Headlines

Met de lekker bekkende titel Trouble and Their Double Lives (gelijk een knipoog naar Double Trouble Live: de naam van de recente tour van de band met DevilDriver in de Verenigde Staten) komt extreme gothicband Cradle of Filth met het eerste live-album in ruim twintig jaar. Sinds Live Bait for the Dead uit 2002 is alleen zanger Dani Filth nog over en verschenen er maar liefst twaalf albums, waaronder een orkestrale/instrumentale en een met materiaal uit 1995. Oh, en natuurlijk Live at Dynamo Open Air 1997, maar dat bevat dus opnames van nog langer geleden en de band had zelf niets van doen met de uitgave. Blijven er tien albums over. Alleen is het materiaal van Trouble and Their Double Lives opgenomen tussen 2014 en 2019. Dus voor het meest recente Existence is Futile uit 2021 en dus ook zonder de nieuwe krachten Donny Burbage (gitaar) en Zoë Marie Federoff (keyboard/vocalen).Lees verder ›

Als het op thrash aankomt zijn er natuurlijk twee landen waar deze stijl zijn bakermat heeft: Duitsland en Amerika. Colombia is niet het eerste land dat te binnen schiet bij deze stijl. Toch komt dit trio daar vandaan en pretendeert thrash met een vleug black te maken. De drummer en zanger/gitarist van Hellion kennen elkaar van No Mercy, opererend in hetzelfde genre, actief tot 2013 en Hellion lijkt daarmee een doorstart.Lees verder ›

Sinds 2016 ben ik weer albums op vinyl gaan kopen. Waarom, zou je je kunnen afvragen. Ik ben van dusdanige leeftijd dat ik de opkomst van de digitale media heb mogen meemaken. Voor die tijd kocht ik dus al vinyl omdat de CD simpelweg nog niet bestond. Het heeft een bepaalde charme om een naald op de plaat te kunnen zetten en te genieten van toch een stukje analoge techniek. Leuke bijkomstigheid is dat vinyl tegenwoordig in vele kleuren en motieven worden uitgebracht. Leuk als verzamelobject.Lees verder ›

Zozo, een Portugese band genaamd Nethermancy die al sinds het gezegende jaar 1996 met elkaar samenspelen en bestaat uit leden van Decayed, Grog, Velório en nog wat ongeregeld, brengen met Worship Evil Sacrifice hun vierde langspeler uit. Ik vraag me dan af: waar hebben wij gezeten als online metalblad?…Lees verder ›

Een Israëlische eenmansformatie die atmosferische black/doom metal speelt genaamd Yagon brengt met A Raven's Tale een EP uit ter eerste kennismaking. WormHoleDeath Records is de platenboer van dienst. Een platenboer die erg veel uitbrengt, hopelijk resulteert dit voor deze band niet in een plaatsje in de spreekwoordelijke vergeetput. Nu, als band kan je daar natuurlijk ook alles voor in het werk stellen om die toegewezen plaats niet toebedeeld te krijgen.Lees verder ›

Shambhallic Vibrations is het debuut van het Amerikaanse Lunar Chamber. Het is een conceptalbum, waarbij de focus ligt op boeddhistische spiritualiteit en verlichting. Mocht je niet bekend zijn met het boeddhisme; het is een levensbeschouwelijke stroming, die ontstond uit de leer die volgens de overlevering werd begonnen door Gautama Boeddha. Boeddhisten gebruiken zijn leer voor hun leven en om de wereld om hen heen te begrijpen. Ze geloven dat er een cirkel is van geboorte, leven, dood en wedergeboorte. Het overwinnen van het lijden is wat wezenlijk is.Lees verder ›

In het jaar 2005 richt ene Desolate het soloproject Austere op. Na circa twee jaar krijgt hij de hulp van ene Sorrow. Wat volgt in 2007 is de debuutplaat Withering Illusions and Desolation. Een dijk van een DSBM plaat waar uw redacteur van dienst pas in een later stadium kennis mee zal maken. Karakteristiek op dit debuut zijn de huilende, scherpe vocalen als het ware getormenteerde zielenroerselen die zijn uitweg vinden om de luisteraars stante pede te laten verbleken.Lees verder ›

Bij het horen van de naam Iced Earth denken veel mensen terug aan de periode van politieke onrust in de Verenigde Staten van Amerika en de rol die bandleider Jon Schaffer gespeeld heeft bij het illegaal en met geweld betreden van het Capitool. Wat een ieder hiervan vindt of hierbij voelt, is natuurlijk voor iedereen anders. Feit is wel dat het grootste deel van Iced Earth is opgestapt en alleen drummer Brent Smedley geen ontslagbrief heeft afgegeven.Lees verder ›

Klinken namen van bands als Ænigmatum, The Chasm, Chthe'ilist en Stargazer jou als muziek in de oren? Verbeten extreme death metal met een aanpak die je gerust als ongebruikelijk, progressief of avant-gardistisch kunt omschrijven? Dan zal de naam VoidCeremony je vast ook wat zeggen. Niet? Het Amerikaanse viertal kent dezelfde muzikale overeenkomsten en extravagantie als eerder genoemde bands. Het viertal uit Californië heeft tot nu drie EP’s uitgebracht en in 2020 verscheen er een volledig album Entropic Reflections Continuum: Dimensional Unravel.Lees verder ›

Waarom zou een band eerst talloze demo's en EP's de wereld in moeten slingeren vooraf aan een eerste volwaardig debuut? Brimstone Gate is opgericht aan de vooravond van de coronapandemie. Het is niet duidelijk waar de bandnaam vandaan komt, maar het doet mij al snel denken aan het geweldige gelijknamige nummer van Naglfar (Diabolical 1998). Als de muziek ook maar enigszins daarop lijkt.....Volgens de promo was de gedachte om eer te betonen aan de Noorse, Zweedse en Engelse scene uit de jaren '90. Death- en black metal met enkele moderne invloeden, zonder dat de band zich daarbij laat limiteren.Lees verder ›

Ik was ietwat verrast toen ik las dat Stormo getekend had bij Prosthetic Records. De vorige platen kwamen uit via Moment of Collapse, een label dat uitstekend past bij de bij vlagen chaotische, screamo die de Italianen van Stormo al een paar jaar presenteren. Toch is dit weer een stapje omhoog voor Stormo . Een en ander zal ook te maken hebben gehad met de tours die de band heeft ondernomen als voorprogramma van Converge, Full of Hell en La Dispute. Of deze labelwissel ook invloed heeft gehad op de muziek? Ten dele.Lees verder ›

Het Britse Arrogant Destruktor bestaat ruim tien jaar, bracht twee demo's, een compilatie en een split (met het Nederlandse Wrang) uit en qua volledige albums staat de teller nu op drie. Toch is dit kwartet niet eerder aan bod gekomen op onze site en ook voor mij is het een eerste kennismaking. Met de nodige bravoure, die we wel vaker uit het Verenigd Koninkrijk zien, wordt Written In Blood From The Blade aangeprezen: dit is het beste album van de band, het blaast alles omver, de band heeft veel progressie gemaakt in de afgelopen jaren en meer van die taal. Nou begrijp ik dat je als label je bands goed in de markt neer wil zetten, maar ik kan me niet indenken dat deze taal ook wat aan inflatie onderhevig is en je als label ook wel kunt bedenken dat iemand die dit leest op zijn eigen mening af zal gaan, zeker in een tijd waarin je met een paar klikken op je telefoon een band kunt vinden en beluisteren.Lees verder ›