Headlines

Deze twee Slovenen van Snøgg maken naar eigen zeggen, freeride black metal. Een bijzondere insteek als je het mij vraagt. Dit duo vreemde snuiters is daarmee wel niet aan hun proefstuk toe, de heren doen dit immers al sinds 2013. Dit Dan, Ko Je Vrag Vzel Šalo is intussen het derde volwaardige album en is gebaseerd op het werk van de Sloveense schrijver Josip Jurčič. Het werk waar de heren uit putten is genaamd Deseti Brat en zou het eerste verhaal moeten zijn wat ooit in de Sloveens taal is verschenen. Het omzetten hiervan in muziek resulteert dan ook eerder in een soort van opera-achtig, sterk verhalend gebeuren waarbij de twee heren ook de hulp ingeroepen hebben van andere artiesten. Alzo krijg je een mix van black metal, post-metal en noise te verwerken en dit allemaal in één nummer van twintig minuten.Lees verder ›

Knife. Eigenlijk een geniale naam voor een band. Toch blijken er maar drie gezelschappen zo te heten. We hebben een Spaanse thrashmetalband die na een demo een stuk succesvoller verder ging onder de naam Invadeath. Dan is er een Fins blackmetalproject van het heerschap Graf Werwolf, die ook berucht is vanwege Satanic Warmaster en  andere politiek lastige bandjes. Nu hebben we het echter over een Duitse band die toevallig een mengelmoes van de twee andere Knifes speelt: zwartgeblakerde thrash/speedmetal met een flinke dosis punk. Muziek in de richting van Midnight, Bütcher, Evil Invaders, Destruction, Venom, Gehennah en vooral Bewitched.Lees verder ›

Als ik aan power metal denk, schieten in historische volgorde Rhapsody (ten tijde van het oorspronkelijke Symphony Of Enchanted Lands), Kamelot (met Roy Khan aan de microfoon) en Orden Ogan door mijn hoofd. Niet de minste vergelijkingen om naar een (voor mij toch) onbekende band te luisteren. Op verschillende momenten refereert Chronosfear effectief aan deze grootmeesters, maar deze Italianen hebben voldoende eigen smoelwerk om herkenbaar te zijn. Lees verder ›

Een powermetalband die nog niet zo lang bestaat, maar al een indrukwekkend trackrecord heeft opgebouwd. Dat is Veonity. Een Zweedse band die klassieke power metal maakt, waarbij overdrijven is toegestaan. De band bracht in 2020 Sorrows uit, wat ineens een muzikale draai betekende. De teksten gingen over het leed in de wereld, en de muziek klonk ook ineens een stuk minder naar eenhoorns en regenbogen. Elements of Power klinkt in elk geval in de titel al een stuk vrolijker, dus mijn verwachting is dat de band de oude kant weer opgaat.Lees verder ›

Er zijn bands die vooral erg goed zijn in zich hullen in een zweem van geheimzinnigheid. Valais doet hier ook een poging toe. Om te beginnen, de naam: Valais. Als je deze intikt bij een zoekmachine krijg je twee verschillende resultaten. De eerste is een kanton in Zwitserland. Het tweede resultaat is een vervoeging van het Franse valoir. De betekenis van de vertaling loopt uiteen van waardig zijn tot hetzelfde zijn. Lekker duidelijk. Mijn eerste ingeving was dat Valais wel een Zwitserse band moest zijn. Des te verbaasder was ik dat deze band uit Ierland komt. Als er enige connecties zijn met Zwitserland, zijn deze onduidelijk. Om de vraagtekens nog groter te maken is het vanzelfsprekend ook niet bekend gemaakt wie de leden zijn Valais.Lees verder ›

Het Nederlandse Chinawhite (de bandnaam is één enkel woord) bestaat al sinds 1987. Chinawhite heeft nog steeds drie originele leden aan boord, iets wat eerder uitzondering dan regel is bij bands in het hardrockgenre. Naar eigen zeggen is het handelsmerk van de band zijn pakkende combinatie van melodieën, ritmes en gevarieerd ensemble.Lees verder ›

Diablo is terug met een nieuw album. De naam zegt u misschien niet direct veel, maar in Finland is deze band gigantisch groot. Tweemaal slaagde Diablo er immers in om de nummer één-positie in de Finse albumhitlijst te veroveren. Een puike prestatie voor een metalband, zelfs in een metalgek land als Finland. Deze nieuwe plaat is in het thuisland dan ook opnieuw ingeslagen als een bom. Liefhebbers van Scandinavische melodieuze death mogen alvast beginnen te kwijlen want het album is sinds eind februari ook bij ons te beluisteren.Lees verder ›

Soms zijn de zaken heel simpel. Twee bands maken samen een split-album en noemen deze gewoon Split. Ik had vroeger een hamster die ook gewoon Hamster heette. Zijn opvolger kreeg eenvoudig een rugnummer: Hamster 2. Waarom de zaken gecompliceerd maken, nietwaar? Dat moeten de jongens van Old Iron en Verdun ook gedacht hebben. Ik vind ze nu al leuk en moet nog naar het album luisteren.Lees verder ›

Drauga, dat was de titel van de demo die het Nederlandse Udegste vorig jaar uitbracht. Het duo Unknown en Forgotten kreeg lof toegezwaaid en brengt nu een langspeler uit onder dezelfde naam. Dezelfde procedure pasten ze in 2021 toe met de band Gärgäntuäh, een niet te versmaden jaren 90 blackmetalgerechtje. Udegste maakte eveneens een degelijke indruk. Ik keek dan ook uit naar deze langspeler - zoals u kan lezen in de review van Drauga - niet zeker wetende of die langspeler er uiteindelijk wel zo komen.Lees verder ›

Wat moet er gezegd worden over Funeral Whore? Als u op deze site belandt bent en bij het aanschouwen van de bandnaam niet direct weet in welke muzikale hoek u het moet zoeken, kunt u maar beter verder klikken.Lees verder ›

Het Duitse Ohrenfeindt vierde vorig jaar het vijfentwintigjarig bestaan. En hoe kan je dat als band beter doen dan door ruim twee uur voor je thuispubliek de beste nummers uit je carrière te spelen? Precies, ik zou het ook niet weten. En dat is dus ook precies wat Ohrenfeindt gedaan heeft.Lees verder ›

Desert rock associeer je nogal makkelijk met California of Nevada. Je weet wel, van die warme gebieden waar bands tot een stuk in de nacht gewoon buiten tussen de cactussen kunnen staan spelen. De volgende band speelt ook desert rock, maar komt uit.. IJsland! Een eiland dat ik nogal makkelijk associeer met atmosferische black metal en aanverwanten. Spelen tussen de cactussen zit er niet echt in voor deze Volcanova. De bandnaam geeft het ergens wel een beetje weg natuurlijk. Het eiland staat namelijk bekend om zijn vulkanen met vaak onuitspreekbare namen.Lees verder ›

Van dit mysterieuze Belgische drietal kregen we de afgelopen maanden enkel singles te horen. Nummers als Het Verraad, Zoete Ellende en het meest recente, Kravaal lieten ons al kennismaken met de smerige atmosferische black metal van Krvl. Nu en dan hoor je in de composities ook wel wat sludge of doom terugkomen. Telkenmale werd de release van de singles gecombineerd met de release van een bijpassende videoclip. Wat hiermee wel duidelijk werd is het feit dat deze band kwaliteit in huis heeft. De heren vertellen verhalen over het eeuwenoude Kravaal bos dat zich situeert in de brede regio Aalst - Asse - Affligem - Opwijk. Een erg sterk uitgangspunt. Graven in de geschiedenis van of kijken naar de regio waar je thuis hoort. Dit levert ook hier weer erg sterke verhalen en dus dito teksten op.Lees verder ›

Meshuggah is een instituut in de metalen wereld. Niet alleen bestaat de band dit jaar alweer vijfendertig (!!) jaar, maar daarnaast heeft de band eigenhandig een ‘’genre’’ voor zichzelf gecreëerd. Daarmee heeft dit Zweedse monster wereldwijd toch een zekere bekendheid en respect vergaard, maar is daarnaast van grote invloed geweest op het geluid van talloze bands tot aan vandaag de dag. Denk aan bands als Jinjer, Periphery, Vola, Textures en Animals As Leaders. Ik heb het natuurlijk over djent.Lees verder ›

In 2020 gaf Zoltán Téglás, toch wel hét gezicht van Ignite sinds 1994, aan dat hij de band zou verlaten. De hardcorepunkband uit Orange County groeide mede door de sterke en herkenbare zang van de Hongaar uit tot een begrip in het genre. Niet geheel zonder slag of stoot overigens, want Ignite heeft nooit standaard hardcore-formules in zijn muziek verwerkt en was daarmee ook altijd de vreemde eend in de bijt. Het hoge meezinggehalte tijdens de energieke optredens stond bovendien hoger op de prioriteitenlijst dan het afdwingen van kolkende moshpits. Des te lastiger was het nieuws dat Zoli de band ging verlaten, maar na wikken en wegen besloten de overige bandleden toch onder dezelfde naam door te gaan.Lees verder ›

De promo van het tweede album van Nite stond al geruime tijd voor de releasedatum in mijn mailbox. Het debuut van deze Amerikanen is aan mij voorbij gegaan, maar de begeleidende promotekst, waarin mij alles verzengende blackened heavy metal met een flinke dot NWOBHM-invloeden werd beloofd, deed me besluiten dit album een kans te geven.De eerste luisterbeurt schrok me echter dermate af dat ik verder luisteren en een review schrijven bleef uitstellen.Lees verder ›