In de West-Vlaamse H8000-gemeenschap krijgt deze eerste elpee van Mark My Way enorm veel respect. Oké, ze hebben daar niet veel nodig om de stenen uit de muur te trappen (als je de kans hebt, moet je echt eens zo'n show meepakken). Maar als je op Ieperfest mag staan en de cd-voorraad zelfs zonder releaseshow al quasi uitverkocht is, dan moet dit toch een bom een hardcoreplaat zijn, Lees verder ›
El Jefazo, wat grof vertaald 'De Baas' betekent, heeft onlangs zijn tweede album Simbiosis uitgebracht. Net als het titelloze debuut uit 2016, is dit album eerst als download aangeboden op Bandcamp. Het debuut werd opgepikt en uitgebracht op cd via Necio Records en in 2018 op vinyl door het Amerikaanse Forbidden Place Records. El Jefazo toerde hierna veelvuldig in thuisland Peru en buurland Chili.Lees verder ›
Twintig jaar. Twintig jaar bestaat uw favoriete webzine gericht op de betere muziek. De grootste in het Nederlands taalgebied. Begonnen als hobbyproject van een ICT’er, uitgegroeid tot een multimediaal merk met twee miljoen paginaweergaven per jaar, 25.000 likes op Facebook, 3.000 volgers op Instagram en een succesvolle podcast. De ruim vijftig koppen tellende redactie zorgt elke dag weer voor nieuwsberichten, reviews, concertverslagen en interviews en geeft kaartjes weg voor…Lees verder ›
Op 16 mei 2010 stierf één van de meest toonaangevende gezichten van de heavy metalwereld. Ronnie James Dio werd op 10 juli 1942 geboren als Ronald James Padavona in de stad Portsmouth, gelegen in de Amerikaanse staat New Hampshire. In zijn lange carrière groeide een man met een korte lengte uit tot een gigant, die voor altijd zijn stempel zal hebben gezet op de hardrock- en metalmuziek. Zij het naast gitaarlegende Ritchie Blackmore (ex-Deep Purple) in Rainbow of als opvolger van Ozzy Osbourne in Black Sabbath en tot slot zelfs nog als bandleider in zijn eigen getitelde Dio. Zijn status als ’protector of the metalrealm’ is er één die hem tot ver na zijn overlijden nog altijd zal overstijgen. In dit laatste deel van een driedelige serie blikken we terug op de vruchtbare, succesvolle carrière van één van de meest geliefde zangers binnen het genre. (Lees hier deel 1 en deel 2)Lees verder ›
Enepsigos. Het klinkt heel erg Grieks, maar het is eigenlijk toch gewoon heel erg Noors. Wrath of Wraths is nog maar het tweede album voor deze band, die opgericht is in 2015, en dus klinkt de naam Enepsigos nog niet helemaal bekend in de oren. De bandleden zijn daarentegen geen onbekenden in het Noorse underground blackmetalwereldje. Vocalist V.I.T.H.R. kennen we van Nordjevel en Doedsvangr en drummer Thorns heeft zijn sporen meer dan verdiend bij talrijke bands, waaronder Blut aus Nord, Chaos Invocation, Darvaza, Acherontas en Enthroned. Dat zijn best wel indrukwekkende adelbrieven en dus lag de verwachting bij mij initieel bijzonder hoog.Lees verder ›
Noem meer dan vijf actieve, echt bekende Nederlandse hardcore punkbands. Behoorlijk lastig toch? De spoeling bij onze zuiderburen is nog wat dikker, maar Nederland kan wel wat nieuw bloed gebruiken. Met To Live Among Wolves krijgt die vraag ook een passend antwoord.Lees verder ›
Het Noorse Green Carnation werd al in 1990 opgericht door Tchort (Terje Vik Schei) maar kwam aanvankelijk niet verder dan één demo waarna Tchort naar Emperor vertrok en de overige bandleden, minus zanger, In The Woods… oprichtten. Het duurde vervolgens tot 1998 voordat de band weer bij elkaar kwam om in 2000 het debuut Journey To The End Of The Night uit te brengen, gevolgd door het epische Light Of Day, Day Of Darkness in 2001.Lees verder ›
Klassieke heavy metal gemixt met melodische death metal klinkt als een goed recept. Ook is het weer een tijdje geleden dat ik mij aan melodeath heb gewaagd, dus hoog tijd om te kijken wat de heren van Voices Of Ruin in huis hebben. Oorspronkelijk zou het nieuwe album, Path To Immortality, vorige maand al uit komen, maar als gevolg van de coronacrisis werd ook deze release met een paar weken uitgesteld. Nu, in de maand mei, is het dan zover.Lees verder ›
De nieuwe plaat van Oranssi Pazuzu lijkt weer een goede poging te worden om tot in de hoogste regionen van onze jaarlijst te komen dit jaar. Yves Pelgrims vond de gelegenheid om zanger/gitarist Jun-His er eens over op te bellen. Lees verder ›
Tiende album van het Zweedse Deranged, dat sinds zijn terugkeer in 2009 zijn derde langspeler klaargestoomd heeft voor de massa brutal deathmetalfans die houden van goor. Ze hebben een nieuwe vocalist in de vorm van Johan Bergström die je misschien kent van zijn werk bij Visceral Bleeding. Hij past perfect in het rijtje samen met zijn voorgangers, die allemaal een US deathmetalgrunt aan de dag legden. Deranged is dan ook de beter Amerikaanse death metal op zijn Zweeds, dat laat ik optekenen in iedere review van deze band, zoals ten tijde van Struck by a Murderous Siege. Ik volg de band al lang, heel lang, en nog steeds is zoals friet met stoofvleessaus. Lekker, zo op zijn tijd.Lees verder ›
Mike Litoris Complot (my clitoris, vat je 'm?) is een band uit Luxemburg die goregrind, death metal, grindcore en slam door elkaar husselt en daarover haar even lollige als smerige teksten legt. The Six Whoresmen is het tweede album.Lees verder ›
Je moet wel van emo/poppunk houden, maar dan heb je hier ook een dijk van een plaat te pakken. Boston Manor is een Engels gezelschap dat emo(tionele) poppunk in elkaar zet en dat vrij aardig weet te doen. Wist de band met zijn debuut Be Nothing in 2016 al heel wat potjes te breken, in 2018 evenaarde Welcome to the Neighourhood bijna dat succes. In 2020 komt Glue door, gefabriceerd door vijf heren met hun instrumenten en een missie.Lees verder ›
In 2017 nam ik het derde album van Lady Beast onder de loep, getiteld Vicious Breed. De Amerikanen leverden een solide ode af aan hun traditionele metalhelden, waarin de stijl van Iron Maiden, Judas Priest en Motörhead met verve werd gereproduceerd. Nu drie jaar later keren de Amerikanen van frontdame Deborah Levine terug met album nummer vier, The Vulture’s Amulet.Lees verder ›
Mr. Strangler heeft zijn laatste keel dichtgeknepen. De voorbije drie jaar bracht het Franse Porn telkens een cd uit over zijn bezigheden, waardoor het drietal zich de stijlnaam murder rock gaf. Dat verklaart ook de nummering van de tracklist. Pornograaf Bart had haden al vol met deel 1 en deel 2, terwijl dit in totaal eigenlijk hun zesde schijf is. In deel drie maakt men zich klaar om onze wurgende vriend te roosteren op de elektrische stoel. Kwestie van de stijl ‘levendig’ te houden.Lees verder ›
Op 16 mei 2010 stierf één van de meest toonaangevende gezichten van de heavy metalwereld. Ronnie James Dio werd op 10 juli 1942 geboren als Ronald James Padavona in de stad Portsmouth, gelegen in de Amerikaanse staat New Hampshire. In zijn lange carrière groeide een man met een korte lengte uit tot een gigant, die voor altijd zijn stempel zal hebben gezet op de hard rock en metalmuziek. Zij…Lees verder ›
Sørgelig is een Griekse blackmetalband die met het album We, The Oblivious dat verscheen in 2019, een goede indruk op me naliet. Die plaat was voorzien van heerlijke melodieën, vettige vocalen soms met een wat hogere uithaal en een wat stoffige productie. Devoted To Nothingness is geen verzameling nieuw werk, maar is een heruitgave van die EP eveneens uit 2019, die enkel op tape uitkwam. Het Duitse Nihilistische KlangKunst heeft deze release nu uitgebracht op cd. Ondanks mijn eerste enthousiasme, moet ik toch al van in het begin toegeven dat het toch eerder een zootje is, deze EP.Lees verder ›
Pioniers in een genre houden het vaak niet bij wat ze al hebben neergezet. En zo kwam Celtic Frost na een aantal EP’s en een album met monumentale, soms wrikkende en schurende riffs (waarop een band als Obituary later nog met genoegen teruggreep) in 1987 met Into The Pandemonium. Het was een avant-garde album waarop naast een Wall Of Voodoo-cover en een Franstalig relaas over de dromen van de maan, ook een klassiek stuk opdook onder de naam Rex Irae (Requiem). Het nummer bleek slechts het eerste deel van wat al snel een requiem (dodenmis) in drie delen zou moeten worden. Het werk zou op een EP worden uitgebracht, maar zoals John Lennon al wist: 'Life is what happens to you, while you’re busy making other plans' en Celtic Frost spatte uit elkaar. Toen de band in 2001 opnieuw bijeenkwam spraken Tom G. Warrior en Martin Eric Ain kennelijk direct over het afronden van Requiem. Het derde deel ervan vond onder de titel Winter inderdaad een plek op het laatste Celtic Frost-album Monotheist (naar mijn bescheiden mening nog steeds een van de beste albums van deze eeuw). Met het opnieuw ontploffen van Celtic Frost op 2 april 2008 leek Requiem echter altijd onvoltooid te blijven.Lees verder ›
Met Medusa en de misschien nog wel betere, want afwisselendere, voorganger The Plague Within heeft Paradise Lost de laatste jaren twee zeer sterke platen uitgebracht. Toch had ik met de jaren de neiging de band steeds meer te zien als een ‘grande dame’. Een grande dame die haar strepen…Lees verder ›
COVID-19, beter bekend als het coronavirus, legt het openbare leven in Nederland en België de hele zomer. In beide landen werden poppodia en concertlocaties plotseling gedwongen de deuren te sluiten, werden festivals geannuleerd en zagen bands geplande optredens als sneeuw voor de zon verdwijnen. Zware Metalen stuurde een e-mail met een aantal vragen rond om te vragen wat het plotselinge annuleren van concerten voor gevolgen heeft voor muzikanten. Het (voorlopig) laatste deel van deze serie.Lees verder ›
Op 16 mei 2010 stierf één van de meest toonaangevende gezichten van de heavy metalwereld. Ronnie James Dio werd op 10 juli 1942 geboren als Ronald James Padavona in de stad Portsmouth, gelegen in de Amerikaanse staat New Hampshire. In zijn lange carrière groeide een man met een korte lengte uit tot een gigant, die voor altijd zijn stempel zal hebben gezet op de hard rock en metalmuziek. Zij…Lees verder ›
