Headlines

Post-metal duo Tiny Tree uit Michigan, VSA is terug met een opvolger na het toch wel sterke debuut Embolisms. Ik vond toen dat Tiny Tree klonk als een post-metaloerbos waar bevroren dauw al maanden op de naalden aanpakte, maar waar de eerste lente ieder moment kon aanbreken. Lyrisch als ik toen was, viel me verder nog het nummer The Other II op als absolute hoogtepunt, maar ook als middelpunt in drie opeenvolgende nummers. Dit nummer is een absolute kanjer en alleen daarvoor is het het waard om Embolisms nog eens te draaien.Lees verder ›

Italiaanse powermetal vermenigvuldigt zich alsof het een coronavirus is. Voor zover mijn informatie strekt brengt dit gezelschap onder de naam Athlantis sinds 2003 muziek uit. Het logo doet erg herkenbaar aan, maar waarvan toch? De albumhoes is ook niet om over naar huis te schrijven. Als je iets moois niet wil of niet kan betalen als band kan je beter iets meer simpel gebruiken. Dit is alleen maar een extra reden om het album geen kans te geven.Lees verder ›

In een genre dat op zich al behoorlijk niche is, heeft Pantheïst onder leiding van opperhoofd Kostas Panagiotou al altijd eigengereid zijn weg gezocht. Daar waar bands als Shape Of Despair of Slow - die beiden tot mijn favoriete bands behoren dus dit is niet als kritiek bedoeld - zich eerder aan de typische genre-elementen van de funeral doom houden, gaat Pantheïst graag op avontuur. Ook op Closer To God horen we weer prachtige muziek die nog steeds in de funeral doom haar wortels vindt, maar zich daar helemaal niet toe beperkt.Lees verder ›

Zweedse death metal gaat vaak twee kanten op: melodisch of old-school. Gezien ik al aardig wat melodeath heb behandeld koos ik voor old-school. Ditmaal de eer aan The Lurking Fear met het album Death, Madness, Horror, Decay. Een voor mij nog onbekende band, maar (zo zal blijken) met een extreem verrassende line-up! Feest, feest, feest!Lees verder ›

Białywilk betekent in het Pools niets meer dan witte wolf en is een band afkomstig uit de Verenigde Staten van Amerika. Misschien dat de achtergrond van de heer Cimochowicz, het brein achter deze band, hier voor iets tussen zit. Hem kennen we ook van het magistrale Vukari dat met Aevum een dito plaat uitbracht. Het mag geen verbazing wekken dat Vendetta Records, dat die plaat in 2019 uitbracht, er ook voor zorgt dat Próżnia nu het levenslicht kan zien.Lees verder ›

Ministry. Monument. Industrialmetalpionier. Veertig (!) jaar geleden begon het allemaal. Het is ondertussen 2021 en het mag een wonder heten dat mannen als John Bechdel en Al Jourgensen nog in leven zijn. Ze zorgden er eigenhandig voor dat een aantal Mexicaanse jongeren jaarlijks met een dikke nieuwe Mercedessen konden rondrijden in de straten van Culiacán. Maar we blijven doorgaan. Ministry 3.0, album 15.0, Al Jourgensen 63.0.Lees verder ›

Het album World War X wist mijn persoonlijke top vijf in de jaarlijst van 2019 te halen. De sterke plaat liet een Carnifex horen dat een perfecte balans had gevonden in zijn 'blackened deathcore'. Het optreden op 'ons eigen' Stonehenge Festival in datzelfde jaar staat mij nog scherp op het netvlies: terwijl de band op topniveau stond te musiceren, wist het half gevulde plein in Steenwijk niet wat het met de muziek aan moest. De woorden 'eenvoudige kost' staan dan ook haaks op de muziek die Carnifex hedendaags maakt.Lees verder ›

Uit Zweden met liefde! Dit Imminence, een melodische metalcore band gevormd rond Eddie Berg, komt nu met Heaven In Hiding via Arising Empire. De vorige plaat, Turn The Light On, was een knaller van jewelste. Met nummers als Erase, Infectious of The Sickness werd je door deze heren stevig bij de noten genomen.Lees verder ›

Diphenylchloroarsine hebben we nog niet eerder gereviewd op Zware Metalen. Ik heb het nagekeken. Deze Noors/Tsjechische combinatie houdt van postapocalyptische gore en fantasy en probeert er een vorm van kunst van te maken. Diphenylchloroarsine bestaat uit drie leden. De Noren Mats (bekend van Kraanium) en Benjamin enerzijds, de Tsjechische vocalist Paul (Pathological Abomination, ex-Eardelete, ex-Carnal Disfigurement) anderzijds. Dit is de tweede langspeler van Diphenylchloroarsine.Lees verder ›

Ruim vijftien jaar na, The Insignificance Of Life, komt het Duitse blackmetalgezelschap Anti met een opvolger Anti en dit via het heropgerichte Duitse, Soulless records. Anti is eigenlijk een duo bestaande uit Anti (verrassing) en Atöm Krieg. Beide heren kennen we ook van hun werk in onder andere Darkmoon Warrior. Ook een band die het beluisteren meer dan waard is trouwens.Lees verder ›

