Soulcrusher 2025 was een interessante editie. Helemaal onderaan de affiche, onder de gehypete namen van Blood Incantation, Igorrr en vele anderen, stond een band genaamd Wyatt E. Tegen alle verwachting in werd die band voor mij dé highlight van het festival en greep ik met alle liefde de kans aan om de band nog een keer live te zien. Fotograaf Edwin Smits legde de seance vast.Lees verder ›
Opnieuw 16 kleppers vandaag, het overzicht van de week. Hier zijn achtereenvolgens Vredehammer, Extermination Dismemberment, The Foreshadowing, Insolitus, Behemoth met Shagrath, Vanaheim, Ill Nino, Spere, Saxon, Darkest Hour, Evanescence, Crown Magnetar, Exumer, Consvmer, Hatesphere en Eximperitus. Lees verder ›
Tja, soms moet je er wat voor overhebben om interessante bands live te gaan bekijken. Zo reed ik maar eventjes vier uur om ergens in Groningen te belanden voor de releaseshow van plaat zes van Nederlands hoop in bange blackmetaldagen Walg. De heren hadden een andere Nederlandse band Griis bij de kap getrokken om de zaal alvast te doen vollopen en dit op een wat vochtige dag ergens eind augustus. De release stond primair gepland op 26 juni 2026 maar door de hitte werd deze verplaatst.Lees verder ›
Alles is voortdurend in beweging. Niets blijft voor altijd hetzelfde en niemand is morgen nog precies wie hij vandaag is. Verandering is geen uitzondering, maar een onvermijdelijk deel van het bestaan. Dat uitgangspunt, verwoord in het aan Heraclitus toegeschreven ‘panta rhei’, diende als inspiratie voor het derde studioalbum van…Lees verder ›
Een beeldhouwer begint zelden met niets. Er staat een blok steen en ergens daarin moet een vorm verborgen zitten. Hakken, schaven, afstand nemen, opnieuw kijken en soms gewoon opnieuw beginnen. Op I, Scvlptor doet Behemoth eigenlijk precies hetzelfde. De Polen presenteren nieuw materiaal, halen twee stokoude eigen nummers onder het stof vandaan en zetten vervolgens ook nog de beitel in werk van Venom en Bathory.Lees verder ›
Deathmetalorkest Necrotesque timmert lekker aan de weg. MetEt Mortui Resurgent verscheen onlangs het tweede album nadat er ook al twee EP's het levenslicht zagen. Tijd voor een belletje met de complete band: Arjan (gitaar), Dave (bas), Harald (drums) en Lodewijk (vocalen) om het eens te hebben over die nieuwe plaat live spelen, muzikale ver(r)assingen en hoe het nou is om in een band te zitten: "We zijn eigenlijk gewoon een groep vrienden die herrie maken.Lees verder ›
Pâenil Era komt uit het westen van Roemenië, Timisoara. Tja, over de Roemeense blackmetalscene ben ik eerlijkwaar vermoedelijk snel uitgebabbeld. Als ik diep ga graven in mijn grijze hersenmassa komt het er op neer dat ik vermoedelijk maximaal twee bands zou kunnen opsommen doch de bandnamen schieten me vooralsnog niet binnen. Dit Pâenil Era is het geesteskind van Erwin Weber en bestaat toch al wel weer een hele poos want dit A Wilting Fountain is plaat nummer vijf.Lees verder ›
De comeback van Occultfest in Hoogeveen blijkt geen eenmalige opleving. Na de succesvolle terugkeer in 2025 maakt het metalfestival zich opnieuw op voor het vertrouwde eerste weekend van september. Daarmee is Occultfest weer een vaste waarde op de festivalagenda.Lees verder ›
Wyrdstæf is een Brits collectief dat zijn inspiratie zoekt in lang vervlogen tijden en dan heb ik het niet over de tijd van de ridders en de jonkvrouwen. Nee, het gaat nog veel verder terug. Voor dit Primordial Bloodlines zijn de heren zelfs gaan graven in geschriften omtrent het Paleolitische en Mesolithische tijdperk. Een tijd waarin de mens als jager op zoek ging naar zijn prooi. Reeds eerder deden deze Britten iets geks. Ze kwamen blijkbaar op nationale televisie en brachten daar het 10de Eeuwse verhaal van de strijder-dichter Egil Skallagrimsson. Je moet het maar doen.Lees verder ›
Soms is er een band die jaren lang onder je radar weet te blijven. Je kent de band van naam, hij popt op in allerlei suggesties bij streamingsdiensten, maar toch blijft het grotendeels onbekende materie ondanks dat het perfect in je straatje past. De progressieve Noren van Green Carnation vallen voor mij precies in die beschrijving. Met een ontzettende hoeveelheid muziek die elk jaar weer uitkomt is het simpelweg kiezen waar je de gelimiteerde tijd nu eenmaal aan kunt besteden. Maar in dit geval moest het er toch eens van gaan komen. De eerste single genaamd Unconditional Artificial Chemistry van het nieuwe album A Dark Poem, Part III: The Messiah Complex wist met zijn verslavende refrein eigenlijk meteen mijn aandacht te trekken en liet me smachten naar meer. En gelukkig is er meer!Lees verder ›
