Headlines

Meester van sfeerzetting Mortiis (ook wel Håvard Ellefsen) meldt zich na zes jaar stilte weer. Die stilte mag blijkens het promopraatje op zijn minst ongemakkelijk genoemd worden. Daarin lezen we onder meer in antwoord op de eenvoudige vraag waar de plaat is opgenomen “(re-recorded, re-animated & eternally tweaked and re-tweaked) at various locations over a thousand sessions during years of misery, poverty, and disdain (2020-2026)”. En dat is terug te horen! Zowel in positieve zin als in minder positieve zin.Lees verder ›

Deze band laat zich graag inspireren door de Romeinse tijd en meer nog door rituelen die een brug sloegen tussen leven en verboden kennis. Hiervoor haalt de band de heks Erichto als hoofdthema aan, zoals we die terugvinden in een geschrift van Lucan, "De Bello Civili". Deze heks zou in staat geweest zijn om gesneuvelde Romeinse soldaten opnieuw tot leven te wekken. Er zal vast nog meer te vertellen zijn over deze centrale thematiek en deze obscure figuur, maar ik zit hier niet om jullie een geschiedenisles te geven, noch om jullie te verblijden met mijn persoonlijke inzichten. Ik zit hier om jullie duidelijk te maken of het de moeite waard is dit draaiding in één of ander fysiek formaat aan te schaffen.Lees verder ›

Sommige bands moet je eigenlijk niet meer voorstellen. Zo ook het uit Uusimaa, Finland afkomstige Azaghal. Een band die uit de krochten van de Hel naar boven borrelde als salpeter ergens in 1998 en sindsdien een waslijst aan album's, EP's, compilaties en ik weet niet wat nog heeft weten uitbrengen. Sinds de plaat Valo Pohjoisesta zitten de Finnen op  stal bij het Belgische Immortal Frost Productions en vandaaruit wordt me ook het promopakket digitaal verstuurd voor de nieuweling, Nekrohelios. Het zal me weer een pot smeerpijperij wezen. Misschien nog wel even aanvullen dat Pedoista ja raadonsyöjistä (2025) wel kwam via Sacrifire Productions als ik het goed heb.Lees verder ›

Arghh, het Zwaertgevegt label weer! Plotsklaps komt er een digitaalpakje aan waarin maar liefst drie nieuwe vinylalbums van Nederlandse blackmetalbands worden aangekondigd. Het gaat dan om de meest recente releases van bands als Nord, Ethelmer, maar ook de nieuwste van de black/thrashers van The Chösen uit Groningen zat erin verstopt.Lees verder ›

Ik ben op zich een echte landrot. Op een boot op het uitgestrekte water krijg je me niet zomaar. Een vakantie op een boot, een cruiseschip, ik moet er niet aan denken. Evenmin moet ik eraan denken dat ik eeuwen geleden op een driemaster zou geboren zijn en woeste golven zou moeten trotseren. Dit lijkt anders te zijn voor Ethelmer uit Hillegom, die hier zijn eerste EP, Departure, voorstelt. Deze driemansformatie deed dit al in eigen beheer eind 2025 maar deze uitgave krijgt onder de vlag van het label Zwaertgevegt wat het verdient: een echte fysieke uitgave, zoals het ook hoort te zijn.Lees verder ›

Saidan is een duo dat komt uit Nashville, Tennessee en zich al een hele poos bezighoudt met zijn eigen verhaal. Met name het verhaal van een zekere jongedame, Junko, die zich volledig heeft weten isoleren en alzo ten prooi valt aan een zekere cult die zich Ethereal Blood noemt. Fangdriller: Scars Beneath Memory's Wrist is het zoveelste hoofdstuk in dat verhaal. Een verhaal dat wordt gebracht door Splatterpvnk en Hundosai.Lees verder ›

Meer dan tien jaar na het stilvallen van de band keert Ljuset terug met zijn eerste volwaardige album. Wat begon als een blackmetalproject van jeugdvrienden Simon Johansson en Emanuel Tägil groeide in de tussentijd uit tot een veel breder muzikaal geheel waarin post-punk, Scandinavische melancholie en metalinvloeden samenkomen. De ambitie is hoorbaar aanwezig, maar het eindresultaat weet niet altijd dezelfde indruk te maken. De geschiedenis van Ljuset leest nochtans als een verhaal dat om een album vraagt.Lees verder ›

Angst is een essentiële emotie die voor bescherming zorgt. Ze waarschuwt voor gevaar, scherpt onze zintuigen en bereidt ons voor op vechten, vluchten of verstijven. Zonder angst zouden we risico’s minder goed inschatten en sneller over grenzen heen gaan die ons kunnen beschadigen. Wanneer angst te groot wordt of te lang blijft hangen, kan ze omslaan in beklemming. Situaties worden dan vermeden, kansen blijven onbenut en het leven komt steeds meer in het teken te staan van voortdurend op je hoede zijn. Of angst de aanleiding vormde voor de naam van het internationale gezelschap Angest is mij niet duidelijk. Toch lijkt het voor de hand te liggen: het debuutalbum Perpetual Anguish draait om angst, innerlijke afbrokkeling, emotionele instorting en psychologische verlamming.Lees verder ›

IJsland en black metal: dan denk je al snel aan dissonante, wringende gitaarlijnen, een onheilspellende atmosfeer en een allesverzengende geluidsmassa. Het is muziek die minder draait om directe herkenbaarheid maar uit is op volledige onderdompeling: ontregelend, donker en meeslepend. Binnen die ijzige, weerbarstige IJslandse blackmetalscene meldde Forsmán zich vijf jaar geleden. De band uit Kópavogur liet op debuut-EP Dönsum I Logans Ljóma horen scherpe, ijzige riffs te kunnen koppelen aan een sterke melodische onderstroom. Met Brenndar Rústir & Fuðrandi Fjörur trekt het viertal die onstuimige, door razernij opgezweepte lijn verder door, richting een wereld van verbrande ruïnes en razende kusten.Lees verder ›

Groningen wordt aangevallen! Door wie? De troepen van Bernard von Galen, Bommen Berend. Nu? Nee, jongens toch! Jaren geleden. Nee zelfs nog langer het moet ergens 1665 of daaromtrent geweest zijn. Dit Voor De Groninger Poorten, Hoogmoed Eindigt In As van het Nederlandse Elfsgedroch handelt over de strijd die toen werd gevoerd en resulteerde in een overwinning van de Groningers op 28 augustus 1672 en het afdruipen van de bisschop van Münster.Lees verder ›

Ik denk dat het drie individuen zijn die deeluitmaken van dit uit het Finse Oulu afkomstige Citrinitas. Telestic Ekstasis is demo nummer twee na eerder Unending Descent. Die kwam ook via Caligari Records maar ontging me wel. Gelukkig is de opvolger wel tot aan de schrijftafel geraakt. Dus ik maak me op voor pak hem beet vijftien minuten black/death en doom metal die lekker met elkaar worden vermengd. Althans, dat hoop ik toch. Lees verder ›

Waar walg jij van vragen mensen me wel eens. Tja, dan kan ik een heleboel zaken, dingen, personen en dergelijke opsommen dat je het eerste uur nog niet uitgeluisterd en ik niet uitgepraat ben. Ik antwoord dan wel eens veel korter: ik walg van Walg. Ik schreef het al eerder. Deze Nederlandse symfonische blackmetalband wist sinds zijn conceptie nog niet eens zo lang geleden, me bij elke release te verrassen en nu? Nu, opnieuw. Niet met de titel van het album, dat is gewoon VI wat volledig binnen de verwachtingen ligt, maar wel met hun composities en technische uitvoering.Lees verder ›