Headlines

Medio mei plofte dit album al in mijn metalen postvakje. Met de zomer in de nabijheid voelde dit echter niet als het juiste moment om dit ijzige plaatje van een goede recensie te kunnen voorzien. De zon was namelijk niet gevallen, maar stond met iedere dag juist een stukje hoger aan de hemel. Nu de dagen korter worden, de nachten kouder en de ochtenden mistiger, is het hoog tijd om deze debuterende langspeler van As The Sun Falls in het zonnetje te zetten. Inmiddels heeft de tand des tijds ervoor gezorgd dat er een forse laag huiselijke sneeuw op het album is neergedwarreld. Dat brengt al meteen in de noordelijke sferen. We pakken de sneeuwschuiver, eh ik bedoel stofdoek, en banen ons een weg door een krappe driekwartier aan melodische death metal.Lees verder ›

Ik ben niet de man die op zoek gaat naar de grote verhalen achter de muziek. Wat ik hoor is mij belangrijker dan wat ik erin kan terugvinden, dan wat de maker ermee bedoelt. In tweede instantie, als ik de muziek heb beleefd, dan kijk ik naar de motivatie en de betekenis. In het geval van Katre is het in de omgekeerde volgorde gegaan. Een viertal Duitsers met een Turkse achtergrond beschrijven met een instrumentaal album de (uit)tocht die een familie vluchtelingen gemaakt hebben. Het water op de hoes, de brug tussen twee continenten. De opbouw van de nummers, de verschillende fasen van de tocht.Lees verder ›

Och Heere Christus, weer een band uit New York die claimt black metal te maken en die dit kracht bijzet door kutmuziek uit te kakken die vreemd en eigenzinnig klinkt. Lord Alfred, wat al een belachelijke naam is, vindt dat The Lord Cometh The 'Horde Goeth een zeldzaam album is dat de luisteraar verward achterlaat. Wat zit er daar in het water, joh?Lees verder ›

Enkele weken geleden besprak ik het laatste album van King Buffalo. Ik gaf toen al mee dat de band oorspronkelijk nog voor het einde van dit jaar twee andere albums wilde uitbrengen. Door vinylproblemen zal dit echter niet lukken. Voor wie het miste: er zijn verbazingwekkend weinig fabricaten van vinyl in de wereld, of toch van hoogstaande kwaliteitsvinyl. Het zit zo: een zekere Adele bracht dit jaar blijkbaar een album uit en Sony alleen al bestelde daar zo’n half miljoen vinylen exemplaren van. De hele ketting kende hierdoor de grootste moeite om aan deze vraag te voldoen, waardoor andere artiesten dienden te wachten om hun plaat op vinyl te kunnen uitbrengen. Ik wou dat ik dit verhaal had verzonnen, maar het is helaas echt waar. King Buffalo is dus één van die “kleinere” artiesten die pech had en zijn album moest uitstellen. Lees verder ›

Jawel, de mannen van Hypocrisy zijn terug! Of moeten we wellicht "Controversy" zeggen? Als je de geluiden op internet hoort wellicht wel, aangezien het nieuwe album, naast de bekende buitenaardse thema’s, ook een flinke dosis complottheorieën en algehele maatschappelijke kritiek bevat. Maar gelukkig zijn we hier geen filosofische instelling en kunnen we ons richten op de muziek. Nog nooit zat er zolang (maar liefst acht jaar) tussen nieuw werk van deze Zweedse gigant.Lees verder ›

Heerlijk kleverige, groezelige black metal uit het verre Zuid-Amerika. Ecuador/Chili om precies te zijn. Dit Winterstrom maakt deel uit van de Pure Raw Underground Black Metal Circle. Bands als Wampyric Rites en Gryftigæn klinken misschien bekend in de oren. Deze laatste brengt in maart volgend jaar eveneens een nieuwe plaat uit. Voor hen die niet tot dan kunnen wachten, kunnen zich alvast verkneukelen aan deze Vinterstormener van Winterstorm.Lees verder ›

Toen in 2019 de EP Eternal Holocaust uitkwam, stond die lange tijd in mijn shortlist voor de Jaarlijst. Dat hij deze net niet heeft gehaald lag niet zozeer aan de concurrentie (al waren Vaders Thy Messenger en Drudkhs A Few Lines in Archaic Ukrainian allebei memorabele EPs). Het was vooral het gebrek aan dat tikkeltje extra, dat sprankje genialiteit dat ontbrak. Degelijkheid troef en mooi uitgebalanceerd, dat wel, maar ik miste finesses, verrassingen en iets memorabels. Dat de heren kunnen musiceren en een sterk en stevig blackmetalfundament kunnen neerzetten was echter overduidelijk.Lees verder ›

We kregen de afgelopen tijd heel wat heerlijke Franse blackmetalschijven te verwerken. Niet in het minst ging het om de nieuwste platen van onder andere Seth, Aorlhac of Hegemon. Vaak kwamen deze uit via de grotere platenboeren dan wel zij met een neus voor lokaal talent. Dit Diablation, een drietal, brengt het album Allégeance, in eigen beheer uit wat toch bijzonder te noemen is. Deze Fransen kunnen immers qua stijl makkelijk aanleunen tegen een band als Seth of Hegemon. Weliswaar zijn ze iets minder bombastisch en indrukwekkend te noemen.Lees verder ›

Deze is oud en ik wist niet meer wat de bandnaam was, maar hij krijgt toch nog een review. Brazilaans, death metal, doom metal... Op tournee geweest met Krypts, Father Befouled en Encoffination en voor fans van Dead Congregation, Krypts, Phrenelith, Engulfed en Altarage. In Europa kwam deze begin 2021 uit via Everlasting Spew Records, het Italiaanse label dat vorig jaar het sublieme album Ashes Coalesce van funeral doomdeath band Convocation uitbracht. Nu dus ook deze EP, de eerste, van Fossilization. Twee heren bevolken deze band, beiden zijn ze tevens actief bij Jupiterian,Lees verder ›

Svag i döden, het tweede album van het mysterieuze Reverorum ib Malacht, dat later dan Not Here verscheen dit jaar, kreeg al een review mee. Die lees je hier. Not Here kreeg ik moeilijker te pakken. Na dik vijftien rondjes komt de prut die zich ontwikkelde in mijn hersenen er eindelijk uit via mijn vingers. Not Here telt vier nummers, goed voor 49 minuten waanzin. Waar Svag i döden nog enigszins oudschoolse black liet horen, gaat Not Here vooral de andere kant op.Lees verder ›

Gaylord!! Woohoo! Wat een heerlijke naam. En ze haten (de) black metal(scene), heerlijk. Net wat we nodig hebben. Iemand die haters haat. En het zijn antifascisten ook! Net wat we nodig hebben, iemand die ha... Je snapt het wel. Nu, in plaats van het zonnetje in huis te zijn, besliste Richard Alan Weeks om zijn innerlijke Arjen Lucassen bot te vieren en Ayreongewijs een dozijn gastartiesten te verzamelen voor een nieuw album. In dit geval 17 gastbijdragen, waaronder een R&B zangeres, iemand met de naam thetrashyourmomthrewout, Karl Willetts (Memoriam, ex-Bolt Thrower), Nate Lewis (Ante-Inferno, Petrichor) en nog een bende onverlaten met te veel tijd en te weinig therapie. Gaylord integreert trap, RnB, jazz, j-pop, hip-hop en hyper pop in zijn blackened death metal, die blackmetalfans zal irriteren, want ZE MENGEN HET MET BLACK METAL! HAHAHAHAHAHHA... Urgh...Lees verder ›