Headlines

We nemen een tweetal in Engeland wonende Portugezen met enige speelervaring in de gothicband Heavenwood en de deathmetalband Dementia 13 en laten de heren op ons los met het debuut Life, But In Reverse.... Het is weer die tijd in het jaar, Suicide Season, de blaadjes vallen van de bomen. Nou ja, geheel in de stijl van de albumtitel doe ik nu ook even alsof de vier jaargetijden in tegengestelde toestand elkaar opvolgen. Dat lijkt mij namelijk wel handig(er) om optimaal van dit doomdeath-duo te kunnen genieten. Al zullen de echte zwartkijkers onder ons, dit net zo goed weg kunnen werken bij ruim dertig graden Celsius. En ja ik behoor ook tot die specifieke doelgroep, dus kom maar op met dit plaatwerk!Lees verder ›

Backstabber is een Canadese band die met deze tweede EP een muzikale uiting tracht te geven aan de vier vormen van matennaaierij, zoals wij dat hier in de lage landen noemen. De eerste EP en het debuutalbum hebben we bij Zware Metalen gemist. Goed, een viertal nummers dus, allen beschreven en gevormd rondom een eigen patroon van het 'backstabben'.Lees verder ›

De metal die de laatste tijd vanuit het Hongaarse land op ons af komt smaakt mij goed. Nu is er naast enkele deathmetalbands ook ruimte voor het debuut van Lidérc. Een blackmetalalbum met de titel Profán Mystérium. Een zestal nummers allen in de Hongaarse taal, we moeten dus een beetje raden waar dit over gaat. Gelukkig biedt de bijgesloten promo soelaas, wanneer ik lees dat de teksten met name vanuit poëtische geschriften afkomstig zijn. De muziek zelf is dan weer een interpretatie van middeleeuwse, folkloristische toestanden, zonder dat de band veel gas terugneemt voor een adempauze. De prachtige en vrij gedetailleerde albumhoes is van de hand van Grafit és Hamu.Lees verder ›

De mijnwerkers van Dauþuz zijn terug. Ditmaal komen de twee heren vanuit de ondergrond opnieuw naar boven en vertrokken ze zelfs vanuit de restanten van een uraniummijn. Uranium is voor deze band plaat nummer zes. Ik bleef ergens in de steenkolen steken in 2019 wat maakte dat ik de twee vervolgplaten Vom Schwarzen Schmied en de cleane-vocalenvariant van deze plaat Vom Schwarzen Schmied - Bergkgesænge gemist heb. Waar de vorige plaat die ik beluisterde nog via Naturmacht productions uitkwam, zitten de heren al sinds 2021 ondergronds bij de landgenoten van Amor Fati Productions. Na wat door mijntunnels te hebben gedwaald tussen 2019 en 2021 met een EP en een splitrelease.Lees verder ›

Dit Duitse viertal Venues kende ik nog niet. Het is een melodische metalcoreband uit Duitsland op stal bij toch wel een grote platenboer in het genre, Arising Empire. Voor de band uit Stuttgart is Transience want dat is de naam voor de nieuwste plaat, al album nummer drie. In 2018 was er Aspire en in 2021 Solace beide platen werden niet door ons opgepikt. Het geeft me de gelegenheid om er eens fris gewassen en niet geschoren in te duiken in al dat melodisch metalcore lekkers.Lees verder ›

Sjæleangst zou dat niet gewoon zielenangst betekenen? Of mag en kan dat niet zo vrijelijk, los uit de pols vertaald worden? Het zou zo maar kunnen, toch? Het Deens lijkt af en toe wonderwel bijna Nederlands te zijn, of ga ik hier wat te ver in? In ieder geval is het zo dat dit Deense duo, dat zijn identiteit angstvallig geheim tracht te houden, elkaar gevonden heeft om hun donkere gedachten op een atmosferische blackmetalwijze te omlijsten. En welk label is er dan beter om dit uit te brengen dan het gerenommeerde Vendetta Records? Erg moeilijk moet het allemaal niet zijn. De essentie ligt ook gewoon in de muziek. Je moet niet uren en uren palaveren over songtitels, je kan ze ook gewoon nummeren. Je moet niet dagen en weken je hoofd breken over een passend hoesontwerp of toch wel? Zo veel vragen... mijn ziel kent geen rust, schrik om geen antwoorden te krijgen. Maar antwoorden komen er...Lees verder ›

Het is maar weinig bands gegeven om dertig jaar na het debuutalbum nog altijd in dezelfde bezetting actief te zijn en dan ook nog eens elke drie jaar een uitstekend album uitbrengen. The Empyrean Equation Of The Long Lost Things is het eerste album van de Duitse progmetallers van Vanden Plas sinds het debuut uit 1994 waarop toetsenist Günter Werno niet meer te horen is. Zijn plaats achter het keyboard is overgenomen door Allesandro Del Vecchio, de multi-instrumentalist, componist en producer die zo’n beetje op elk album dat door het Frontiers label wordt uitgebracht te horen is geweest.Lees verder ›

