Headlines

Babylonfall komt uit Finland. Het album Collapse is de eerste boreling: een debuutplaat dus. Deze vijfmansformatie heeft tweemaal twee broers in hun rangen, als ik het goed kan volgen. De broers Viren fungeren als gitaartandem, de broers Huopainen zorgen voor de solide basis van bas en drum. Voor Okko Solanterä blijft er dan nog alleen de microfoon over. De heren spelen goed verteerbare, eerder zompige melodische death metal die vlot in het gehoor ligt met nu en dan een stevige knipoog naar het verleden. De mannen hebben goed geluisterd naar landgenoten als Insomnium of het minder bekende Noumena en brengen alzo dus opnieuw niks nieuws aan. Of toch? Soms heb ik het gevoel dat er wat metalcore dan weer wat heavy metal verwerkt zit in de composities. Is dit jammer dat er niks nieuws op deze plaat staat? Soms niet. Sommige nummers zijn lekker en doen je hoofd al snel bewegen zoals we dat gewoon zijn. Op andere momenten krijg ik de indruk dat een nummer maar al te lang duurt omdat er net te weinig spanning in zit. Ik licht even toe.Lees verder ›

Helfró is een nieuwe band uit het ijskoude IJsland en heeft maar meteen besloten om, met hun gelijknamige debuut, te tekenen bij Season Of Mist. Direct knalhard beginnen: moet dit duo gedacht hebben. Beide heren, Simon en Ragnar, zijn ook actief binnen de deathmetalband Ophidian I en ondanks het…Lees verder ›

We gaan helemaal naar de ratten vandaag! The Black Dahlia Murder heeft een nieuw album, en iedereen weet dat het consistent gaat zijn. Geef mij een album van de band dat niet van behoorlijke kwaliteit was. Dat kan inderdaad niet, want alle albums waren tot nu toe van behoorlijke kwaliteit. De Amerikanen vormen een klasseband in het straatje melodieuze death metal, en zijn een betrouwbaar fenomeen. Album nummer negen is het alweer, en Metal Blade Records mag getrouw de handel uitbrengen. De naam is Verminous.Lees verder ›

Notörious is een band uit Noorwegen en heeft bij zijn ontstaan in 2018 als doel gesteld het geluid van de jaren tachtig Sunset Strip te doen voortleven, geïnspireerd door namen als Mötley Crüe, Van Halen, Skid Row en Poison. Glamorized is de eerste langspeler van de band die vorig jaar nog wel een EP op de markt bracht met de titel Seducer. De vijf nummers op de EP vinden we ook terug op Glamorized.Lees verder ›

DeadRisen is een nieuwe band, opgericht door Mike LePond (Symphony X) en Rod Rivera. Deze Rod Rivera is volgens de biografie bij deze promo wereldwijd gerespecteerd dankzij zijn werk met de, bij mij onbekende, christelijke metalband Rivera/Bomma. Afgaande op zijn naam vermoedde ik eerder een carrière als acteur in adult entertainment.Lees verder ›

Twee jaar na het niet al te vrolijk getitelde Misery Rites keren de Canadezen van WAKE terug aan het front met Devouring Ruin. Waar zanger Kyle op het vorige album vooral zijn aandrang tot zelfdestructie uitschreeuwde, is hij nu een stapje verder: hij blikt terug op alles dat hij daarbij achter zich heeft moeten laten en beseft dat hij van zichzelf verloren heeft. Dacht ik even lekker een ongecompliceerd grindcoreplaatje uit de Zware Lijst te trekken!Lees verder ›

Hyborian is een band die zich niet in een vakje laat stoppen. De heren worden soms een stoner metal genoemd, dan weer progressieve rock, terwijl menig fan vindt dat ze oerdegelijke sludgemetal spelen. Maakt eigenlijk niet uit want in éénieder van deze genres steken ze boven de middelmaat uit.Lees verder ›

Het Amerikaanse Tombs komt op het oog met de vijfde langspeler, maar dit 35 minuten durende schijfje, getiteld Monarchy of Shadows, staat als een EP in de boeken. De twee full lengths uit 2014 (Savage Gold) en 2017 (The Grand Annihilation) bevielen me redelijk goed en wat opvalt is dat de band niet alleen van label in geswitcht, maar ook van stijl.Lees verder ›

Veertien. Album nummer veertien is dit van Gnaw Their Tongues. Sinds 2006. Reken en tel daarbij nog eens pakweg twintig andere releases en je hebt een halve kast nodig voor deze band alleen, wanneer je diehard fan bent. Die bestaan wel degelijk, vergis je niet.Lees verder ›

Volgens de overlevering klonk enkele maanden geleden, op een koude avond in januari, de deurbel bij huize Uiterwijk. Heer des Huizes, drummer en bandleider bij deathmetalorkestje Abrupt Demise, Herman Uiterwijk, deed zelf open. Het was de moderne metalpolitie. Of hij er bij het schrijven en opnemen van het debuutalbum van Abrupt Demise wél even rekening mee wilde houden dat er voldoende variatie in de muziek zou komen, alstublieftdankuwel. Met gebruik van cello’s, oud-Scandinavische instrumenten en Indiaase sitars bijvoorbeeld. Oh, en wat teksten en thematiek betreft, mocht het wel wat meer gaan over zaken als eenwording met de natuur, veganisme of als het dan echt moest vergeten folkoristische verhalen uit een vergeten verleden.Lees verder ›

Eerst het slechte nieuws: wie gehoopt had om Dool deze zomer op festivals te zien is eraan voor de moeite. Een niet nader genoemd vleermuizenvirus heeft roet in het eten gegooid. Toch is er ook goed nieuws te melden want Dool kwam aanzetten met een nieuw album en noemde…Lees verder ›

Bâ’a is een Franse band bestaande uit drie nobele onbekenden. Nu, helemaal onbekend zouden ze niet zijn, ze zouden reeds jaren actief zijn in de scene. Heerlijk toch dat geheimzinnige, het alzo extra creëren van onduidelijkheid, het oproepen van vragen. Je kan hierover blijven filosoferen, je kan ook gewoon…Lees verder ›

Death metal uit Luxemburg, dat klinkt net zo zeldzaam als een kangoeroe uit Groenland. Na vier jaar oefenen werd het tijd voor dit toch wel indrukwekkende debuutalbum van deze moderne deathmetallers.  Deze mid-tempo melodieuze bak herrie duurt bijna drie kwartier. Het is niet de snelste technische death metal die…Lees verder ›