Diespnea – Radici

Geschreven door op 12-02-2026 om 19:10.

Stel je een plek in het zuiden voor. Ergens waar het heel warm, stoffig en klam is en waar cactussen in verschillende kleuren en vormen naast de weg staan. Stel je die plek voor als een plaats waar je jezelf vragen kunt stellen en je diep kan reflecteren over de cirkel die het leven toch wel is. Ben je daar? Zet dan, om je muzikaal te ondersteunen, de nieuwste plaat van het Italiaanse tweetal Diespnea, Radici, op en je bent wel weer een paar uren zoet.

Code 666 brengt deze blackmetalplaat met avantgardistische insteken uit. De twee bandleden Wolke en Anxitudo claimen dat ze zich vrij willen voelen, geen grenzen opgelegd willen krijgen en misschien dat daarom ook niet beschreven staat wat welk bandlid voor deze plaat heeft gedaan. Beiden stonden in de voor de instrumentatie en vocalen, dat heb ik wel weten terugvinden. De vorige plaat, dat vergeet ik nog bijna te vermelden, Pneuma kwam in 2020 via Naturmacht Productions.

Wanneer ik denk aan black metal met een avantgardistische inslag komt al meteen een band als Solefald of Dødheimsgard in me op. Nochtans maken de eerste klanken van dit Diespnea niet direct een link naar deze twee bands. Je hoort al meteen in het eerste nummer, Maskharah, dat er vertrokken wordt vanuit een stevig blackmetalfundament. Daartussendoor, over en onder wordt er gegoocheld met ritmewisselingen, vocale uitspattingen, dwarrelende dan weer sturende leadpartijen en expressief toetsenwerk. Na boos stemmenwerk uit de ondergrond komt L’ Abbraccio Del Serpente mij eerder over als een typisch occulter werkstuk. Het wat eigenaardig aanvoelende cleane vocale werk gooit echter wel roet in de klassieke maaltijd. Vultures fladdert initieel speels als een duo gieren over een dorre grasvlakte. Voor het eerst komt echt de avantgardistische kant van dit tweetal Wolke en Anxitudo naar voren.

En vanaf daar gaat de band wat meer van het klassieke padje af. Wat direct aanleiding geeft tot een hele hoop gegekscheer in Necromanteion en walsende gitaarlijnen die zich voorbij laten knotteren door een bas in het titelnummer. Voor je het weet zit je al fluitend naar extreme muziek te luisteren, alle gekheid op een stokje toch. Je hoort de heren ook roepen op een walvis? Of ben ik nu zo mis? Mescalynia doet me dan weer denken aan één of andere slechte westernfilm waarvoor dit Diespnea besloten heeft passende muziek te schrijven.

Naar het zuiden! Het klinkt bijna aanlokkelijk als ik nu door het venster kijk. Er ligt centimeters sneeuw, het is bar en koud. Een trip naar het zuiden zou me misschien welgevallen. Het Italiaanse Diespnea heeft me weten overtuigen met hun avantgardistische blackmetalkunnen op dit Radici.

Score:

85/100

Label:

Code 666, 2026

Tracklisting:

  1. Maskharah
  2. L’ Abbraccio Del Serpente
  3. Vultures
  4. Necromanteion
  5. Radici
  6. WhaleFall
  7. Mescalynia
  8. Osedax

Line-up:

  • Wolke
  • Anxitudo

Links: