Headlines

Eerlijk gezegd heb ik weinig ervaring met instrumentale rock. Ik ben meestal te rusteloos en heb de extra intensiteit van vocalen nodig. En toch kwam door de onvoorspelbare draden van het weefgetouw des levens Marrowlands langs mij voorbij. Achter Marrowlands zit Belgisch Limburger Jo Ruysen. Met dit soloproject bracht hij voorheen een aantal singles uit. In het najaar van 2023 presenteerde hij voor het eerst een iets langer werkstuk in de vorm van de EP Heritage.Lees verder ›

We gaan met dit album en deze recensie terug in de tijd, toen bands als Van Halen, Survivor, Marillion en Saga de hitlijsten domineerden. Eigenlijk had deze plaat met de titel Magic al in 1997 uitgebracht moeten worden, maar kort na de opname van de nummers besloten de muzikanten om hun band die toen nog simpelweg Voyager heette, in de ijskast te zetten vanwege de levensomstandigheden op dat moment, die hen over de hele wereld voerden. Dit kan twee dingen betekenen: of de bandleden waren immens populair of extreem sociaal geëngageerd. Allebei kan natuurlijk ook.Lees verder ›

De echte meesters van de melancholie zijn terug, lees ik in de bijgesloten promo van dit Finse Counting Hours. Een deathdoomband inclusief dark-metalinvloeden met onder andere Jarno Salomaa Petrushevski en Tomi Ullgrén (Shape of Despair) in de gelederen. Nou, als dat geen trigger meer is voor alle doomers onder ons die hunkeren naar wat trieste melodieën dan weet ik het niet meer.Lees verder ›

Wrang, Nederlandse hoop in donkere blackmetaldagen, opereert op de dag van vandaag deels vanuit Finland. Dit Haatspraak werd gedeeltelijk opgenomen in Pohjois-Pohjanmaa door Galgenvot. De drumpartijen werden geregistreerd door M.vdW ergens in het lieflijke Utrecht. Het is wederom het Duitse Dominance Of Darkness Records dat deze EP uitbrengt. Hetzelfde label bracht ergens in 2022 het erg sterke De Vaendrig ook al aan de spreekwoordelijke man. Hoop en al drie nummers staan er verzameld op deze EP. Het laatst nummer heet Bodemdrift en doet me wat met mijn wenkbrauwen fronsen. Met dezelfde titel werd recentelijk nog het magistrale laatste nummer op de plaat van Suol bestempeld. Och, kan allemaal geen kwaad, als het beestje maar een naam heeft.Lees verder ›

Platen zijn bij Chelsea Wolfe veel meer dan muziek. Het zijn het geheel, het artwork, de teksten en de muziek die een op zichzelf staand werkstuk vormen. Dat geldt ook voor haar nieuwste album, tongbrekend getitelde She Reacehes Out To She Reaches Out To She. Het is een opmerkelijke naam voor een plaat, het sluit echter volledig aan bij het concept van de plaat. Het album gaat over je vroegere zelf die communiceert met je huidige zelf, die communiceert met je toekomstige zelf. Op die manier kun je leren van je fouten en van zaken die je tegenhouden, en jezelf daarvan bevrijden. Het is een ontdekkingsreis naar de authenticiteit van het zelf.Lees verder ›

Met Vanir treffen we een band die nog niet eerder in het heilige domein der zware metalen beschreven is. Toch opvallend, aangezien de band met dit Epitome zijn zevende langspeler uitbrengt en op die ene Zweedse luisterdienst ruim dertigduizend luisteraars per maand weet te noteren. De eerlijkheid gebiedt echter te zeggen dat uw schrijver van dienst ook nog nooit van dit zeskoppig gezelschap had gehoord. Een ontdekkingstocht door de discografie laat meteen horen dat de band een flinke ontwikkeling heeft doorgemaakt.Lees verder ›

Waarom zou je je bed niet gewoon buiten in de Poolse koude zetten? Zou je dan 's ochtends niet gewoon met gemakkelijker uit je nest komen? Ik denk het alvast wel. De heer Sarnacki, grondlegger van de atmosferische blackmetalband Ukć moet hetzelfde gedacht hebben. Daarnaast kwam diezelfde man op het idee om een plaat die in 2023 uitkwam in het Pools maar wel een Engelse titel meekreeg, namelijk Coming Out, nogmaals uit te brengen en ditmaal via het Poolse Theogonia Records met als bijkomende subtitel Love & Hate Diaries maar dan volledig in het Engels.Lees verder ›

Een vijfkoppig Duits gezelschap met zo op het eerste oog een aardige discografie. Suffocating In The Current Of Time is alweer het derde album sinds het debuut uit 2018. Het debuut werd ook door Zware Metalen opgepikt. Collega Cor recenseerde Antagonist en gaf het album het cijfer 76 als waardering mee. Het ontbeerde volgens hem net dat extra ingrediënt om het geheel onderscheidend te laten klinken. Tot slot gaf hij de band als tip mee om hier iets mee te doen voor de volgende release. Helaas hebben wij het in 2021 verschenen The Obsidian Gate gemist, waardoor we nu direct gaan beoordelen of de band op het derde album wel iets gedaan heeft met het advies van Cor.Lees verder ›

Bijzonder toch. Dead Earth's Et Disperdam Illud kwam in 2022 uit op vinyl en nu, met behulp van het Mexicaanse Chaos Records, komt datzelfde album uit op CD. Ik noem het een eigenaardige beweging maar kom. Misschien niet gek te noemen als we weten wie achter dit Zweedse Dead Earth zit. Het blijkt niemand minder dan de heer Kamijo te zijn. Hij maakt nog altijd deel uit van Algaion en speelde in een verleden live voor Hypocrisy. De brave man kan zich dus beroepen op een rijk gestoffeerd muzikaal verleden. Misschien is het ook hierdoor dat hij voor deze debuutplaat kan rekenen op heel wat medestrijders. Denk dan aan Henke Forss van Dawn of Björn Larsson van Mordbrand en God Macabre, onder andere. De drumpartijen zijn van de handen en voeten van Kim Arnell (Morifade, Prime Creation) en tegelijk mogen we ons verlekkeren op wat leadpartijen die werden ingespeeld door bijvoorbeeld Dark Funeral’s Chaq Mol.Lees verder ›

Je kunt er je klok op gelijk zetten: sinds de doorstart van de Amersfoortse deathmetalband Bloodphemy in 2015, verschijnt er keurig elke twee jaar een nieuw album. Halverwege november 2023 zag Dawn of Malevolence - de opvolger van achtereenvolgens Bloodline (2017), In Cold Blood (2019) en Bloodsacrifice (2021) het levenslicht. In de albumtitel mag het rode mengsel van plasma, cellen en plaatjes dan zijn verdwenen: het bloed kruipt nog steeds waar het niet gaan kan en de mannen leveren een deathmetalalbum af waar het hart sneller van gaat kloppen.Lees verder ›

Spectral Voice ken ik nog het meest als de band met leden van het onaantastbare Blood Incantation die op Eindhoven Metal Meeting 2019 de grote zaal half leeg speelde. Heel vreemd is dat niet, want je hebt doom-death die eerder klinkt alsof Candlemass een grunter op hun statige maar melodieuze riffs heeft losgelaten en je hebt de muziek van Spectral Voice. Die laatste is een veel vuigere versie die smerig riekend uit de door Hades geregeerde ondergrond komt opborrelen. Dergelijk door hellevuur verkoold spek is niet voor ieders bek.Lees verder ›

Mycelium is de tiende plaat van Manticora en deze verscheen op 26 januari. Het is opnieuw een concept, echter beslaat het maar één album en heeft het een speelduur van iets meer dan drie kwartier. Muzikaal klinkt de schijf gevarieerder, minder symfonisch, zwaarder, en rauwer dan hun voorgaande werk. Van pure power metal kunnen we eigenlijk ook niet spreken. Hoewel dat toch de rode draad blijft, zijn er elementen te bespeuren van thrash, speed, death, prog, heavy en zelfs een beetje black metal.Lees verder ›

Okay, ik zie een bandnaam als Horrorgraphy in onze redactielijst, een band onder het bijbehorende label Wormholedeath Records. Een label dat voornamelijk death, thrash, black en een enkele gothicband onder zijn hoede heeft. Vanwege deze eerste indicatie verwacht ik dus iets in de richting van death metal. En toch begin ik licht te twijfelen wanneer ik de albumhoes en de titel van het derde album A Knight's Tale even op mij in laat werken. De bijgesloten biografie en een paar drukken op de knop na het raadplegen van de metalen archieven brengen enig uitsluitsel. Dit Horrorgraphy is een symfonische doommetalband uit Griekenland met maar liefst zes bandleden in de gelederen, waarvan er vijf (!) de vocalen verzorgen. Dimitris Sakkas is het zesde bandlid en tevens oprichter. Hij staat garant voor het instrumentale gedeelte.Lees verder ›