Headlines

Miasma betekent iets als kwade damp of meer concreet: ongezonde damp uit de grond, uit moerassen of water, waaraan vroeger het ontstaan van ziekten werd toegeschreven. En dat dan uit een graf! Daarmee staat wel vast wat voor vlees we in de kist, uh kuip hebben. Abyss Of Wrathful Deities staat vol onwelriekend smerige death metal, occult en sinister.Lees verder ›

Aan hard werken heeft het bij Caliban nooit gelegen. De Duitse formatie mag met Zeitgeister album nummer dertien toevoegen aan de discografie. Een mooi aantal met sinds 2005 ook een vaste bezetting zonder wijzigingen. Voor de wind is het dit vijftal echter nooit gegaan, ondanks shows met de grootmachten van Killswitch Engage, Slayer en Kreator, om maar eens wat namen te noemen. Metalcorebands genoeg en helaas heeft Caliban in dat opzicht altijd in de schaduw moeten staan van landgenoten Heaven Shall Burn.Lees verder ›

In de tweede helft van de jaren '90 is toch wel een onvoorstelbare hoeveelheid aan kwalitatief uitstekende black metal opgehoest. Waar de meerderheid van die bands Europese roots hadden, was er ook al een dozijn bands aan de overkant van de Grote Plas die een riedeltje mee krijste. Judas Iscariot was al vlot een bekende naam. Deze eenmansband maakte black metal volgens het Burzum-model, dus geen blastbeats, maar sfeer.Lees verder ›

Het Noorse Djevel komt met Tanker Som Rit Natten, het zevende studioalbum alweer. Ciekals wordt opnieuw vergezeld door Faust (ex-Emperor) en nu ook Kvitrim (Vemod) op bas. Deze laatste zorgt ook voor de vocale bijdrage. Djevel kennen we als een typisch Noors blackmetalcollectief dat ondanks zijn rauwheid ook melodieus uit de hoek kan komen. Ergens in mijn platenkast steekt nog het prima debuut, Dødssanger.Lees verder ›

Natuurlijk moet de nieuwe schijf van Primal Creation een plek in jouw nieuwsoverzicht krijgen. News Feed volgt debuut Demockrazy op. Een product dat het Belgische gezelschap, na het winnen van de gelijknamige battle, op Wacken mocht laten horen. Om het met de woorden van een gepensioneerd nieuwsanker te zeggen: da’s geen kattenpis. Al is niet alles wat op het nieuws gezegd wordt waar natuurlijk. Is deze cd dan wel echt?Lees verder ›

Maar liefste dertien keer is de naam ‘Pantheon’ vertegenwoordigd op de Encyclopaedia Metallum en de eerste release van de jongste drager van die naam nemen we nader onder de loep. Age of Wolves heet de plaat van dit uit Little Rock in de Amerikaanse staat Arkansas afkomstige blackened deathmetalgezelschap. Halverwege vorig jaar kwam het werkje al uit op eigen continent, dankzij Doc-Records en Vidar Records is het nu ook aan deze kant van de oceaan te verkrijgen.Lees verder ›

De draak, het eeuwenoude symbool van de duisternis en aldus de inspiratiebron van dit kersverse Cvlt Ov The Svn en de debuutplaat We Are The Dragon. Over de man achter dit project is niet al te veel bekend, behalve dan dat hij van Finland afkomstig is en toch ook op zoek gaat om zijn muziek live te brengen. Misschien is het dan beter om te spreken van een band. Verwacht echter geen extreme zwartgalligheid bij deze nieuwkomer; volgens de man staat zijn oerduisternis immers gelijk aan 'occult murder pop'. Het kind krijgt op die manier een interessante naam mee.Lees verder ›

Mathematische precisie, polyritmische componenten en een hoop lagen in elkaar verworven. Juist, we hebben het over progressieve metal. Toch heeft de band, Sorizon, deze onderdelen van het genre niet volledig tot zich genomen. Het is bij deze heren allemaal wat toegankelijker en behapbaarder. Ook is er meer dan eens…Lees verder ›

Heimkehr is de treffende titel, in deze tijden, van het nieuwe album van Minas Morgul. De mannen hebben Robse van Equilibrium gestrikt voor de vocalen. Eens een keer wat anders na zes albums en 20+ jaar bestaan. Wij kunnen erover meepraten. 13R13 gaf er op vriendschappelijke wijze de brui aan in 2018. Tevens werd heer der gitaren Herr Ewald afgelost door een nieuwe gitarist, genaamd Haffi. Heimkehr is zijn debuut.Lees verder ›

Nederland. Landje aan de Noordzee met een enorme hoeveelheid uitstekende metalbands. The Monolith Deathcult is wat de schrijver van dit stukje betreft één van de beste. In ieder geval de meest unieke en originele. Begonnen als bruut beukende deathmetalband met de nodige elektronische invloeden, doorgegroeid tot een pompeuze combinatie van industrial en death metal die live de voegen uit de muren blaast of de tentharingen uit de grond tilt.Lees verder ›

Lucifuge bestaat uit een paar Duitse bandleden die graag het terugblikken op de gloriedagen. Venom, thrash metal uit de jaren '80, dat soort zaken. Dit is het vierde wapenfeit en het heet Infernal Power. Volgens de band zelf een unieke verkenningstocht, volgens mij gewoon een ritje op de motor over leuke, maar reeds platgetreden paden.Lees verder ›

In november 2020 besprak ik nog mijn eerste kennismaking met de Zweedse heren van Åskog. Ik leerde de band kennen door middel van hun demo Varg. Een demo die me toch niet helemaal kon bekoren. Met mijn toch wel scherpe kritiek, raakte ik blijkbaar wat gevoelige snaren bij de heren. Ze lijken me bij de noten te willen nemen...Lees verder ›

Vanuit het Zweedse Småland met takken die reiken tot aan de uitgestrekte velden van Skåne en de besneeuwde bergen in het Noorse Tromsø, bereikt ons het album Hädanefter van het drietal Jordfäst. Een album dat maar twee nummers omvat. Is het genoeg om te laten zien wat voor kwaliteiten deze Scandinavische blackmetalband heeft? Lees verder ›

Een Engelsman die inspiratie heeft gezocht en gevonden aan de andere zijde van de Atlantische Oceaan en daarbij gewoon maar even twee tegenpolen op een hoop veegt. Want zeg nu zelf: de partyrock van Mötley Crüe wordt zelden in eenzelfde zin genoemd met de grunge van Alice In Chains (tenzij in die zin ook ergens het woord 'niet' staat natuurlijk). Servant Leader noemt echter beide bands in een poging duidelijk te maken hoe zijn muziek klinkt.Lees verder ›