Headlines

Spectral Voice ken ik nog het meest als de band met leden van het onaantastbare Blood Incantation die op Eindhoven Metal Meeting 2019 de grote zaal half leeg speelde. Heel vreemd is dat niet, want je hebt doom-death die eerder klinkt alsof Candlemass een grunter op hun statige maar melodieuze riffs heeft losgelaten en je hebt de muziek van Spectral Voice. Die laatste is een veel vuigere versie die smerig riekend uit de door Hades geregeerde ondergrond komt opborrelen. Dergelijk door hellevuur verkoold spek is niet voor ieders bek.Lees verder ›

Mycelium is de tiende plaat van Manticora en deze verscheen op 26 januari. Het is opnieuw een concept, echter beslaat het maar één album en heeft het een speelduur van iets meer dan drie kwartier. Muzikaal klinkt de schijf gevarieerder, minder symfonisch, zwaarder, en rauwer dan hun voorgaande werk. Van pure power metal kunnen we eigenlijk ook niet spreken. Hoewel dat toch de rode draad blijft, zijn er elementen te bespeuren van thrash, speed, death, prog, heavy en zelfs een beetje black metal.Lees verder ›

Okay, ik zie een bandnaam als Horrorgraphy in onze redactielijst, een band onder het bijbehorende label Wormholedeath Records. Een label dat voornamelijk death, thrash, black en een enkele gothicband onder zijn hoede heeft. Vanwege deze eerste indicatie verwacht ik dus iets in de richting van death metal. En toch begin ik licht te twijfelen wanneer ik de albumhoes en de titel van het derde album A Knight's Tale even op mij in laat werken. De bijgesloten biografie en een paar drukken op de knop na het raadplegen van de metalen archieven brengen enig uitsluitsel. Dit Horrorgraphy is een symfonische doommetalband uit Griekenland met maar liefst zes bandleden in de gelederen, waarvan er vijf (!) de vocalen verzorgen. Dimitris Sakkas is het zesde bandlid en tevens oprichter. Hij staat garant voor het instrumentale gedeelte.Lees verder ›

Narzissus is een eenmansband van Oostenrijkse origine. De heer Erech Leleth is de (kwade?) genius achter deze blackmetalentiteit. Voorts zal deze naam u niet direct iets zeggen, verwacht ik zo. Echter wanneer ik het archief er op na sla, kom ik terug bij het andere muzikale project van de beste man, namelijk Carathis. En ondanks het feit dat dit de eerste passage en het vierde album van Narzissus is - in tegenstelling tot wat Akt III doet vermoeden, er waren immers een drietal EP's - is de EP The Haunting Of Sablewood van Carathis wel door collega redacteur Joris van een recensie voorzien.Lees verder ›

Volgens de promo heeft de band Final Coil enorme stappen voorwaarts gemaakt door steeds kleurrijkere geluiden te produceren, waarbij de teksten stemmen tot nadenken. Dit is daarom een album voor nu en de komende decennia. Het gaat om het hier te bespreken The World We Inherited dat schijnbaar onderdeel uit maakt van een drieluik aan platen, dat van start ging met het debuut Persistence Of Memory en werd vervolgd met The World We Left Behind For Others. Platen die bij ons onberoerd zijn gebleven. Maar misschien is dit dan wel het juiste moment om in te stappen, om zo kennis te maken, wanneer Sliptrick Records zo hoog van de toren blaast. We mogen magische post-metal met progressieve invloeden verwachten.Lees verder ›

De vier heren van Solbrud kropen al eerder voor hun live-album in de oude watertoren van Brønshøj. Deze Denen leverden hiermee qua sound, gevoel en nog zo veel meer een dijk van een plaat af. Het bleek de juiste keuze te zijn om hun live-plaat daar op te nemen. We weten immers dat Deense blackmetal altijd een zekere eenvoud in zich draagt en ook een allesomvattende dromerige achtergrond is vaak niet veraf. Maar wat doen de heren nu met hun volgende speler? Ze hebben er zowaar een dubbelalbum van gemaakt voorzien van maar liefst elf nummers waarvan we Sjæleskrig al zouden moeten kennen van het bovenstaande live-album.Lees verder ›

Geloof mij, ik ben ook wel eens helemaal ziek van het leven. Maar dan schrijf ik niet over de liefde en leugens. Ik schrijf namelijk over bands die muziek maken, zoals deze gasten die ziek van het leven schijnen te zijn. En dan ook nog eens over liefde en andere leugens schrijven. Ik weet het, dit is een te gemakkelijke inleiding, maar aangezien de metalen archieven geen soelaas bieden, moet ik toch wat nietwaar.Lees verder ›

Abyssius is een atmosferische technische death metal band, dat, met leden uit Taiwan, Noorwegen en de Verenigde Staten, probleemloos het label internationaal opgeplakt kan krijgen. Is die mondiale inslag ook van invloed op het album? De samensmelting van de verschillende culturele en muzikale achtergronden leidt in elk geval tot een gevarieerde inkleuring.Lees verder ›

