Headlines

Op de vorige volwaardige albums Jord (2018) en Diorama (2021) hebben we het uit Aarhus (Denemarken) afkomstige MØL leren kennen als een heerlijk eigenzinnige, grillige blackgazeband. Op beide albums werden zware riffs, bijtende blastbeats en opzwepende tempoversnellingen gecombineerd met dromerige shoegaze-melodieën en sferische soundscapes. Het tergende, wanhopige geschreeuw van zanger Kim Song Sternkopf zorgde voor een intense, kille, emotionele lading. Het bleken allebei albums waarop waar intensiteit en elegantie elkaar innig omhelzen en tot een rauw, maar prachtig verbond kwamen. Op hun nieuwe album Dreamcrush zijn de muzikale bakens echter (flink) verzet.Lees verder ›

"The biggest Therion show ever". De woorden komen niet van mij, maar van Christofer Johnson, Therion-mastermind, zelf tijdens zijn (korte) speech tegen het einde van Therion Con Orquesta. Wel, ik kan hem enkel 1000% gelijk geven (nee, er staat geen nul teveel). Deze bespreking doe ik op basis van een streaminglink naar het videoplatform Vimeo die we van de sympathieke dames en heren van Napalm Records ontvingen (720p resolutie, die er al zeer, zeer goed uitziet, bedankt Napalm!). Een paar kilometer kippenvel dankzij fraai gebrachte prachtnummers, ronduit overweldigende passages, hopen maar dan ook hopen spelplezier bij de bandleden, een enthousiast publiek, en het helemaal-mee-in-de-vibe-zijnde orkest en koor.Lees verder ›

Als liefhebber van metalcore ben ik tot op heden nog vrij onbekend met al het werk dat het Japanse Crystal Lake eerder uitbracht. De heren zijn al actief sinds 2002, maar tot op heden heb ik de band altijd wat links laten liggen. Onterecht? Wie weet. Wat ik wel weet, is dat die ene keer dat ik het gezelschap live aan het werk zag - ik vermoed op Jera On Air -, vooral de energie van de muziek mij bijgebleven is. Dan toch maar eens dit kersverse The Weight Of Sound een kans geven, dat het levenslicht ziet via Century Media Records.Lees verder ›

Warmer Than Gold markeert het begin van een nieuw hoofdstuk voor GUV, Het project van de Brits-Canadese zanger en gitarist Ben Cooks. De kogelvrije hooks van zijn eerdere werk worden hier samengevoegd met een dosis dansbare breakbeats en draaiende gitaartexturen.Lees verder ›

Büddah levert met het debuutalbum Amyotrophy een plaat af die klinkt alsof meditatie voortaan plaatsvindt in een bad zoutzuur met een betonnen muur tegen je voorhoofd. De band beweegt zich in het schemergebied tussen logge sludge, moderne post-metal en een vleugje industriële kilte, waarbij riffs eerder kruipen dan lopen. Nummers als Ossuary Breath en Terminal Grace bouwen gestaag spanning op, om die vervolgens met chirurgische precisie te laten imploderen. Het is geen album dat je even “opzet”, maar eentje dat je ondergaat. Bij voorkeur hard en in één ruk.Lees verder ›

Gefeliciteerd met het bereiken van deze recensie. Dat zal ongetwijfeld direct via de website of de sociale kanalen zijn gegaan. Toets de combinatie van Zware Metalen en Urne namelijk in bij uw favoriete zoekmachine en voor je het weet ben je een bewaarplek voor na een crematie aan het bekijken. Ditmaal schuiven we echter niks de oven in, maar wordt de lucht vakkundig in de fik gestoken met dit nieuwe album van Urne.Lees verder ›

Soms weet je graag heel veel en zoek je alles op. Dan ga je zelfs helemaal tot het spreekwoordelijke gaatje om informatie op te diepen tot je echt denkt: nu heb ik het allemaal en weet ik het. Soms is dat niet nodig, is er geen relevantie om alle informatie te vergaren. Op die momenten moet je je gewoon laten meeslepen door dat wat je hebt. Het klinkt wat abstract, misschien zelfs wat angstinboezemend, je zo overlaten aan het onbekende. Nu helemaal onbekend is het in het geval van het uit het Duitse Görlitz afkomstige Hieron  toch niet. Zijn debuutplaat From The Temple To The Grave komt uit via het machtige Vendetta records. Dan weet je dat er kwaliteitsvolle black metal op de platenspeler terecht zal komen.Lees verder ›

Udręka debuteerde in 2023 met een EP (Zgnij) en Nieistnienie voelt als een logisch volgend hoofdstuk. Je hoort een band ,die weet waar hij vandaan komt en net genoeg durft te sleutelen om niet in herhaling te vallen. Vergeleken met eerder werk is dit debuutalbum consistenter en volwassener, al zullen fans van de ruwere aanpak misschien even moeten wennen. Nieistnienie heeft bij tijd en wijlen een meer punk-vibe.Lees verder ›

Suffering Souls brengt een nieuwe versie van Twilight Ripping Souls Apart. De plaat werd helemaal opnieuw opgenomen en van een vers geluidsjasje voorzien. We krijgen niet alleen de negen nummers van dat album, Lord Esgaroth - want dat is het bandbrein - smeert er nog twee live nummers tegenaan en drie tracks die verzameld stonden op de EP Cries Of Silence die in 1999 het levenslicht zag. Ik noem het alvast een bijzonder aangename hernieuwde kennismaking met deze band die zijn krabbel heeft weten zetten op het legendarische Solistitium-label dat weer terug onder de mensen is. Reeds eerder besprak ik werk van Nøkk en Ulvehyrde dat ook uitkwam via dit label. Zeker ook geen misselijke releases.Lees verder ›

Waldgeflüster uit München is terug en ditmaal niet met één maar met twee platen. Ze kregen allebei Knochengesänge als titel mee maar werden voor de duidelijkheid ook nog eens genummerd. Helder! Het hoesontwerp dat je ziet is van het eerste deel, het opzoeken van het hoesontwerp van deel twee is voor één ieder van jullie waarschijnlijk gewoon kinderspel. De band rond Winterherz bestaat al sinds mensenheugenis of is zo oud als het woud dat fluistert. Ikzelf beluisterde enkele jaren geleden nog de meer dan geslaagde EP, Unter Bronzenen Kronen (2023). Daarvoor had je nog Dahoam (2021) en weer daarvoor nog een hele sloot andere releases waarvan Stimmen In Wind (2006) de eerste bleek te zijn. Ergens in 2020 voorzag de band ook hier een opgepoetste versie van.Lees verder ›

Het Duitse thrashmetalinstituut Kreator is terug met een nieuw album. Krushers of the World is het zestiende werkstuk uit de bandgeschiedenis, maar vooral het zevende album van deze eeuw. En waarom zeg ik dat? Omdat de band met Violent Revolution in 2001 een blauwdruk neerlegde waar sindsdien nauwelijks meer vanaf wordt geweken. Weg waren de experimenten uit de jaren daarvoor. Geen invloeden uit death metal, industrial, ambient en gothic meer, maar gewoon beuken, beuken, beuken met moddervette, bombastisch aandoende thrash metal als basis, aangevuld met melodieuze riffs uit de Gothenburg-metalscene. Ook niet onbelangrijk: sinds 2001 plukt de Fin Sami Yli-Sirniö aan de snaren en de man is een begenadigd gitarist.Lees verder ›

Vampiric Militant Legions is een nieuw platenlabel uit Roemenië dat zich uit de krochten van één of andere spookachtige kelder in een tochtig kasteel op een verlaten heuvel heeft weten ontplooien in de koude, kille nacht. Eén van de bands die onder die vleugels werden opgenomen is het uit Valdivia, Chili afkomstige Umbrío. De band bestaat uit leden die actief zijn in 13 Bells Of Doom, Detest en Pagan Funeral, als dat al een bel op een begrafenis bij jullie doet rinkelen.Lees verder ›

De band Staghelm noemde zich voorheen Ulm en dit van 2018 tem 2024, en bracht onder die naam één plaat uit, The Winds Journey. In 2024 bedacht bandbrein en multi-instrumentalist Oxylus zich en kwam met de nieuwe bandnaam Staghelm op de proppen. De vorige plaat van dit uit Wales, Aberystwyth afkomstige atmosferische blackmetalgezelschap heette Subnivium. Nu komt hij met Natura Semper Praevalet via het gekende Naturmacht Productions.Lees verder ›