Headlines

De drie eerdere platen van dit Franse Jours Pâles zijn allemaal de draai- en schrijftafel gepasseerd in de afgelopen jaren. Het moet Spellbound, de man achter deze blackmetalband, toch goed doen. Ook het Les Acteurs De L'Ombre-label doet nog altijd mee. De band kende zijn oorsprong ergens in 2020 in de regio Auvergen-Rhône-Alpes en kwam al snel met een eerste plaat in 2020: Éclosion. Vervolgens volgden nog Tension en Dissolution, deze laatste in 2024.Lees verder ›

In 2019 werd dit Upon The Altar boven de doopvont gehouden. De Poolse black/deathmetalband uit de regio rond Tarnów, leverde in 2020 het eerste wapenfeit af met een promo. Vervolgens volgden er nog een beperkt aantal releases waaronder de vorige plaat Descendants Of Evil, die al wel weer dateert van 2024. Profanation's Vapor is een EP die wordt uitgebracht door het Poolse label bij uitstek tegenwoordig: Godz Ov War Productions. Heel wat smeerpijperij komt en zal vermoedelijk nog volgen via hun kraantje.Lees verder ›

Lionheart bestaat al sinds 2007. Dit vijftal brengt al stevige hardcore sinds hun kinderschoenen en dit Valley Of Death II een vervolg op het in 2019 uitgebrachte eerste deel komt via Arising Empire Records, een platenboer waarbij de band sinds 2022 onder dak zit.Lees verder ›

Ectovoid is een Amerikaanse death metal band die al sinds 2010 aan de weg timmert en in 2012 is reeds het debuut besproken door Bart: Fractured in the Timeless Abyss en was er niet onverdeeld positief over. Toch heeft de band intussen een aardige staat van dienst en de opvolger Dark Abstraction heeft al met al behoorlijk wat lovende kritieken binnengehaald. Ik ben benieuwd of Ectovoid de stijgende lijn door weet te zetten op dit In Unreality’s Coffin welke op Everlasting Spew Records uitgebracht is.Lees verder ›

Met Hybris Divina levert het Chileense Oraculum eindelijk hun langverwachte debuutalbum af. Een mijlpaal waar de ondergrondse deathmetalscene al jaren stilzwijgend op zat te broeden, alsof iedereen wist dat deze band iets groots in de smiezen had. Sinds hun ontstaan in 2011 heeft Oraculum namelijk een imposante reputatie opgebouwd met releases als Sorcery of the Damned en Always Higher, EP’s die steevast klonken als een demonische ceremonie opgenomen in een grot waar zelfs Morbid Angel met een GPS zou verdwalen.Lees verder ›

Headshrinker is een vijftal uit België dat zich presenteert als een band met een no-nonsense aanpak. Dat sluit naadloos aan bij de muziek: bulderende, rechtdoorzee hardcore. Die houding zie je ook terug in titels als Workin’ Man en Stone Age. Misschien no-nonsense, maar dat betekent niet dat je hier twaalf nummers krijgt voorgeschoteld die hetzelfde klinken, sterker nog, er zit onderling veel variatie in de nummers.Lees verder ›

In de huidige zeer levendige metalscene is het soms lastig om op de hoogte te blijven van alles wat er uitkomt, links, rechts en center. Zo stond deze plaat van Species nog te wachten in de promolijst tot hij werd opgepikt door een der redacteuren. Wellicht is technische thrash metal niet zo zeer de dominante muzieksmaak binnen de redactie, maar het label 20 Buck Spin verraadt vaak al dat de kans op een pareltje groot is. Ik ben benieuwd!Lees verder ›

Nanowar of Steel leeft in zijn eigen universum. Het is een band met typische 'tongue-in-cheek' humor die je moet aanstaan. Om met de deur in huis te vallen: ik vind het niet grappig. En dat is jammer, want de muziek met plezier luisteren wordt dan een stuk lastiger. Zo ook deze EP genaamd: The Genghis Khan EP to End All Genghis Khan EPs. Omdat de band op tour gaat met de Mongoolse band Uuhai hebben ze een lollige EP in elkaar gezet. Meer zit er ook niet achter volgens de bijgevoegde informatie.Lees verder ›

Pain Means Progress. PaIn MeAnS pRoGrEsS? PAIN means PROGRESS! Zot zijn doet zeer veel zeer, moeten de mannen van Trigger Thumb uit Bradford gedacht hebben. Het drietal speelt met de plotse energie van System Of A Down hak-op-de-tak math rock in een heavy jasje. We krijgen avontuurlijke, proggy songstructuren, van de pot gerukte zangproductie en belachelijk funky riffs. En dat allemaal in de beste EP van 2025. Brits absurdisme ten top. Niet slecht voor drie kerels uit Bradford.Lees verder ›

Het duo Meyhna'ch en Kham lijkt te werken, want na de comebackplaat van het Franse Mütiilation werpen ze er op de nok van 2025 nog net een nieuwe plaat uit. Eén jaar na de vorige dus, die we van een uitgebreide 'Dubbel Zo Zwaar'-review voorzien hadden. Misschien zat er nog wat in de pijplijn, die haast twintig jaar verstopt zat, want dit is toch wel behoorlijk snel gegaan. Of is het echt de vrucht van een creatief proces geweest?Lees verder ›

Zaratus bezong in 2021 nog een dag vol hoererij, maar nu gaat de band op zoek naar wie er verder dan ver staat daar in de mist op hun tweede album Those Who Dwell Beyond. De band rond Bill El (The Magus) en Stefan Necroabyssos (Varathron) is al een poosje onder dak bij het Duitse Ván Records. De eerste plaat van deze Grieken, In The Days Of Whore, is me totaal ontgaan. Dat is natuurlijk niet vreemd, want elk jaar komen er sloten albums op ons reviewlijstje terecht. Andere releases geraken er niet eens op en aangezien dit label niet altijd consequent zijn platen instuurt, kan het zowaar gebeuren dat je een release mist.Lees verder ›

Königreichssaal, de band rond onder andere Papa Artur, is voor mij binnen de Poolse blackmetalschool altijd al een soort van buitenbeentje geweest. Zij weten, gebracht in het Pools, hun gezangen zo donker en duister in te kleuren dat de term ritualistisch en occult toch net weer een andere bijklank krijgt. Dit Loewen II is opnieuw een EP geworden nadat we in 2021 net tussen twee volwaardige platen door, al deel I hebben verwerkt gekregen. Ook een knotsgek blackmetalavontuur, je mag me gerust geloven.Lees verder ›

Asira is een progressieve rockband die ook blackmetalelementen infuseert of is het andersom? As Ink In Water is de opvolger, na acht jaar, van Efference. De heren hebben bijzonder veel tijd genomen om dit nieuwe album in elkaar steken. Daarvoor kunnen ze ook beroepen op de knoppen kennis van Martin en zijn ELM Studios. Eigenlijk is het ook een soort van familiegebeuren want de vrouw van Martin, Lydia doet een vocale bijdrage net als hun zoon Ellias. Het verhaal is er één van angst over rouw naar boosheid om dan uit te komen bij compassie en uiteindelijk bij genezing als dat zo allemaal al kan. Een zekere Scott Naismith maakte er prompt een olieverfschilderij over dat gebruikt werd als artwork voor de nieuwste plaat.Lees verder ›

Mastering door Dan Swanö staat er op het hoesje te lezen van de nieuwste EP van het Zweedse Zadism met als titel Under Sadistic Law. Het hebbeding, althans daar ga ik vanuit, wordt ons aangeboden door voor mij twee onbekende platenbazen. Het gaat hier om De:Nihil en Dala Destroi Records. Deze band is ontstaan uit de restanten van Maniak, een band die thuishield in de regio Bergslagen.Lees verder ›

Conjurer is altijd al een band geweest die wars was van hypes en deed waar hij zelf zin in had. Dat bleek uit de wat onconventionele sludge met veel tempowisselingen, maar ook uit de teksten waarin de band open is over zichzelf. Op deze nieuwe plaat is dat niet anders, al wordt het niet meer alles benaderd vanuit het eigen perspectief. De teksten handelen voornamelijk over het leren ontdekken van jezelf en over de worstelingen van zanger Dani met zijn autisme, non-binair zijn en de plek die daarvoor is.Lees verder ›

Na twee sterke, maar ietwat anonieme albums wist Messa met zijn derde album Close hoge ogen te gooien bij liefhebbers van psychedelische doom. Ook bij het label Metal Blade  viel de sterke ontwikkeling van de band op, met als resultaat dat The Spin via dit label is verschenen.Lees verder ›