Het Duitse Deadborn uit Baden-Baden is aan zijn vijftiende levensjaar bezig. De typologie van deze band is door de jaren heen weinig gewijzigd en staat geboekstaafd als technische death metal. Ik zal in het verleden de naam Necrophagist gedropt worden, iets wat lichtelijk te ver ging, maar niet volledig…Lees verder ›
The Deep and The Dark, de zesde langspeler van het Oostenrijks gezelschap Visions of Atlantis, was vorig jaar een goed verteerbaar plaatje. Geen enorme hoogvlieger, maar toch vallen deze symfonieën ongetwijfeld in de smaak bij fans van female fronted bands als Nightwish. Ook een zekere fantasiewereld komt kijken bij deze band, maar…Lees verder ›
Ga er maar eens goed voor zitten, dan zal ik u een verhaal vertellen. Lang geleden in de donkere jaren ’80 van de vorige eeuw toen Europa niet meer was dan het toneel waarop de toenmalige grootmachten hun nucleaire oorlog zouden uitvechten (“want het komt er toch wel van”),…Lees verder ›
Skärvor is het tweede album van de Zweed Andreas Stenlund. Opvallend, want Andreas’ projecten tellen tot nu toe steeds maar een enkel album. De man heeft ook nog een jaar live gitaar gespeeld voor Vintersorg. Harmdaud is zijn eenmansproject. Harmdaud maakt melodische black/death metal met sterke invloeden van viking metal.…Lees verder ›
Toegegeven: het was al een tijdje stil rond Imperia. Het laatste wapenfeit van deze band dateert dan ook van 2015 toen Tears Of Silence boven de doopvont werd gehouden. Maar nu is er dus na vier jaar wachten de langverwachte opvolger: Flames Of Eternity De eerste nummers van het…Lees verder ›
De naam Obszön Geschöpf was mij niet geheel onbekend, in tegenstelling tot velen onder jullie. Het betreft een Franse band, geleid door Remzi Kelleci, die het heft al dik twintig jaar in handen houdt. Dit achtste album kent een pak gastbijdragen, onder andere van ex-Megadeth leden James Lomenzo en…Lees verder ›
In 2018 heb ik enorm veel (terechte) aandacht gegeven aan de Nederlandse black metal releases die een hoger niveau haalden dan ooit te voren. Dat betekent echter niet dat er uit andere subgenres geen kleppers van jewelste waren. Qua grindcore was het opnieuw een boerenjaar, onder meer dankzij dit…Lees verder ›
Geniale mastermind en proglegende Devin Townsend presenteert de eerste plaat van het nieuwe album, Empath: de allesomvattende track Genesis. Ziltoid would be proud!Lees verder ›
Bijna tien jaar lang moesten we wachten op een vervolg van Chanson de la Croisade. Het moge duidelijk zijn dat de verwachtingen voor het Antwerps gezelschap van Lemuria hoog zijn gespannen en dat het nu eens tijd wordt om potten te breken voor het folknageslacht in België. Het genre wil doorbreken zo blijkt, daarom staat op de releaseshow van de band in JH Vizit te Wilrijk toch menig folkband van een prima niveau geprogrammeerd. Het maakt de release van The Hysterical Hunt tot een feestje waar ook Zware Metalen niet kan ontbreken. Lees verder ›
Het is alweer drie jaar geleden dat Dream Theater aankwam met The Astonishing. Het opus magnum werd zeer wisselend ontvangen. Natuurlijk kan niet voorbij worden gegaan aan de hoeveelheid werk en aandacht die in die plaat is gaan zitten. Dat weerhield de criticasters van het album er echter niet van om te slingeren met woorden als 'te ambitieus', 'zelfingenomen' en 'niet metal genoeg'. Hoewel toetsenist Jordan Rudess in een interview met Zware Metalen vertelde te denken dat de algemene opinie over het album met de jaren misschien wel ten positieve zal keren, besloten de heren het dit keer toch eens helemaal anders aan te pakken.Lees verder ›
Abyssic bracht in 2016 het uitstekende debuutalbum A Winter's Tale uit. Degenen die bekend zijn met de muziek van de Noren, weten dat de band niet de meest eenvoudige muziek op de wereld loslaat. Zo stond A Winter's Tale vol met complexe en uiterst vet gecomponeerde nummers. Ik benadruk hier met enige opzet de term 'gecomponeerd', omdat Abyssic duidelijk gebruikmaakt van een compositorisch samenspel tussen klassieke -en metalelementen. Nu is het tijd voor opvolger High The Memory. Weet ook dit album zich in mijn geheugen te nestelen?Lees verder ›
Zut, mon sac! De aanrader van de dag is het Franse Projet KO met zijn gelijknamige debuutalbum. Daarop is te vinden: 'rock radical'. Thema’s zijn onder meer: het belang van wederzijdse instemming bij seks, het grote kwaad dat de smartphone heet, het milieu, de media, dierenrechten en uiteraard is men ook boos op de politiek, de maatschappij enzovoorts. Muziek met een opgeheven vingertje dus.Lees verder ›
Het lijkt wel alsof er een nieuw album van Den Saakaldte begint te spelen zodra Pits start. Niets is minder waar. Het blijkt van de Noorse blackmetalvedettes van Svartelder te zijn. Met bandleden die acts als 1349, Urgehal en Nordjevel op hun cv hebben staan, mag je kwaliteit verwachten van Svartelder. De EP Askebundet en het album Pyres werden eerder uitgebracht. Deze albums bevatten degelijke muziek, niet meer en niet minder. Pits ligt in het verlengde van de eerder uitgebrachte muziek.Lees verder ›
Nadat A Decade Of Delain – Live At Paradiso werd uitgebracht, naar aanleiding van Delain’s tiende verjaardag, waren de verwachtingen hooggespannen voor de komst van een eventuele gloednieuwe langspeler. Maar wat is de teleurstelling groot nu we ons wederom tevreden moesten stellen met een vluchtig tussendoortje, waarop amper vier…Lees verder ›
Inferitvm komt uit Mallorca, Spanje. Je moet je echter niet verwachten aan een warme, zonnige plaat. Reeds in 2015 werd het debuut The Warlock gelanceerd, nu komt de band met een opvolger. Ik ken Inferitvm niet, dus kan met open vizier mijn taak aanvatten. Als ik de bandfoto zie, moet…Lees verder ›
Drie jaar na de release van zijn opus The Astonishing meldt Dream Theater zich weer aan het progmetalfront met Distance Over Time. Het blijkt een album waarop Dream Theater zich niet opnieuw uitvindt, maar wel duidelijk een wat zwaardere koers vaart. Over het hoe en waarom wilde keyboardwizard extraordinaire Jordan Rudess – af en toe gehinderd door technische problemen – best eens praten met Zware Metalen. Lees verder ›
Wat doe je op Valentijnsdag? Juist, je gaat naar Amsterdam om Steel Panther te zien. De grap van de Amerikaanse band die een parodie op en tegelijkertijd een ode aan de hairmetal uit de jaren ’80 is, is nog niet uitgewerkt, maar verliest wel aan kracht. Na de grote zalen staat de band nu weer in de clubs. In Paradiso in dat geval. Een uitverkocht Paradiso, dat ook. Als…Lees verder ›
U leest het goed. Een jaar na het vertrek van gitarist Jens Ryland heeft ook Andreas “Vintersorg” Hedlund beslist om Borknagar te verlaten. Het zou gaan om persoonlijke redenen. Zijn vervanger is geen onbekende voor de band, I.C.S Vortex was in het verleden al te horen als frontman van de Noorse band. Dit statement liet Heer Vintersorg optekenen: ”Time has come to make some tough decisions and let reality…Lees verder ›
Oh ja. Bong-Ra. Ik leerde hem kennen via een andere weg dan de meeste metalheads. De laatste jaren heeft meneer Jason Köhnen bij veel liefhebbers van het zwaardere gitaargenre indruk gemaakt met The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble. Ik heb hem leren kennen van zijn breakcorewerk (check zeker eens de videoclip van het nummer Bikini Bandits, Kill! Kill! Kill! als je even tijd hebt). Nu, Jason heeft altijd affiniteit gehad met metal en jazz ook, en die mengt hij maar al te graag in zijn experimenteerdrang.Lees verder ›
Amerikaanse black metal en dan nog uit het wat warmere zuiden, Atlanta (Georgia). Als dat maar goed komt. Triumphant Masters Of Fates is het tweede album van dit grimmig met speren afgebeelde viertal. Misschien moeten we deze kerels aan de grens met Mexico posteren! Even bellen met Mr. President!Lees verder ›
