Headlines

Reeds eerder werd een werk van de Nederlandse band Zelfhaat, besproken op deze webstek. Het betrof het in 2011 heruitgebrachte Van Jammerklacht En Wanhoopsgeschrij, een werkstuk dat onder de vorm van een demo-tape al eerder het levenslicht zag in 2007. Met Smarten Van Een Ontwijde Ziel krijgen we opnieuw een plaat te beluisteren en dit dus dertien jaar na de geboorte van het eerste kind. Op heden is Zelfhaat een solo-project. Er wordt een collectie van tien nummers voorzien, allen gedrenkt in diep droevige, suïcidale black metal.Lees verder ›

Geef toe: ook jij hebt twee keer met de ogen geknipperd toen je probeerde de bandnaam te lezen, en had eerst niet gemerkt dat de tweede letter een “v” was, en niet de “u”. Vvlva dus, een Duits kwintet dat eigenlijk de landsgrenzen nooit is ontgroeid en volgens de platenmaatschappij behoort tot de Krautrock. Dat is zeg maar de benaming voor “classic rock” in Duitsland, eind jaren '60 en begin jaren '70. Maar evengoed de naam voor de muziek die nu geproduceerd wordt door jonge groepen en die verwijst naar die periode.Lees verder ›

Hoe ver ligt het Verenigd Koninkrijk van Polen? Als je het aan A. Magnox zou moeten vragen, zou deze brave man gewoon tegen je zeggen en dit zonder verpinken: "Het is een buurland". Dit om duidelijk te maken dat de muziek die op de debuutplaat, Anthropocene, staat en bedacht is door de éénmansband Terminarch, erg gelijkend is op wat we de laatste jaren te horen kregen uit de Poolse school. Neem nu als voorbeeld bands als Over The Voids..., Mgła, Brzask en consorten. Is er dan geen eigen inbreng? Jawel hoor, het geheel is weliswaar niet zo doordacht als bovenstaande voorbeelden, maar dit neemt niet weg dat de gekozen thema's erg sterk zijn en bij wijlen een iets typischere paganeske inborst hebben, iets wat we dan weer kennen uit de Britse school.Lees verder ›

Elke band heeft zo zijn eigen bron van inspiratie. Bij de Fransen van Darkenhöld zijn dat middeleeuwse kastelen, donkere wouden en alle legendes die daarbij horen. Al sinds 2008 maken ze muziek over oude ruïnes, grotten en mythologische beesten en daarin zijn ze bijzonder standvastig. Eerst en vooral omdat de line-up al twaalf jaar onafgebroken dezelfde is gebleven: Aboth is de man achter het drumstel, Cervantes verzorgt de vocalen en Aldébaran doet de rest. Daarnaast brengen ze ook zeer consequent en plichtsbewust ongeveer elke twee jaar een nieuw album uit. Arcanes & sortilèges is dan ook al de vijfde full-length. Ook qua stijl zijn ze opvallend stabiel gebleven: de “middeleeuwse black metal”, zoals ze het zelf noemen, is een vrij klassieke adaptatie van de melodische black metal uit de jaren ‘90. Verwacht dus mid-tempo black in de stijl van Gehenna, Windir, Satyricon en zelfs Emperor, met veel synths en een zekere symfonische inslag, een middeleeuws sausje, een vleugje heroïek hier en daar en af en toe een akoestisch kampvuurmomentje.Lees verder ›

Zes lange jaren hebben we moeten wachten op een nieuw album van Thanatos en als het er dan eindelijk is... blijft het ook nog eens een paar maanden rondslingeren op de Zware Metalen-burelen. Want Violent Death Rituals verscheen al op 20 maart 2020 (waren we toen afgeleid ofzo?) en daarmee is het het zoveelste slachtoffer van het verdomde jaar dat achter ons ligt, maar heeft het tegelijkertijd zoveel kwaliteit dat het een plek in menig jaarlijstje wist te bemachtigen. Inclusief schrijver dezes.Lees verder ›

De Noorse blackmetalband Gjendød bestaat sinds 2016 en bracht intussen maar liefst twaalf releases aan de man. Schaadt de overdaad? Ik weet het niet, dus zoek ik het even voor je uit. Wel opvallend: deze Angrep is nog maar de derde full length. Intussen werden er namelijk heel wat demo's uitgebracht. Wel jammer dat het huidige album net afklokt onder de dertig minuten. De heren K en KK zullen hier niet om malen. Het lijken me twee heren te zijn die eisen dat, wanneer alweer een karrenvracht aan obscure deuntjes klaar zijn, de release onmiddellijk moet volgen. Soms boet je dan wel aan kwaliteit in, maar dat zal de heren evenmin worst wezen.Lees verder ›

Twee nummers, een EP, van het Italiaanse Totalitarian. Een anoniem opererende band, mogelijks een éénmansband ook, wiens debuutalbum De Arte Tragoediae Divinae uit 2017 ik helaas te laat ontdekte. Een zeer degelijk album vol militante black en death, vermengd met dreigende doom. Echt een aanrader: een album dat, althans voor mij, uitgroeide tot een blijver. Drie jaar later is er een EP met daarop twee nummers. Je ziet ze staan in de hoofding naast de naam van de band. Kulturkampf en Los Von Rom. Opnieuw twee lange nummers, goed voor toch dik 25 minuten waarin de Los-von-Rom-Beweging behandeld wordt. Deze EP gaat volgens mij niet over Zuid-Tirol (Duitstalig, maar gedeeltelijk in Italië gelegen), maar over een religieuze beweging in datzelfde Oostenrijk begin de twintigste eeuw. Zoek gerust op google de naam Georg Ritter von Schönerer op, dat vertelt u het nodige.Lees verder ›

Raaagh, raagh en blaaagh. Ik heb er zo lang mogelijk mee gewacht om deze online te zetten, omdat ik er weinig info over terugvond. Nu is het zover. Een demo van het Nederlandse Gärgäntuah verscheen zonet, om de zwartmetalen wereld te verwennen. Het betreft twee Nederlandse veteranen in de blackmetalscene, die anoniem wensen te blijven. Drie nummers brengen ze, die van superieure kwaliteit zijn. Vol nostalgie naar de jaren 1994 - 1996. Melodische en symfonische black, guur, Noors, goddelijk.Lees verder ›

“What you hear is what you get.” Ik heb de neiging om lange albumrecensies te schrijven, met achtergrondinformatie over de band en de voorgaande albums, gevolgd door een bespreking van de individuele nummers. Niet alleen de muziek zelf aan bod laten komen dus, maar ook het verhaal erachter vertellen. Soms beslist de band (en diens muziek) er echter zelf anders over. Zoals Necrofaith dus.Lees verder ›

HEAVY TRAP METAL! Attila-frontman Chris Fronzak en rapper Da Boi J hebben het voor elkaar. Ze hebben trap metal gemaakt. Voor diegenen die nog steeds niet weten wat trap is, haal ik even de Wiki erbij.Lees verder ›

Dit is album nummer twee voor deze Portugezen. Het eerste album Exilio verscheen in 2019. Het nieuwe album heet: Covid 666 - Velhos todos com o caralho, oftewel: Covid-666 - Oude mannen fucken ons allemaal. Deze jongens zeggen in hun promopraatje dat zij 'niets geven om mijn gevoelens', en dat is hun goed recht.Lees verder ›

Na het uiteenvallen van de Zweedse band Morbus Chron besloot gitarist Robert Andersson om Sweven op te starten. Muzikaal gezien valt de appel niet eens zover van de boom aangezien The Eternal Resonance ook een mix van rock en progressieve metal is, gecombineerd met een vleugje death. Je verwacht het niet uit Scandinavië.Lees verder ›

Het is tijd voor een vreemde combinatie waar lezers die in 2019 naar Roadburn zijn geweest wellicht al bekend mee zijn. Destijds trad de Amerikaanse folksinger-songwriter Emma Ruth Rundle voor de gelegenheid op met de heren van het sludge-gezelschap Thou. Blijkbaar is dat goed bevallen, want anderhalf jaar later is de plaat May Our Chambers Be Full daar.Lees verder ›

Your Majesty maakt integere occulte doom met een knipoog naar het verleden. Ondanks dat deze Madridse dame en heren geen vermelding hebben gemaakt van hun invloeden is het al vrij snel duidelijk dat Kyuss, Black Sabbath en Khemmis in de platenkast aanwezig zijn. Your Majesty brengt deze debuut EP uit op het piepkleine Oekraïense Loneravn Records.Lees verder ›

Godverdomme, is dat even een mooi (verlaat) kerstcadeau! Uit het niets was daar een link op Facebook van de band, met daarin een nieuw album dat te beluisteren was. En niet zomaar even een album, nee, ik heb al diverse jaarlijsten gezien die een plekje in de top regionen gereserveerd hebben. En dat is helemaal terecht...Lees verder ›

El Paso doet me altijd denken aan twee dingen: de serie Breaking Bad en een station van het populaire bordspel Ticket To Ride. Hartstikke fijne informatie, doen we niets mee. Omdat het hier toch echt over muziek gaat kan ik mededelen dat de band Sabrewulf ook in dat rijtje moet. Het viertal is namelijk afkomstig van deze Texaanse stad en brengt via Petrichor Records zijn re-release uit van het vorig jaar verschenen Mala Suerte, de tweede full-length van Sabrewulf waarbij de invloed van bands als Hypocrisy, Dismember en Entombed er duimdik bovenop ligt.Lees verder ›