Headlines

Ja, deze is ondertussen twee maand oud maar toch had ik het er nog moeilijk mee om de juiste woorden te vinden. Ik had het al moeilijk met Torment uit 2017, nu is er nummer zeventien, afhankelijk van welke albums je meetelt als studioalbum. Chris is er 52 ondertussen, best oud voor een chronische wietgebruiker, en heeft Jack Owen nu naast zich, zijn maatje en leeftijdsgenoot, die hij nog kent van bij Cannibal Corpse.Lees verder ›

De band is wat wars van genres en maakt een mix van sludge, crust doom, crust punk, death metal, thrash, doom, grindcore, hardcore en een klein snufje disco. Om dit nog extra kracht bij te zetten is driekwart van de groep ook zanger. Met als resultaat dat op NecroEclosion nagenoeg geen nummer hetzelfde klinkt.Lees verder ›

In een parallelle dimensie bestaat er zoiets als Zware Mories, waar alle albums van Maurice de Jong besproken worden. Geen idee hoeveel het er dit jaar al zijn, ik gok op 50. Naast The Night Specter, dat ik al eens van een review voorzag, zijn er andere namen als Gnaw Their Tongues, Caput Mortuum, Cloak of Altering, De Magia Veterum, Dodenbezweerder, Golden Ashes, Hagetisse, Mystagogue, Pyriphlegethon, Aderlating, Offerbeest, Seirom en nog vele andere die enkel en alleen door Maurice bevolkt worden. Ik hou het allemaal niet meer bij, ik neem er gewoon uit wat me bevalt. Of zoals in dit geval, wat mij enórm bevalt.Lees verder ›

Waar de gemiddelde radio luisteraar ondertussen al helemaal klaar is met elke keer dezelfde doodgedraaide kerstliedjes, is het voor liefhebbers van het hardere genre al helemaal niet vol te houden. De Duitse oldschool metal band Stallion bedacht een oplossing in de vorm van een EP met daarop, je raad het al, kerstliedjes!Lees verder ›

Alchemie en sterke filosofie zijn het uitgangspunt van het Griekse Dark Awake. Muzikant Shelmerdine is het brein achter de act. Hij is al vijftien+ jaar actief, en doet dat lang niet onverdienstelijk. De vrouwelijke vocalen op dit album worden waargenomen door Sekte. Het album betreft vier songs met een speelduur van 49 minuten. Laten we eens kijken of dit project vol van martiale industrial/neo-folk met Hekateion goud heeft gemaakt!Lees verder ›

Cryo Chamber is een label dat hier en daar een link heeft met de doelgroep die we bij Zware Metalen willen bereiken. Voor liefhebbers van ambient, drone, soundscape en een project als Neptune Towers van Fenriz (Darkthrone) is Cryo Chamber een warm bad.Lees verder ›

Clown Core? Inderdaad. ClownC0re. Twee Amerikanen met clownsmaskers die in 2010 hun debuut uitbrachten en in 2018 hun tweede uitbrachten met Toilet. Nu is er Van. Ik neem even over van Wikipedia wat je van deze band dient te weten. De heren zijn wellicht Louis Cole van de indietronica/jazzfunk-band KNOWER en saxofonist Sam Gendel die met KNOWER heeft opgetreden. Qua genrebenaming staat er avant-garde jazz, freejazz en grindcore. Daar kan ik me wel in vinden. Maar oordeel vooral zelf.Lees verder ›

Dat het nieuwste album van My Dying Bride, The Ghost of Orion, mijn onbetwiste album van het jaar wordt, staat nu al als een paal boven water. Al is de concurrentie nog zo groot, want ik denk dat ik eerlijk mag stellen dat we in het ongezegende jaar 2020 toch wel verwend geweest zijn met heel wat zware topmuziek. Nu heb ik best wel heel veel albums beluisterd dit jaar, maar geen enkel haalt het tegen The Ghost of Orion op vlak van diepgang en emotionele impact. De tristesse druipt er vanaf, en gezien de omstandigheden waarin dit album is geschreven (zanger Aaron Stainthorpes dochtertje voerde een verbeten strijd met kanker in de aanloop naar The Ghost of Orion) is dat alleen maar begrijpelijk. Terwijl de vocalist het bijzonder moeilijk had om zich voor dit album op te laden, bleef die andere steunpilaar, gitarist Andrew Craighan, verwoed verder musiceren en ontlokte hij aan zijn instrument de meest verrukkelijke riffs en melodieën. Lees verder ›

Iedere muzikant lijkt momenteel in de studio te bivakkeren. Komend jaar kunnen we dan ook een hoop onverwachte of eerder uitgebrachte releases verwachten. In ieder geval nog iets positiefs aan deze hele malaise. Na het verschijnen van drie nieuwe nummers eerder dit jaar, komt ook het Scandinavische Cadaver weer om de hoek kijken. De band is terug bij af als we kijken naar de bezetting op het moment van oprichting en nu. Nog steeds vinden we Anders Odden terug in de gelederen, maar op Edder & Bile laat de Noor zich vergezellen door niemand minder dan de Belgische drummer Dirk Verbeuren, onder andere bekend van Megadeth en Soilwork. Dat we de heren niet hoeven uit te leggen hoe death metal in een oud jasje gestoken dient te worden, blijkt al vanaf seconde één.Lees verder ›

Of Atavistic Fury & Visions is de debuut-EP voor deze twee Finnen van Sarvekas. De mannen brengen dit korte album uit op het Nederlandse Soulseller Records. Recent bracht dit label niet alleen werk van Svarttjern uit, maar ook van het erg interessante Dold Vorde Ens Navn.Lees verder ›

De politiek en de maatschappij zijn interessante onderwerpen. Dat vindt Ett Dödens Maskineri ook. Det Svenska Hatet is een aanklacht tegen alles wat in de ogen van de band patriarchisch, rechts extremistisch en asociaal is. Wat u daarvan vindt moet u lekker zelf weten. Eén ding is zeker: Ett Dödens Maskineri zet zijn boosheid en frustratie om in toegankelijke, oprechte en doorleefde crustpunk. Det Svenska Hatet is een debuut. Dit debuut omvat vier van de vijf liedjes die op de EP Sveriges Humanitara Ruiner te vinden zijn. Twee andere liedjes komen van de debuut EP uit 2012, opnieuw opgenomen en daardoor een stukkie strakker en passender binnen dit album. De andere zes zijn nieuw.Lees verder ›