Headlines

Waar de vorige drie albums nog een eenheid vormden staat dit vierde album, As I Become Darkness, alleen in de duisternis. Malist is de Russische éénmansformatie die verantwoordelijk kan gesteld worden voor dit atmosferisch, melodisch blackmetalwerkstuk, met knipogen naar de tweede golf van blackmetalbands die we intussen allemaal al wel kennen. Ovfrost, een Moskoviet, is de bezieler en roept voor de drumpartijen ook nu weer externe hulp in. Ditmaal zit de heer Vladimir Urdanov op de drumkruk. Een man die in menig ander bands al de drumvellen heeft weten masseren.Lees verder ›

Het zwaarbesnaarde duo waaruit Pilgrim of Fire bestaat komt uit Engeland. Dat benoem ik expliciet omdat ook Ozzy Osbourne uit Engeland kwam. Die naam staat in het geheugen van deze twee doomfanaten gegrift. Hun traditionele doom is een ode aan het geluid van de jaren zeventig, met een hedendaags zware inslag. Gezien de vaalpaarse hoes wist u dat al. Naturmacht Productions brengt An Age of Penance and Oblivion uit. Daar komt regelmatig leuke muziek vandaan. Pilgrim of Fire begon in 2017 met het maken van muziek, maar tot een debuut wilde het tot nu niet komen.Lees verder ›

Belgium 2022. Dat staat te lezen op de schijf in de digipack van Crux Tenebris. Het duistere kruis uit Geraardsbergen, toe aan album nummer twee, bezorgde ons deze om te voorzien van een review. Eerder aanschouwde collega Pieter-Jan Crux Tenebris in Deinze en kregen we al een video voorgeschoteld. Nu dus een laatste maaltijd.Lees verder ›

Thy Catafalque uit Hongarije is een band die nooit in hokjes heeft gepast en is door de jaren heen van een soort blackmetalbegin, uitgegroeid naar een, ja een wat? Gooi Opeth, Iron Maiden, Epica, Gojira, jaren '80-synthesizers en wat industrial/elektronica in een blender met power metal, heavy metal en een snufje black en death metal en misschien lijkt het dan op Thy Catafalque. De band bestaat trouwens uit één persoon. Tamás Kátai is de naam van dit meesterbrein. Mezolit - Live at Fekete Zaj is de naam van deze plaat.Lees verder ›

Eerlijk? Ik kende deze band niet, maar als Century Media je onderdak biedt, heb je iets in je mars natuurlijk. Koppel daar een albumhoes aan die op een Quentin Tarantino-remake van The Good, The Bad And The Ugly lijkt en je trekt automatisch mijn aandacht. SpiritWorld komt uit Las Vegas en maakt Death Western!Lees verder ›

Oké, dit wordt een vreemde. Darko US, kort door de bocht is een deathcore band. Er is alleen een hele grote bocht die moet gemaakt worden. Twee mensen staan centraal in deze band, die net zijn langspeler heeft uitgebracht. Chelsea Grin‘s Tom Barber (maakte ooit dienst uit bij Lorna Shore) en drummer Josh ‘Baby J’ Miller van Spite. Beide bands hebben net een zeer degelijk album uit, maar samen doen deze heren er nog een serieuze schep bovenop, samen met Josh Miller (Emmure). Darko US is beyond deathcore. Er wordt geëxperimenteerd met electro, djent, noise, math, trap, hardcore, ambient, rap, techdeath, gore en veel andere shizzle die je maag zal omkeren. Alles in eigen beheer, ook de weerzinwekkende en bizarre video's. Darko US verlegt grenzen. Wij blij.Lees verder ›

Veel lezers maakten nog de jaren ‘80 mee. De tijd dat bands als Saxon, Iron Maiden en Def Leppard de rockradio domineerden. Wat een heerlijke tijd moet dat geweest zijn! Heimwee hebben naar een tijd die je nooit gekend hebt. Daar bestaat een woord voor: anemoia. Ik heb dat gevoel steevast bij het beluisteren van muziek uit die tijd. Als kind van de jaren ‘90 is dat een ver-voor-mijn-tijdshow, maar het maakt het daarom niet minder leuk.Lees verder ›

In de laatste twintig jaar is Steffen Kummerer erin geslaagd om zijn Obscura een gevestigde naam te maken in techdeathland. Of daarbij af en toe een kop moest rollen weet ik niet (de betrokkenen zelf spreken een “amicable” vertrek), maar feit is dat de beste man in 2020 ineens zonder bandleden zat. Bastovenaar Linus Klausenitzer, begenadigd gitarist Rafael Trujillo en mathematisch strakke drummer Sebastian Lanser namen hun kuierlatten om iets verderop te gaan kijken.Lees verder ›

Aan huis gekluisterd in het Canadese Toronto ontstond tijdens de COVID-pandemie bij Derrick Vella (Tomb Mold) het idee om iets mystieks, verhevens te gaan creëren, iets wat buiten zijn gebruikelijke muzikale comfort zone lag en een progressievere inslag had dan zijn gangbare werk. Hij had het hier al eens met Justin DeTore (Innumerable Forms, Sumerlands, Solemn Lament) over had gehadLees verder ›

Uit Phoenix, Arizona komt dit zootje ongeregeld dat zich Harvest Gulgaltha noemt en met Ancient Woods zijn tweede langspeler afgeleverd. Tergend trage death metal met black- en doomelementen. Een snuifje The Ruins Of Beverast en een dotje sfeer die je kan gaan zoeken bij bijvoorbeeld het Belgische Serpents Oath. Heel erg donker, duister, slepend ook en behoorlijk ritualistisch als je het mij vraagt. Het Poolse Godz Ov War Productions zag wel graten in het werk van dit onbekende Amerikaanse gezelschap.Lees verder ›

Vio-lence werd opgericht in Californië in het jaar onzes Heeren 1985 en speelt thrash. Timing, plaats en stijl waren dus perfect voor deze band. Tel daarbij op dat Eddie Billy een broer heeft die Chuck heet en dan weet je dat ze alles potentieel mee had. Toch is Vio-lence altijd een cultband gebleven. Prima albums verhielpen niet dat de band genoegen moest nemen met een plek in de middenmoot.Lees verder ›

fgelopen september was er groot nieuws uit het Wheel-kamp. De band mocht zich namelijk aansluiten bij het grote InsideOut Records. Voor de progliefhebbers onder ons zal dit zeker een bekende naam zijn. Zo niet, laat me dan even oprakelen welke bands hier onder meer onder contract staan: Caligula’s Horse, Devin Townsend,  Dream Theater, Haken, Leprous en Riverside.Lees verder ›

Verborgen pareltjes zijn er om vroeg of laat ontdekt te worden. In dit geval vrij laat maar daarom niet minder overtuigd vind ik Seasons 25 van de Duitse progrockers van Flying Circus echt een pareltje. Het gaat om muziek die weinig aan bod komt hier bij Zware Metalen maar nog steeds een grote schare (oudere?) rockers een auditieve orgasmatische ervaring kan bezorgen.Lees verder ›

De Black Sabbath van de jaren '80. Mag ik Candlemass zo noemen? Zo populair werd de band misschien nooit, maar de muziek is het zware broertje van de band van Ozzy Osbourne. Voor het eerst in de jaren ' 80 werd de opwarming van de aarde aan de orde gesteld. Wat zeker bijdroeg aan die opwarming was een gloeiend heet album als Epicus Doomicus Metallicus.Lees verder ›