Headlines

Vanuit Maasbree, in het Nederlandse deel van Limburg, werd de wereld in 2001 overvallen met Ideology of Death van Martyrium: een lekker fel klinkend death/thrash-plaatje waar je anno 2020 echt even je best voor moet doen om er doorheen te komen. Niet omdat het geboden materiaal zo slecht is, maar de mix laat nog wel wat te wensen over (lees: sneldrummen op keukenapparatuur) en ook de krijs van Jan van Eersel zal niet bij iedereen in de smaak vallen. Eerherstel voor de band zat er echter niet in: vrij snel na de release viel Martyrium uit elkaar. Maar nu, bijna twintig jaar later, is er zowaar een doorstart met het heerlijke Abandon Hope.Lees verder ›

Crust op je bakkes! Verteer! met het album Moeilijk Verteerbaar! Dat zijn weer genoeg uitroeptekens. Digest! komt uit het Duitse Ulm, een plaats die u wellicht kent wanneer u ‘s zomers richting Italië, of ‘s winters richting de Alpen reist. Ze kunnen goed liegen in Ulm. Hard to Digest!…Lees verder ›

The Fall is de man achter dit Over The Voids... . Iedereen kent hem van zijn werk bij Medico Peste, Owls Woods Graves en als live bassist bij het machtige, eveneens Poolse, Mgła. Met Over The Voids... legt The Fall zijn eigen kind te slapen.Lees verder ›

Hij is al even uit, deze split, maar ik heb er lang zitten over talmen. De voornaamste reden van het getwijfel is Vuur & Zijde, bestaande uit leden van Laster, Nusquama en Terzij de Horde. Opnieuw een Nederlands blackmetalgerechtje, zij het met vrouwelijke cleane zang. Impavida kennen we natuurlijk al langer dan vandaag, een aanrader in het genre van depressieve-atmosblack.Lees verder ›

Melodische death metal heeft nog altijd een plekje in mijn hart, ondanks de grote verzadiging in de markt. Bands als Insomnium, Mors Principium Est, Wolfheart en Omnium Gatherum, bijvoorbeeld. En dus gaat mijn zoektocht naar nieuwe ontdekkingen van pareltjes verder. Ditmaal de kans aan het Amerikaanse Hinayana om mij te overhalen. De EP getiteld Death Of The Cosmic zal doen blijken of het hen lukt.Lees verder ›

Motorpsycho heeft album tweeëntwintig in de aanbieding. The All Is One is het laatste deel van de “Gullvåg Trilogy”, waartoe The Tower en The Crucible behoren. Motorpsycho is een onvoorspelbare band, dat is het enige voorspelbare. De psychedelische fusion strekt zich uit over een breed muzikaal landschap. Het album komt uit als een dubbele LP/CD. Gezien de speelduur van 84 minuten is dat geen wonder. Eigenlijk bestaat het album uit twee aparte albums, waarvan het ene temidden van het andere is geplaatst in de playlist. Het middelste gedeelte heet N.O.X., wat Latijn is voor nacht.Lees verder ›

De eerste Symphony & Metallica, zoals het album eigenlijk genaamd is, stamt uit 1999. Sindsdien heeft Metallica drie nieuwe studioalbums uitgebracht. Laten we voorzichtig stellen dat de meningen over die drie albums nogal uiteenlopen, waarbij ik persoonlijk redelijk te spreken was over de laatste twee (Death Magnetic en Hardwired… To Self-Destruct). Twintig jaar na de eerste samenwerking met het San Francisco Symphonic Orchestra was het tijd voor een tweede samenwerking. De uitvoering, S&M2, was destijds in de bioscoop te zien en is nu, een jaar later, uitgebracht op diverse mediaformaten. Wij focussen ons vandaag puur op de muziek.Lees verder ›

Venomous Concept is het grindpunkvehikel van Napalm Death-bassist Shane Embury en voormalig Brutal Truth-frontman Kevin Sharp. Opgericht in 2003 is het nooit tot een constante stroom van releases gekomen. Heel gek is dat niet nu Embury naast het toch behoorlijk actieve Napalm Death deel uitmaakt van een hele rits andere bands waarvan Lock Up en Brujeria de meest bekende zijn. Daarnaast heeft de band door de jaren wat wisselingen in de bezetting gekend. Buzz Osborne (Melvins) maakte deel uit van de originele bezetting maar nam voor onbepaalde tijd verlof en Dan Lilker (Brutal Truth, Nuclear Assault) kwam en ging. Maar nu, vier jaar na Kick Me Silly – VC III ligt er dan toch een nieuwe plaat. En de tijd is ook wel rijp voor een half uur bravoure en baldadigheid zou ik bijna zeggen!Lees verder ›

Het is dit jaar alweer 41 jaar geleden dat Geoff Thorpe de band Vicious Rumors oprichtte. De zeven vette jaren van de band liggen helaas alweer ver in het verleden. Van 1988 tot 1994 bracht de band, met Carl Alberts op zang, enkele fantastische albums uit waarvan Digital Dictator als klassieker gezien mag worden. Helaas zakte het niveau van de albums die na het overlijden van Alberts verschenen behoorlijk. Het in 2006 verschenen Warball (met James Rivera in topvorm op zang) liet gelukkig een trendbreuk horen en behoort tot de betere platen in de discografie. Helaas waren de albums daarna weer van een minder niveau.Lees verder ›

Waar veel bands in de loop van hun carrière opgesloten raken in een bepaald bandgeluid, zal je in de discografie van Pain Of Salvation geen twee op elkaar lijkende albums vinden, op de twee Road Salt-albums na. Daniel Gildenlöw, multi-instrumentalist, zanger en voornaamste componist van de band, deinst er niet voor terug om bij tijd en wijle het bandgeluid flink om te gooien.Lees verder ›

Caligula's Horse timmert lekker aan de weg. Na twee prima albums in 2011 en 2013 werd de band opgepikt door Inside Out Music. Sindsdien bracht de band met Bloom en In Contact nog twee sterke albums uit, tourde men voor het eerst buiten Australië en wist de band steeds meer waardering te oogsten van de liefhebbers van hedendaagse progressieve rock.Lees verder ›