Headlines

Unholy Impurity komt uit Italië, meer precies uit Sardinië. Waarom dan je occult aanvoelende oudeschoolblackmetal niet de connotatie Sardinian native black metal meegeven, nietwaar. Op plaat nummer twee, Oculus Mortis, opvolger van het in 2019 verschenen Bones Worship, worden zelfs een aantal nummers in de eigen lokale taal gebracht. Dit toont aan dat de bandleden nauw verbonden zijn met hun eigen cultuur. Als hun muziek dan ook nog eens via een Italiaans label, Masked Dead Records, wordt aangevoerd, dan zitten we wel goed.Lees verder ›

In 1990 bracht Merciless zijn debuut The Awakening uit. Het was de allereerste uitgave op het Deathlike Silence label van Mayhem's Euronymous. Als je als labelbaas wordt gevraagd dergelijk hoogwaardig materiaal uit te brengen dan is dat, om eens een mooie Engelse term te gebruiken, een no-brainer. Het album groeide uit tot een klassieker in het genre. Voorafgaand aan deze uitgave bracht Merciless twee demo's (Behind The Black Door en Realm Of The Dark) uit die nu beiden op deze uitgave staan.Lees verder ›

Schavot is de band van alleskunner Floris Velthuis. De heer Velthuis kennen we van heel wat blackmetalgeweld. Hij is actief in bands die zijn opgenomen in de zogenaamde Zwotte Kring. Denk dan aan Meslamtaea, Asgrauw, The Color Of Rain en nog vele anderen. Galgenbrok bleek de eerste kennismaking, Kronieken Uit De Nevel de tweede. Beide platen staan bol en dus vol van heerlijke, bij wijlen complex uitgedachte en uitgevoerde symfonische blackmetalpareltjes die je in de lijn kan plaatsen van oude Fleurety, Obtained Enslavement, Emperor, Dimmu Borgir en consorten.Lees verder ›

Lacuna Coil behoeft eigenlijk geen introductie. De Italiaanse band maakt al vijfentwintig jaar platen op het snijvlak van alternatieve en gothic metal. Ooit begonnen als een doom-light band, verschoof het geluid gedurende de jaren naar een moderner metal geluid, dat overigens perfect bij de band paste. Lacuna Coil blinkt namelijk uit in het maken van vrij toegankelijk klinkende nummers, waarbij het stevige element zeker niet vergeten wordt. Voorganger Black Anima was een wat steviger reactie op Delirium, zoals Sleepless Empire dat ook weer is op Black Anima.Lees verder ›

Het is alweer bijna twee jaar geleden dat de Griekse symfonische deathmetalgiganten van Septicflesh het meer dan uitstekende Modern Primitive hebben uitgebracht. Deze band slaagt er al sinds zijn heropstart met Communion (2008) in om binnen zijn subgenre een consistent hoog niveau aan te houden. Vooral sinds het daaropvolgende The Great Mass (2011) heeft de band ook een eigen en herkenbaar geluid gevonden, dat album na album nog verfijnd en geperfectioneerd wordt én telkens een stukje bombastischer en indrukwekkender klinkt. Het zal dan ook niet als een verrassing komen dat de nummers op de nieuwe EP Amphibians het niveau van Modern Primitive minstens evenaren, zowel inzake symfonische grandeur als op vlak van deathmetalbrutaliteit.Lees verder ›

Sinds het debuut in 2001 heeft Tobias Sammet met zijn project Avantasia een indrukwekkende discografie opgebouwd. De beide Metal Opera-albums leunden nog zwaar op de powermetaltraditie die is gestart door Helloween, maar gaandeweg werden de albums pompeuzer, orkestraler en verdween de powermetal naar de achtergrond. Wat op elk album bleef, is de indrukwekkende line-up aan gastzangers. Ook op het tiende album Here Be Dragons trekt Tobias weer een blik met geweldige vocalisten open. De meeste daarvan hebben we al eerder op albums van Avantasia gehoord. Nieuwkomers zijn Tommy Karevik (Kamelot), Kenny Leckremo (H.E.A.T.) en Adrienne Cowan (Seven Spires, zong al wel live bij Avantasia).Lees verder ›

Tavastland, het nieuwe album van het Finse pagan blackmetalgezelschap Havukruunu, vertelt het verhaal over hoe in 1237 de bewoners van Tavastland in opstand kwamen tegen de katholieke kerk. De priesters, pausen en ik weet niet wat nog voor clericaal volk werden door hun de bossen ingejaagd om nooit meer terug te komen. Het album of de thematiek van het album gaat zelfs nog verder en handelt over zij die vervreemd zijn van hun eigen hinterland, over zij die angstig zijn in het donker terwijl alle lichten gewoon aan zijn.Lees verder ›

"I Am Groot!". Eh, Grima bedoelen we natuurlijk. Je zou deze twee mogelijk door elkaar kunnen halen door de houten maskers en vertakte vingerstaken, die het uiterlijk van de vier cultisten van deze at-MOS-ferische blackmetalband kenmerken. Grima richt zijn muzikale invulling echter niet op kosmische ruimteavonturen, maar op het bezingen van een lang vergeten bosgod die over de Siberische oerbossen heerst. Grima is daarmee begonnen als een studioband, maar heeft inmiddels ook de weg naar het podium ruimschoots gevonden. Zo werd recent nog een rondje door Europa afgewerkt in het kielzog van niemand minder dan Kanonenfieber.Lees verder ›

WolveSpirit leerde ik dankzij Zware Metalen kennen in 2022. Ik had toen de gelegenheid hun album Change The World te recenseren en de band achteraf te interviewen. de plaat van deze niet doordeweekse Duitse band met Amerikaanse zangeres viel bij mij behoorlijk in de smaak. Daar zorgde de mix van classic rock, blues en stoner voor. Toch was de band op dat moment in hun hoofd al bezig met het volgende album. Toen al zeiden ze dat de opvolger harder en agressiever zou zijn. Klopt dat uiteindelijk voor de opvolger Bullshit? En behouden ze die leuke stijlmix van op Change The World? Je leest het hier!Lees verder ›

Het Schotse project SAOR gooit steeds wel hoge ogen als het aankomt op de jaarlijst. Doorheen de jaren heeft Andy Marshall met dit atmosferische, folkloristische blackmetalproject heel wat harten veroverd en dit voorjaar is hij toe aan een zesde langspeler onder de naam Amidst The Ruins. De man heeft zijn stijl ook wat gepolijst, met vooral op de vorige plaat Origins een gelakte productie waar de gelaagdheid prima uit de verf kwam.Lees verder ›