In deze aflevering van Naderend onheil negen releases die allemaal op 4 september uitkomen. Poolse extreme-metal-titanen en Amerikaanse chaos in alle smaken: gothic punk, noise rock, technische deathcore. Finse psychedelica die je meesleurt, Duitse black metal die filosofeert over vergankelijkheid, en een Ohio-eenmansproject dat dieper graaft dan je lief is. Noorse progrock-veteranen sluiten hun trilogie af, en met Vanaheim staat er een Nederlands topalbum op de lijst.Lees verder ›
Ja, daar zijn we weer hoor! Jullie mogen weer stemmen, dit keer op het album van de maand augustus 2026. Echt heel veel soeps kwam er niet uit in deze – voor velen – vakantiemaand, maar uiteindelijk hebben we toch weer een aardig lijstje kunnen opsommen. Daarbij de bekende, grote namen, maar ook albums van eigen bodem of die een hoge score kregen op onze site. Aan jullie om…Lees verder ›
De avondjes Machine Head zijn inmiddels een begrip. De Amerikaanse groove/thrashband rond zanger/gitarist Robb Flynn treedt inmiddels al jarenlang op met avondvullende shows meestal zonder voorprogramma. Voor Nederland is 013 in Tilburg daarbij zo’n beetje de vaste uitvalsbasis en zo ook alweer even geleden op 11 mei: er zijn slechtere maandagavonden denkbaar. Remco Faasen en Wilco Lamers bekeken alles door een bril en lens. Lees verder ›
Sworn, het uit Bergen, Noorwegen, afkomstige melodische blackmetalkwartet, komt met een gloednieuwe langspeler in eigen beheer, Null Crowned The Infinite. Goh, in eigen beheer samen met The Circle Music worden er CD's en vinyl's uitgebracht in een alleraardigste kleurenvariant. De band die al een hele poos actief is en vooral indruk op me maakte middels de eerste twee platen met name The Alleviation (2007) en iets minder maar ook nog oerdegelijk, Bastards And Conquerors (2009), is weer in de muzikale pen gekropen.Lees verder ›
Het Noorse heerschap Hoest wordt deze maand pas 49 jaar maar houdt met zijn Taake al sinds de vroege jaren '90 de vlam der True Norwegian Black Metal brandend. Negen albums, zes EP's en vijf splits staan er op het palmares van de band die ooit begon onder de naam Thule. De kwaliteit op al die releases varieert van bijzonder goed tot heel erg goed en live is Taake eveneens een ongekend powerhouse. 12 september staat de band in P60 in Amstelveen.Lees verder ›
Het was te vermoeden dat er een vervolg zou komen op het eerste hoofdstuk van One Assassination Under God van shockrocker Marilyn Manson. Op zich was dat best een goede plaat, maar de lat ligt wat mij betreft altijd hoog als het om deze Amerikaan gaat. Het was een uitnodiging om nog eens door het materiaal van het voorbije decennium te gaan, met sterke platen als Pale Emperor en Heaven Upside Down, maar vooral ook met het baanbrekende We Are Chaos. Het ijkpunt is dus gekend.Lees verder ›
Het verhaal van het Wit-Russische Dymna Lotva mag inmiddels bekend zijn. In een notendop: na kritiek op de heersende dictator Loekasjenko moesten de oprichters hun land ontvluchtend. Via wat omzwervingen kwam dit gezelschap in Polen terecht. Het is een heftig verhaal wat steeds terugkeert in de biografieën en het is onlosmakelijk verbonden met de band. Op deze vierde plaat vindt het verhaal in zekere zin opnieuw zijn weg naar de muziek.Lees verder ›
Er zijn zo van die platen waarbij je na enkele nummers denkt te weten waar het naartoe gaat. Wat slepende doom, etherische vrouwenzang, hier en daar een stevige uithaal en voldoende melancholie om een gemiddelde novemberavond nog wat onaangenamer te maken. Splendidula zou perfect in dat straatje kunnen passen. Alleen heeft het Belgische gezelschap op Absentia duidelijk geen zin om het ons zo gemakkelijk te maken. Sinds Somnus is de band hoorbaar gegroeid. Vooral de doom en atmosferische black metal vloeien veel natuurlijker in elkaar over. Wat vroeger soms nog twee aparte werelden waren, vormt hier eindelijk één geheel.Lees verder ›
Het Amerikaanse Pyrrhon bestaat al bijna twintig jaar, heeft vijf platen en drie EP's op de naam staan maar is toch een redelijk onbekende. Het kwartet maakt namelijk death metal van het meest experimentele soort, voorzien van niet bepaald erkende genre-onderwerpen als filosofie, mythes en anti-kapitalisme. 8 september staat het gezelschap in V11 in Rotterdam.Lees verder ›
Creativiteit kent geen grenzen. Het is even vanzelfsprekend als het verfrissend is. Waarom zouden we blijven wegzinken in het moeras van de halsstarrige stagnatie en krampachtig vasthouden aan traditionele paradigmata, als er ook muziek bestaat die erin slaagt om onze horizon te verruimen en ons tot nieuwe inzichten brengt? Muziek die durft te vernieuwen eist zijn plek in de muziekgeschiedenis op. Wie durft af te wijken van de norm creëert vaak (niet altijd) iets unieks, iets nieuws dat het pad van de muzikale kunst verder vormgeeft. Johann Sebastian Bach, Ludwig van Beethoven, The Beatles, Mayhem… Er is een reden waarom net zij iconische namen in onze muziekgeschiedenis zijn.Lees verder ›
