Headlines

Death, Kreator en Megadeth: dit zijn bands met een legendarische status en een eigen unieke sound. Dan zijn er bands, zoals Vektor, die hier invloeden vandaan trekken en daar een eigentijdse vorm van briljante metal mee weten te maken. Zo ook het Zweedse Paranorm, zo lijkt het. De heren debuteren met Empyrean: een progressieve trash metal plaat met de nodige invloeden uit death metal.Lees verder ›

De titel Ominous is vermoedelijk een rake beschrijving van de vooruitzichten van Lake Of Tears-bezieler Daniel Brennare de afgelopen jaren. Inmiddels meer dan tien jaar geleden werd bij hem leukemie vastgesteld die chronisch bleek te zijn. De diagnose sloeg in een klap alle grond onder zijn voeten weg. De…Lees verder ›

Het Oostenrijkse Little Hole Filled brengt met And The Ants Still March On een debuut dat kan tellen voor hoofdzakelijk liefhebbers van zware, slepende doom.Lees verder ›

Bij menigeen zal het leven het afgelopen jaar door lockdown of anderszins inmiddels wat op Groundhog Day beginnen te lijken. Dan neemt het verlangen naar eindelijk eens iets anders (zeg een weekend ijspret) onherroepelijk toe. Een dergelijke kriebel had kennelijk ook huidig Immolation-gitarist Alex Bouks. Hij trommelde zijn voormalig Goreaphobia-bandgenoten op om nu eens geen pot vette death metal te maken, maar een duik te nemen in een bad met klassieke invloeden.Lees verder ›

Kennen we Exilia nog? Die nu-metalband die een keer met Rammstein op tour mocht? WLFTHRY is de nieuwe plaat van hun bassist met nog wat volk van Mellowtoy, iets dat vooral in thuisland Italië redelijk populair is. De afkorting staat natuurlijk voor Wolf Theory, de ypsilon is altijd al de enige coole klinker geweest, toch? In de betekenis van ‘iets dat klinkt’, is dit debuut eveneens een coole klinker trouwens.Lees verder ›

Hans Ziller, oprichter en enig nog origineel lid van het Duitse Bonfire bracht vorig jaar het album Fistful Of Fire uit. Wegens welbekende omstandigheden heeft de band het album nagenoeg niet kunnen promoten. Sterker nog, sinds het album uitgebracht werd, heeft de band nog geen enkel nummer kunnen spelen voor een live publiek. Omdat de band nu tijd genoeg heeft, werd besloten om een semi-nieuw album op te nemen.Lees verder ›

Psychonaut 4 is één van die bands die het suicidalblackmetalsubgenre mee kleur geven. Het klinkt raar, als je het zo leest, maar het is wel zo. Als je spreekt over DSBM, depriblack of suicidal black dan is de kans relatief groot dat de naam van deze Georgische band ook wel eens langskomt. Het album Neurasthenia gaf ik een stuk van mijn leven, in 2016. Album nummer vier kwam op het einde van 2020 uit. Ik neem hem alsnog mee.Lees verder ›

Kijk, dat maakt het reviewen van muziek nou zo leuk. Ineens ligt er een fysiek exemplaar op onze redactie van een melodieuze metalband uit Nederland. Tot voor kort had ik nog nooit van de naam Born From Chaos gehoord, maar dat kan ook kloppen aangezien Legacy het eerste officiële werk bevat. Op deze EP krijgen we vier nummers van de zeskoppige band uit Hilversum te horen die bovendien zijn voorzien van een mixing en mastering die is gedaan door Mendel bij de Leij (ex-Aborted).Lees verder ›

Tijd is er niet meer, toch zijn er nog drie die de barrière 2020 - 2021 mogen nemen in reviewvorm. De bouwstenen van dit Franse Void Paradigm deden mij het album meenemen over de tijdsgrens. Collega Yves haalde het al aan tijdens de review van de tweede van in totaal drie uitgebrachte platen (inclusief deze nieuwe), die de naam Earth’s Disease droeg, de hypnotiserende Dodecahedron-black is: out-of-the-box, psychedelisch, occulte gitaarlijnen, rauw, geen alledaags potje 90’s black. Het is meer van dat.Lees verder ›

Op het moment dat de mededeling kwam dat The Slayerking zijn album Tetragrammaton ging uitbrengen, moest ik even achter mijn oren krabben. Deze plaat heb ik namelijk al ruim een jaar in mijn bezit. Sterker nog, ik heb hem twee keer op vinyl. Eén exemplaar is de daadwerkelijke uitgave, de andere is een testpersing. De Grieken gaan hem nu, via Nomad Snakepit Productions, opnieuw uitbrengen op vinyl en CD.Lees verder ›

Net als whiskey moet rijpen om steeds beter te smaken was dit voor mij ook het geval voor Cold Dark Rain, het debuutalbum van Hvalross. Deze Roosendaalse band bestaat nog niet heel erg lang. Sinds lente 2018 om precies te zijn. De afzonderlijke muzikanten maken al geruime tijd muziek en hebben in een breed scala aan bands gespeeld: punk, heavy metal en (prog) rock. En niet voor niets, want dat hoor je zeker terug op Cold Dark Rain. In oktober 2020 is de plaat al als download uitgebracht via Bandcamp en onlangs ook in eigen beheer, op vinyl.Lees verder ›

De graven van de oude Vikinghoofdstad Nidaros moeten worden geopend! Beinahrúga is volgens Nathr een poging daartoe. De zwartgallige funeral doom op deze debuut EP duurt slechts 24 minuten, uitgesmeerd over vier tracks. De heren spelen tevens in een vrij onbekende blackmetalband genaamd Funeral Harvest. Ook op deze EP is het duisternis en donkerheid troef. Denk aan een wat rauwe, effectloze en trage versie van The Ruins of Beverast.Lees verder ›

Pink Cigs. Een van de vele bands die in de reviewlijst verschijnen en waar je als modale hardrockfan nog nooit van gehoord hebt. Dit viertal leerde elkaar in 2016 kennen in de muziekscene van het Engelse Sheffield, waar ze allemaal al in andere bands actief waren. In die periode schreven ze hun eerste nummer Black Widow, dat ook op dit album terechtgekomen is.Lees verder ›

Een vrij nieuwe Belgische band heeft nieuw materiaal uitgebracht. Verwilderd, opgericht in 2020, vond dat de tijd gekomen was om zijn extreme metalverhaal te vertellen. Black en death metal, de blender in, tot de wolvenessentie eruit kwam (de Ezelskomedie iemand?). Niet aanpappen met de schapen, neen, wolvenbrei moet het zijn. Drummer Siebe Hermans kennen we al van When Plagues Collide, de anderen zijn mij nieuw.Lees verder ›