Bandleden komen en bandleden gaan maar Primal Fear blijft gewoon bestaan. Ralf Scheepers (vocalen) en Mat Sinner (vocalen, bas) richtten hun band op toen die eerste niet werd ingehuurd als vervanger van Rob Halford bij Judas Priest. Vijftien (!) albums later rijden de Duitsers nog steeds mee op de golven van de power/heavymetalzee. 23 september leggen ze aan in P60 in Amstelveen. Lees verder ›
Iedereen die met melodische death metal is opgegroeid kent wel de heer Saukkonen uit Finland. De afgelopen jaren, noem het maar decades, heeft hij rond zich een hele meute kwaliteitsartiesten weten verzamelen om zo een band te vormen die kwaliteitsmuziek aanlevert. Ik noem bijvoorbeeld Dawn Of Solace - recent nieuw werk met als titel: Affliction Vortex -, Wolfheart - Draconian Darkness is de laatste plaat - maar ook Before The Dawn. In deze laatste zijn er de afgelopen jaren toch wat zaken doorheen gehusseld met name de man aan de microfoon is ingeruild. Op vorige platen kreeg je onder andere de heer Saukkonen zelf te horen al dan niet in combinatie met voor mij de beste cleane zanger die binnen deze band actief geweest is, Lars Eikind. Sinds 2022 is de heer Laapotti de man aan de microfoon en dat is ook opnieuw zo op dit Cold Flare Eternal die de de opvolger is van Stormbringers. Lees verder ›
Plaat nummer zeven van onze Finse melodische deathmetalvrienden van Wolfheart is nog niet koud gedraaid of hup daar is alweer een vervolg. Ditmaal geen volledige plaat maar een soort van koekje bij de koffie onder de vorm van een EP, Draconian Darkness II. Want inderdaad plaat nummer zeven kreeg eerder de titel Draconian Darkness, mee. We krijgen vijf nummers te horen waarvan er twee nieuw zijn, één live werd opgenomen en twee andere een ander jasje toebedeeld kregen. Zo is er een akoestische versie van The Gale dat ook op de vorige plaat stond en een orkestrale versie van Grave dat inderdaad ook op die plaat verscheen.Lees verder ›
Het oudste metalfestival van Drenthe vindt na zes jaar afwezigheid weer plaats in Hoogeveen. Als laatste nabrander van het festivalseizoen is Occultfest dé plek om na te genieten. Een gemoedelijke camping is al sinds gisterenmiddag bezet door gasten die hun festivaluitrusting nog niet naar zolder hadden gesleept.Lees verder ›
Redenção Pelas Chamas komt uit Portugal, bestaat sinds 2022 en hebben sinds dan enkel nog maar een demo uit. Hun drummer, de zeer begenadigde heer Maledictus Der Noctis, kennen we van zijn livewerk voor een andere Portugese band, Empalamento, nog zo een puur en oversneden blackmetalband. Grofweg kan ik stellen dat ik dan alles wel neergeschreven heb wat mij van de band bekend is gemaakt.Lees verder ›
Wekelijks krijgen we bij Zware Metalen een paar dozijn albums aangeboden door bands en platenmaatschappijen met het verzoek om daar een recensie over te schrijven. Meestal zit daar een link naar de muziek bij en wordt er wel een biografie of wat korte achtergrondinformatie over het album meegestuurd. Het Tsjechische Pařát Productions pakt het een stuk soberder aan.Lees verder ›
Op de slotdag van Summer Breeze 2025 vuren op ons programma vooral de brutaldeathmetalkanonnen. Zonder gevaar dat de hele heide in de fik zou schieten, want voor het eerst blijft de temperatuur aangenaam onder het kookpunt. Het ontmantelen van de tent heeft iets emotioneels dit keer. De reden lees je helemaal onderaan in de epiloog. Goed, dat is natuurlijk slechts een voetnoot. De rug is kapot, de knoken kraken en het bier dat we zelf bij hebben reddeloos warm dus laten we er maar gelijk aan beginnen!Lees verder ›
Onkruid vergaat niet. Drie jaar geleden dook het Zweedse Lord Belial opnieuw op met een nieuw album na veertien jaar stilte. Nog steeds met twee van de drie heren uit de Backelin-familie, maar zonder neef Anders die in het verleden de bas hanteerde. De comeback Rapture voorzagen we van een review, maar het brak wat mij betreft niet al te veel potten.Lees verder ›
De jongeren onder u zullen het nooit echt hebben meegemaakt, maar er was een tijd dat uw favoriete muziekgenre simpelweg werd weggezet als ‘heavy metal’. In de eerste helft van de jaren ’80 maakten de heavymetalbands de dienst uit. Judas Priest en Iron Maiden waren de belangrijkste namen, maar vlak ook Helloween, Satan, Metal Church, Quiet Riot, W.A.S.P., Savatage, Accept en zo nog wat meer niet uit. Een band als Metallica, afkomstig uit de obscure thrashmetalhoek, moest deze namen voor laten gaan op de festivals.Lees verder ›
Tilburg is ook dit jaar weer het decor van het Music Film Festival. 19, 20 en 21 september is de Brabantse stad het huis van documentaires, fictie, optredens en muziekvideo's waarbij geen enkel genre wordt geschuwd. Voor liefhebbers van het zwaardere werk is er dit jaar wellicht minder te genieten maar er staat nog genoeg fraais op het programma. Zware Metalen maakte een selectie.Lees verder ›
Sweet zomaar met een recensie op Zware Metalen? Ja hoor, waarom niet. Zonder deze Britse glamrockers die vijftig jaar geleden al in de hitlijsten stonden, had de hardere muziekgeschiedenis er anders uitgezien. En een band die in 2024 op Wacken stond, hoort hier toch thuis, niet?Lees verder ›
Ik kan nu geen Deens maar zou 'Afgrundsprofeti' niet gewoon vertaald kunnen worden als de leer van hoe we ons allemaal de dieperik in doen duikelen? Vrijelijk geïnterpreteerd wel te verstaan. Het zou zo maar eventjes kunnen kloppen. Afgrundsprofeti van het Deense Frelser komt gelijktijdig uit met ander Deens blackmetalwerk op het Vendetta label. Ik vernoem even dunnetjes of dikjes Morild en Kold. Schrijfsels vind je terug op de gekende lievelingsplek van menig metalliefhebber.Lees verder ›
Al bijna vijfentwintig jaar trekt gitarist Ruud Jolie de wereld over met Within Temptation: de grootste Nederlandse metalband ooit. Over zijn belevenissen heeft Jolie een boek geschreven: In Spotlight and Shadow - My Road Trip with Within Temptation. 17 september draagt hij in P60 in Amstelveen voor uit zijn boek, gaat dieper door op verschillende onderwerpen maar vergeet ook de ongemakken, onzekerheden en stress niet. Lees verder ›
Arjen Anthony Lucassen, het meesterbrein achter Ayreon: groots opgezette rockopera’s waarin prog, metal, folk en elektronica elkaar ontmoeten en een stoet aan gastvocalisten voorbijkomt. Vanaf 1995 bouwde hij het Ayreon-universum op en viert hij dit weekend het dertigjarig jubileum met vijf uitverkochte concerten in de Tilburgse 013. Daarnaast brengt hij op 12 september het soloalbum Songs No One Will Hear uit, waarop onder meer Floor Jansen te horen is en waarvoor Lucassen zelf weer volop achter microfoon en knoppen kroop. En Arjen zit zoals gebruikelijk niet om woorden verlegen, zodat de geplande veertig minuten voor het interview veel te kort blijken. We spreken we de onvermoeibare componist en multi-instrumentalist over inspiratie, samenwerken met zijn ‘inner circle’, de aankomende liveshows en de weg naar zijn nieuwe soloplaat, waarmee we het gesprek beginnen.Lees verder ›
