Headlines

Finland heeft een aardige reputatie als het gaat om kwalitatief sterke death metal zonder haast. Bands als Swallow The Sun, Shape Of Despair en Skeptisism zijn vaandeldragers namens de Finnen in het doom-genre, maar Marianas Rest is sinds de op richting in 2013 hard bezig om zich bij deze bands te vestigen. Met name op het door collega Joost bewierookte Auer uit 2023 liet de band een flinke stap voorwaarts horen ten opzichte van de al sterke eerste drie albums van de band.Lees verder ›

Al heel wat mensen, lezers en metalvrienden hebben vermoedelijk Toscanië  weten te bezoeken. Weinigen weten waarschijnlijk dat uit die Italiaanse regio één van de blackmetalbands afkomstig is met een erg lange staat van dienst. Handful of Hate opereert al uit die regio sinds 1993 en hun eerste werk zag de Toscaanse zon en ademde de warme lucht in ergens in 1995. De vorige plaat, die al wel weer dateert van 2019, kwam nog via Code 666. Dot Soulless Abominations, release nummer acht, heeft zijn onderdak weten vinden bij het eveneens Italiaanse Dusktone.Lees verder ›

Met Abyss Cals To Abyss trapt Skulld in één ruk een poort open waaruit zwavel, modder, pus en politieke overtuiging naar buiten stromen. Deze Italianen, actief sinds 2019, hebben duidelijk hun huiswerk gedaan in de oude Zweedse deathmetalschool, maar laten die klassieke HM-2-zaag niet netjes in de vitrinekast staan. Nee, hij wordt gecombineerd met crust, hardcore en een duister, bijna ritueel sausje. Het resultaat is een album dat rauw, venijnig en compromisloos klinkt. Precies zoals death metal hoort te zijn.Lees verder ›

Lunar Aurora, Paysage d'Hiver, Mgła, Koldbrann, Above Aurora... dat zijn de inspiratiebronnen van het uit Köthen, Duitsland afkomstige Traktates. Een band die nog niet al te veel op zijn kerfstok heeft. Ik ontwaar een demo met de titel Im Spiegel Der Finsternis (2022) en zo waar een live-album, Rabennacht uit 2023, waarvan een aantal nummers ook deze debuutplaat die in eigen beheer wordt uitgebracht, Koenig In Thule, zijn terechtgekomen.Lees verder ›

De NWOBH-veteranen van Pagan Altar draaien al flink wat jaartjes mee. De eerste demo verscheen al in 1982. Sinds die tijd heeft de band flink wat bandleden versleten. Volgens de metaalarchieven, hebben er maar liefst 23 mensen in de band gespeeld. En dan reken ik de huidige leden nog niet eens mee. De meest prominente leden zijn misschien wel Terry Jones en diens zoon Alan Jones. Terry Jones overleed helaas in 2015 aan de gevolgen van kanker. Gelukkig zijn er vijf full-length albums waar zijn stem op te horen is. Eén daarvan is het in 2004 verschenen Lords of Hypocrisy. Nu, ruim twintig jaar later, verschijnt hier een fraaie heruitgave van. Hoog tijd om deze plaat van een nieuwe luisterbeurt te voorzien dus!Lees verder ›

Als een band lange tijd in dezelfde bezetting door het leven gaat, levert dat vaak een aantal belangrijke zekerheden op. Lang samenwerken creëert onderling vertrouwen, een sterke muzikale chemie en daarmee een herkenbare muzikale identiteit. Repetities en optredens, maar ook het componeren van nieuwe muziek, verlopen efficiënter doordat iedereen elkaars stijl, timing en rol kent. Daarnaast straalt een vaste bezetting professionaliteit en betrouwbaarheid uit. Het maakt het makkelijker om als band te groeien en zich muzikaal te ontwikkelen. Maar wat gebeurt er als die jarenlang vaste bezetting plots uiteenvalt? Komt er dan de klad in, of vormt het juist een uitgelezen kans om vastgeroeste routines los te wrikken en ruimte te maken voor vernieuwing?Lees verder ›

Deze Britse band is sinds 2012 bekend onder de naam Sidious. Hun nieuwste werkstuk, Malefic Necropolis, komt uit via het Belgische Immortal Frost Productions, nadat in 2022 hun vorige album Blackest Insurrection nog vesrcheen via Clobber Records. De band bestaat uit leden of ex - leden van bands als Eye Of Solitude, Prayers To Dust, Vaer, Hecate Enthroned en Necronautical. Deze heren nog heel veel bijbrengen moeten we niet doen, neem ik aan.Lees verder ›

De l'Abîme au Plérôme betekent letterlijk "Van de afgrond naar het pleroma", waarbij de afgrond verwijst naar een onmetelijk diepte en een staat van duisternis of onwetendheid. Pleroma is dan weer een gnostische term die refereert naar de volheid of het volmaakte, zoals bijvoorbeeld het volmaakte, goddelijke rijk. Het wordt ook vaker gebruikt als verwijzing naar de reis van onwetendheid naar verlichting.Lees verder ›

Omnia Malis Est is een Italiaans collectief bestaande uit één enkel individu die zich sinds 2006 en misschien al veel vroeger, Uruk-Hai noemt. Hij heeft een verleden in heel wat bands waaronder Infernal Angels. In 2006 kwam La rivolta delle stelle. Vervolgens kwam er nog verspreid over de afgelopen jaren ander werk waarvan in 2021 Lucania het laatste wapenfeit bleek te zijn. Dat album handelde over de regio waarin de brave man resideert en hij grasduinde zich een weg naar de periode 1950 - 1960. Het album werd uitgebracht door het Japanse Hidden Marly Production dat we ook kennen van zijn samenwerking met het Nederlandse Asgrauw.Lees verder ›

Blitz Union, deze band komt uit Tsjechië en dat hoor je niet in clichés of folklore, maar in hun uitgesproken Europese benadering van alternatieve rock. De band beweegt zich op het snijvlak van elektronische muziek, industrial en stevige rock, met een duidelijke focus op impact en live-energie. Blitz Union is geen typische metalband, maar heeft duidelijk inspiratie gehaald uit het hardere circuit. Dat hoor je vooral in de manier waarop spanning, ritme en kracht worden ingezet. Lees even mee.Lees verder ›

Met dit Spaanse Imperi De Tenebra duiken we de rijke geschiedenis van Catalonië in. De band brengt verhalen en vertelsels in de eeuwenoude taal en gebruikt daartoe goed gekende personages. De band probeert zo dicht mogelijk bij het origineel, bij het echte historische narratief te blijven. Zo verhaalt Miravet MCCCVIII – Sobre el Setge i Posterior Caiguda de l’Ordre dels Pobres Cavallers de Crist het verhaal van de belegering en uiteindelijke overgave van het kasteel Miravet. Ze verhalen en vertellen zo over de Tempeliers, de paus en de koning van Frankrijk.Lees verder ›

Ancient Settlers brengt Autumnus nu voor de derde keer uit. Hij noemt deze versie de Revisited-variant. In 2021 kwam de originele variant en ergens in 2022 kwam de EP, weliswaar met maar twee nummers als live-variant naar boven borrelen. Niet dat de band op zijn lauweren is blijven rusten. Hij heeft al twee volwaardige albums aan de man gebracht, Our Last Eclipse (2022) en Oblivion's Legacy (2024). Intussen zit deze band - bestaande uit Venezolaanse en Spaanse muzikanten - op stal bij Scarlet Records, ook geen klein bier.Lees verder ›

Op de vorige volwaardige albums Jord (2018) en Diorama (2021) hebben we het uit Aarhus (Denemarken) afkomstige MØL leren kennen als een heerlijk eigenzinnige, grillige blackgazeband. Op beide albums werden zware riffs, bijtende blastbeats en opzwepende tempoversnellingen gecombineerd met dromerige shoegaze-melodieën en sferische soundscapes. Het tergende, wanhopige geschreeuw van zanger Kim Song Sternkopf zorgde voor een intense, kille, emotionele lading. Het bleken allebei albums waarop waar intensiteit en elegantie elkaar innig omhelzen en tot een rauw, maar prachtig verbond kwamen. Op hun nieuwe album Dreamcrush zijn de muzikale bakens echter (flink) verzet.Lees verder ›

"The biggest Therion show ever". De woorden komen niet van mij, maar van Christofer Johnson, Therion-mastermind, zelf tijdens zijn (korte) speech tegen het einde van Therion Con Orquesta. Wel, ik kan hem enkel 1000% gelijk geven (nee, er staat geen nul teveel). Deze bespreking doe ik op basis van een streaminglink naar het videoplatform Vimeo die we van de sympathieke dames en heren van Napalm Records ontvingen (720p resolutie, die er al zeer, zeer goed uitziet, bedankt Napalm!). Een paar kilometer kippenvel dankzij fraai gebrachte prachtnummers, ronduit overweldigende passages, hopen maar dan ook hopen spelplezier bij de bandleden, een enthousiast publiek, en het helemaal-mee-in-de-vibe-zijnde orkest en koor.Lees verder ›