Headlines

Ergens begin mei van vorig jaar klauwde en brulde de leeuw al want wat bleek, de Finse blackmetalmachine van Nightside had zich terug op gang getrokken middels de erg lekkere EP Lions. Nu komt dit ongure gezelschap via de platenboer van dienst, Purity Through Fire Records, met een volwaardig en rechtmatige vervolgplaat getiteld Death From The North. Jazeker mensen! Hoe moeilijk moet het zijn om een albumtitel te verzinnen! Wel een beetje een domper op de zware feestvreugde is het feit dat de drie nummers van de EP met name Lions, Gates Of Hell en There Won't Be Another Dawn ook op dit eerste album na jaren van afwezigheid tussen de andere Satan aanbiddende nummers staan en alzo blijven er dan nog maar vijf nieuwe nummers over.Lees verder ›

Uit Mexico hoeven we echt niet alleen maar black of brute death metal te verwachten. Dit Call ov the Void dropt zijn debuutalbum On Grief and Dying in de digitale brievenbus en zoals de titel doet vermoeden, laat het viertal death/doom horen. Na het zeer sfeervolle ambient intro Disbelief - A Numb Prelude om de toon te zetten horen we de in eerste instantie grillige noten van One Last Regret. Niet geheel tegen de verwachting in klinkt er een ferme grunt om het geheel vocaal te omlijsten. Een mooie zuivere zangstem maakt tevens onderdeel uit van de muziek.Lees verder ›

Heb jij als kind ook wel eens een cijfertekening te maken gekregen? Je kent ze vast wel; zo’n tekening die bestaat uit allemaal genummerde puntjes en waarbij het de bedoeling is dat je die punten zorgvuldig en netjes in volgorde met elkaar verbindt. Dot-to-dot tekeningen worden ze ook wel genoemd. Je begint met het tekenen van een lijn van het punt met nummer één naar het punt met het getal twee, vervolgens naar het punt met cijfer drie, en zo steeds maar weer verder.Lees verder ›

Met de zomer voor de deur verscheen op 31 mei het zesde album van de Noorse formatie Beaten To Death die met Sunrise Over Rigor Mortis de meest zomerse grindcoreplaat ooit aflevert. Er zit zon in de albumtitel (die vermoedelijk verwijst naar het vrijwel gelijknamige Soulside Journey-nummer van landgenoot Darkthrone), de hoes oogt zinderend zomers (wat een geweldig artwork van de hand van William Hay!) en de muziek klinkt kleurrijker dan je ooit eerder hoorde van een grindcoreband.Lees verder ›

Het Britse Fellwarden is een decennium geleden ontsproten uit het brein van Fen-frontman Frank Allain, alias The Watcher. Nou is Fen bij mij altijd ergens blijven bungelen onderaan de subtop van de atmosferische (post-)black. Uitstekende band, maar pas op hun zevende plaat Monuments to Absence uit 2023 wist men me pas echt te overtuigen. Fellwarden legt de nadruk meer op sfeer en epiek en op het derde album Legend: Forged in Defiance pakt de heer Allain dit verder op.Lees verder ›

Evulsion is een internationale deathmetalband, die in 2019 werd opgericht. Initiatiefnemers hiervoor waren de Let Patrick Gapeev, die zang en gitaar op zich neemt, en de uit Rusland afkomstige gitariste Elena Verrier. Fanatieke YouTube-volgers kennen haar misschien van haar YouTube kanaal, waarop ze bekende metalnummers covert op haar gitaar. Nummers van onder andere Carcass, Cryptopsy, Death, Sepultura, Slayer en Suffocation trekken op het kanaal aan je voorbij. De band wordt gecompleteerd door de uit Litouwen afkomstige bassist Alex Potapov en de Amerikaanse drummer Chris Dovas. Die laatste naam doet wellicht een belletje rinkelen; hij hanteert ook de drumstokken in Firewing en Testament, en hij vergezelt de band Vital Remains als zij op tour gaan.Lees verder ›

Het Nederlandse Soulseller Records weet wel waar het goede vlees vandaan te halen. Dit Nadsvest is een samensmelting van Servische en Nieuw-Zeelandse achtergronden. Nochtans doet de titel van het album, Slovo Meseca I Krvi, vermoeden dat vooral het Servisch de bovenhand haalde. Nadsvest is de band van S, ook bekend onder de naam Atterigner actief in Gorgoroth en A, actief in Barshesketh. De black metal die de heren gefabriceerd hebben is een combinatie van eerste en tweede golf black metal afgekruid met wat andere beestachtige onderaardse klanken afkomstig uit de heavy metal en Servische folk.Lees verder ›

