album en ik kan meteen wel zeggen dat ze in extra goede vorm zijn.Lees verder ›

Is wit echt wit en zwart echt zwart? Vanuit deze wat eigenaardig aanvoelende gedachtegang is het Oekraïense Silvern gestart. Ze wensen vanuit deze veronderstelling de dualiteit van het menselijk bestaan en het zijn in vraag te stellen, althans dat is toch het gene wat ik destilleer uit de meegeleverde informatie die het debuutalbum Stardust Sermons flankeert. Het erg goede platenlabel Vendetta Records heeft de band opgevist uit de grote blackmetalvijver en biedt hen het wereldwijde podium aan om zich te presenteren.Lees verder ›

Soms kom je namen tegen van bands waar je in een eeuwigheid niet meer van gehoord hebt. Dan denk je dat je een paar treinen gemist hebt en een inhaalmanoeuvre moet beginnen, maar in het geval van het Noorse Koldbrann ligt het niet aan mij. Het duurde meer dan een decennium om deze nieuwe langspeler te laten verschijnen. Geen idee waarom, de promofiche houdt het bij het feit dat de band 'een tijdje in de schaduw' verbleef.Lees verder ›

In 2018 voorzag ik het album Dead Suns Under The Forever Moon van Drift Into Black van een redelijk positieve review. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik mij niks meer kan herinneren van die release, behalve dat de bandnaam bij mij meteen weer een belletje deed rinkelen. De schrik zat er daarom ook meteen goed in toen ik Voices Beneath The Rubble op zette. Ik ben namelijk geen fan van Ghost B.C. Althans niet meer, vanaf alles na Meliora. Muzieksmaak kan nu eenmaal ook veranderen naarmate de jaren vorderen. Maar voordat ik verder kan luisteren naar dit nieuwe album van Drift Into Black moet ik toch eerst weer terug naar die release uit 2018, want iets klopt hier niet.Lees verder ›

Het in 2015 opgerichte Pneuma Hagion is een deathmetalband uit Texas en bestaat uit het duo R. en S. Het hier te bespreken derde album From Beyond staat klaar voor een eerste beschrijving op onze webzine. De heren draaien al sinds 2015 mee, dus het mag ondertussen wel een keertje. Vooropgesteld is het doel van het duo om zware deathmetal te maken in de stijl van mid-era Morbid Angel, in het bijzonder geïnspireerd door Gateways to Annihilation. Hallo, bent u wakker? Ik zei Gateways to Annihilation! Mooi, dan kan ik u nu vertellen hoe dit krappe half uurtje aan muziek klinkt.Lees verder ›

Op het moment van schrijven mag ik bijkomen van een goede coronaverkoudheid, zeer waarschijnlijk opgelopen tijdens Pelagic Fest, afgelopen weekend in de Muziekgieterij in Maastricht. Kort samengevat was dit een zeer geslaagd weekend vol met uitstekende bands in voornamelijk het post-rock-/metalgenre. Laat dat nu ook meteen de brug vormen naar Reverb On Repeat, een Russische post-rock-/shoegazeband met leden van onder andere de post-blackbands Trna, Somn en Olhavo.Lees verder ›

Sam Yazdian van het Iraanse Najand heeft een zoveelste blackmetalplaat uit met ambient achtergronden en depressieve bovenklanken. De titel van de plaat doet weinig goeds vermoeden: The Letter Of Death. Het heerschap zingt in het Perzisch vandaar dat ik voor de volledigheid naast de Engelse titels ook de Perzische variant heb vermeld. Dat zingen in de eigen taal, het beroepen op je eigen achtergrond vind ik altijd een sterk element en toont ook aan de luisteraar wie je bent.Lees verder ›

Brainsore bevindt zich op het kruispunt tussen grind, death, hardcore en algehele hysterie. Zonder compromissen of regels verlegt de band de grenzen voor een intense en chaotische soundscape zonder hun liefde voor groove en subtiele melodieën te verliezen. De Italianen hanteren vakkundig de woeste brutaliteit en massieve agressie van hun genre, en voegen intelligent songschrijven, effectieve arrangementen, muzikaal vakmanschap en onverwachte elementen toe aan hun geluid.Lees verder ›

Niemand kent deze band, dat kan ik u verzekeren. Het komt waarschijnlijk door de albumhoes. Want godsammekraken wat een afschuwelijke hoes! Dit is Dark Magician en het brengt een album uit. A Very Private Affair nog wel. Na een EP in 2022, die Zware Metalen schijnbaar de moeite niet waard vond, is hier het nieuwste jonkie. Dark Magician koos voor rauwe black metal. Het is een Amerikaans eenmansproject van een figuur genaamd, jazeker, Dark Magician.Lees verder ›

Collega Yves maakte in het verleden al kennis met dit uit Australië afkomstige Mekigah. In 2012 beschreef hij het tweede album met de welduidende titel The Necessary Evil en in 2015 de opvolger Litost. Grote verschillen kwamen er tussen de twee albums aan de oppervlakte, want is het nu doom, gothic of/en ambient wat het gezelschap op de wereld los laat? Uiterst experimenteel is en blijft het zeker, zo ook op vijfde plaat To Hold Onto A Heartless Heart van de Aussies.Lees verder ›

'Caveman death metal', voor fans van het oude Incantation en Kataklysm. "Shut up and take my money!" Bij de eerste term ga ik overigens al overstag, want elke release in dit 'genre' wil ik sowieso wat luisterbeurten geven. Eerder bespraken we bijvoorbeeld ook releases van Mutilatred en Sanguisugabogg. Nu is het de beurt aan de Zweden van Vomitrot die met Emetic Imprecations via Personal Records hun tweede album uitbrengenLees verder ›