Headlines

Als je wil zeilen, ook als je dat voor het eerst doet, dan heb je beter toch de wind in de zeilen dan ervoor. Ik vermoed dat we dit Sailing Before The Wind dat niet moeten uitleggen. Om je (eind-)bestemming, Destination, te bereiken zou het toch zo beter werken denk ik. Tja, misschien komen de gozers de wetenschap achter hun bandnaam me zelf in hoogst eigen persoon wel eens uitleggen. Dan zijn ze wel een hele poos onderweg...Lees verder ›

Het was ex-collega Vos die de vorige plaat van dit Zweedse Imperial Domain, The Deluge, ergens in 2018 besprak. De band bleek toen na meer dan vijftien jaar weer opgestaan te zijn. We spreken hier over heren met tonnen ervaring: een aantal bandleden zijn nog actief zijn in andere bands als daar zijn Alkemia en Sarcasm bijvoorbeeld en ze roeren al sinds 1994 in het melodische deathmetalpotje. Portentum is plaat nummer vier en komt tot ons via WormHoleDeath RecordsLees verder ›

Na een eerste luistersessie van de laatste plaat kunnen al onmiddellijk twee conclusies getrokken worden: Majestas gaat duidelijk gewoon verder waar Igitur ons achterliet (behalve dan de thematische verschillen) en Sea Mosquito maakt het ons dus ook opnieuw niet gemakkelijk. Net als Igitur is Majestas een sonische aanval op de zintuigen en geestelijke gezondheid van de luisteraar.Lees verder ›

Enkele jaren geleden was ik aangenaam verrast toen ik hoorde dat een van de leden van het licht geniale Omega Massif een doorstart maakte in Cranial. Grotendeels bleef het geluid behouden, maar was er ook meer ruimte voor sludge- en blackmetalinvloeden. En niet onbelangrijk: Waar bij Omega Massif de muziek louter instrumentaal was, is er bij Cranial wel ruimte voor zang. Lees verder ›

De Nederlandse death-/thrashformatie Hakselaer presenteert met Gieren & Brullen een visitekaartje dat voelt als een klap met een roestige mokerslag. Brutaal, messcherp en compromisloos: precies zoals de heren zichzelf omschrijven. Vanaf de eerste seconde is duidelijk dat dit viertal zijn wortels diep in de ondergrondse metal- en thrashscene heeft, want de mix van groove, agressie en melodie zit opvallend volwassen in elkaar.Lees verder ›

Bianca is de beste vriendin van mijn vrouw. Ik wist niet eens dat ze in een blackmetalband zat, gek toch. Zo zie je maar, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ach, alle gekheid op een stokje Bianca is gewoon een Italiaans blackmetalcollectief bestaande uit leden, ex - of live-, vanuit bands als Infernal Angels, Ars Veneficium, Hideous Divinity, Nocturnal Depression en Hour Of Penance. De groep is getekend op Avantgarde Music ondanks het feit dat de band nog maar bestaat sinds 2024.Lees verder ›

Of alles prima is? Ik zou het niet weten, alles is veel natuurlijk en het kan ook niet altijd prima gaan natuurlijk. Pokuta betekent prima in het Pools, vandaar. Dit Metanoia is de eerste bloemlezing van deze jonge horde die nog maar actief is sinds 2024. Ze komen met zijn allen uit Rzeszów en dat ligt in de regio Podkarpackie. Die regio in Polen hangt aan de Wit-Russische grens. De stad verdeelt zich over de twee oevers van de Wisłok-rivier.Lees verder ›

Hier zijn de vier gozers uit Leeds, Caskets, weer! In 2023 beluisterde ik nog Reflections. Twee jaar daarvoor was er Lost Souls. Dit Caskets brengt melodische metal, metalcore. The Only Heaven You 'll Know is plaat nummer drie die ik van een schrijfsel zal voorzien. SharpTone Records is het label nu en was dat de overige albums ook. De samenwerking zal hen allen welgevallen.Lees verder ›

Melancholie werd in 2009 opgericht door de heer van Rumund, die naast Melancholie nog actief is in een hele trits andere bands. Je kent vast wel Alburnum of Faceless Entity. Dit Winterkronieken is plaat nummer zes. In 2022 werd nog The Blade Which Cuts The Roots Has Two Sides uitgebracht. Die plaat kwam via het Nederlandse Chronos Defied. Nu komt de nieuwste via het gerenommeerde Naturmacht Productions uit Duitsland.Lees verder ›

Wie aan Portugal denkt, denkt al gauw aan de heerlijke custardtaartjes met kaneel (pastéis de nata), een goed glas portwijn, de populaire kabeljauwkroketjes (bolinhos de bacalhau), de melancholische klanken van de fado, de kleurrijke hanen die symbool staan voor geluk (galo de Barcelos) of de blauwwitte tegeltjes die je overal ziet op gebouwen. En wie ooit in Lissabon is geweest, zal ongetwijfeld meteen de iconische, gele tram - tram 28 - voor zich zien. O ja, en er schijnt ook een voetballer vandaan te komen, die zichzelf als beste ter wereld beschouwt, maar zijn naam is me even ontschoten. Het is in elk geval een land dat bij veel mensen tot de verbeelding spreekt.Lees verder ›

Ik ben niet helemaal thuis in de werken van Plato, H.G. Wells en T.S. Eliot. Evenmin in het lijvige werk van E. M. Forster's "The Machine Stops" uit 1909. Dit uit Londen afkomstige Lychgate komt voor zijn vierde plaat ook graven in dat werk dat handelt over het feit dat er wel een moment zal komen dat de mensheid zal overheerst worden en volledig zal afhankelijk zijn van wat we een God-achtige machine zullen mogen noemen. Het is J.C. Young of Vortigern die samen met zijn trawanten, waaronder Esoteric's Greg Chandler en nog heren die actief zijn in onder andere Macabre Omen en Omega Centauri, na zeven jaar wachten de opvolger van The Contagion In Nine Steps heeft in elkaar weten knutselen.Lees verder ›

Azketem's Amid is plaat nummer drie voor deze éénmansformatie gevormd rond Azken ergens in 2017/2018 in het Duitse Berlijn. De muziek op deze muzikale drager zou ergens het midden moeten houden tussen black metal en gothic rock/metal. Ik ben alvast benieuwd. Zouden we dan te horen krijgen hoe invloeden van Type O Negative, Katatonia en Fields of the Nephilim verwerkt worden in blackmetalcomposities? Het zou zo maar kunnen als we de promojongens mogen geloven. Ergens in de herfst van 2024 werd dit album opgenomen in de Lighthill Studios om dan vervolgens gemixt te worden in de Hell Sounds Studios. Mastering volgde - en dat is interessant - door Markus Rödl in KernKrachWerk.Lees verder ›

Thokkian Vortex is de band van Lord Kaiaphas die we kennen van zijn werk in het Noorse Ancient. Dit Lucifer Lucem Proferens is plaat nummer drie, te tellen vanaf 2016 want daarvoor was er nog een split met Aetherius Obscuritas uit Hongarije. Als ik even diep graaf in mijn geheugen dan denk ik dat ik in samenwerking met die band decades geleden nog een nummertje heb ingescreamd voor één of andere tributerelease die nooit is uitgekomen.Lees verder ›

Weinig werkt zo verkwikkend als een zonnestraal die op een kille winterdag je gezicht verwarmt. In één moment tovert ze een glimlach tevoorschijn en laat ze je de hectiek van alledag even vergeten. Het is een kracht die vrijwel alleen het centrum van ons zonnestelsel bezit; geen ander hemellichaam lijkt zoveel gevoel in beweging te kunnen zetten als de zon. Haar licht - van zacht, gedempt zomerlicht tot vurige, brandende intensiteit - kan zowel zacht strelen als fel verblinden. Het roept bij mensen zoveel verschillende gevoelens op: van een behaaglijke warmte, tot tintelende verwachting tot een overweldigende gloed.Lees verder ›

De nachten worden langer. De dagen worden korter en bovenal ook steeds grijzer. De mistroostigheid spat er vanaf als je de afgelopen dagen een blik door het venster naar buiten werpt. Dit is de ultieme periode voor meeslepende en melancholische death-doom van de bovenste Finse plank. Met een naam die zich vrij vertaalt naar ‘Prachtig Onsterfelijk’ geeft Kaunis Kuolematon het startschot voor het grote wegdromen bij gedachten aan vervlogen tijden. Net als de afgelopen twee albums wordt ook dit nieuwe werk Kun Valo Minussa Kuoli dus in het druilerige najaar uitgebracht. Deze warme heelmeesters weten zelf ook wel wanneer hun kunsten het beste tot hun recht komen. Ook nu geeft de vertaling (‘Toen het licht in mij stierf’) precies de juiste voedingsbodem die we kunnen verwachten van dit album.Lees verder ›