Resurge is een Portugese deathmetalband die opgericht is door voormalig bandleden van de band Underneath. Inmiddels is die band opgeheven en heeft de band waar we hier over recenseren in 2021 een eerste debuut EP uitgebracht met de titel Breeding in Vain. Het debuutalbum heeft de zeer passende titel Resurge From Underneath meegekregen. De tekstuele ofwel conceptuele verhandelingen op dit album vertellen het verhaal van een personage dat in een wereld is geboren waar mensen geproduceerd worden in couveuses. Een rijk dat overspoeld wordt door verwrongen, demonische monsters, waarin de persoon tracht te overleven in het aangezicht van een meer en meer vijandige omgeving. Klinkt allemaal nogal futuristisch. Bij een dergelijk concept verwacht ik dan ook technische, progressieve death, maar we krijgen op dit debuut old-school death voor de kiezen.Lees verder ›

Waar blijft de tijd toch? Het Australische Pestilential Shadows is toe aan zijn zevende album. Zoals onder andere collega redacteur heer Alfvoet al beschreef is er heel wat kruisbestuiving gaande in de blackscene van de Aussies. Zo weten wij dat Nazxul, Austere en Germ niet in absolute zin op elkaar lijken qua uitvoering, maar dat er door de jaren heen wel wat overdracht is geweest tussen de leden van de ene en de andere band. Laat ik voorop stellen dat er voor mij persoonlijk niets boven Nazxul gaat als we het hebben over waanzinnige sterke black uit het land van de kangoeroes. Al kon ik met diens laatste plaat Irkalla maar weinig beginnen. Iconoclast is voor mij daarentegen verplichte kost, wanneer u zich eens tegoed wil doen aan razende black. Maar goed, ik dwaal wat af van de essentie, een duivelse hamer dus in dit geval. Eerder verschenen de volgende recensies op Zware Metalen over het plaatwerk van Pestilential Shadows: In Memoriam, III Omen, Depths, Ephemeral en Revenant. Het is even de vraag waar dit Devil's Hammer ons gaat brengen, horen we vooral een stuk onversneden agressie of toch ook wel wat meer melancholische uitspattingen?Lees verder ›

We hebben hier te maken met een band die zichzelf gedurende 2023 voor het hele jaar heeft opgesloten, om nadien met een twintig minuten durend album op de proppen te komen. Het heet dan ook nog At Full Force, moeten we dat serieus nemen? Nou als we naar de tracktitels kijken schijnbaar niet. En ondanks het feit dat ik best wel wat humor kan waarderen, ga ik toch even serieus in op dit debuut van Gore Force V. De band is afkomstig van Zwijndrecht, Antwerpen (België) en mengt de boel aan elkaar met een heel aantal geestige samples en grappige tussenstukjes. Of dat uw smaak is, maakt verder helemaal niet uit, deze gasten doen het gewoon.Lees verder ›

Aspernamentum is een nieuwe Satanische blackmetalband uit Zweden. Meesterbrein en enige bandlid is hier D. Johansson. Primal Judgement Manifesto is een EP met vier nummers die de essentie rond Satanisme zou moeten verduidelijken. Kijk je naar 's mans onlinepagina's dan vind je niet noodzakelijk veel extra informatie maar lees je wel en ik citeer: "With The Moon As The Sun. With Fire As Water. With Blood As The Vern Breath Of Air. Praise The Foundations Of Blessed Inner War." Daar kunnen we wel mee verder denk ik.Lees verder ›

Codex Mortis werd in 2021 nog bestempeld als een prima band door collega Remco en dit naar aanleiding van de debuutplaat What Befalls Of Tainted Souls. Deze band bestaande uit leden uit de brede rangen van de Nederlandse extreme metalscene bleek nog zoekende naar hun eigen stijl, hun eigen tronie. Hopelijk hebben de heren dat facies gevonden op de opvolger die de titel Tales Of Woe meekreeg en nu niet meer via Vidar Records maar via het Zweedse Black Lion Records uitkomt. Hopelijk komt het goed voor dit kwintet.Lees verder ›

Een nieuwe Evergrey is voor mij altijd iets speciaals. Sinds Solitude - Dominance - Tragedy, uitgebracht in 1999 en dus een kwarteeuw geleden, draag ik de band in het hart. Met Theories Of Emptiness brengen de Zweden ons hun veertiende - jazeker, veertiende  - album sinds debuut The Dark Discovery in 1998 het levenslicht zag. Ook al was misschien niet elke release even sterk, het valt niet te ontkennen dat de band steeds kwaliteit en emotie levert en in het recente verleden vooral met The Atlantic en A Heartless Portrait (The Orphean Testament) bijzonder sterke albums afleverde. En godmiljaar nog eens aan toe, lieve lezers, ik weet niet hoe de band het doet, maar Evergrey blijft gewoon ijzersterk doorgaan. Lees verder ›