Tom Reynols' Foul Body Autopsy passeerde al eens de revue. De melodische death metal van deze éénmansformatie uit Leicester, Verenigd Koninkrijk. Twee van de drie delen van de trilogie Shadows Without Light passeerden mijn speler maar konden me niet overtuigen. Jammerlijk miste ik deel drie maar ook een EP genaamd Crucifix Dreams. Tja als je zo maar even niet aan het opletten bent, kan dat gewoon gebeuren, niks aan te doen.Lees verder ›
The Mosaic Window uit de Verenigde Staten van Amerika komt met Hemasanctum en het is niet de eerste plaat van bandbrein en alleskunner de heer Brown. Wel is het zo dit het eerste album is waarop een drummer van vlees en bloed te horen is. En dan ook nog eens eentje met behoorlijk wat naam en faam: niemand minder dan Gabe Seeber (Abigail Williams, Vale of Pnath, Obscura (live), Decrepit Birth (live), Carach Angren (live)). Daar komt dan nog eens bij dat de heer Andy LaRocque de plaat nog een extraatje gaf door er een tweetal solo's voor aan te leveren.Lees verder ›
Vandaag opnieuw een omelet met 15 eieren, u aangeboden door Bed & Breakfast Zware Metalen. Kluts ze zelf door elkaar op de tonen van het schitterende Iotunn, Ingested, Turmion Kätilöt, Krvl, PassCode, The Night Flight Orchestra, Chat Pile, The Black Dahlia Murder, Wormsand, Decimator, Seventh Fear, Exodus Rising, Witchpit, Hell in The Skies en Time Consumed.Lees verder ›
Zware Metalen houdt zich al bijna vijfentwintig jaar bezig met het schrijven over metalmuziek, maar enkele jaren geleden zijn daar ook auditieve segmenten in de vorm van podcasts en radioshows bij gekomen. Het is daarom een hele eer dat onze podcast Osmium sinds kort onderdeel uitmaakt van het archief van Beeld & Geluid. Dit cultuurhistorische instituut draagt zorg voor de verzameling, opslag, bestudering en interpretatie van Nederlands audiovisueel erfgoed.…Lees verder ›
De laatste zondag van september, de maand waarin de zomer afscheid neemt en de herfst zich aankondigt. dB’s in Utrecht mag dan nog volop in aanbouw zijn, in de concertzaal van de muzikale broedplaats staan drie bands om de perfecte soundtrack te leveren voor de wisseling van de seizoenen: Woe Unto Me (funeral doom uit oorspronkelijk Belarus, maar nu opererend vanuit Polen), Marche Funèbre (doom/death uit Mechelen) en Officium Triste (atmospherische doom/death uit Rotterdam). Remco Faasen en Esther van ’t Lam waren present om mee te dromen: de eerste schreef op wat hij zag, de tweede deed dat met de camera.Lees verder ›
Als je gaat kijken op de artiestenpagina van het label Mascot Records, waar Vola ook bij is ondergebracht, dan kom je toch enkele dijken van namen tegen. Ik noem in willekeurige volgorde: Volbeat, Joe Bonamassa, Ayreon, Beth Hart, Steve Vai, TOTO, P.O.D. en ons eigen nationale snoepje Candy Dulfer. Op hun eigen manier hebben al deze namen een belangrijke bijdrage geleverd aan hun respectievelijke genre. Inmiddels kunnen we toch ook zeggen dat zij ook geen substantiële bijdrage meer leveren aan de verdere ontwikkeling van diezelfde muzikale stromingen. Een gewaagde uitspraak, dat beseffen we ons terdege, maar in dit kader is Vola toch zeker een vreemde eend in de bijt.Lees verder ›
Marrok, de man achter dit atmosferische blackmetalgezelschap Anomalie, heeft toch redelijk wat zaken op zijn kerfstok. Deze Oostenrijker kennen we van heel wat sessiewerk in bijzonder veel bands als Harakiri For The Child, Agrypnie, Schammasch en nog vele andere. Vandaag schrijven we over zijn eigen kindje, een rivierkind met name Riverchild. Want dat is de titel van zijn nieuwste album, plaat nummer vijf alweer. Ook weer van de partij is het gekende AOP-label dat de vorige langspeler, Tranceformation, in 2021 eveneens uitbracht.Lees verder ›
Nieuw werk van de heren van Thecodontion! Wie houdt van war metal en brute, gruizige, lo fi black/death metal en deze Italiaanse band nog niet zou kennen, moet die zeker eens opzoeken. Hetzelfde geldt voor Clactonian, trouwens, want deze nieuwkomer vist in dezelfde stilistische vijver als Thecodontion. Ook thematisch trouwens, maar laat ik dat eerst even duidelijk toelichten.Lees verder ›
Een toepasselijker moment had De Efteling, het op één na best bezochte attractiepark in Europa, niet kunnen verzinnen voor de opening van Danse Macabre: de griezelattractie. 31 oktober, de dag voor Allerheiligen. Oudjaarsavond voor de Kelten, de nacht waarop de scheiding tussen het dodenrijk en het land der levenden, het dunst is. In Kaatsheuvel staan mensen vier uur in de rij om naar binnen te mogen. Symfonische metalband Epica was er gelukkig al eerder om een prachtige, officiële video voor de attractie op te nemen.Lees verder ›
Het is alweer bijna anderhalf jaar geleden dat Sum41 aankondigde te gaan stoppen, na een carrière van bijna 30 jaar zijn zij ervan overtuigd dat de wereld genoeg Sum41 heeft gehad. Voordat de handdoek echt in de ring wordt gegooid, verscheen eerder dit jaar het nieuwe dubbelalbum Heaven :x: Hell. Deze wordt opgevolgd met een volwaardige afscheidstour. Afgelopen maandag (21 oktober) in MainStage Den Bosch was de 1e show van deze Tour of the Setting Sum. Hier blijkt dat de meningen zijn verdeeld en Nederland in ieder geval nog niet genoeg heeft gehad van Sum41.Lees verder ›
Het label van Deimos' Dawn is er in de biografie goudeerlijk over als wordt gesteld dat deze band op het debuut Anthem Of The Lost nog een project met een beroemde zanger was. Twee jaar en een volledig album later is er een nieuwe EP uit en hierop wil de band een statement afgeven: we zijn wel degelijk een band en zullen dat eens bewijzen.Lees verder ›
De herfst is alweer in volle gang, maar gelukkig hebben we bij Zware Metalen nog een beetje zomer bewaard. De zelfgetitelde ‘Duke of Cool’ (en voormalig Kyuss gitarist) Brant Bjork, heeft een paar weken geleden namelijk nog een nieuw album uitgebracht. De beste man zit niet bepaald stil, want zijn vorige albums stammen uit 2022 en 2023. Om nog maar te zwijgen over zijn werk bij de niet zo subtiel genaamde band Stöner.Lees verder ›
Hild's Thrash På Svenska is een ode, noemt het een hommage aan Jazz På Svenska een plaat die meer dan zestig jaar geleden uitkwam en een ongelooflijke culturele schat is. Althans dat vertelt de heer Broddesson ons. Op die laatste plaat is er een samenspel tussen piano en contrabas, een samenspel tussen twee topmuzikanten. De heer Broddesson die we kennen van eerder werk in Marduk timmert alweer jaren aan de eigen weg. Hij doet dit met verve en noemt zijn thrash metal die geïnfuseerd wordt met blackmetalelementen gewoon violent Swedish metal,. Kan ook natuurlijk.Lees verder ›
Nieuws van het Belgische Splendidula. Het atmosferische black/doomcollectief keert eindelijk terug met een nieuwe single en songtekstvideo.Lees verder ›
Opnieuw 15 plaatsen in de bankstellen op deze woensdag, neem plaats onder het elektrisch gitaardeken dat we jullie vandaag aanbieden en geniet mee van Ankor, Linkin Park, Dragony, Múr, Testament, Resolve, Wardruna, The Great Old Ones, The Halo Effect, League of Distortion, Yoth Iria, Fit For An Autopsy, Hollywood Undead, Ulfhednar en The Living Dead. Lees verder ›
Op zaterdag 2 november wordt elke rechtgeaarde blackmetalliefhebber verwacht in zaal Harmonie in Oudenaarde (België). De organisatie van het Unholy Congregation festival heeft met Verwoed (NL) en Imha Tarikat (DE) namelijk twee mooie namen naar ons land gebracht. Uiteraard zal Verwoed dan ook een aantal nummers van hun nieuwe plaat The Mother spelen. De affiche wordt aangevuld met het Antwerpse Ihloosuhree (BE), een band die garant staat voor stevige, experimentele black. Lees verder ›
De Nijmeegse slooptweedaagse staat weer voor de deur. En net als de vierdaagse wandeltegenhanger is er één ding zeker: het wordt afzien. Maar dan in de goede zin van het woord. Zonder al te veel concessies is er dit jaar weer een interessante line-up samengesteld, met zowel verrassende als minder verrassende namen. Maar bovenal geldt; Soulcrusher staat altijd garant voor goed geluid, toffe shows en een fijne ambiance. Dat is dit jaar niet anders. Friso Veltkamp doet verslag en Ruth Mampuys schiet de foto’s.Lees verder ›
Ondanks het wat vriendelijker, misschien zelfs warmer geluid vragen de soloplaten van Jerry Cantrell (voor mij) altijd wat tijd en inspanning om te doorgronden en waarderen. Mogelijk komt dat doordat hij er vaak net iets minder “attack” in zijn gitaarwerk legt dan bij zijn hoofdband (die hoef ik niet te noemen toch?). Met de jaren – inmiddels meer dan twintig – zijn Boggy Depot en Degradation Trip Volumes 1 & 2 echter uitgegroeid tot blijvertjes die elke paar maanden nog eens een draaibeurt krijgen. Met het lichtere Brighten, door collega Maud omschreven als “alternatieve poprock” en “tussen country en veilige poprock”, is dat nog niet gebeurd, maar die plaat lijkt met de komst van I Want Blood (leg alleen de twee titels maar eens naast elkaar!) een uitzondering te zijn geweest. Terug zijn de warme duisternis, de melancholisch huilende gitaren en het meer rockende geluid van weleer. En dat is mooi!Lees verder ›
Het Nederlandse Weltschmerz komt met III: Non Sequitur. Een album dat als opvolger mag bestempeld worden voor platen uit 2014 (Odium Humani Generis) en 2019 (Illustra Nos), en dat is al weer een poos geleden. Dan kan het ook gewoon verkeren. Het zijn vooral Hræsvelg en Valr die sinds 2009 klussen in deze band (en in menig andere bands trouwens ook). Maar één ieder die de Nederlandse scene wat volgt, had dit natuurlijk al lang gezien.Lees verder ›
'Undeath' is een staat of kwaadaardige vloek die veelal wordt genoemd in sagen en legendes, maar ook in allerlei horrorverhalen voorkomt. De term beschrijft onder andere spirituele entiteiten of geesten die worden waargenomen op de plek waar de desbetreffende persoon het leven liet. Het zal u niet verbazen dat er ook een deathmetalband rondloopt die zich deze naam heeft aangemeten. En heel toevallig mag ik de laatste plaat van deze band van een recensie voorzien. Geestig!Lees verder ›
