Headlines

Het Nederlandse Disavowed heeft een stiefbroer genaamd Arsebreed, met inteelt om en weer. Neurotic Records bracht in 2005 het debuut Munching the Rotten uit en dat was een aardig plaatje. Album nummer twee kwam er in 2020, net als stiefbroer Disavowed trouwens, dat vorig jaar album nummer drie er uit duwde.Lees verder ›

Roemenië zal voor mij altijd het land van Negură Bunget blijven, maar tot mijn eigen  schande moet ik toegeven dat ik verder heel weinig metalbands uit dat land zou kunnen opsommen. Daar komt nu gelukkig verandering in. Hoewel Ordinul Negru (“de Zwarte Orde”) voor mij tot nog toe een nobele onbekende was, is dat niet het geval voor uw favoriete metal ezine (en mogelijks ook uzelf), want Zware Metalen heeft al driemaal een album van dit viertal gerecenseerd.Lees verder ›

Een plaat die sinds 2012 ergens in een afgelegen regio, Alhadas, in Portugal, onder het stof ligt, wordt nu uitgebracht in een gelimiteerde oplage en dan nog enkel op cassette. Ik ben benieuwd. Over deze éénmansband, Morte Sacra, vind ik maar bitter weinig terug. Wat wel is, is dat deze plaat 41 minuten compromisloze black metal zou moeten bevatten die zijn linken heeft met de ruwe, rauwe black metal die bands als bijvoorbeeld Ofermod of Watain voortbrengen. Nu en dan hoor ik toch ook wat Finse ondertonen of een verwijzing naar bands als bijvoorbeeld Dödheimsgard.Lees verder ›

Dit drietal uit New York kroop vorig jaar pas uit het Amerikaanse rioolnetwerk om zijn gitzwarte boodschap te verspreiden. De band bestaat dus pas één jaar en bracht al vrij snel een demo met de naam Preparations For Human Disposal uit. De vijftien nummers op deze eerste volledige plaat…Lees verder ›

Zijn het de uitgestrekte bossen? De duizenden meren? Wellicht de eeuwig lijkende duisternis tijdens de midwinternacht? Geen idee. Feit is wel dat er een oneindige stroom aan (hoogstaande) metalbands afkomstig is uit Finland. Wat ongetwijfeld helpt is dat plaatsen als het zuidelijk gelegen Lemi, dat zelfs officieus benoemd is tot metalhoofdstad van het Scandinavische land, gratis repetitieruimtes ter beschikking stellen voor bands. Met gemiddeld meer dan vijftig metalbands per honderdduizend inwoners laat Finland alle andere landen ter wereld dan ook ruimschoots achter zich. Hier maakt Ephemerald sinds 2016 onderdeel van uit.Lees verder ›

Het Moskouse Starified brengt met Fat Hits een verrassend goed album. Niet mainstream, goede sound, krachtige stem, opvallend. Meer van dat graag!Lees verder ›

Vierde langspeler van het Zweedse Puteraeon, dat sinds 2008 horror death metal maakt met een authentieke Zweedse pioniersronk. Het debuutalbum The Esoteric Order uit 2011 beviel me meteen, daarna was er vooral stagnatie. Stagnatie, maar wel heel erg veel herkenbaarheid, betrouwbaarheid en veiligheid. Een aantal nummers met kleverige riffs en Puteraeon viel nooit echt tegen. Verrassen was er alleen niet meer bij. The Cthulhian Pulse: Call From The Dead City, met de terugkeer van het nooit echt weggeweest zijnde vliegende spaghettimonster kwam eind 2020 uit.Lees verder ›

“Buiten de orde van het universum bestaat hij, deze vormloze plaag, bron van de meest fundamentele chaos, godslasterlijk borrelend in het centrum van alle oneindigheid - de grenzeloze demon-sultan Azathoth, wiens naam geen lippen ooit luidop durven uitspreken, hongerig knagend in onvoorstelbare duistere zalen voorbij tijd en ruimte, tussen het gedempte, gekmakende gerommel van walgelijke trommels en het schrille, monotone gejank van vervloekte fluiten.” (The Dream-Quest of Unknown Kadath, H.P. Lovecraft)Lees verder ›

Een Mind Driller kan je dezer dagen wel even gebruiken. InBolution bevat de B-kantjes van het derde album Involution, dat het Spaanse industrialmetalsextet twee jaar geleden loste. Geen van die drie boorkoppen heeft al in onze zware geesten gedraaid. Gitarist Javix kennen we wel van het zeer matige Hasswut.Lees verder ›

Een nieuwe lichting met bands die zichzelf laten beïnvloeden door black metal en hardcore, dat zat eraan te komen inderdaad. Steeds meer bands beginnen te experimenteren met beide stijlen, de zogenaamde 'blackened' hardcore, en niet geheel onterecht. Zou je deze informatie niet hebben gelezen, dan was een blik op het behoorlijk expressieve artwork ongetwijfeld ook al voldoende om tot die conclusie te komen. Vainoa is een vijftal uit Finland dat bestaat sinds 2016 en nu een eerste EP uitbrengt in eigen beheer.Lees verder ›

Op zich een vrij aardige naam voor een Duitse band: Brutal Kraut. Het trio is afkomstig uit het nabij Berlijn gelegen Oranienburg. De mannen maken death metal, maar anders dan de naam doet vermoeden is het niet alleen maar knallen en beuken wat de klok slaat. De heren pakken de zaken iets moderner aan door flink wat groove, thrash, progressieve en hier en daar ook wat hard- en metalcore-invloeden toe te voegen. Dat valt zeker te prijzen: eenheidsworsten zijn er immers al genoeg, maar als je het avontuur zoekt moet het wél een toegevoegde waarde hebben. En dat heeft het in het geval van Brutal Kraut niet altijd.Lees verder ›

Ik ben al heel wat jaren fan van het Brusselse Emptiness, vooral omdat het oorspronkelijke project zo ondoorgrondelijk was. Bij voorganger Not For Music had ik het gevoel dat ik helemaal meegezogen kon worden door de aparte duisternis van het gezelschap en me na afloop leeg kon voelen. Nomen est omen, zou je kunnen zeggen. De naam van de band is immers steeds een voorbode geweest voor wat je op je bord zou krijgen, al was het duidelijk dat de hardere stempel gaandeweg uit de muziek aan het verdwijnen was.Lees verder ›