De zonnebrandcrème is weer opgeborgen, de zwembroek ligt weer in de kast en het buikje is weer wat ronder. Na een vakantiebreak waren Remco en Pim al lang weer terug met Teloorgang, het radioprogramma van Zware Metalen op KINK Distortion. Uit hun koffers visten ze op: nieuwe muziek! En twee weken later: nog meer nieuwe muziek! Maar er verscheen alweer zoveel mooi nieuw werk dat ze een nieuwe selectie maakten. Luister terug! Lees verder ›
Op zondag 31 augustus was het weer eens tijd voor Slamageddon in HAL 25, Alkmaar. Volle bak in de zweterige en uitverkochte zaal, met alleen maar brute energie.Lees verder ›
Laten we eens in ons diepste "ik" kijken. Doe eens aan introspectie, ga eens even opzoek naar die elementen in je eigen "zelf" die voor jou voor contrast maar ook voor contradictie zorgen. Nee, dit schrijven is geen introductie tot één of ander spiritueel gebeuren of een yogasessie in het bos. Dit is gewoon heel zuiver, heel proper de thematiek die wordt gebruikt op album nummer zes, Innern, van de Duitse blackmetalband Der Weg Einer Freiheit. Een band die in de regio Würzburg in 2009 het levenslicht zag en sindsdien als een soort van komeet door blackmetalland raast.Lees verder ›
Between The Buried And Me is zo’n band waarbij je ergens al kunt verwachten wat een nieuw album zal gaan brengen en tegelijkertijd absoluut niet kunt verwachten wat het album nu weer zal brengen. Dat heeft de band in het verleden wel bewezen met zeer gewaardeerde albums als Colors, Coma Ecliptic en The Parallax II: Future Sequence. Ook het laatste album – de opvolger van het legendarische Colors – met de lumineuze naam Colors II kon op lovende kritieken rekenen. De stijl van Between The Buried And Me laat zich niet makkelijk kenmerken, maar kan zeker onder de noemer progressieve metal geplaatst worden.Lees verder ›
Drie dagen chaos, herrie en pure energie. Deathfeast Open Air - het bruutste der Europese metalfestials - stelde ook in 2025 weer niet teleur. Het weer zat mee (het was droog en warm genoeg om zonder zorgen de hele dag buiten te staan zonder zorgen), de vibe was top, de moshpits en circle pits waren non-stop aanwezig en net als altijd vlogen de opblaasattributen in de pit in het rond. Kortom: alles wat Deathfeast zo uniek maakt, zat er weer in. Fotograaf Mellow reisde af naar het stadje onder Keulen en voorzag haar beelden ook nog eens van een kort verslag per dag.Lees verder ›
Deze keer bespreken we zeker één van de meest geanticipeerde albums van dit jaar. De ster van Lorna Shore rees snel en staat sinds het uitkomen van de EP …And I Return To Nothingness – met absolute smaakmaker To The Hellfire – ferm aan het metalen firmament. Het ultieme bewijs vinden we in de aankomende headlinertour in het begin van 2026, waarbij Lorna Shore ook de (tegen die tijd ongetwijfeld uitverkocht) AFAS Live in Amsterdam en Vorst Nationaal in Brussel zal aandoen. Wie enkele jaren geleden had gezegd dat de band hier voor hordes uitzinnige fans zou spelen, had je ongetwijfeld voor gek verklaart. Je zou zelfs kunnen stellen dat Lorna Shore het volledige deathcoregenre uit het slop heeft getrokken en meer naar de mainstream heeft weten te brengen. Die eerder genoemde EP, maar toch ook zeker het goed ontvangen Pain Remains dragen bij aan de status van de band en zorgen terecht voor de fikse wind in zeilen. Toch beginnen er langzaam wat barstjes te ontstaan in het ongenaakbare karakter. Critici vinden de band voorspelbaar en wijzen op de formulematige songwriting. Of is dat simpelweg geneuzel van enkele relatieve figuren die zelfs de formule van Albert Einstein in twijfel zouden trekken?Lees verder ›
