Headlines

Black metal uit Spanje, waarom niet? De tijd dat dit genre alleen nog in Noorwegen werd gemaakt, ligt ver achter ons. Toch grijpt dit kwartet terug op de ontstaansgeschiedenis van het genre. At War With Gods is het debuut van het in 2015 opgerichte Deviltook.Lees verder ›

Joe, ik ga mij weer aan death metal wagen. Smerige, gruwelijke en abominabele death metal! Mijn laatste recensie van een album uit dit genre dateert alweer van een jaar geleden (Corrosive met Nourished By Blood ), dus hoog tijd voor wat nieuws! En zie daar het Duitse Sabiendas met het album Repulsive Transgression.Lees verder ›

Het Canadese Revenge, ondertussen toch ook al fijntjes twintig jaar verantwoordelijk voor de meest vulgaire soort black/death war metal, heeft er dit jaar nog een doodgeboren stuk muziek uitgeperst. Revenge was jarenlang een drietal, met Pete Helmkamp in de gelederen (Angelcorpse), nu is het een duo, hoewel Vermin eigenlijk als sessiemuzikant vermeld staat in de promo. Ik nam een tijd terug nog de EP Deceiver.Diseased.Miasmic tot mij en dat hoefde niet echt. Deze nieuwe plaat ving ik aan met enig voorbehoud.Lees verder ›

Vendetta Records is een Duits label dat sinds 2001 actief is. Het heeft reeds verschillende lekkere platen op de schaapjes in de weide losgelaten. Neem nu Sun Worships Emanations Of Desolation of Vukaris Aevum. Ook het Amerikaanse Yith bracht in 2018 het album Immemorial uit via dit label. Oh en dan vergeet ik nog bijna de EP A Violent Dread van het eveneens Amerikaanse Woe. Een schaapherder die dus kwaliteitsvol vlees levert, dit Vendetta Records. Ook Naxen, een Duitse blackmetalband, is een kwaliteitsvol stukje schapenvlees en geen taaie brok die moeilijk door te slikken is.Lees verder ›

Sinds enkele jaren is het Britse zestal van Haken in de rangorde gestegen en een begrip in de progmetalwereld. Met argusogen hebben de liefhebbers dan ook uitgekeken naar de opvolger van het sterke Vector (2018). Is de band in staat om die plaat te overtreffen?Lees verder ›

Een vaccin tegen COVID-19 laat nog even op zich wachten, maar het medicijn tegen een coronadip is wel al voorhanden. Op deze split brengen Exhumed en Gruesome namelijk precies die stoot adrenaline die nodig is om enige vorm van lamlendigheid te verdrijven. Deze wordt toegediend in vijf nieuwe – wat dacht u, anders werkt het medicijn niet – doses, waarvan de Carcass-vereerders uit San Jose er drie voor hun rekening nemen en de Death-devoten van Gruesome er (dus) twee.Lees verder ›

Deze review gaat niet over Dragonforce. Sterker nog, ik zal de naam Dragonforce slechts op noodzakelijke momenten aanhalen in deze review. Fraser Edwards is een muzikaal project dat geheel op zichzelf staat. Wel wordt de band duidelijk beïnvloed door een andere band. De band waar ik over spreek is een vrij bekende powermetalband met briljante gitaristen. Een band die sommigen onder u wellicht kennen onder de naam Dragonforce.Lees verder ›

Wat was ik in 2018 toch onder de indruk het album The Light Of September van blackgaze band An Autumn For Crippled Children. Het zou een recensie van formaat worden met een dito score. Nu keek ik reikhalzend uit naar de opvolger en een speling van het lot beslist dat ik deze wederom mag recenseren. All Fell Silent, Everything Went Quiet is wel een toepasselijke albumtitel in deze vreemde periode, waarbij desolatie in de letterlijke zin van het woord voor menig mens realiteit is geworden. Ik verwacht dus een eruptie van zinderende emoties, neerslachtigheid en invoelbaarheid op een bizarre manier zoals An Autumn For Crippled Children dit de wereld in kan slingeren. Het goede nieuws is dat dit nieuwe album de gekende stijlelementen ten gehore brengt, het abrasieve geschreeuw van MXM, het ruisende gitaargeweld en de melodische uitspattingen op het keyboard. De enigszins plichtmatige drums die vaak eenzelfde staccato ritme aanhouden met als doel een onderliggend fundament te creëren. Een fundament voor muziek dat zich uit de kern niet laat uiteenvallen, maar meerdere genres omarmt. Zoals gezegd was de uitvoering op het voorgaande album meer dan prima en zat daar de kracht met name in het feit dat de stijlen elkaar tijdens ieder nummer nagenoeg completeerden.Lees verder ›

Sonische psychedelica vreet ik als zoete koek. Ik hoef niet eens onder invloed te zijn om te kunnen genieten van een broodje Om-elet of een soortgelijk gerecht. De impact van meditatieve muziek hangt echter altijd aan een zijden draadje. Als het namelijk niet goed wordt uitgevoerd, zit je al snel opgescheept met amuzikale knapen in esoterische monnikenoutfits die op antieke instrumenten staan te rammen. Gelukkig valt Geist & The Sacred Ensemble niet in deze categorie. Hoewel kort van stof, slaagt Waning Hymns er goed in om je even mee te nemen in een dromerige trip.Lees verder ›

Soms is het leven van een plaatjesbeoordeler net zo simpel als de visie van Donald Trump. Sinister heeft zich namelijk weer gemeld met een nieuw album en eigenlijk zou ik voor de beschrijving ervan de halve tekst van voorlaatste boreling Syncretism erbij kunnen pakken. Want: er zijn weer wat muzikanten vervangen voor Sinister’s veertiende (!), bandleider en brulboei Aad Kloosterwaard staat wederom prominent in de mix, drummer Toep Duin lijkt nog steeds meer armen dan de gemiddelde mens te hebben en buiten een intro en een outro is het acht nummers beuken, dus zorg dat je tijgerbalsem bij de hand hebt om je nek mee te behandelen.Lees verder ›

Grave Digger is een heavy/powermetalfenomeen. Een fenomeen dat niet zoveel te vertellen heeft, maar toch. Een fenomeen blijft het. Fields of Blood is album nummer twintig. Twintig albums in veertig jaar tijd is best een prestatie, waarvoor mijn hartelijke felicitaties. Een verdere introductie lijkt me overbodig.Lees verder ›

Het Braziliaanse Sarcófago geldt als een van de bands die aan de wieg stonden van de first wave of black metal. Niet alleen muzikaal, maar zeker ook stilistisch gezien was deze band in de beginjaren van het genre van grote invloed op andere bands. Greyhaze Records brengt het derde…Lees verder ›

In 2008 begonnen de Duitsers René Roggmann en René Sitte de instrumentale band Mountain Witch, overigens niet te verwarren met Witch Mountain uit Portland. In 2009 namen ze hun debuut Scythe & Dead Horse op. Het album, een mengsel van stoner jams en heavy psych rock, raakte in een mum van tijd uitverkocht.Lees verder ›

Eigenlijk is Reconvalescent een alien die zichzelf voorstelt als ‘Vessel’. Hij bezorgt met Vestigial een tweede EP met audiofiles die informatie bevatten over bewoners van andere melkwegstelsels. Dat is vriendelijk van Vessel, maar hij tapt zijn transmissies uit een nogal noisy vaatje.Lees verder ›