escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Zo. Hier zijn we dan met de 43ste release - als ik me niet mis tel - van Vardan. Deze Italiaanse éénmansband bestaat sinds 1997 en de eerste plaat werd in 2004 uitgebracht. De laatste release, als ik dan enkel de full lenghts tel (33 intussen), dateert van 2019, The Wish Of Weeping. De black metal die deze brave man brengt is zo mistroostig, diep droevig en wordt best vergeleken met bands als Xasthur en consorten. Er wordt een duister brouwsel afgeleverd met als belangrijkste ingrediënten de klassieke ijskoude gitaarpartijen en bevriezende keyboardlijnen. De vocalen mag je evenmin vergeten, ze liggen weliswaar wat naar achter in de mix, maar zuigen je zo de dieperik, de afgrond in.Lees verder ›

Nu het een intens saaie zomer was zo zonder festivals en concerten, restte ons niets anders dan verlekkeren aan wat ooit was en hopelijk ooit weer terugkomt. Op de burelen van Zware Metalen hielden we een korte enquête om tot een top 25 van beste concertregistraties te komen. Vanwege een aantal gelijke plekken werd het de Zware Metalen Top 32 Concertregistraties. De volledige lijst is bekend, maar helemaal onderaan staan de releases die het niet hebben gehaald. Lees verder ›

The show must go on, want de sociale voorzieningen in Polen zijn niet de meest vooraanstaande in de wereld. En dus trok Piotr Paweł Wiwczarek, beter bekend als Peter, er weer op uit om met zijn Vader een tour door Europa te doen. In coronatijd, waarvoor hulde. Vrijdag 4 september was er een tussenstop in Amersfoort. Niet in het lokale poppodium Fluor, zoals in maart nog de bedoeling was, maar in theater Flint. Tussen de posters van kleinkunstaars en aankondigingen van klassieke concerten en jazzbijeenkomsten, verzamelden zich nu een horde metalheads die blij waren weer eens internationale muziek van wereldklasse te kunnen aanschouwen.Lees verder ›

Ja! Tijd voor een geschiedenisles. Poccolus, uit Litouwen, maakte een langspeler in 1996 vol pagan black en die sloeg in als een bommetje in het genre. Hammerheart Records bracht het ding uit, zij het niet het Nederlandse Hammerheart Records. Wel een Zuid-Koreaans label met een vreselijk logo (ik heb de release hier liggen en ik ben er nog steeds niet goed van). Poccolus was dan wel in lijn liggend met Noorse blackmetalbands van die tijd - inclusief epische keys en synths - maar het was toch allemaal net iets anders.Lees verder ›

Neofolk uit de Benelux, want we vergeten we vaak dat Luxemburg ook tot ons landentrio behoort. Het aantal releases van het soloproject van Jérôme Reuter, Rome, is eigenlijk niet meer bij te houden. De man heeft een enorme drive en blijft bij Trisol Music Group albums bij de vleet produceren. Dit keer doet hij er een schepje bovenop met enkele welklinkende namen uit de extreme metalwereld.Lees verder ›

Het debuutalbum van Voracious Scourge viel vlak na de vakantie in fysieke vorm op de deurmat. Precies op een moment dat de nazomerdip haar intrede doet: elke dag weer naar het werk, de dagen worden steeds iets korter, langzaamaan plannen maken voor de kerst en de nog steeds geldende COVID-19 maatregelen die ervoor zorgen dat het humeur steeds slechter wordt. In Death is er eigenhandig verantwoordelijk voor dat deze tijd nog enigszins dragelijk is.Lees verder ›

Drie feiten en wat er op het eerste zicht uitziet als een onschuldige vakantiefoto, wijzen er zeer sterk op dat Rammstein nu een nieuwe plaat aan het opnemen is. Vele goed geïnformeerde bronnen hebben dat al bevestigd en ook omwonenden van de Franse La Fabrique studio, spotten al groeps- en personeelsleden van de Duitse Neue Deutsche Härte-grootmacht.Lees verder ›

