Headlines

Cultum Interitum (Latijns voor 'cultus van vernietiging') brengt met Sacrum Funeral haar derde volledige album uit. Voorganger Veneration Of The New Dawn werd door collega Joris Meeuwissen prima omschreven en kreeg een dito score. Op dit nieuwe album, eind 2023 uitgekomen, wordt geen drummer meer vermeld. Of B. het veld heeft geruimd of verruild is voor een digitale drummer weet ik niet maar ik gok wel degelijk op de aanwezigheid van een vleselijke drummer, daarvoor klinkt het allemaal niet klinisch genoeg.Lees verder ›

De Roemenen van Vorus brengen sinds 2017 death metal aan de man. Desolate Eternities is het derde volwaardige wapenfeit. De twee voorgaande albums zijn niet op Zware Metalen besproken. In een dikke veertig minuten worden er een tiental nummers ten gehore gebracht. Als ik het zo eens beluister denk ik vooral aan de termen 'old-school', 'effectiviteit', maar toch ook wel wat 'generiek'.Lees verder ›

Ergens in het vierkant Gent - Aalst - Geraardsbergen - Waregem bevindt zich Brakel. Het schurkt wat tegen de grens met Wallonië. Brakel blijkt ook de uitvalsbasis te zijn van de familie De Croo mecenassen van de Open VLD. Nu, het is natuurlijk niet de bedoeling om aardrijkskunde of politicologie te onderwijzen maar dit waren wel de eerste verwijzingen toen ik het debuutalbum van Brakel, een Belgische blackmetalband, in mijn handen kreeg. Het hebbeding komt uit op cd, tape en vinyl en draagt de misselijkmakende titel Wranger Wanen.Lees verder ›

Black Eucharist komt uit de Verenigde Staten van Amerika en noemde zich nog niet eens zo lang geleden Black Ejaculate. Tja, als er iets zwarts uit je pielemuis komt dan is er vermoedelijk toch iets grondig mis en lijkt een doorgedreven onderzoek toch aangewezen. Vinger in de poep zou ik zo zeggen en even de dokter de prostaat laten masseren. Prettig is anders. Nu, genoeg gelachen.Lees verder ›

Baron, het is toch een bijzondere naam voor een (doom)deathmetalband. Misschien is hij gekozen omdat hij wat klinkt als ‘Barren’ maar er al tig bands met die naam bestaan? Of probeert men aan te haken bij de statige en plechtmatige mystiek die aan de adel kleeft? De oud-schoolse songtitels op Beneath The Blazing Abyss lijken dat laatste toch wat tegen te spreken... Het zijn zo maar wat overdenkingen op een wat troosteloze zondagochtend na Koningsdag. Wat er ook van zij, het Finse Baron komt na twee in eigen beheer uitgebrachte EP’s nu eindelijk met zijn debuutalbum.Lees verder ›

Het is weer eens tijd om een relatief onbekende band in ons land wat naamsbekendheid te geven. Ditmaal gaat het over het uit Tel Aviv (Israël) afkomstige Tomorrow's Rain. Dit Ovdan is het tweede volwaardige album van de band. Van het debuut Hollow is zowel een Engelstalige als Hebreeuwse versie beschikbaar. Geen idee of dat bij dit Ovdan ook het geval zal zijn, maar het digitale album dat uw redacteur van dienst voorhanden heeft is vooralsnog in de Engelse taal.Lees verder ›

Wederom een album van een band uit Hongarije. Eerder dit jaar trof ik al de landgenoten van Mephitic Grave via het Spaanse label Memento Mori. Voor de uitgave van deze plaat zijn echter Loud Rage Music en Pest Records in het spel. Fátum is het debuut van dit vijftal dat onder de naam Damnation sinds 2020 door het leven gaat. De heren spelen death metal, zo lees ik terug in de bijgesloten promo.Lees verder ›

Cemetery Moon is een giftig en venijnig viertal uit de Verenigde Staten van Amerika, uit Connecticut om meer precies te zijn. Inside The Dark Kingdom: Volume One is een ruwe, rauwe demo-opname van deze Amerikaanse blackmetalvrienden. Kenners zien meteen dat er wat ouder werk op verzameld staat en dat wordt aangevuld met een nieuw nummer met de naam Temporal Bloodletting. De oudere nummers staan op het zelfgetitelde debuut uit 2023. Toen zat de heer Usurper nog niet op de drumkruk. Vandaar dat de heren dachten: laten we eens iets geks doen en een aantal nummers heropnemen.Lees verder ›

