Ch’ahom – Anthropic Rites Of Sublimation

Geschreven door op 19-09-2026 om 15:05.

Het uit Duitsland afkomstige Ch’ahom heeft al sinds de beginjaren een opvallende fascinatie voor de precolumbiaanse culturen van Midden- en Zuid-Amerika. De band put voor zijn teksten en beeldtaal uit oude rituelen, religieuze gebruiken, mythologie en historische plaatsen uit de periode voor de Europese kolonisatie. Op debuut Knots Of Abhorrence kwamen onder meer de Maya-onderwereld Xibalba, de godin Ixtab en het Peruaanse tempelcomplex Chavín de Huántar voorbij. Ook muzikaal sijpelde die fascinatie door, onder andere door het gebruik van traditionele fluiten en percussie. Met het nieuwe Anthropic Rites Of Sublimation laat Ch’ahom die inspiratiebron niet los, maar gebruikt de band haar als fundament voor een volledig zelfbedachte wereld.

Deze keer geen verhalen uit de oude Meso-Amerikaanse geschiedenis vol bloedvergieten, geweld en mystiek. In plaats daarvan een duistere, zelfbedachte vertelling, waarvoor opnieuw inspiratie is geput uit precolumbiaanse riten. Anthropic Rites Of Sublimation vertelt over vier beschavingen die allemaal rond dezelfde gigantische, ogenschijnlijk bodemloze cenote zijn opgebouwd. Voor de Maya’s vormden dergelijke watergrotten een verbinding met Xibalba, de onderwereld. De beroemde Cenote Sagrado bij Chichén Itzá in Mexico werd daadwerkelijk gebruikt voor offers. Archeologen vonden op de bodem onder meer goud en jade, maar ook menselijke resten van mannen, vrouwen en kinderen. Binnen het verhaal krijgt de ondergrondse waterpoel vervolgens een bovennatuurlijke dimensie: een kosmische roep uit de diepte trekt mensen aan en zet hen ertoe aan zichzelf te offeren.

In het wereldbeeld van de Maya’s speelden de vier windstreken een belangrijke rol en verbond de ceiba, de wereldboom, de verschillende lagen van de kosmos met elkaar. Natuurlijk is het geen toeval dat Ch’ahom precies die windstreken – Xaman, Nohol, Lik’in en Chik’in – gebruikt om de vier samenlevingen te ordenen. Het afsluitende nummer Insemination beschrijft het moment waarop de cenote zich periodiek opent. De spirituele ‘bevruchting’ voltrekt zich wanneer alle beschavingen samenkomen en zich volledig aan de vernietiging overgeven. Geen hoopvol gestemd verhaal dus, maar een vertelling over beschavingen die draaien op angst, absolute gehoorzaamheid, religieuze dogma’s en rigide voorschriften, allemaal gericht op onderwerping en uiteindelijk zelfopoffering. Zelfdestructie. Of om maar aan te halen wat binnen de Maya-rituele wereld een uitzonderlijk belangrijke rol speelde: bloed. Hoe metal wil je het hebben?

Muzikaal vertaalt Ch’ahom het beklemmende thema naar een verstikkende combinatie van zwartgeblakerde death, technische complexiteit en koortsachtig progressieve structuren. Razendsnelle blastbeats en agressieve, vervormde riffs zorgen voor een vrijwel constante dreiging. Bijtende versnellingen botsen op zwaar aangezette passages, onregelmatige maatsoorten en onverwachte tempowisselingen, terwijl wringende akkoorden, hallucinerende melodieën en vervormde leads de muziek voortdurend een onrustig en vervreemdend karakter geven. Net als op zijn voorganger Knots Of Abhorrence wisselt Ch’ahom tomeloze furie af met momenten waarop de muziek plots vertraagt en meer ruimte laat voor dreiging, mystiek en onderhuidse spanning. Halverwege Insemination wordt dat fraai duidelijk: het hoge tempo wordt plots teruggeschroefd en maakt plaats voor een rituele passage waarin vooral sfeer en dreiging naar voren komen.

Diepe grunts, rauwe kreten en bijna onmenselijke uithalen maken het geheel nog grimmiger. Ook traditionele instrumenten en ritueel aandoende percussie duiken zo nu en dan tussen het geweld op en dragen nadrukkelijk bij aan de mystieke, soms wat trance-achtige, sfeer. Met een speelduur van net geen half uur wordt Anthropic Rites Of Sublimation opvallend compact gehouden. Toch propt Ch’ahom die beperkte tijd vol met zoveel wendingen, details en intensiteit dat het album allesbehalve kortademig aanvoelt. Die onophoudelijke stroom aan ideeën maakt het album fascinerend, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat niet iedere passage even gemakkelijk blijft hangen. Al was het ook helemaal niet erg geweest als deze rite wat langer uitgesmeerd was geweest.

Anthropic Rites Of Sublimation is een dicht opeengepakt, onvoorspelbaar en bij vlagen ronduit desoriënterend album, waarin primitieve agressie en technische beheersing prima samen blijken te gaan. De muziek klinkt barbaars, ceremonieel en hallucinerend, maar vooral de intensiteit blijft hangen. De beklemming kruipt ongemerkt in je hoofd en laat je ook na afloop niet zomaar los. Alsof Ch’ahom je tijdens een duister ritueel langzaam naar de rand van de cenote heeft geleid, je nog één blik in de diepte gunt en vervolgens zonder pardon het offer voltrekt.

Score:

88/100

Label:

20 Buck Spin, 2026

Tracklisting:

  1. Cult Of Xaman
  2. Reign Of Nohol
  3. Priests Of Lik’in
  4. Chosen Of Chik’in
  5. Insemination

Line-up:

  • A.G.A. – Vocalen, gitaar
  • A.M. – Basgitaar
  • S.P.S. – Gitaar
  • G.P. – Drums

Links: