Headlines

Het bezingen van de kosmos, het zich verdiepen in alles wat zich mijlenver en waarschijnlijk lichtjaren weg van ons afspeelt. Het is nu niet direct iets wat mij bijzonder boeit. Dit Pools/Oekraïnse Morbonoct denkt daar echter anders over. De beide heren zijn zelfs al toe aan plaat vijf rondom dit thema. Deze kreeg de titel No One Knows We’re Dying met zich mee. Ik vernoem voor de volledigheid de andere albums ook nog eventjes: Anmet (2021), Chorna bezodnya (2022), Galactic Gloom (2023) en The Highest Purpose (2024). Deze laatste plaat ontving van collega Aarts nog een grootste onderscheiding.Lees verder ›

Gek toch. Dit uit Richmond, Indiana afkomstige melodische deathmetalvijftal Carrion Vael staat maar met vier personen op de bandfoto. Heb ik dan ergens overgekeken? Ik maak er me in ieder geval niet druk over en druk op de knop om Slay Utterly te laten draaien. De band die al sinds 2008 bestaat heeft heel wat op zijn conto, waaronder Cannibals Anonymous (2024) en de plaat daarvoor, Abhorrent Obsessions (2022).Lees verder ›

"Hi Zware, how are you?” Aldus begint de mail van het Zweedse Enemy Awake, waarin Rotten Soul wordt aangeboden. Het is een deathmetalband die geschikt zou zijn voor liefhebbers van onder andere Metallica, Pantera en Arch Enemy. Juist ja… Volgens de begeleidende tekst is deze EP een weergave van de emoties en levensvisie van de man achter dit éénmansproject. Die man heet Ivan Castro. Geen heel erg Zweedse naam, maar onderzoek leert mij dat hij oorspronkelijk uit Peru komt.Lees verder ›

Oppression werd gevormd in 2024 door de Franse vrienden GSV en Tom L. Later voegden ze daar Predark en de broers John A (Otargos, Lifestream) en Désert (Lifestream) aan toe. Samen met het Duitse Folter Records brengen ze dan nu hun debuutplaat No Safe Place tot leven. De plaat handelt thematisch over religie, over het reilen en zeilen van de huidige maatschappij en er wordt nog wat sex, drugs en rock 'n' roll aan het zaakje toegevoegd. Kijk, dat is nu eens een mengelmoes van thema's die gewoon goed bij elkaar passen.Lees verder ›

The Hermit van Sad Whisperings zou bij voorbaal al in iedere jaarlijst moeten verschijnen. Gewoon vanwege het simpele feit dat je niets anders dan waardering moet hebben voor een band die drieëndertig jaar na het debuut met een tweede album komt. Diep respect voor opper-Droevige Fluisteraar Alexander van Leeuwen die op een gegeven moment heeft besloten zijn oude band weer nieuw leven in te blazen op een leeftijd dat anderen druk zijn met kleinkinderen, wandelvakanties of het plannen voor een leven na het pensioen. Zo niet Van Leeuwen, bij wie het bloed met een extra dosis zware metalen door de aderen  moet stromen. Die bewust de mallemolen van een plaat maken, een label zoeken en in de auto stappen om tweehonderd kilometer verderop een half uur te spelen in een koude zaal op een vrijdagavond opzoekt. Respect!Lees verder ›

In dit Zweedse Greve zit een zekere Swartadauþuz. Een heerschap dat in -tig bands actief is waaronder Trolldom en Gnipahålan. In dit Greve laat hij zijn kunsten zien en horen op gitaar, bas, keyboard en achtergrondzang. Dit Bleknat Bortom Evig Tid is de opvolger van de split met Häxanu die de titel Naturmystik meekreeg. In 2019 kwam als eerste wapenfeit een EP, Nidingsdåd utav det uråldriga. De laatste volwaardige plaat voor de huidige kwam in 2022, Föllo af svavel, lifvets dimridå.Lees verder ›

Je mag soms echt wel eens goed achterom kijken. Dit om te beseffen wat er allemaal is gebeurd. Je mag je gerust vragen stellen en op zoek gaan naar antwoorden. Soms duurt het een hele poos eer je die hebt gevonden. Dan blijven die vragen maar malen en malen in je hoofd en lijk je ze niet kwijt te geraken. Het worden stemmen die je bij tijd en stond herinneren aan wat je nog te wachten staat. Alzo wordt je geest behoorlijk rusteloos. Vanuit dat perspectief startten jaren geleden Wrath (Grab, Dødsferd) en Sarvok (Sarvok) dit project dat de bijzonder enigmatische bandnaam G.N.L.S. meekreeg.Lees verder ›

De heer Wrath, de man achter heel veel extreem lekkers zoals daar is Dødsferd, nam contact met me op aangezien hij op zijn eigen label, Fuck Your Creation records, opnieuw een heleboel eindejaarslekkernijen wist uit te brengen. Dit Purification Forms, eerder een compilatie-album, is de eerste van dit rijtje van cadeautjes. Een opgestoken middelvinger naar de oneerlijkheid en corruptie die in heel de wereld welig tiert, maar ook lokaal voelbaar is.Lees verder ›

Met The Darkening laat de Zweedse thrashband Disarray opnieuw horen waarom Scandinavië meer voortbrengt dan alleen IKEA-handleidingen en introverte death metal. Deze nieuwe EP verscheen rond de tijd van het optreden op The Summoning of Darkness Festival in Stockholm en borduurt compromisloos voort op het vorig jaar verschenen Religious Disease. Verwacht dus geen plotselinge verlichting: Disarray klinkt hier nog steeds alsof de wereld in brand staat en zij persoonlijk de lucifers hebben vastgehouden.Lees verder ›

Het van zwavel gemaakte vijfkoppige monster Ov Sulfur keert weer terug om zijn gal te spuwen over alles wat met het georganiseerde geloof te maken heeft. Ditmaal benadert de band dit echter vanuit het concept waarbij het leven eindeloos duurt, met een daaruit voortvloeiend eindeloos lijden tot gevolg. De formatie uit Las Vegas, en dat is geen gokje, brengt deze muzikale boodschap in de vorm van deathcore. Zoals het genre dit nu eenmaal dicteert krijgen we dan ook een brute mix aan vlammende gitaren, breaksdowns en symfonische blackened invloeden.Lees verder ›

Wat een geitenbrij! De leden van Barbaric Horde uit het Portugese Lissabon hebben zich verenigd met de leden van het uit Talinn afkomstige Goatsmegma. Impurity Manifesto is hiervan de resultante. Eerder werk van deze bands verscheen al separaat via het gekende Poolse Godz Ov War Productions. De misselijkmakende black/death metal van deze bands is menig onder jullie wel bekend.Lees verder ›

Op Hellslaught’s nieuwste wapenfeit, Violent Iconoclasm, laat de band opnieuw horen dat subtiel vakmanschap nooit hun missie is geweest en dat is als compliment bedoeld. Vergeleken met hun eerdere, nog ruwer klinkende demo’s, klinkt deze plaat als een logische maar furieuzere evolutie: dezelfde blackthrashrazernij, maar met strakkere hooks en een duidelijker richting.Lees verder ›

Drie boze heren uit Lima, Peru hebben zich weten verzamelen onder de naam Putrid. All That We Hate is de derde volwaardige langspeler van deze black/death/thrashmetalband. Het bestaat uit leden van bands als Grave Desecration en Hate Supremacy. Je voelt en merkt het al. Deze drie heren hebben een hele hoop opgekropte woede. Lees de songtitels er maar eens op na. Enige inkleuring zou wel kunnen gemaakt worden maar dat is niet aan ons. Ik zit hier een schrijfsel te fabriceren dat vooral de lezer wel of niet dient te overtuigen dit draaiding aan te schaffen.Lees verder ›

Iedereen in blackmetalland kent wel de heer Revenant. Vermoedelijk van zijn geleverde werk in het Fins klinkende doch uit Duitsland afkomstige Sarkrista dan wel voor zijn bijdrage aan het internationale gezelschap Order Of Nosferat. Recent bracht hij samen met wat ander geboefte een EP uit voor zijn nieuwe band Siechknecht. En nu? Ja, nu staat dit zelfde heerschap weer op de stoep met iets nieuws. Velmorth heet de andere band. Feral Dominion is de titel van de debuutplaat die teruggrijpt naar jaren '90 black metal en welk label is dan beter geplaatst om ook dit draaiding uit te brengen? Juist: Purity Through Fire Records. Er zijn maar weinig labels waarvan ik zoveel platen doorgestuurd krijg. Oh ja, je hebt nog Signal Rex, Les Acteurs De L'Ombre productions, Void Wanderer Productions, Immortal Frost Productions... Het houdt gelukkig nooit op.Lees verder ›

De immer bedrijvige heer De Jong heb ik nog maar recentelijk weten passeren met nieuw werk van een nieuwe band waar hij ook deel van uitmaakt, met name de Nederlandse doom/sludge formatie Accabadora. Nu komt hij via het goed gekende Nederlandse Void Wanderer Productions met nieuw werk van Hagetisse. To Wither Beneath Thy Radiance is plaat nummer acht voor dit project dat zich, als ik goed geïnformeerd ben, laat inspireren door het oudere werk van Ulver.Lees verder ›

Ditmaal moesten we er ietsje langer op wachten. Normaal kunnen we iedere twee jaar (puur op basis van niet afgeronde jaartallen) een nieuwe schijf verwachten van deze Zweedse progressievelingen, maar nu heeft het toch een half jaartje langer geduurd. Mogelijk om dezelfde timing te hanteren als voor Imperial, dat destijds ook in de eerste weken van januari werd uitgebracht. Dat legde Soen toen zeker geen windeieren, aangezien het album hoog in alle jaarlijsten terecht kwam (en zelfs op plek twaalf in onze eigen ZM-jaarlijst). Ook de vorige plaat Memorial werd weer goed ontvangen en scoorde een respectabele prijs in de lijst der lijsten van 2023 met een notering net in de top 20. Dat stemt uiteraard nu ook weer zeer nieuwsgierig naar het nieuwste werk.Lees verder ›