Sarke. Ik ben deze Noorse cultband een tijdje uit het oog verloren. Hun eerste drie albums, Vorunah (2009), Oldarhian (2011) en Aruagint…Lees verder ›
Black
Zo’n beetje vanuit het niets liet het uit Chicago (Verenigde Staten) afkomstige Vukari eind oktober een EP op de mensheid los. In…Lees verder ›
Funeral Mist, de eenmanszaak van Arioch. Arioch alias Mortuus. Mortuus, sinds 2004 en Plague Angel de voorman van Marduk. Sinds altijd (1993)…Lees verder ›
Hebben we deze niet eerder zien passeren? Neen, dat hebben we niet. Maar het is altijd een goede zaak als je muziek…Lees verder ›
Pestilential Shadows. Ten tijde van Depths stond deze heel hoog in mijn jaarlijst, dat was in 2011. Datzelfde jaar stond soort- en…Lees verder ›
Na een eerste EP in 2019 brengt Morgul Blade ons nu zijn eerste volwaardige album. Je hoeft geen enorme nerd te zijn…Lees verder ›
Laang 冷 is terug. De grote Taiwanees (of zijn dat ondertussen Chinezen?) leerde ik twee jaar geleden kennen met het album Hǎiyáng…Lees verder ›
Moon zou ik het liefste beschrijven als de Xasthur versie van Paysage d'Hiver. DSBM met doominvloeden, kosmisch van aard, met de nodige…Lees verder ›
Í Myrkri is het geesteskind van heerschap Simon Gardarsson en bracht sinds zijn oprichting in 2019 maar liefst drie full lengths en…Lees verder ›
To Sense | To Perceive had in mijn top drie van 2020 moeten staan. Geen idee wat mij is overkomen want dat…Lees verder ›