Headlines

Dat de dagen in de winter de donkere dagen worden genoemd zal niemand verbazen. Voor het Wit-Russische Relics of Humanity is dit allemaal niet donker en duister genoeg. Gitarist Sergey heeft zich de afgelopen vijf jaar gericht op het maken van het meest zwartgallige album in de geschiedenis van de band. Misschien is dit wel het meest donkere album ooit gemaakt... Het krijgt dan ook de treffende titel Absolute Dismal Domain mee.Lees verder ›

De eerste maand van 2025 is alweer voorbij maar we doen er nog eentje uit het vorige jaar. Het tweede album van deze Zweeds/Duitse ROTjochies kwam een paar weken geleden in fysieke vorm de kant van Zware Metalen op. Het met potlood getekende hoesje en het feit dat precies de helft van de nummers het woord Rot in de titel heeft, verklappen al genoeg: de HM2 pedaaltjes staan weer op standje kettingzaag, de zanger grunt vanuit de tenen en het drumwerk is simpel maar doeltreffend.Lees verder ›

Het mag je niet verbazen dat de eerste plaat van dit Oekraïense gezelschap Deus Sabaoth, Cycle Of Death, handelt over de dood en het feit dat het leven daarmee lijkt te eindigen. De vraag is ook wat het geloof of een geloof daarmee te maken heeft. Meer nog wat brengt het omgaan met dood, leven en geloof tot stand. Het is een complex gebeuren die de twee (of drie (?), het is me niet duidelijk) heren en een dame trachten te vervatten in hun eerste werk. De band brengt alles eigenhandig uit. Hij heeft wel samengewerkt voor de knoppen met ene Anton Vorozhtsov die we zouden moeten kennen van de thrash/ deathmetalformatie Hell:On. Lees verder ›

Hét verhaal in aanloop naar Parasomnia was natuurlijk de terugkeer van Mike Portnoy, meesterdrummer en medeoprichter van de band, na een afwezigheid van dertien jaar. Toen Mike in 2020 meedeed op John Petrucci’s soloalbum Terminal Velocity en een jaar later samen met Petrucci en Jordan Rudess te horen was op het derde album van Liquid Tension Experiment, groeide de hoop van de fans op een mogelijke terugkeer. In oktober 2023 komt dan eindelijk de aankondiging dat Portnoy terugkeert bij de band. Brengt hij met zijn terugkeer weer iets van het heilige vuur terug dat een beetje miste op de laatste albums?Lees verder ›

Tantrum klapt er meteen vol op. Jinjer doet niet aan introducties, dus waarom zouden wij dat wel doen? Een drumroffel leidt direct tot een uitbarsting aan bruut geweld, die eer doet aan de titel van het nummer. Die brute uitbarsting en de hectische passages die volgen, zijn echter betrekkelijk misleidend. Jinjer heeft zich de laatste jaren namelijk ontwikkeld van een hitmachine tot een band, die steeds beter doorheeft hoe er kwaliteitsmateriaal geschreven moet worden over de gehele linie van een album.Lees verder ›

Zes jaar lang heerste er stilte vanuit het kamp van het uit Boston afkomstige Pathogenic. Met het nieuwe Crowned In Corpses maakt de band zijn comeback. Ondanks dat de band al sinds 2004 bestaat, heeft het tot nu toe niet overdreven veel albums uitgebracht. Dit nieuwe album is, na Cyclopean Imagery uit 2011 en Pathogenic uit 2019, immers pas het derde volledige album in twintig jaar tijd. Ken je de band niet? Cyclopean Imagery bestaat vooral uit progressieve, technische deathcore.Lees verder ›

Across The Shade, een melodisch deathmetalgezelschap, komt uit Polen, bestaat uit vier gozers, stamt uit 2011 en dit Madness is plaat nummer twee en de opvolger van het in 2019 verschenen debuut Hope. De heren doen alles zelf als ik het zo goed begrijp en gelezen heb. Het is vooral bandbrein Sikorski die de plak zwaait. Deze brave man heeft al het knoppenwerk voor zijn rekening genomen maar het grafische liet hij over aan Nikos Stavridakis aka VisionBlack een heerschap dat ook nog werkte voor Wolfheart, Before The Dawn en Dødsferd.Lees verder ›

Het uit Zwolle afkomstige Shagor bestaat uit vier leden die zich louter en alleen doormiddel van hun initialen willen laten aanspreken. Twee van die bandleden - de ene J en de andere P - kennen we van hun werk in Weerzin, Dinbethes maar ook in het waanzinnig goede Suol. Dit Lyksalver is de opvolger van Sotteklugt uit 2020 toen nog uitgebracht door Babylon Doom Cult Records. Het tweede album komt via het immer presente Duitse Vendetta Records en dan zit je als band wel goed denk ik.Lees verder ›

Het moet stresserend zijn als je Avatarium bent en een nieuwe plaat presenteert. Elke keer verwacht ik bij het horen van nieuw materiaal van dit Stockholmse doomkwartet dat het de standaard niet zal aanhouden, maar keer op keer zit ik ernaast. Of toch deels, want hoewel Death, Where is Your Sting uit 2022 enorm lovende kritiek kreeg, ook van uw favoriete e-zine, was de titel voor mij wat kenmerkend: ik miste de doominslag van het werk van pakweg tien jaar geleden. Niet dat ik ga lopen te zeuren; moest ik het in punten uitdrukken dan had het misschien een acht geweest, in plaats van de negen die Avatarium altijd wel weet te halen.Lees verder ›

In deze tijden van relatief hoge geldontwaarding lijken ook sommige woorden aan inflatie onderhevig. Hoe anders te verklaren dat het promopraatje het Canadese Sarkasm aankondigt als “legends”. Goed, de Canadese death/thrash-doordouwers brachten al begin jaren ’90 van de vorige eeuw vier vast aardige demo’s uit, maar dat lijkt toch nauwelijks genoeg om dat predicaat te plakken. Oké, "sarcasm-mode" uit. We gaan deze nieuwe Carnaval Of Atrocities dus – zoals dat hoort – maar eens puur op de eigen merites beoordelen.Lees verder ›

Toch bijzonder! Dit Franse Jzovce bestaat sinds 2019 en is nog nooit op onze webstek geraakt met een schrijfsel. Het moet de heer Thomas Bel toch wel steken. Want tussen zijn conceptie, althans de conceptie van zijn band, heeft hij al vijf albums, één singel en maar liefst tien EP's weten uitbrengen. Dit La Ténèbre dat uitkomt via Distant Voices is er daar één van, van de albums dan wel te verstaan.Lees verder ›

Hexenbrett, ofwel ouijabord, is een duo afkomstig uit ehh… Metal Archives geeft geen duidelijk uitsluitsel, maar zegt wel dat de beide pseudoniem-dragende leden uit Duitsland komen. Als je de titels en teksten zo bekijkt uit de gehele discografie van dit gezelschap dan zou je eerder aan multi-linguïstisch Zwitserland denken of iets in die trant. De teksten zijn voornamelijk in het Duits, maar er wordt probleemloos overgestapt naar Frans, Engels en Italiaans, dat is toch vrij bijzonder te noemen.Lees verder ›

Nom De Guerre brengt met Thy Holy Pilgrimage na eerder een singel de wijde wereld ingestuurd te hebben in 2023, een EP uit en doet dit via Fiadh Productions. Ik hoor jullie al denken: "Promo's van dat label ging je toch nooit meer opnemen?". Inderdaad dat heb ik nog niets eens zo lang geleden neergeschreven en is terug te vinden in het archief van het beste online metalblad van de Lage Landen en ver daarbuiten. Waarom dan nu toch dit Nom De Guerre de band rond S.H. uit de USA oppikken? Misschien verdient iedereen een tweede kans? Zou het zo simpel kunnen zijn?Lees verder ›