Mannveira – Vesöld

Soms voel ik me wel eens ellendig, maar gelukkig komt dat niet al te vaak voor. Je kan je van veel dingen ellendig voelen eigenlijk. Eén of ander snot- en hoestvirus bijvoorbeeld, maar ook een ruzie of verdriet. De lijst is vermoedelijk wel langer dan deze. De Ijslandse blackmetalband Mannveira, die al een poos actief is vanop dat eiland, in 2014 zijn eerste EP uitbracht en in 2021 nog Vitahringer liet horen, komt nu met Vesöld. Dat betekent vrijelijk vertaald “ellendig”. Kijk nu toch, het lijkt wel toeval.

De band werd getekend door Dark Descent Records en bestaat uit leden met al wat ervaring in andere bands waaronder Almyrkvi, Naðra, Grafir en Forsmán. Geen klein bier dus. De band is me bekend van hun vorige langspeler. Deze liet een goed indruk op me na. Iets wat met IJslandse black metal wel eens vaker voorvalt. Als ik goed opgelet heb, werd de line-up ook lichtjes door elkaar gehusseld. De vraag is of dat effect heeft op de composities. Ik verklap alvast dat dat niet zo is.

Heerlijk is die robuuste productie die ook voor dit album wordt gebruikt. Het is eerder typisch Ijslands te noemen. Giftig gitaarwerk wordt goed gecapteerd, de drum is niet te stoffig of doffig en gelukkig knottert de bas er vrolijk tussendoor. De opnames kwamen tot stand door een intense samenwerking tussen de band en Jonni Norn. De mixing en mastering lag in de handen van D.J. volgens de promojongens. Iets doet me vermoeden deze zich van lettertje hebben vergist en dat dit niet D.J. maar D.G. zou moeten zijn. Dit is natuurlijk de man achter onder andere Misþyrming.

In ieder geval kan die beperkte onzekerheid me niet weerhouden direct overtuigd te zijn van de kwaliteiten van deze band. Let wel: nieuw en fris is het niet wat er op Vesöld voorgelegd wordt. Het is gewoon vies, vuil en smerig. Neem nu de eerste maten van Af bergi brotin, die dit perfect etaleren, net als de eindmaten die een roestig extract uit een oude radioshow (?) laten horen. Iets wat de band opnieuw bovenhaalt op het einde van Bölvunin. Bruter is dan weer de start van Stormur, dat typisch walst, zoals we dat kennen van deze band. Dissonant gitaarwerk zit er in Aumingi, terwijl Rottur wat punkachtig aanvoelt.

Vesöld van het blackmetalcollectief Mannveira is allerminst een ellendige plaat. Het is een album in de typische Ijslandse traditie: ruw, rauw en dus behoorlijk ongepolijst. Kopen maar die hap en liefst op één of andere fysieke drager. Het artwork van Joseph Deegan kan je misschien hiertoe ook overtuigen.

Score:

80/100

Label:

Dark Descent Records, 2026

Tracklisting:

  1. Lygar himinsins
  2. Þrot
  3. Af bergi brotin
  4. Stormur
  5. Aumingi
  6. Bölvunin
  7. Rottur

Line-up:

  • Illugi Kristinsson – Zang
  • Oddur Blöndal – Gitaar
  • Örlygur Sigurðarson – Gitaar
  • Óskar Guðjónsson – Bas
  • Hilmar Guðjónsson- Drum

Links: