Headlines

Warkings blijft een bijzonder actieve band. Na Reborn (2018) en Revenge (2020) komen de Tribune, de Viking, de Spartan en de Crusader nu met deze Revolution aanzwaaien. De band speelt een soort power metal, dat ook als epische heavy metal kan worden gecategoriseerd. De thema’s waar het allemaal om draait zijn uiteraard stevig verankerd in de mythologie en geschiedenis, met een dikke knipoog naar Hollywood. Wanneer je nummers vernoemt naar Spartacus of Ragnar, koppel je immers popcultuur aan muziek. Dit is doelbewust gedaan en commercieel een meesterzet.Lees verder ›

Walg is een duo bestaande uit Robert Koning en Yorick Keijzer, die na een lange inactiviteit en dankzij de welbekende lockdown, elkaar terug muzikaal aanvoelden. Walg is de debuutplaat van dit Nederlandse tweetal. Wat opvalt, is dat er een combinatie van Nederlands- en Engelstalige nummers wordt gepresenteerd. Mijn kritische geest denkt dan onmiddellijk, kies dan toch het één of het andere. De heren zullen er waarschijnlijk wel hun redenen voor hebben. Wat ook meteen duidelijk is, is dat deze heren hebben gekozen voor een blackmetalvariant die me nauw aan het hart ligt.Lees verder ›

Magic Green River Swimmin' & Stunning Tarzanka Experience is het derde volledige album van dit Oekraïense trio genaamd Straytones. Zoals de titel al doet vermoeden is dit een psychedelische ervaring van psychedelische rock, kraut en fuzz. De prijs voor coolste albumhoes is in elk geval alvast binnen!Lees verder ›

Nog nooit van deze jongen gehoord. Max Frye is de naam en hij komt uit Nashville, Tennessee. Tja, uit dat stadje is – als ik me niet vergis – al wel vaker talent gekomen. De jongeman speelt al gitaar sinds zijn twaalfde en dat was… vijf jaar geleden. Hij…Lees verder ›

Southern Hard Rock, bluesrocks moerassige marginale neefje dat in zijn vrije tijd moonshine stookt en wasberen afschiet. Wie houdt hier nu niet van? Altijd iets te beleven met zulke bands. Ja, stereotiepen kloppen meestal langs geen kanten, maar ik kan er niet aan doen, dit muziekgenre roept bepaalde verwachtingen…Lees verder ›

New York (City) is één van de grootste en belangrijkste, stedelijke gebieden ter wereld en de ruim 8,5 miljoen inwoners zijn woonachtig in stadsdelen genaamd The Bronx, Brooklyn, Manhattan, Queens en Staten Island. Tevens mogen we dezelfde stad gerust bestempelen als de bakermat van hardcore en begint de hartslag…Lees verder ›

‘Uada is een wannabe Mgła-act’ en ‘Groza doet nog niet eens de moeite om zijn inspiratiebron te verhullen’. We lezen deze kritieken maar al te vaak op het internet. Groza kreeg veel kritiek te verduren bij het uitbrengen van het debuutalbum Unified in Void drie jaar geleden. Qua muziek en esthetiek was het inderdaad enigermate gelijkend aan Mgła. De Duitse groep presenteert zich ook anoniem gehuld in zwarte kappen en toegegeven, die riffs leken gerecycled. Het imago van ‘Mgła-tributeband’ blijft lang kleven aan Groza. Kritiek op het uiterlijke vertoon van de band wijs ik echter resoluut van de hand.Lees verder ›

Vechten we tegen de duisternis? Ik denk het niet. Eén ieder van ons tracht er zich immers eerder mee te verbinden. Het Finse éénmansproject, Aran, met als bezieler Juhani K aan alle knoppen, snaren en microfoons, brengt een tweede album uit met als titel Pimeyttä Vasten. Uit Oulu komt deze jongeman en samen met de broeders in Naturmacht Productions leveren ze een plaat aan die meer dan een aanvulling is voor de steeds groter worden collectie van atmosferische blackmetalschijven. Het is er wel opnieuw één met de nodige aandacht voor sfeer en muzikale inkleuring, iets wat we wel verwachten van platen die uitkomen via dit kwaliteitslabel.Lees verder ›

Onverwachts. Deze EP van het Braziliaanse Thy Light deed me "môh" zeggen, een uiting van verrast zijn is dat, alwaar ik woon, te zeggen mijn huis. Thy Light is mij erg bekend namelijk, maar wellicht weinig anderen. Het is een tweemansensemble, dat in 2007 een demo uitbracht genaamd Suici.De.pression. Een "hit", al is dat een beetje een dubieuze term gezien het gaat over Depressive Suicidal Black Metal (DSBM). Een subgenre binnen black metal, dat weten jullie wellicht wel. Naast de bekende(re) namen als Shining, Xasthur, Austere, Lifelover en (oude) Forgotten Tomb zijn er een pak bands die het enorm goed doen bij een groep mensen die vooral op het internet van zich laten horen, vaak enkel en alleen via YouTube. Psychonaut 4, Sombres Forêts en Trist kennen we misschien nog, net zoals Make a Change... Kill Yourself. Maar er zijn ook anderen zoals Thy Light, Lifeless, Lost Inside, Anhedonia, Nostalgie, Happy Days, Nocturnal Depression, Sterbend (zoek het niet te ver qua bandnaam), bands die niet altijd even capabel zijn in het maken van muziek, maar door de sfeer veel "goed" maken.Lees verder ›

De stonerpunkers van Bokassa brengen Molotov Rocktail uit. Een album dat al even heeft liggen weken, want toen ik de heren een tijdje terug sprak was het al af. Nu is dus blijkbaar het moment om opnieuw de troon van de stonerpunk veilig te stellen.Lees verder ›

Griekenland en Zweden zijn twee landen die een leuke rockscene hebben. Of toch in ieder geval een rockscene die me enorm aanspreekt. Dus als we een album binnenkrijgen van een Griekse band die heavy rock speelt ben ik vertrokken natuurlijk. Rascal Whack heet het object van mijn affectie en de bandleden komen uit Athene, de parel van Attica. De plaat in kwestie heet Maliveni - cederbos in het Grieks - en is het tweede album dat de band uitbracht, al is van het eerste amper een spoor terug te vinden.Lees verder ›

Lesotho is een post-rockband die Zware Metalen een promo van zijn nieuwste EP stuurde. Lesotho is ook een land in Afrika dat - ongelooflijk maar waar - zelfs kleiner is dan België. Van de band had ik nog nooit gehoord dus wilde ik mijn goede vriend Google even raadplegen.. enig idee hoe moeilijk het is om informatie over deze band te vinden? Ik heb veel bijgeleerd over Basotho-muziek en de lekolulo. Het artikel daarover is echter voor een andere keer. Uiteindelijk vond ik wel wat info over onze post-rockende vrienden: Lesotho komt uit Boston, Massachusetts!Lees verder ›

In februari 2019 kwamen de Duitsers van Illum Adora, ook via Folter Records, met het debuutalbum  ...Of Serpentine Forces. Dit bleek een meer dan aangename kennismaking met een eerder melodische blackmetalvariant die me nauw aan het hart ligt. Ruim een jaar later werd dan de EP Infernum Et Necromantium aangeleverd met muziek die volledig in de straat lag van het eerdere werk. Werk dat gebaseerd is op, moest je het nog niet doorhebben, de jaren '90 Scandinavische black metal.Lees verder ›

Na de EP Inner Death uit 2018, komen de Zweden van Hladomrak drie jaar later met een nieuw volwaardig album via het Nederlandse Non Serviam Records. Dit Archaic Sacrifice borduurt voort op de blackmetalfundamenten die de heren al uitgroeven ergens in 2013 toen het debuut werd gepresenteerd. De band krijgt op dit nieuwste album de hulp van niemand minder dan vellenmasseerder van dienst, Nils Fjelström aka Dominator. Deze heer kennen we van zijn werk in Odium, In Battle, Nordjevel en vroeger Dark Funeral. Hladomrak staat voor ongure, onfrisse black metal in zijn onzuiverste vorm. De reeds eerder vermeldde EP verzamelde een viertal erg smerige nummers waarvan vooral Northern Days opviel.Lees verder ›

Reeds eerder brachten deze Denen een EP uit met als titel Nihil Sacrum. De heren gaven te kennen een resem EP's te willen lanceren en hup, hier heb je dan de tweede in de rij met name Angelus Pestis. Opnieuw is het het Duitse Uprising! dat het uitbrengt. Lotan is een duo dat een blackmetalvariant speelt die verschillende invloeden vermengd. Zo wordt er verwezen naar Taake maar ook Marduk passeert de revue en zijn er verwijzingen naar Rotting Christ gemaakt. Ik schreef eerder dat het interessant zou zijn de drum wat meer gepeperd te horen en de productie in zijn geheel kon ook wat meer zout gebruiken. Ik ben benieuwd.Lees verder ›