De Nederlandse doomband die later stonermetal maakte Celestial Season, leidt al jaren een sluimerend bestaan. Maar daar komt nu verandering in! In oktober verschijnt het compilatie-album The Merciful, met daarop de demo's die de band uitbracht in 1992 en 1994. Volgende maand komt eveneens de Doom Era vinylbox uit, met daarin geremasterde versies van de eerste twee albums (Forever Scarlet Passion uit 1993 en Solar Lovers uit 1995) én... het nieuwe album The Secret Teachings.Lees verder ›

Op 7 oktober vorig jaar bracht Sammath zijn meest recente album (Across The Rhine Is Only Death) uit. Reden voor Zware Metalen om de band hierover aan de tand te voelen. Een afspraak om langs te komen in de eigen oefenruimte werd met enthousiasme aangenomen. Echter… Covid19 en allerlei andere bijkomstige redenen zorgden voor roet in het eten. Van uitstel komt in dit geval geen afstel en uiteindelijk wordt het interview via de digitale weg afgenomen. De meeste vragen worden beantwoord door Jan Kruitwagen maar ook de andere bandleden (Ruud Nillesen en Wim van der Valk) doen een duit in het zakje.Lees verder ›

Hell Of Fame is het vijfde album van de Italiaanse band Hell In The Club en de vierde opvolgende die ik mag voorzien van mijn mening. De vorige drie albums (Devil On My Shoulder, Shadow Of The Monster en See You On The Dark Side) eindigden stuk voor stuk in mijn persoonlijke jaarlijst. Eens luisteren of de Italianen er vier op een rij van kunnen maken!Lees verder ›

In 1998 bracht Promised Grief uit Nederland een EP uit. Daarna werd het stil, 22 jaar lang stil. Tot eerder dit jaar de langspeler Ascension uitkwam. Doom en gothic metal, in een oudschoolse jas. Over verwelkende schoonheid, de eindigheid van alles en hoe zwaar dat wel valt. Alles gaat kapot, en dan nog eens veel te traag en pijnlijk voor woorden. Zeven nummers, lange nummers lang. Promised Grief belooft niets anders dan... Grief.Lees verder ›

Girls in Synthesis is een band uit Londen die DIY/Hardcore maakt. Op een heel verfrissende manier is dit debuut een soort experimentele mix van klassieke punk, jazz (ja echt) en hardcore. Een aanrader om dit album eens erbij te pakken en een kans te geven. Een debuut dat zowel liefhebbers van Queens of the Stone Age als Crass aan kan spreken. Iemand zei nog: 'Sleaford Mods'. Die persoon had gelijk, want ook hier tref je dat soort minimalisme aan.Lees verder ›

De Surinaamse formatie Asylum is terug met een nieuwe EP. Twee jaar na het verschijnen van het verrassende Domination is de band verder gegaan met de sterke koers die het vaarde, want The Empire staat nu voor ons klaar. Na een gigantische ervaring rijker te zijn met hun optreden…Lees verder ›

Al vijf jaar lang draait Kaiserschnitt, het tweede album van het Duitse (destijds) blackmetalduo Porta Nigra, zijn rondjes in mijn afspeelapparatuur. Het album is pakkender en plakkender dan een jaarvoorraad Hubba Bubba en dat komt vooral door de avantgardistische afwisseling die wordt gebracht binnen de black metal.Lees verder ›

De Deense taal heeft een bijzondere tongval. Persoonlijk ben ik er erg van gecharmeerd, maar misschien komt dat door mijn alcoholische *ahum* studie-avonturen in dit Scandinavische land. Voor zuiperijen en feesten ben je bij Natskygge (vertaald: ‘Nachtschaduw’) echter aan het verkeerde adres. Met het zelfgetitelde debuutalbum verkent de band…Lees verder ›

Black metal uit Oostenrijk? Ja zeker! Theotoxin is de naam en het derde studioalbum, getiteld Fragment : Erhabenheit, is het bewijs dat ook Oostenrijk de meer grimmige stijl der zware metalen goed begrijpt en omarmt. Tijd om te ontdekken wat dit nu precies inhoudt.Lees verder ›