Headlines

Toen Cripple Bastards in 1988 begon als het ontspoorde project van twee Italiaanse buitenbeentjes, had niemand kunnen voorspellen dat de groep bijna veertig jaar later nog steeds albums zou uitbrengen alsof de wereld elk moment in brand vliegt. Met de EP La tua foto sul marmo bewijzen de veteranen uit Asti opnieuw waarom hun naam in grindcorekringen met ontzag wordt uitgesproken. Al blijft het een bandnaam die klinkt alsof een Tarantino-schurk een pasta-restaurant is begonnen.Lees verder ›

Met Miasmic Solitude is Goreworm alweer toe aan de vierde release en het tweede volledige album tot nu toe. Waar de EP The Path To Oblivion (2018), Prodigy of the Grotesque (2020) en de EP Plague of Shadows (2021) elkaar vrij vlot opvolgden, nam de technical deathmetalband uit Ontario, Canada, er met dit nieuwe album meer de tijd voor. Vijf jaar na het laatste werk keert Goreworm dus terug: een niet geringe tussenperiode die de vraag oproept of de band trouw blijft aan de explosieve intensiteit van het eerdere werk, of dat de tijd toch voor wat merkbare verandering heeft gezorgd.Lees verder ›

Dennis Overweg, beter bekend als Dikke Dennis, kennen we vooral als levende mascotte van de punkrockband Peter Pan Speedrock. Nadat die band in 2016 besloot ermee te stoppen (om in 2022 de draad weer op te pakken overigens) besloot Dennis dat hij nog niet genoeg had van de muziek en richtte Dikke Dennis & De Røckers op. In 2024 verscheen het album Hardhout, nu is het tijd voor een opvolger die de titel Kop en Schouders heeft meegekregen.Lees verder ›

Luister, soms is iets moeilijk, soms is iets gemakkelijk. Soms is iets zo klaar als een klontje, soms dan weer niet. Dit Fins/Duitse blackmetalgezelschap Iku-Turso, dat al jaren meegaat en gevormd werd rond S. Korpituli, komt met een nieuwe EP op de proppen, getiteld As The Funeral Winds Gather. De eerste twee nummers zijn nieuwe deuntjes, de zes andere zijn opnames gemaakt tijdens hun concert op Steelfest; de zogenaamde Ikuinen Steelfest MMXXII live recordings. Deze werden echter niet met de promo meegeleverd; gek toch. Op 's mans bandcamp pagina staan deze nummers dan weer wel.Lees verder ›

Je kent het vast wel: je krijgt een zoveelste luistertip toegestuurd van die altijd overenthousiaste vriend en denkt in eerste instantie: dat komt nog wel. Zodra je er echter toch maar aan begint zonder enige verwachting, word je compleet van je sokken geblazen en ben je helemaal om, maar dan ook echt helemaal! Mij overkwam het met dit Britse trio van Black Orchid Empire. De EP Scissormouth werd eerder dit jaar zodoende al helemaal grijsgedraaid en gelukkig zijn al die steengoede songs ook op Lore gekomen, album nummer vijf in de discografie van deze progmetalband, dat uitgebracht wordt via Year Of The Rat records.Lees verder ›

Ik haalde werk van het Noorse blackmetalcollectief Urkaft al wel eens eerder aan. De band die in 2014 opgericht werd komt nu met plaat drie, Naturens Skrik, nadat in 2023 Lyset skinner best I mørket via Polypus Records werd aangebracht. Eigenlijk is het geen collectief en draait binnen Urkraft alles rond bandbreind en multi-instrumentalist Andreas Wærholm. Zijn vorige werk waar ik schrijfsel over neerpende kenmerkte zich daar soms lang uitgesponnen en uitgerokken nummers vol atmosfeer en folky, paganeske ondertonen.Lees verder ›

Iselder, een blackmetalband uit Wales is actief sinds 2014. Er zit een zekere nationalistische trots verbonden aan deze band die in de tussentijd al vijf volledige platen, een doos singles en een EP heeft weten uitbrengen. Deze laatste was in 2018 en ontstond in kader van een samenwerking met de band Merciless Savage. Dit The 38th Division is dus de nieuwste en komt via Marwolaeth Records.Lees verder ›

Drie ruige, stoere, statige bonken vormen Diabolic Oath, een band uit de Amerikaanse staat Oregon, Portland om precies te zijn. Unholy Barbaric Hymns is een EP en volgt de vorige langspeler Oracular Hexations die ook via Sentient Ruin Laboratories uitkwam. De death/black metal die dit trio brengt dendert als een bataljon tanks en knalt als Teitanblood, Morbid Angel of een Bestial Warlust de ruiten uit je rijtjeswoning.Lees verder ›

Necromantic Worship en The Nameless Shrine zijn twee Nederlandse bands die via Wolfcult Religion deze 7 inch split op de markt brengen. Beide bands laten zich gevoelig inspireren door de vroege Griekse scene. Ze geven er elk een eigen kleur en vorm aan maar het staat natuurlijk buiten kijf dat sfeerschepping hoog in het vaandel wordt gehesen. Verder leren de foto's van beide bands mij nog dat ze er occulte, ritualistische handelingen op nahouden. Necromantic Worship heeft al wat demo's en een plaat op zijn conto, The Nameless Shrine is een nieuwe entiteit, alhoewel nieuw...Lees verder ›

Ja jongens! Stop twee Noorse bands in hun repetitiekot en vraag om samen af te stemmen een split-album getiteld Elegier fra avgrunnen samen te stellen. Als je dan weet dat de ene band Enevelde heet en de andere Gjendød dan mag je er toch wel vanuit gaan dat het goed komt en meer zelfs. Terratur Possessions komt nu op de proppen met de resultaten van deze samenwerking. Heerlijk ongure, onfrisse en pure black metal wordt je hier voorgeschoteld.Lees verder ›

Vaak betekent uitstel ook afstel. Dat is inherent aan een gezegde, daar zit nu eenmaal een kern van waarheid in. Als de urgentie dan lijkt weg te ebben, breekt ook een punt aan waarop teruggrijpen niet meer tot de mogelijkheden behoort. We moeten immers door in de maalstroom van de tegenwoordige tijd. Maar soms roept de geschiedenis ons een halt toe, ook al probeert de immer dreigende draaikolk ons mee verder te trekken. Ditmaal wordt de boei toegeworpen door Ethereal Darkness en krijgen we een echo door uit het verleden. Ik ga het maar meteen op tafel gooien: met nu al één van de betere albums van het jaar in het spectrum der dode melodische metalen mocht en kón een woordelijke bespreking hier simpelweg niet ontbreken.Lees verder ›

Op twintig februari kwam het vierde studio-album van het Noorse Misotheist uit: De Pinte. Dit imposante werk zal dit jaar hoogstwaarschijnlijk hoog eindigen in de jaarlijsten en wordt door sommigen nu al getipt als het (blackmetal-)album van het jaar. Hoewel het altijd moeilijk is om albums met elkaar te vergelijken (hoe sterk verwant ze ook mogen zijn), durf ik toch nu al een gewaagde voorspelling te doen: dit Diabolus, Mecum Semperterne! zou Misotheist wel eens naar de kroon durven steken.Lees verder ›