Headlines

IJsland is een vakantiebestemming die een diepe indruk op mij heeft gemaakt. Het land is nog mooier en woester dan ik had verwacht, voordat ik er in het voorjaar van 2023 met mijn gezin naar toe ging. Naast het feit dat het dus een fijn land is om bijvoorbeeld een roadtrip te maken, komen er ook goede en soms zelfs uitstekende bands vandaan. Vandaag bespreek ik het werk - van wederom - een nieuwe band uit het magische land: DrungiLees verder ›

Construct of Lethe. Het bouwsel van vergetelheid. Lethe was in de Griekse mythologie de godin van de vergetelheid en tevens een van de vijf rivieren in de onderwereld of het dodenrijk, waaruit de doden drinken om hun aardse leven te vergeten. Tijdens het leven kan vergetelheid ook een rol spelen en vaak is dat geen gekozen pad. Als je langzaam in de vergetelheid raakt dan kan het vaak nare mentale gevolgen hebben voor die persoon.Lees verder ›

Een tijd terug recenseerde ik de EP van Cairns. Ik vond die EP vrij goed, dus wilde ik een fysiek exemplaar aanschaffen. Om de verzendkosten uit Engeland het enigszins waard te maken, besloot ik wat items erbij te bestellen. Daarbij zaten er twee van Ba’al. Dat was mijn eerste kennismaking met de band en dat was een fijne. De band opereert op het snijvlak van post- en black metal en hanteert daarbij ook nog wel wat stijlvreemde elementen, waaronder een overtuigende en vol pathos zittende cleane zang.Lees verder ›

In 1982 stonden de heren van het Amerikaanse Americade in Amerika op het podium. Nu, meer dan veertig jaar later, is de opname van dit optreden op een fysieke geluidsdrager verschenen. Reden genoeg om deze oude-school rock and rollers van een luisterbeurt te voorzien.Lees verder ›

IEI of beter geschreven Ignoramus Et Ignorabimus, vrij vertaald "wij weten het niet en willen het niet weten", bleek een EP afkomstig uit Polen gemaakt door de heren in Zørza. Hellven iets gemakkelijker uit te spreken, is nu ruim één jaar later de eerste plaat. En zoals zo vaak met Pools materiaal zit ook hier Godz Ov War Productions weer met een neusje en een paar tengels tussen. Of het terecht is, lezen jullie op het einde. Wat wel is, is dat op hetzelfde moment ander Pools blackmetalgeweld op ons wordt losgelaten in de vorm van de nieuwe plaat van Königreichssaal. Misschien is het gewoon een aanzet tot een waarlijk zomeroffensief. Want wat is er nu lekkerder dan met een korfje aan gortige releases in je rugzak op vakantie te vertrekken?Lees verder ›

Kvaen, de band rond bandbrein Jacob Björnfot, komt opnieuw met een plaat. The Formless Fires werd deze getiteld. Waar de vorige twee platen The Funeral Pyre (2020) en The Great Below (2020) nog kwamen via het eveneens Zweedse maar kleine Black Lion Records maakt de band nu de overstap naar Metal Blade Records en dat mag je best een verrassing noemen. Alhoewel, de vorige platen waren meer dan degelijk, de band toerde extensief en zal door het vele werk wel opgevallen zijn. Dus, wel verdiend in mijn ogen.Lees verder ›

Waar het vorige album De Doden Rusten Niet In Vrede en de EP Angst nog in eerste instantie in eigen beheer uitkwamen, is er na die laatste release toch een verdere samenwerking tot stand gekomen tussen dit Sittardse Wurgilnō en het Duitse Fetzner Death Records. Krijtland is de titel van het nieuwste album, volgepropt en volgestopt met acht eerder ruwe, rauwe, robuuste blackmetalnummers die in zijn geheel een verhaal combineren van mythes, sages, legenden die zich afspeelden lang, lang geleden in het Nederlands Limburgse landsgedeelte.Lees verder ›

Een nieuwe Italiaanse band van Talamandas (Holy Martyr) en Enharioth (Shardana/The Blacktones) met de naam Astral Fortress. De heren vonden een bassist en een drummer erbij, om samen melodische death/black te maken in de oude stijl. Volgens de promotekst moeten we denken aan een mix tussen '90 jaren bands Dissection, Unanimated en oude Darkthrone gecombineerd met de no nonsens aanpak van Morbid Angel. Mooi verhaal, maar klopt daar eigenlijk wel iets van?Lees verder ›

Dubbel zo elegant, dubbel zo verfijnd, dubbel zo filmisch. Dat is onze rubriek Dubbel Zo Zwaar. Een nieuwe, langverwachte, gevoelige plaat, die simpelweg vraagt om van meer dan één kant bekeken te worden. Deze keer gaat de focus op Les Chants de l'Aurore, het nieuwe album van het Franse Alcest. Yves Pelgrims (favoriete genre: black metal) en Patrick Verhoeven (favoriete genre: dissonant death) laten er deze keer hun licht op schijnenLees verder ›

Duizend-en-een-nacht is een bundeling van verhalen. De vertellingen erin stammen oorspronkelijk uit het Midden-O0sten en dateren mogelijk al van voor de christelijke jaartelling. In de westerse cultuur werden ze pas bekend in de achttiende eeuw en dan voornamelijk als sprookjes. De Fransman Antoine Gallard haalde een aantal verhalen naar Europa en vertaalde ze. De vele erotiek en het hoge alcoholgebruik liet hij uit de oorspronkelijke teksten kuizen, waardoor het sprookjesgehalte veel sterker naar voren kwam. Bekende sprookjes uit de bundeling zijn Aladin en de wonderlamp, Ali Baba en de veertig rovers en Sinbad de Zeeman. Wetenswaardig detail: er zijn geen Arabische manuscripten van Aladin en de wonderlamp en Ali Baba en de veertig rovers, die dateren van voor de vertaling van Galland. Heeft de Fransman ze zelf verzonnen of misschien van anderen gehoord en aan het papier toevertrouwd?Lees verder ›

Oh Hiroshima's Oscillation kwam op onze webstek aan bod in 2019. Dat bleek dan voor deze Zweedse post-rockers de laatste keer dat er aan hen aandacht werd verleend. All Things Shining is de nieuwe plaat en komt uit via Pelagic Records. Dat wil zeggen dat we helemaal geen aandacht schonken aan Myriad en een EP waarvan me de titel even ontgaat, ahja, Humane, beiden uit 2022 als ik het goed heb. Jongens toch gewoon op de blote poep zou ik zo zeggen. In ieder geval blinkt niet alles wat schijnt, werd me ooit verteld maar deze jongens denken daar blijkbaar toch heel anders over. Zo zie je maar weer dat oude wijsheden in een ander tijdskader geplaatst heel anders kunnen geïnterpreteerd worden.Lees verder ›

Je kunt iedere dag gaan liggen muggenziften over het weer, die tering saaie collega die niet vooruit te fikken is of over de ellenlange blikkenparade op de snelweg die je iedere dag moet trotseren om bij je saaie kolere baan te komen. Je kunt óók al deze frustratie omzetten in muzikale woede, een label strikken dat gek genoeg is om het uit te brengen en een plaat opnemen waaraan je je fikken levend verbrandt, ook al pak je het aan met ovenwanten. Vorig jaar zag ik de geschifte band Candy al live op Jera On Air en nu komt men via Relapse aanzetten met deze defibrillator genaamd It's Inside You, gemixed door Kurt Ballou (Converge).Lees verder ›

Het luik naar de zolderkamer is heropend. Het heeft maar liefst zeven jaar geduurd, maar eindelijk is er een nieuwe schijf van deze aanbidders van Mercyful Fate en King Diamond. We hebben het natuurlijk over het Duitse Attic. Waar we in 2017 op het conceptalbum Sanctimonious nog meegenomen werden naar een nonnenklooster vol dood, verderf en intriges, keren we nu terug naar de wereld van de hekserij, zoals op debuutalbum The Invocation ook al het geval was. Toepasselijk genoeg heet album nummer drie dan ook Return Of The Witchfinder.Lees verder ›

Wanneer een band in staat is om heel productief te zijn en ieder jaar, of om de twee jaar, met een nieuw album op de proppen komt, is het resultaat lang niet altijd even goed. Toch zullen de fans het wel vaker slikken wanneer de grotere namen eens een minder album of zelfs een uitglijder maken. De zogenaamde cultstatus is voldoende om te kunnen overleven en als de betreffende band dan weer eens een knaller van een album uitbrengt komt het uiteindelijk allemaal goed. Nu bestaan er ook bands die aan de lopende band knallers uitbrengen in de vorm van EP's, albums, splits en dergelijke. Maar daar hebben we het nu niet over. De Grieken van Sunburst vallen niet in deze categorie en er zijn nog geen uitglijders op de markt verschenen. Kan ook eigenlijk niet anders, want het debuut Fragments of Creation uit 2016 werd in de pers met lovende woorden besproken.Lees verder ›