escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Toen Babymetal in 2010 vanuit het niets in metalland verscheen, waren de meningen hopeloos verdeeld. Drie meisjes van dertien jaar die zich als popsterretjes bewegen samen met een metalband. Het was een leuke gimmick. Tien jaar later bestaat de groep nog steeds zijn ze waanzinnig populair en op wereldtournee. Ik heb de groep nog niet eerder live gezien en wil dat allemaal wel eens meemaken. Ik sta hier dan ook met een open geest, zonder oordeel. Dat zal echter niet zo heel lang duren. Lees verder ›

Les Acteurs de l'Ombre is een label dat verrast met avant-gardistische kwaliteit. Heel wat subtoppers in het genre brengen via dat label een interessant album uit. Pensées Nocturnes is bijvoorbeeld zo'n plaat. Het label specialiseert zich in de wat eigenzinnige blackmetalvarianten. Asphodèle past in het rijtje.Lees verder ›

Post-black metal, sludge metal en aanverwanten zitten duidelijk in de lift in de Lage Landen. In zowel Nederland als België duiken meer en meer bands op die de lekkerste elementen van de traditionele black metal combineren met het dromerige van atmosferische post-metal en de ruwheid van sludge metal. Je hoeft maar een blik te werpen op de albumrecensies die de laatste maand op uw favoriete metalwebzine werden gepost.Lees verder ›

Op 14 februari bracht de progressieve rockband Psychotic Waltz, vierentwintig jaar na het album Bleeding, eindelijk een nieuw album uit met de titel The God-Shaped Void. De bezetting van de eerste drie albums is al sinds 2010 weer bij elkaar. Toch hebben de fans nog tien jaar moeten wachten op nieuw materiaal van de band. Zware Metalen belde met zanger Devon Graves om meer te weten te komen over het album.Lees verder ›

Mijn adoratie voor de muzikant Matron Thorn heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken. Reuben Christopher Jordan is een zieke mens. Een kapotte mens, eentje die ik al lang de deur zou gewezen hebben, God zijnde. Matron Thorn is een vluchtend persoon die zijn eigen bestaan terecht wil ontkrachten. De geruchten over zijn gedrag zijn ook allesbehalve fraai, zowel naar zichzelf als naar anderen toe. Zijn muziek staat echter niet ter discussie. Meesterlijke dissonantie, Blut Aus Nord-allures (de split met Blut Aus Nord is monumentaal op zich), de psychotische pracht in al zijn projecten...Lees verder ›

Inferna Profundus Records heeft me al vaker in contact gebracht met creaties die maar zelden het licht zien. Ook nu weer. Revenant Marquis, een Brits anoniem opererende eenmansband, brengt er zijn vierde album uit. Youth in Ribbons, een obscuur en vrij beangstigend werkstuk. Lelijke muziek.Lees verder ›

December is een drukke maand, ook bij Zware Metalen. En zo bleek dat er na Sinterklaas, kerst en de jaarlijsten nog een hoogwaardige release van eigen bodem was achtergebleven. Hellehond is een nieuwe band, met oude bekenden uit de Nederlansche scene. Brulboei Botmuyl kennen we onder andere van Wederganger, Gevlerkt en Botulistum en als je drummer Bob 'Plechelmus' Bagchus niet kent, dan mag je je gaan schamen.Lees verder ›

Wanneer Sabaton langskomt krijg je tegenwoordig hele volksverhuizingen. De band is groot geworden en heeft een onwaarschijnlijk trouwe fanbase opgebouwd. Zalen verkopen snel uit en in Antwerpen werd het concert zelfs verplaatst naar het Sportpaleis wegens een te grote wachtlijst voor de Lotto-Arena. Ik kon de groep voor Zware Metalen twee keer bekijken in amper een week tijd. Daar kan zelfs een stormpje als Ciara niets aan veranderen. Er…Lees verder ›

Cannabis, Canada, Cana-wie? Anvil, één van de grootvaders der heavy metal is terug op de bühne voor album nummer achttien! Het uit twaalf nummers bestaande Legal At Last verschijnt op Valentijnsdag (eh, romantisch?) en brengt een duidelijke boodschap. De beste heren draaien al flink wat jaren mee in de…Lees verder ›

Boven Eindhoven doet storm Ciara haar best om banners van de Effenaar te rukken. Er vliegt een dranghek om en de lange rij wachtende fans kleumt wat dichter bij elkaar. Geen weer om een  hond door te jagen... en toch zijn muziekliefhebbers weer uit verschillende landen bij elkaar gekomen om zich op te warmen aan de power metal van Amaranthe.  Het Finse Blind Channel zorgt met een brok energie eerst nog even voor een kleine rock invasie op het podium. Het publiek is 'mee' en wanneer Elize Ryd, gehuld in een zwart-gouden cape, het podium op loopt zit de sfeer er al meteen goed in. Bijna recht evenredig met het aantal nummers verdwijnen ook laagjes van Elize's outfit, tot bij Helix en hoogtepunt Drop Dead Cynical enkel nog een soort van balletpakje over blijft.  De donkere Zweedse legt de hele avond moeiteloos contact met het publiek en brengt enthousiast een warme boodschap over liefde en respect. Hoe hard het buiten ook waait, deze 'onsterfelijke bloem' houdt stand en fotograaf Kitty van de Waart was er bij om het vast te leggen. Lees verder ›