Headlines

Zelden moest ik zoveel genres aanklikken in ons systeem als bij deze review. Dat gegeven is niet alleen ontstaan vanwege de informatie die op het promotieblad staat, maar ook op basis van mijn eigen interpretatie naar aanleiding van het extreem duistere debuut Let Pain Be Your Guide. Het album van Portrayal Of Guilt verscheen in 2018 en sloeg in als een bom. Sterker nog, de plaat staat mij op de dag van vandaag nog bij als het gaat over de overweldigende intensiteit.Lees verder ›

Gadverdamme. Januari. De maandag van het jaar. Druilerig, niks om naar uit te kijken. Alle hoop lijkt verloren. Het maakt het extra vervelend om - op dit dieptepunt - nog een stukje plezier de kop in te drukken voor de prog-liefhebbers onder ons. Vergeet het maken van jaarlijsten. Het is allemaal voor niks. De nummer één is al bekend. Dames en heren: Soen is terug.Lees verder ›

Het gevaar van retrospectie is dat je met de kennis van nu dingen gaat zien die er destijds niet waren. Het is een risico dat op de loer ligt bij het beluisteren van het nieuwe album van Tribulation. Nog voordat de promo’s werden rondgezonden kwam immers het bericht dat Jonathan Hultén, de enigmatische gitarist én belangrijkste songschrijver van de band, de Zweedse gloomrockers na de opnames van Where The Gloom Becomes Sound had verlaten.Lees verder ›

Reeds eerder, in september 2019, vroeg ik mezelf af of uilen konden lachen. Ik werd toen immers voor het eerst geconfronteerd met het atmosferische blackmetalwerk van de heer Nre. De band, uit Norfolk en dus het Verenigd Koninkrijk, lanceerde toen het album The Comforting Grip Of Misery. Ik knapte wat af op de productie, vooral van de drums. Mede daardoor kelderden toen de punten voor die tweede langspeler.Lees verder ›

'Existential cosmic black metal with elements of doom and glitch electronica'. Dat staat er te lezen op de Facebookpagina van de nieuwe Belgische "band" Druon Antigon. Lennart Janssen is de bezieler van dit schepsel. Hou die gast in de gaten want zijn "art" is de moeite, check bijvoorbeeld maar de nieuwe Thermohaline. Dit Desontstijging is eerste met Druon Antigon, via Onism Productions.Lees verder ›

De naam Sataray zei me wel wat. Ik omschreef haar eerder als een pretentieuze dronken dame die in een microfoon kwijlt. Het werd een 40/100. Ditmaal wordt samengewerkt met Zania Morgan. Een ritualistische performer die reeds 10 jaar podia onveilig schijnt te maken. Het gouden duo brengt dit werk uit via Scry Recordings. Ik heb er zin in!Lees verder ›

De vier heren vinden hun inspiratie uit de omgeving en hun muzikale roots leggen ze in handen van Darkthrone of Primordial. Lijkt me toch niet helemaal juist te zijn, maar voorzichtige linken zijn er misschien toch. Tevens kan je wat lichte crust-invloeden proeven.Lees verder ›

Mijn eerste recensie van het jaar. Het was even kiezen waarmee ik zou starten en ik dacht: ‘Laat ik er een oude vriend bij halen’. Die oude vriend is progressieve rock/metal: een genre dat ik lang niet meer heb gerecenseerd. Ditmaal is het de beurt aan de Griekse band Need. Kort geleden brachten zij Norchestrion: A Song For The End uit.Lees verder ›

Argghhh! Ga ik het doen of niet? Dat vroeg ik me af toen ik deze nieuwe plaat van de Noren van Wig Wam zag staan in de reviewlijst. Deze plaat kreeg de allesomvattende titel, Never Say Die met zich mee. Het lijkt wel een titel voor een Bond-film. Waarom doen of niet? Als rasechte blackmetalfan, heb ik inderdaad ook mijn zogenaamde guilty pleasures.Lees verder ›

Kriegsgott is het soloproject van Shadow (ook actief in Black Altar) en werd gesticht in 1999. Vier jaar later nam de man een drietal nummers op welke nu op 7inch verschijnen in een gelimiteerde oplage van 250. Het geheel wordt voorzien van op zijn minst dubieus en misselijkmakend artwork.Lees verder ›

Supergroepen passeren hier niet dagelijks de revue, maar met The Dead Daisies hebben we er wel een te pakken. In alweer een nieuwe bezetting want John Corabi heeft de microfoon doorgegeven aan Glenn Hughes. Glenn Hughes, die niet meer zo jonge zanger/basgitarist die destijds nog het mooie weer maakte bij Deep Purple en Black Sabbath? Ja, die Glenn Hughes inderdaad. Langzaamaan nadert hij de zeventig, maar wow, wat een klok van een stem heeft die man nog.Lees verder ›

Het ochtendlicht schijnt door je gordijnen. Je bent net wakker geworden. We leven in een utopische toekomstvisie waar liveconcerten de normaalste zaak van de wereld zijn. Je wilt je omdraaien, maar een flinke pijnscheut tussen je schouderbladen voorkomt dit. Gisteravond stond je voor het eerst weer bij het lokale metalpodium. Op het programma stond jouw favoriete band in het hardere spectrum van de zware metalen. Fuck, wat was dat lekker zeg. En die band in het voorprogramma… Je had er nog nooit van gehoord, maar de blauwe plekken op je lichaam geven een blijvende herinnering aan wat de geschiedenis in zal gaan als ‘de pit van de eeuw’. Achteraf blijkt dit Repaid In Blood te zijn geweest.Lees verder ›

Dit Noorse vijftal, dat opereert onder de naam Endezzma, brengt met The Archer, Fjord And The Thunder zijn derde langspeler aan de man. De band bestaat uit leden die wel weten hoe ze pijlen moeten schieten. Zo vinden we Malphas terug in bands als Carpathian Forest en Svartjjern. Maar Endezzma is het geesteskind van M. Shax die zijn uitvalsbasis heeft in het Noorse Hønefoss, een stad/regio die eerder bands als Kvist en Urgehal voortbracht. En als je dan leest dat deze plaat werd gemixt en gemasterd in de befaamde Necromorbusstudio door Terje Stjerna, dan kun je je waarschijnlijk verwachten aan een eerder klassiek Noors blackmetalepos.Lees verder ›