Een slordige vierduizend jaar geleden liepen de laatste mammoeten op aarde. Erg snel waren deze enorme beesten niet. Net als ik met het schrijven van deze recensie. Eén van de redenen is dat het mij nogal wat tijd kostte om me door deze plaat heen te worstelen.Lees verder ›

Ruige death metal? Zwartgeblakerde doom? Melodische black? Bent u daar ook zo weg van? Hohoho, stop maar met lezen. Voor deze grote, grote trein is het progressieve rock wat de klok slaat! Muziekfanaten die van ruige metal houden mogen dus stante pede afhaken. Progrockers lezen gerust even verder. Big Big Train laat met The Likes Of Us zijn vijftiende (!) studio-album op de wereld los. Het is dan toch wel verdomde jammer dat ik nog niet eerder met dit zevenkoppige gezelschap kennis heb gemaakt. Uit de metalen archieven haal ik uiteraard ook niets, want de muziek zal daarvoor te soft zijn, vermoed ik. En op Zware Metalen werd er ook nog niet eerder over voorgaand werk geschreven. Nou dan moet ik dan maar de eerste zijn. Lees verder ›

De heren van Cemetery Moon hebben ons al vergast op eerder ruig blackmetalwerk middels Inside The Dark Kingdom: Volume One. Het spreekt dan natuurlijk vanzelf dat er een Volume Two moest komen en zo geschiedde. Deze EP brengt twee nieuwe nummers; de andere drie moeten we normaal al kennen van het debuut uit 2023. Toen zat de heer nog niet op de drumkruk. Zijn komst blijkt de band aangezet te hebben om beide volumes van het 'Dark Kingdom' in elkaar te boksen. Een beetje eigenaardig om lezen dat het eerste nieuwe nummer, The Wretched City, volledig uit improvisatie ontsproten zou zijn. De rest van de nummers zijn weldoordacht ontstaan, gek toch, maar kom, wie ben ik.Lees verder ›

Het duo achter Fluisteraars houdt er niet van om luidop te verkondigen dat er een nieuwe plaat is klaargestoomd. Pun intended, maar het klopt wel: op Spotify, Deezer of Bandcamp vind je maar één track van de langspeler die eind vorige maand uitkwam. Ik was in het verleden wel te vinden voor de blackmetalstijl van dit duo, maar Eisenwald waarschuwde al meteen dat het op deze plaat louter om dark ambient soundscapes zou gaan. Iets waar ik zeker ook niet vies van ben.Lees verder ›

De vijf heren van het Duitse Decreate brengen op hun eerste EP een scheut melodische death metal. Dit The Leaden Realm heeft als eersteling een vijftal nummers te bieden met vlot samenspel en een breed palet aan vocale uitspattingen.Lees verder ›

Cultum Interitum (Latijns voor 'cultus van vernietiging') brengt met Sacrum Funeral haar derde volledige album uit. Voorganger Veneration Of The New Dawn werd door collega Joris Meeuwissen prima omschreven en kreeg een dito score. Op dit nieuwe album, eind 2023 uitgekomen, wordt geen drummer meer vermeld. Of B. het veld heeft geruimd of verruild is voor een digitale drummer weet ik niet maar ik gok wel degelijk op de aanwezigheid van een vleselijke drummer, daarvoor klinkt het allemaal niet klinisch genoeg.Lees verder ›

De Roemenen van Vorus brengen sinds 2017 death metal aan de man. Desolate Eternities is het derde volwaardige wapenfeit. De twee voorgaande albums zijn niet op Zware Metalen besproken. In een dikke veertig minuten worden er een tiental nummers ten gehore gebracht. Als ik het zo eens beluister denk ik vooral aan de termen 'old-school', 'effectiviteit', maar toch ook wel wat 'generiek'.Lees verder ›

Ergens in het vierkant Gent - Aalst - Geraardsbergen - Waregem bevindt zich Brakel. Het schurkt wat tegen de grens met Wallonië. Brakel blijkt ook de uitvalsbasis te zijn van de familie De Croo mecenassen van de Open VLD. Nu, het is natuurlijk niet de bedoeling om aardrijkskunde of politicologie te onderwijzen maar dit waren wel de eerste verwijzingen toen ik het debuutalbum van Brakel, een Belgische blackmetalband, in mijn handen kreeg. Het hebbeding komt uit op cd, tape en vinyl en draagt de misselijkmakende titel Wranger Wanen.Lees verder ›