Headlines

Reeds eerder passeerde er werk van de heer F., beter gezegd Maudiir, op de redactie. Het waren de twee voorafgaande EP's La Part Du Diable en Le Temps Peste. Nu, komt deze Canadese heer opnieuw met een EP en alweer brengt hij het uit in eigen beheer. Ditmaal kreeg de EP de titel Soliloque mee wat niet meer dan monoloog zou betekenen. En dat Maudiir in principe gewoon de muzikale verpersoonlijking is van één iemand die een monoloog voert, lijkt geen twijfel. Het is, zoals geschreven, louter het werk van de heer F.Lees verder ›

Zoals jullie merken schrijf ik de laatste tijd te weinig reviews, en als het dan al eens zo ver komt, dan zit er meer en meer muziek tussen die niet onder black en death metal valt. Female fronted (power) metal bijvoorbeeld. Zo waren er recent nog League of Distortion, Metalite en Anette Olzon. Nu dus Ad Infinitum, een internationale band die met Melissa Bonny een zeer herkenbare stem in huis heeft.Lees verder ›

"Simpel, rauw, snel en eerlijk". Is het de slagzin van uw lokale groenteboer? "Als een vies mes, pijnlijk en infectueus". Is het de omschrijving van een SOA? Zou kunnen, maar het zijn ook de omschrijvingen van het Finse Qwälen voor het album Syvä Hiljaisuus. Een black/punk werkstuk waar de heren twee jaar over nagedacht hebben. Veel denkwerk komt daar echter niet bij kijken. Het is muziek in de geest van de eerste black metal, ongecompliceerd aframmelen. U kent het riedeltje. De heren zijn ook tegen fascisme. Dat wilde de band u even laten weten.Lees verder ›

Niet alleen bij collega Joris sloeg het album Cannibal in als een bom twee jaar geleden. Ook bij bovengetekende is het tot op de dag van vandaag nog steeds één van de meest terugkerende platen op maandelijkse basis. Dat de Britse metalcoreband Bury Tomorrow alle fijne kneepjes in het vak allang kent wisten we, maar op dat pareltje van twee jaar geleden leken alle puzzelstukjes perfect in elkaar samen te vallen. Het was voor iedere fan dan ook even schrikken toen zanger en gitarist Jason Cameron te kennen gaf dat hij zou stoppen. De man had immers sinds het ontstaan van de band al een groot aandeel bij de tekentafel. Ondanks dit vertrek gaven de overige heren aan dat Bury Tomorrow gewoon weer net zo sterk zou terugkeren, en jawel: daar is geen woord van gelogen!Lees verder ›

Bacchus is in de Romeinse godsdienst de god van de wijn, de roes en de dronkenschap. Hij is de zoon van Jupiter en Semele  (de dochter van Kadmos). Toen zijn moeder zwanger van hem was, werd zij door Jupiters bliksem gedood. Het ongeboren kind werd vervolgens in Jupiters dij genaaid en kwam drie maanden later ter wereld. Dank u Wikipedia!Lees verder ›

Wie dacht dat alleen Gojira records kan vestigen in Frankrijk als het gaat over aantallen in streams op Spotify, die heeft het mis. Ook de cross-overformatie Rise Of The Northstar wist met de single Heres Comes The Boom - afkomstig van The Legacy Of Shi (2018) - een magische grens van twintig miljoen te doorbreken. Toch zal het vijftal bij velen van jullie geen belletje doen rinkelen. Het kwintet heeft er maar liefst vijf jaar over gedaan om een opvolger uit te brengen van die plaat uit 2018 en levert traditiegetrouw geen half werk af. Wie het gezelschap reeds kent weet dat niet alleen de muziek, maar ook de inspiratie uit Japanse manga weer centraal staat én dat de marketing rondom dit Showdown weer tot in de puntjes verzorgd en voorbereid is.Lees verder ›

Met het koude weer zou je het bijna vergeten, maar het festivalseizoen komt er binnenkort weer aan! Dat er geen betere manier is om weer in de stemming te komen dan met een livealbum, bewijst Visions of Atlantis met Pirates Over Wacken. Op dit album kun je de volledige set beluisteren van het optreden vorig jaar op het grootste metalfestival ter wereld: Wacken Open Air.Lees verder ›

Thysia is een blackmetalband uit Italië, uit de regio Treviso, die nog maar sinds 2019 actief is en nu komen de vier donkere heerschappen met een debuutplaat die de titel  Islands In Cosmic Darkness draagt. Niet zo speciaal zou je denken maar op zich wel. De promo- en platenboer spreekt over het feit dat de muziek van deze band behoorlijk oud klinkt. Niet oud als verwijzende naar de jaren '90 blackmetalstromingen, maar oud alsof de muziek vanuit de aarde zelf naar de heerschappen zou opgestegen zijn. Althans zo schrijft het Mexicaanse Chaos Records dat zich achter deze band geschaard heeft.Lees verder ›

Een Amerikaans drietal onder de naam Vredensdal brengt via Soulseller Records zijn vierde volwaardige album uit. Een sonische devotie voor de duisternis, wat moet dat gaan worden? Nou in eerste instantie brengen de heren het intro akoestisch, maar vanaf The Chaos Rite smeden zij het ijzer als het heet is. Met een luide schreeuw opent vocalist Goblin Reaper (hoe krijg je het verzonnen....) het blackmetalfestijn om vervolgens vrij traditionele Amerikaanse black metal te laten horen. Dat wil zeggen: razende drums, riffs met behoorlijk veel thrash en tremolo. Het geheel komt wat zwaar op ons over, er zijn maar weinig heldere elementen te onderscheiden. Alsof er een lading stof op de opnameapparatuur zat. Stilistisch gezien klopt het plaatje dan weer wel.Lees verder ›

Finland is een land van heel uiteenlopende stijlen op metalgebied. Zo kennen we het land natuurlijk van heavy metalact Lordi, maar bijvoorbeeld ook van funeral doommetalband Shape Of Despair. En wat te denken van de vele steengoede blackmetalbands zoals Impaled Nazarene, Behexen, Horna of het onlangs gerecenseerde Satanic Warmaster.Lees verder ›

Alle feeën, elven, engelen en bengels komt nu tezamen! Het sprookjesbal is geopend. Op het programma staat een symfonische metalnacht. Wat zeg ik, een Nachtmuse. We verwachten een uiterst eclatant spektakel met romantische donkere intenties waar u absoluut deelgenoot van moet zijn. Onder de donkere sterrenhemel zullen wij enkel tijdens het opzwepende ritme voorzichtig en nimmer onverhoeds headbangen. De rest van het programma is bedoeld om zacht op en neer te wiegen en uw lief zo nu en dan te strelen, zonder verdere onzedelijkheden.Lees verder ›

LO! is een Australische sludge, post-metal, hardcoreformatie met twaalf jaar aan levenservaring op de teller. Het vierde album The Gleaners is het te bespreken werk. Eerder bereikte ons op de redactie het debuutalbum Look And Behold, het opvolgende Monstrorum Historia en de EP The Tongueless. Het derde album Vestigial is dan weer niet voorzien van een recensie. Tijd om het vierder album wel van een recensie te voorzien, want dat verdienen deze heren. Toch?Lees verder ›