Alfahanne is een Zweedse darkmetalband die invloeden van punk en black metal weet te fuseren. Blijkbaar zijn we op de redactie van Zware Metalen niet helemaal wild van deze band want ik moet al goed zoeken in onze archieven en teruggaan tot het gezegende jaar 2013 om een schrijven te vinden over het toenmalige album, Alfapokalyps. Dit Vår Tid Är Nu is album nummer vijf en brengt hen terug naar het Dark Essence label. De vijf heren hebben er een heel arsenaal aan gasten bijgesleurd. Ik noem ze even op: Nattefrost van Carpatian Forest, Spellgoth van Horna, Nattfursth van Sorhin en Doedsadmiral van Nordjevel. Dan heb je volgens mij ingrediënten voor een explosieve cocktail in de blender gestopt. Nu, eerst zien dan geloven, of in ons geval: eerst horen, dan geloven.Lees verder ›

Het vorige plaatje, F.O.A.D.I.F, van het Japanse Bafomet vond ik al een vies, vuil, vettig en ranzig plaatje. Of dit nieuwste blinkende draaiding met de titel Baptized In Goat Blood dezelfde stempel krijgt opgedrukt is me nog niet helemaal duidelijk, maar ik verwacht eigenlijk niks anders van deze heavymetalmaniacs met een blackmetaljasje. Ook nu weer levert het Zweedse Iron Fist Productions het geheel op fysieke wijze af. Je mag het gerust bijzonder noemen als je kijkt in wat voor tijdgeest we leven.Lees verder ›

In meer Bijbelse tijden heette een aartsengel Gabriël, nu heten ze Søren, Janus en Kenneth, gezamenlijk opgestegen in Denemarken met als schuilnaam: Archangel. Onder het motto “voor elk wat wils” lanceerde de band in 2023 zijn debuutalbum Total Dark Sublime.Lees verder ›

Zwielicht is een band die u niet moet verwarren met het eveneens Duitse Das Zwielicht. Laatstgenoemde bevindt zich in de black/ambienthoek qua muzikale richting, terwijl de hier te bespreken muziekstukken wat betreft genre steevast in de blackmetalput blijven hangen. The Aphotic Embrace is het tweede album van de Duitsers, na het in 2014 verschenen debuut With Love from Sinister. Helaas is die plaat onder de radar gebleven, waardoor het tweede volwaardige wapenfeit de eerste recensie op Zware Metalen krijgt. Buiten het feit dat de promo wat spaarzame info geeft over de historie en het ontstaan van de band, krijgen we geen aanwijzingen met betrekking tot de gekozen muzikale richting. Tja, black metal, maar u weet: dat kan van alles betekenen anno 2024. Het best beginnen we maar gewoon met luisteren naar dit The Aphotic Embrace om zo één en ander te duiden, dacht ik zo.Lees verder ›

Ah zalig! Weer een duo met een nieuwe plaat, zo aan het begin van 2024. Deze twee gasten uit Dallas, Amerika maken samen een potje experimentele post-black, grindcore en hardcore in één muzikale formule. De band is op Zware Metalen geenszins onbesproken gebleven. Voor uw gemak voeg ik daarom de volgende links toe Stagnant Perceptions, Sublimation Therapy,The Overwatch, Cara Neir / Venowl – Split, Perpetual Despair Is The Human Condition, Caïna / Cara Neir – Split. Soms dan voel ik gewoon aan mijn water (of aan mijn kloten) dat ik een bepaalde band of album moet gaan luisteren. Dat was zeker het geval bij dit Cara Neir, waarbij de titel van het album Portals to a Better, Dead World mij naast de muzikale omschrijving snel over de streep trok. Tsja en luisteren doe ik niet alleen, er moet natuurlijk ook geschreven worden! En aldus geschiedde...Lees verder ›

Spiritual Deception bestaat uit een kwartet dat death metal geschoeid op de Italiaanse leest in elkaar flanst. Volgens de bijgesloten promo op atmosferische wijze, maar wel met hints uit de technische en brutale scene. En natuurlijk denken we dan al snel aan de landgenoten van Fleshgod Apocalypse.Lees verder ›

Geen idee of deze muziek enkel geschikt is voor satanisten. Ik waag mij er in ieder geval aan, aangezien de omschrijving sludge en doom is, met muzikale invloeden van bands als Electric Wizard, Black Sabbath, Earth en Sunn. Onder de streep maakt enkel één entiteit onder dezelfde naam als de bandnaam deze muziek en neemt hiervoor een bas en gitaar ter hand. Zodoende krijgen we een manifestatie van griezelige soundscapes en dreunende instrumentatie te horen tijdens dit Church Music for Satanists van The Sorrow Of Being Immaculate.Lees verder ›

Het internationale collectief Bipolar Architecture, bestaande uit Duitse en Turkse bandleden, bracht in 2022 het debuut Depressionland uit. Zover ik kan nagaan bereikte deze debuutplaat de burelen van Zware Metalen niet. En ook uw redacteur van dienst moet het doen met de muziek die te horen is op de tweede worp naar glorie die de naam Metaphysicize heeft meegekregen. Volgens de promo een verderzetting van het debuut, dat vooral nog meer de diepte in gaat. We gaan als het ware de dieperik in om met de energetische lading van het debuut als brandstof naar nog grotere hoogte te stijgen op kwalitatief gebied, aldus de promo. Tja, voor mij lastig om te beoordelen natuurlijk in hoeverre dit nu waar is gemaakt. Maar na enkele luisterbeurten is het voor mij volstrekt evident dat ik ook het debuutalbum rondjes ga laten draaien, om zo tot een vergelijk te komen. Ik ga het niet onder stoelen of banken steken vandaag, Metaphysicize is een waanzinnig album, waarvan ik al in de decembermaand kon genieten. Zodoende laat de muziek die de heren maken mij maar moeilijk los.Lees verder ›