Enkele vooraanstaande figuren uit de Zweedse metalwereld besluiten om, onder aanvoering van een legendarische vocalist, een hommage te brengen aan de gouden jaren van de death metal uit hun thuishaven. Waar hebben we dat eens eerder gehoord? Oké, wellicht zijn de bandleden net iets minder prominent van naam, maar er zijn zeker gelijkenissen te vinden met de landgenoten van Bloodbath. En zeg je old school Zweedse death, dan zeg je ook HM-2. HM-wattes? Nee, dit is niet de nieuwe genderneutrale collectie van de H&M, maar één van de beste uitvindingen in de metalen wereld. Namelijk een pedaaltje, dat ervoor zorgt dat er de meest smerige tonen als een soort zingende kettingzaag uit een gitaar getoverd kunnen worden. Getoverd ja, want dit is pure magie.Lees verder ›

Wolftooth is bij fans van old school doom natuurlijk al langer bekend. Debuutplaat Wolftooth (2018) en opvolger Valhalla (2020) scoorden hoog in de eindejaarslijstjes qua doom rock en metal. Ik zeg doom metal, maar eigenlijk is het correcter om de bands muziek als proto-metal te omschrijven. Je weet wel, het soort zwaardere muziek dat in de jaren ‘70 werd gemaakt door bands als Black Sabbath, Pentagram of Iron Claw. Ik mis die tijden, ook al was ik toen nog eens geboren. Denkbeeldige nostalgie. Het bestaat.Lees verder ›

Iridescent heet de nieuwe plaat van Silent Planet. Ik vind van mezelf dat ik goed Engels begrijp, maar dit woord moest ik toch opzoeken hoor. Het betekent blijkbaar… iriserend. Drommels*, Ik weet zelfs niet wat dit in het Nederlands betekent. Kennelijk is dit een kleurverandering, afhankelijk van de hoek. Zo? Hebben we weer wat bijgeleerd vandaag! Dat een metalcoreband als Silent Planet me überhaupt iets bijleert vind ik al straf. Het is nu niet bepaald het metalgenre waar ik me het vaakst en liefst in wentel, maar je hebt zo van die herfstavonden dat het spontaan gebeurt.Lees verder ›

Bent u dat coronagezeik ook zo zat? Wel, een selecte groep vermogende Zweedse particulieren ook. Eerder dit jaar hebben ze een privéjet gecharterd om te ontsnappen aan de aanhoudende wereldwijde pandemie. Hun bestemming was een eiland verborgen in West-Indië. Tijdens de vlucht begaf één van de motoren het echter en het vliegtuig moest ergens in het niets een noodlanding maken. Omdat ze niemand anders of niets te eten vonden, wendde de groep zich al snel tot kannibalisme. Deze afschuwelijke daad bracht een soort zombies voort van voorheen ongezien snobisme. Bij het herstellen van hun neergestorte vliegtuig slaagden ze er uiteindelijk in te ontsnappen en de wereld rond te vliegen op zoek naar vers mensenvlees... Waar ze landen, zal de mens sterven.Lees verder ›

Wat hebben we er lang op moeten wachten! De debuutplaat van het Nederlandse duo Göll! De band zag reeds het levenslicht in 2002 en bracht niet veel later een gelijknamige demo uit. Vervolgens komen we dan via wat split-albums, de laatste dateert ook al weer van 2019, bij deze debuutplaat uit, No Longer A Dweller In The Abyss. Het Nederlandse Dying Sun records brengt de plaat uit. Een label dat we kennen van bijvoorbeeld het album Smarten Van Een Ontwijde Ziel van Zelfhaat en nog veel ander lokaal lekkers. We worden ook op dit album gedurende iets meer dan 38 minuten getrakteerd op heel wat lekkers dat we nu gewoonweg hysterische black metal met een chaotische boven- en ondertoon kunnen noemen.Lees verder ›

De wereld gaat ten onder! En deze keer niet door een virus dat al het plezier uit onze aardkloot weet te krijgen. Neen, we hebben hier te maken met een stel Goden uit het oude verleden die, vanuit een andere dimensie, de aarde van haar levenskracht willen beroven. Maar wees gerust: in tegenstelling tot de wereldwijde pandemie is dit natuurlijk maar een fantasieverhaal. En niet zo maar eentje. Summoner’s Circle haalt zijn inspiratie namelijk uit de kosmische horrorverhalen van H.P. Lovecraft. En dat weet de band tot in alle aspecten uit te buiten. Zo hebben de bandleden bijvoorbeeld allemaal tot de verbeelding sprekende namen met compleet bijpassende biografieën, die hen verbinden aan de legendes van de Oude Goden. Dit past dan weer allemaal in het grotere universum dat deze Amerikaanse mystieke groep om zichzelf heen heeft verzonnen. Chaos Vector is slechts een hoofdstuk in dit verhaal, dat de band aan de toehoorder brengt via de muziek, maar tegelijk ook in een veertien pagina’s tellend meegeleverd boekwerk. Vandaag bespreken we hier de muzikale ondernemingen. Dat verhaal lees je maar in je eigen tijd.Lees verder ›

In 2020 en 2021 is er genoeg misgegaan… Milieurampen, Corona, politieke blunders en nog veel meer. Genoeg voer voor de punkband Hang Youth om een album op te nemen dat tegen alles en nog wat aanschopt. Hier geen interessante composities of baanbrekende originaliteit, maar goed in het oor liggende nederpunk. Deze groep linkse rakkers zijn sinds 2015 actief en HET K-WOORD is alweer het 7e album en barst van de energie. Aan de leiding is de alleskunner Abel van Gijlswijk die bekend is van zijn samenwerkingen met de rapper Faberyayo en maakte hiervoor voornamelijk muziek die we hier op deze website niet bespreken.Lees verder ›