Hoera, het debuut uit 1993 van het Groningse Sad Whisperings wordt opnieuw uitgegeven. Sensitive To Autumn is het enige volwaardige album gebleven van een band die al sinds 1990 onder de toenmalige naam Desecrate actief was. Het goede nieuws is dat de heren sinds kort weer bij elkaar zijn en we ook nieuw materiaal mogen verwachten. Door de jaren heen waren er diverse wisselingen in de bandbezetting. De hier weergegeven bandbezetting heb ik maar vanuit de metalen archieven opgepikt. Ik zie daar overigens geen toetsenist bij staan, dus wellicht heeft één van de leden een dubbele rol.Lees verder ›

Troy The Band schotelt ons met het debuut Cataclysm een portie stonerdoom voor. De eerder verschenen EP The Blissful Unknown uit 2022, verscheen niet op Zware Metalen ter recensie. We moeten het dus doen met dit debuut van de Londenaren. Een vijftal met een tweetal Sean's in de gelederen, één op gitaar en één op bas. Niet onbelangrijk voor dit soort muziek en de naamgenoten drukken dan ook ferm de stempel.Lees verder ›

Het gebeurt wel eens dat ik op mijn luie krent zit een boekje te lezen en een bakkie te doen. Zo ook vorige week ergens. Ik werd op dat hoogzalige moment geappt door collega Johan V om dit plaatje van A, die ook in Devouring Famine zit, op te nemen. Cryptic Elegy heet dit zijprojectje van de brave man. Het is ijskoude ruw, rauwe, basale en rudimentaire typische Amerikaanse black metal uit de streek van Californië. Vijf nummers staat er op dit dem0otje dat toch zeker het beluisteren waard is mede gezien het feit dat er ook een ruig punkkantje aan zit. Ik ga voor de verandering geen geluidsfragment of videoclip opnemen in deze review, jullie zijn allemaal intelligent genoeg om deze op de juiste kanalen terug te vinden. Het is niet aan mij om de volledige demo hier zomaar prijs te geven.Lees verder ›

In 2022 trokken alle kleuren zich nog terug volgens de Denen. De twee heren van Offernat brachten toen All Colours Retract uit. Nu in 2024 ontdekken ze plekken en plaatsen waar echt niks zal groeien. Dit duo werkt hiervoor samen met het eveneens Deense Indisciplinarian label. Tenminste om deze mistroostige boodschap onder de mensen te brengen. De muziek van deze heren kan bestempeld worden als black metal met een doom en sludge rand. Zoals zo vaak in dit subgenre draaien de nummers behoorlijk lang op je draaitafel. Dat kan natuurlijk geen kwaad als de muziek van uitstekende kwaliteit is en er voldoende spanning en afwisseling verwerkt worden in de nummers.Lees verder ›

Ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Laten we beginnen met de negatieve berichtgeving. Bassist Aki ‘Conan’ Virta maakt niet langer deel uit van Wheel. De snarenbarbaar verliet medio vorig jaar al de band, maar dat is je mogelijk ontgaan. De vacature is in de tussentijd niet ingevuld en er is ook nog geen vervanger op het oog. Het goede nieuws is natuurlijk dat we desondanks een nieuwe plaat mogen verwelkomen. Het is vooralsnog niet duidelijk wie de baslijnen inspeelde, dus momenteel gaat Wheel als driewieler door het leven.Lees verder ›

Een epische albumhoes? Check! Loodzware riffs en atmosfeer? Check!! Gore, krachtige strot? Check!!! Het Noorse Bismarck is weer helemaal terug met zijn loodzware, ijskoude en atmosferische doom/post-metal. Vier jaar na Oneiromancer is er nu de opvolger in de vorm van Vourukasha, de derde langspeler van de in 2015 opgerichte band.Lees verder ›

Op de dag dat twee vliegtuigen zich in de Twin Towers boorden en de wereld getuige werd van één van de ergste terreurdaden ooit in de (Amerikaanse) geschiedenis (11 september 2001), bracht het uit San Diego afkomstige P.O.D. het album Satellite uit. Het album werd, met meer dan zeven miljoen verkochte exemplaren wereldwijd, een enorm succes. Er zijn mensen die (een deel van) het succes van het album toeschrijven aan het feit dat veel mensen na de aanslag diep, diep geschokt waren en wanhopig op zoek waren naar hoop en antwoorden.Lees verder ›

Nyrak kennen we al. Het is het geesteskind van Graaf Nevel oftewel Guy Van Nieuwenhove. Malvs passeerde al in maart 2022 en bleek de debuutplaat te zijn van deze Belgische symfonische blackmetalband. Devourer Of All is de opvolger en werd geheel zelf opgenomen maar wel in de vakkundige handen voor mixing en mastering gelegd van Yarne Heylen van de Project Zero Studio. Deze laatste brave man deed toch ook zijn uiterste best voor het laatste album van het eveneens Belgische Serpents Oath. En laat nu net de heer Risbourg ook van deze band deel uitmaken. Een beetje bandinteelt kan nooit geen kwaad, daar is in de lokale ondergrond en ver daarbuiten niemand vies van.Lees verder ›