escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Ergens in 2010 zag dit Mannveira het levenslicht in Reykjavik en dan zitten we in IJsland natuurlijk. Ondanks het feit dat deze vijf heren al meer dan tien jaar bestaan, valt er toch maar bitter weinig terug te vinden. Hun ijskoude black metal werd voor het eerst gepresenteerd op Von Er Eitur, een EP uit 2014. Vervolgens kwam er de split met de Canadezen van Ellorsith in 2016, ook via het huidige Dark Descent label.Lees verder ›

Uit Finland komt dit éénmansproject, Commander Agares. En zoals je kan vermoeden aan de cover is dit een heerlijke brok old school stofzuigerblackmetal. De heer die de scepter en dus ook het zwaard zwaait, maakt geen compromissen en zal zeker geen toenadering zoeken om vergiffenis te vragen. Het Litouwse Inferna Profundus Records pikte dit werk op en brengt het blijkbaar enkel digitaal en op vinyl uit. Voor dit soort releases had ik toch ook op zijn minst een tape verwacht. Nu, aan verwachtingen doe ik niet, dus vermoedelijk zit er wel ergens een logische verklaring achter deze keuze.Lees verder ›

Gisteren is bekend geworden dat Sven Gross, zanger van de Duitse deathmetalband Fleshcrawl, helaas de strijd tegen kanker heeft verloren. Er zijn verder nog geen details bekend, maar vorig jaar werd al bekend dat de vocalist te kampen had met de ziekte. Sven Gross is 44 jaar geworden.Lees verder ›

Het Finse Gloomy Grim is een geval apart. Ik was fan van hun debuutplaat Blood, Monsters, Darkness, dat in 1998 verscheen. Een vreemde mix van stereotype humor, symfonische "black" metal en een soort van gothic horror. Hun vorige album verscheen via Satanath Records (Obscure Metamorphosis), waarin eigenlijk alles staat wat u moet weten over deze band. Na dit album ging het bergaf met de gezondheid van bandleider Agathon valt her en der te lezen, of die nu stabiel is weet ik niet. Hij bleef, samen met zijn broeder Nuklear Tormentörr (Barathrum). De twee andere bandleden zijn gebleven na de EP uit 2018 en zo kunnen we in ieder geval spreken van een iet of wat stabiele line-up.Lees verder ›

Kaonashi is een vijfkoppige band uit Philadelphia en met Dear Lemon House, You Ruined Me: Senior Year brengt het gezelschap zijn tweede album uit. Die bijzondere albumnaam borduurt voort op het concept dat het vijftal al uitrolde tijdens het debuut Why Did You Do It? uit 2018. Die plaat vertelde het verhaal van Jamie: een 'highschool' tiener die haar baan en relatie verloor, waarbij alle therapieën en gesprekken niet voor het gewenste resultaat zorgden en waarbij zij zichzelf uiteindelijk in het titelnummer van de EP van het leven berooft om haar ouders geen verdriet meer te bezorgen. Geen lichte kost en deze nieuwste telg zoomt in op de bewogen dagen die het fictief persoon meemaakt op de 'high school' genaamd Lemon House.Lees verder ›

Rusland, Nizhny Novgorod om precies te zijn, is de plek waar dit drietal, dat zich Passéisme noemt, vandaan komt. Eminence is de debuutplaat, nadat in 2019 reeds een demo werd uitgebracht onder de titel Austerity Parade. Het werk van deze Russen wordt door het label Antiq aangekondigd als black metal, doch met een frissere melodische kijk op de zaak. Zeven gezangen staan er op dit werk, een verwijzing naar de Middeleeuwen? Of een ander historisch tijdskader? Een werk dat in ieder geval voorzien is van toch een vrij eigenaardig hoesontwerp. Op zichzelf wel een aandachtstrekker daardoor.Lees verder ›

Red Fang heeft ondertussen geen introductie meer nodig. Praktisch elke Zware Metalenlezer zal bekend zijn met de hilarische videoclips van dit stonerviertal uit Portland, Oregon. Bier drinken tot men kotst, dingen kapot rammen met een auto of een katana, larpen in een pantser van bierblikken en zoveel lichaamshaar dat een Australopithecus er geil van zou worden zijn maar enkele dingen die voorbij komen in deze clips. Daarbij zijn deze singles meestal zo aanstekelijk gezongen en verdomme smerig gespeeld dat je niet anders kan dan blijven luisteren.Lees verder ›

Ok dan. Een split van twee Nederlandse bands. Prickrott is ondertussen een oude bekende, die we in het verleden leerden kennen als een electro/industrial blackmetalcreatie die affiniteit heeft met de EBM-wereld. Von Mollestein kende ik niet, maar na het bekijken van hun video's zal ik ze niet meer kunnen vergeten. Dat deze twee elkaar goed kunnen vinden is geen verrassing. Beats & metal, beiden richting nihilisme. Klaar voor een hels avontuur?Lees verder ›