Headlines

"Life is like a box of chocolates, you never know what you are gonna get". Een quote die eigenlijk ook van toepassing zou kunnen zijn op het werk van het Zweedse trio achter Månegarm. Er zijn wat zekerheden, want folk zal steeds een vaste waarde blijven in de zwartgeblakerde metal van dit gezelschap, maar in het verleden durfde dit zowel de smerige blackmetalhoek uitgaan, als de commerciële Amon Amarth-richting met tracks als Odin Owns Ye All (nog steeds fan!). Soms krijg je wat meer rustpunten zoals die te vinden waren op de EP Urminnes hävd uit 2006, maar je weet nooit precies welke mix het gaat worden.Lees verder ›

U kent vast het verhaal van de twee Batushka’s. De blackmetalband die door wat intern gekonkel uit elkaar viel, wat resulteerde in twee bandleden die ieder onder de naam Batushka eigen albums gingen uitbrengen. Dit verhaal is niet uniek in zijn soort, want in de jaren ’90 gebeurde hetzelfde met de deathrockformatie Christian Death. Nu, vele jaren later, zijn we weer terug bij de originele hoeveelheid Christian Deaths: één dus!. In deze bezetting zijn de oorspronkelijke leden echter in geen velde of wegen te bekennen.Lees verder ›

Ik heb collega's die kwijlend neervallen voor bands die de hele tijd vage ritmes en onverwachte noten spelen. Of zij blij worden van de nieuwe Paddy And The Rats valt te betwijfelen. Bereid je voor op goudeerlijke Ierse piratenmetal met meezingers, rockers en ballads met doedelzakken.Lees verder ›

Reeds eerder besprak ik twee verzamelaars die het Belgische Hell label op ons losliet. Het bleek elke keer een helse klus te zijn om deze werkjes van een review te voorzien. Niet in de slechte zin van het woord, nee helemaal niet. Gewoon omdat er een hele hoop bands op verzameld staan. Ook nu weer worden er maar liefst negentien bands aan je voorgesteld. Geen eenentwintig, want Cannibal Sex Party kreeg de eer om maar liefst drie (korte) songs aan te leveren. Zolang er sex en een party zijn, hoor je mij niet klagen.Lees verder ›

Vanop vochtige, zompige Braziliaanse grond werd dit Abyssal Temple gebouwd. Wie hiervoor verantwoordelijk is, is me een raadsel. Wat wel is, dit heerschap (?), heeft reeds twee demo's uit en heeft met Inferna Profundus Records uit Litouwen een partner gevonden om deze twee demo's enkel en alleen op vinyl uit te brengen. Voor zij die de demo's - vermoedelijk zijn er dat toch heel wat - nog niet beluisterd hebben, hier het relaas van mijn persoonlijke reis doorheen het, bij momenten, ondoordringbaar Braziliaanse blackmetalwoud.Lees verder ›

Alweer de negende, volledige plaat van dit Duitse Horn, geesteskind van de heer Nerrath. Met Verzet bewandelt hij nog altijd het donkere, overwoekerde pad van de pagan/folk-geïnspireerde black metal. Wat zoekwerk, door onze eigen database, doet me besluiten dat het werk van de heer Nerrath, jammerlijk, nog niet afdoende aan bod kwam. Tijd om dit te veranderen dus. De impressionante clip van Alpenrekorder kan je hieronder bekijken, die geeft meteen een inkijk in de ziel van dit heerschap. Het moet toch ongelooflijk zijn om je inspiratiebron, de machtige natuur, bij wijze van spreken in je achtertuin beschikbaar te hebben.Lees verder ›

Dit Zweedse viertal Katharos, heeft met Of Lineages Long Forgotten een vervolg geschreven op Exuvian Heraldry dat in 2016 in eigen beheer werd uitgebracht. Het Amerikaanse Willowtip Records, met een uitvalsbasis in Pennsylvania, brengt de tweede langspeler uit. Er is een link met een andere Zweedse band, Wormwood. De huidige drummer, Tatu Kerttula, masseert ook de drumvellen bij deze laatste. Waar Wormwood het melodische blackmetalpad bewandelt, stapt Katharos bewust het symfonischere pad af. De befaamde Necromorbus Studio van Tore Stjerna voorzag het geheel van een aangepast, wel uitgebalanceerd geluid.Lees verder ›

Het Belgische Hell label brengt met deze EP, Le Seuil Des Sensations, de Franse band Psychisme onder de mensen. Dit drietal heeft in de lokale Franse ondergrond al wat activiteit achter zijn naam staan. Nochtans doen de bands waar de heren in gespeeld hebben of nog steeds in spelen bij mij geen enkel belletje rinkelen. Dit wil natuurlijk helemaal niks zeggen, misschien heeft één van jullie wel iets in de platenkast staan van Apoptosis, Kosmos, Ysengrin of Hertogenwald. De titel van het eerste werkstuk van deze Fransen geeft het idee dat de heren black metal brengen met een depressieve onder- of boventoon. Ook de titels van de nummers net als de hoes brengt me op dit spoor.Lees verder ›

Boven deze recensie staat dat het hier om een heruitgave gaat. Technisch gezien is dat niet correct want het gaat hier om een her-heruitgave. Deze heruitgave van de heruitgave (in boektermen zouden we spreken van een derde druk) bevat naast alle nummers van het debuut van deze in 2012…Lees verder ›

Deze Noren komen aanzetten met een soort happy hardcore punk met postinvloeden. Ja, ik had er ook al geen zin meer in nadat ik daar achter kwam. Wie mixt er nu post-rock met crust? We Slave Our Days is de eerste 12" langspeler. De gitarist/vocalist heet trouwens Jaap, wat volgens mij geen typisch Noorse naam is.Lees verder ›

Toen ik het korte persbericht las over deze vierkoppige sludgemachine uit South Carolina, dacht ik heel even dat Southern Lord eindelijk weer eens met iets nieuws kwam. Het is echter het Italiaanse Heavy Psych Sounds Records dat deze band wist te strikken. Voor Witchpit een droom die uitkwam. The Weight of Death is het debuutalbum van deze sludge band uit de Amerikaanse staat en werd direct door niemand minder dan Mastodon’s Brann Dailor via YouTube de hemel in geprezen. Hoe veel mooier wil je het hebben?Lees verder ›

In 2014 werd dit Zwitserse Malphas opgericht door Xezbeth, Astaroth en Raven Dust. In 2017 kwam dan het volledige album Incantation uit. Nu, ruim vijf jaar later, hebben de Zwitsers getekend bij Folter Records uit Duitsland en ziet Divinity's Fall, de opvolger, eindelijk het levenslicht. De black metal die de heren brengen zou een mix moeten zijn van Dissection en Watain. Middels onderstaande clip kregen we al wat materiaal te horen eind vorig jaar. Het nummer Exile kondigde immers dit nieuwe album al aan.Lees verder ›

Derde album alweer van deze Noren van Djevelkult. Ditmaal brengt het Nederlandse Soulseller Records Drep Alle Guder uit. Dkjevelkult staat voor ultrasmerige en dito brutale black metal met die typische Noorse verbetenheid. Når Avgrunnen Åpnes uit 2018 verzamelde al acht ranzige werken die voorzien werden van een vuile productie. Nu is de productie nog vuil en smerig te noemen, doch deze klinkt toch net wat professioneler en bij momenten wel wat te klinisch. Brye Studio Dyslexia Production (voor de instrumenten) en de CBR Studio (voor de zangpartijen) werden gebruikt voor het opnameproces terwijl de mix en mastering in handen werd gegeven van Mattis Simen Løvbrøtte Elvestuen. En moeten we die brave man dan kennen, hoor ik jullie luidop denken? Natuurlijk! Deze man is gitarist in Endezzma en bespeelt de bas in Svartjjern.Lees verder ›