Cripple Bastards – tua foto sul marmo

Geschreven door op 11-06-2026 om 18:56.

Toen Cripple Bastards in 1988 begon als het ontspoorde project van twee Italiaanse buitenbeentjes, had niemand kunnen voorspellen dat de groep bijna veertig jaar later nog steeds albums zou uitbrengen alsof de wereld elk moment in brand vliegt. Met de EP La tua foto sul marmo bewijzen de veteranen uit Asti opnieuw waarom hun naam in grindcorekringen met ontzag wordt uitgesproken. Al blijft het een bandnaam die klinkt alsof een Tarantino-schurk een pasta-restaurant is begonnen.

Dat de Italianen nog altijd relevant zijn, ligt niet enkel aan pure agressie. Op deze zes nummers laat het viertal horen dat hun muzikale vocabulaire verder reikt dan blinde razernij. Vanaf opener Il respiro si chiude vliegen de tempowisselingen je om de oren en wordt duidelijk dat Cripple Bastards tegenwoordig meer doet dan alles platwalsen. De riffs snijden nog steeds als roestige scheermessen, tegelijk sluipen er meer spanningsbogen en dreigende atmosferen binnen. Vooral in Scarto del rimorso en L’era della dispersione klinkt de band alsof men oude noisecore heeft opgesloten in een verlaten fabriekshal vol defecte tl-buizen.

Titeltrack La tua foto sul marmo vat de evolutie van de groep perfect samen. Het nummer behoudt de compromisloze haat van eerder werk, terwijl de structuur verrassend dynamisch aanvoelt. De gitaren krijgen meer ruimte om spanning op te bouwen, iets dat eerder al voorzichtig opdook en hier veel sterker wordt uitgewerkt. Waar veel grindbands na drie decennia soms terugvallen op routine, klinkt Cripple Bastards nog steeds gevaarlijk en onvoorspelbaar.

De productie houdt het geheel heerlijk smerig, zonder in modder te verzanden. De vocalen van Giulio the Bastard blijven klinken alsof hij een betonmixer probeert uit te kotsen. Italiaans heeft doorgaans iets romantisch en melodieus (denk aan opera of een serenade onder een balkon), maar bij Cripple Bastards klinkt het alsof iemand tijdens een Vespa-rit wordt aangevallen door een zwerm kettingzagen. Zelfs wanneer je er geen woord van begrijpt, voel je spontaan de behoefte om je espresso agressief op tafel te smijten.

Muzikaal schuurt deze EP geregeld tegen de meer avontuurlijke momenten van Napalm Death ten tijde van Enemy of the Music Business aan, terwijl de chaotische spanning soms doet denken aan het verstikkende karakter van Nasum of vroege Pig Destroyer. Toch blijft de identiteit van Cripple Bastards onaantastbaar. De band bezit nog steeds die unieke combinatie van hardcore-wortels, noisecore-chaos en nihilistische grind die hen sinds Your Lies in Check onderscheidt van de massa.

Afsluiter Ai confini di quel che puoi dire vat het hele verhaal samen: opgefokt, dreigend en compleet compromisloos. Een kleine EP op papier, een groot statement in de praktijk. La tua foto sul marmo laat horen dat deze Italiaanse cultmachine nog lang niet klaar is met het vernielen van trommelvliezen en verwachtingen. Grindcore mag dan een genre zijn waarin velen zichzelf herhalen, Cripple Bastards blijft klinken alsof de apocalyps bij elke release opnieuw moet worden uitgevonden.

Label:

F.O.A.D. Records, 2026

Tracklisting:

  1. Il respiro si chiude
  2. Scarto del rimorso
  3. Vendicativo
  4. La tua foto sul marmo
  5. L’era della dispersione
  6. Ai confini di quel che puoi dire

Line-up:

  • Giulio The Bastard – Zang
  • Der Kommissar – Gitaar
  • Schintu The Wretched – Basgitaar
  • Raphael Saini – Drums

Links: