De folkmetalband Vanaheim onthulde zich aan mij als voorprogramma voor Heidevolk in 2024. Toen was ik al verrast door het hoge niveau van een band die mij tot dan toe onbekend was. Nummers als The Dwarven Chant en Gevallen In De Nacht bliezen me kort daarna op Heidenfest 2026 weer omver. Naar mijn mening had Vanaheim die dag met de kwaliteit van hun optreden enkele ervaren bands onzeker kunnen maken. Ik was benieuwd of de band dit waar kon maken voor Roede Voor De Borst, een conceptalbum waarin een molenaar zich isoleert van zijn dorp nadat hem een groot verlies overkomt. Het album legt zijn daaropvolgende strijd om zijn leven met het bovennatuurlijke vast. Het is een album over spijt, samenzijn en levenslust.
Ik ga er niet omheen draaien: doe jezelf een lol en luister dit album alsjeblieft zo snel mogelijk. Roede Voor De Borst is met gemak hun beste werk tot nu toe en is duidelijk met veel liefde en aandacht gemaakt. De historische achtergrond van de afgelegen Nederlandse dorpjes van de negentiende eeuw is een boeiend thema voor een album, en het verbaast me eerlijk gezegd dat het zo lang heeft geduurd voordat een band er mee aan de haal ging. Het verhaal is geschreven met een passie voor de Nederlandse folklore en bijgeloof. De muziek en teksten barsten van de details, waarbij de dubbelzinnigheid van de albumtitel niet mag ontbreken. Aan de ene kant verwijst het naar het confronteren van een zware tegenval en aan de andere kant de stand van de molenwieken, wat een korte rust inhoudt. De molen op de albumhoes staat trouwens niet met de roede voor de borst, waardoor ik mij afvraag wat dat inhoudt.
Het album telt slechts zes nummers, maar geen enkel loos moment. Elk nummer is zijn eigen belangrijke hoofdstuk in het verhaal, waar over elk detail is nagedacht. Dit is wat er gebeurt als je vijf muzikanten op hun creatieve hoogtepunt bij elkaar brengt. De band hanteert een technische en intense stijl van folk metal, die vaker tegen de melodic death metal aanschuurt. De beste vergelijking die ik kan bedenken is met de Limburgse Carach Angren. Er is een lijn te bespeuren naar de verhalende stijl van die band, gecombineerd met de technische en maximalistische aanpak van het metalgenre. Gelukkig heeft Vanaheim zelf meer dan genoeg te bieden. De vertrouwde metalkern wordt versterkt door (voornamelijk) een koor, viool, en accordeon. Vanaheim maakt gelukkig niet de fout om deze enkel in te zetten voor introducties of intermezzo’s, of om de luisteraar op elk mogelijk moment mee te bombarderen, maar geeft ze veel ruimte om te ademen.
Zo opent Geestenmist met zijn accordeon-intro op een sfeervolle manier het verhaal, alsof de verteller bij het vuur een vergeten geschiedenis met ons wil delen. Die keuze kon belachelijk klinken, maar dit plaatst de luisteraar juist enkel beter in de historische setting. De viool van Rikke Linssen is ook een graag geziene gast. Zij verspringt met vaste hand tussen intieme emotionele lading en opzwepend vuur. Het is nooit enkel als accent op wat de gitaren spelen, maar deelt de samenzang met de gitaren, waardoor alles alleen maar harder aankomt. Die vaardigheid is niet verbazingwekkend voor de violist van Pyrolysis, een band die ik alleen maar aan kan raden.
Het koor wordt uitstekend ingezet en voegt een emotionele gelaagdheid toe op het album. Zo op Eendracht Maakt Macht, waar het een stem geeft aan de gedachten van de dorpelingen terwijl zij de verloren molenaar zoeken. Een ander voorbeeld is in De Overtocht, waar het de stemmen in de mist belichaamt. Het complimenteert uitstekend de vocalen van Zino van Leerdam, die zich hier bewezen heeft als een alleskunner. De man kan een partij grunten, maar draait zijn hand ook niet om voor een uithaal van jewelste of inspirerende clean zang. Van Leerdam was na Een Verloren Verhaal al indrukwekkend te noemen, maar het zijn momenten zoals de langzame overgang van spreekstem naar geschreeuw in Kroos en Slijk of de hartverscheurende kreten in De Overtocht of Roede Voor De Borst die hem onderscheiden van andere vocalisten.
Ik kan zo nog eeuwig doorgaan, maar dat zal ik je besparen. Die score hieronder geef ik niet zomaar. Ik heb vaker en op meerdere punten met vochtige ogen en kippenvel dit album zitten luisteren. Elke keer hoor ik iets nieuws. Dit is een album dat veel sterker wordt als je je verdiept in de teksten en het verhaal echt meebeleeft. Ga zitten, pak de tekst erbij en ga op in dit verhaal. Dit is een prachtig stuk werk door een band die met elk album alleen maar beter wordt. Voor mij is Roede Voor De Borst een van de beste albums die ik in tijden heb gehoord.
Score:
100/100
Label:
Fireflash Records, 2026
Tracklisting:
- Geestenmist
- Kroos En Slijk
- Het Laatste Licht
- Eendracht Maakt Macht
- De Overtocht
- Roede Voor De Borst
Line-up:
- Zino van Leerdam – Vocalen
- Michael van Eck – Gitaar
- Mike Seidel – Basgitaar
- Rikke Linssen – Viool
- Bram Trommelen – Drums
Links: