Headlines

Daddy Was Wrong. Mijn minder woke kantje tovert bij zo’n bandnaam spontaan foute X-rated content op mijn netvliezen. Blijkt een totaal foute inschatting. Enige tijd geleden bezorgde het West-Vlaamse kwartet Daddy Was Wrong ons namelijk een Spotify-link naar hun nieuwe EP Motorcycle Maniac. Geen handige mp3’tjes, geen fysieke cd maar Spotify. Een beetje onverwacht voor heren van toch al een bepaalde leeftijd (schommelend tussen 45 en 64). De link combineerde de band met een hele grappige bio, iets wat ze gewoon doortrekken op hun website. Waardoor je waarschijnlijk wel mag denken dat de heren zichzelf niet zo super au sérieux nemen en het eerder vier maten uit Tielt zijn die acht jaar na hun debuutplaat nog eens nieuwe nummers de digitale ether in gooien.Lees verder ›

Twee redenen waren er om deze Eisregen te selecteren. Ten eerste het feit dat ik de nood voelde om eens een negatieve review te schrijven, ten tweede de naam van de plaat. In het verleden liet ik me danig negatief uit over het werk van deze Duitse band, die in 1995 het licht zag en naar mijn aanvoelen bijzonder matige gothic meloblack bracht. Door de jaren heen is er weinig veranderd aan het clowneske gezelschap, behalve dan dat sommigen van mijn collega's er fan van werden (lees Leblos er even op na). Ik hield er een andere mening op na (Utter bagger). Album nummer zeventien (!) ondertussen. Een mens vraagt zich af waarom.Lees verder ›

1 + 1 = 3 of 2 + 2 = 5. Ja, dacht je dat het leven bepaalde zekerheden kende, zoals de uitkomsten van bepaalde sommen, blijkt er toch een andere invulling aan gegeven te kunnen worden. Niet getreurd; in dit geval gaat het slechts om zegswijzen. Een uitdrukking bedoeld om aan te geven dat de optelsom van afzonderlijke delen niet enkel leidt tot een eenduidige uitkomst, maar dat het kan resulteren in speciale kwaliteiten. Zo is een huis meer dan enkel een stapel stenen, hout en glas. Samen vormen ze een beschut onderdak en, hopelijk, niet enkel een huis, maar ook een thuis. Net als een lied meer is dan enkel en alleen een aaneenschakeling van noten, ritmes en melodieën. Of om het maar taalkundig te houden: het geheel is meer dan de som van de delen.Lees verder ›

Dit stel Poolse oudgedienden heeft zich verzameld onder de naam Untervoid. De heren zien de mens als een soort van parasiet waardoor de mensheid en de Aarde op zich niet lang meer te gaan hebben. Niet onlogisch ook dat hij hun tweede plaat gewoon Parasite doopte. In 2018 kwam nog een EP uit onder de niet al te moeilijke titel Untervoid. De heren binnen deze band hebben een verleden zoals ik al schreef in bands als Redemptor, Hate, Kriegsmaschine, Armagedon, Azarath, Thaw of Mentor.Lees verder ›

De tijd vliegt en misschien zit die thematiek wel ergens verscholen in het nieuwe album van Nightwish dat dit weekend over de al dan niet digitale toonbank rolt. Het lijkt gisteren nog dat ik zangeres Floor opbelde en we babbelden over onder andere twintig jaar Nightwish en Richard Dawkins. Voor Floor is het de derde plaat met de illustere Finnen, na het prachtige Endless Forms Most Beautiful en de vorige plaat Human. :||: Nature. Voor de band zelf is dit Yesterwynde maarliefst de tiende langspeler.Lees verder ›

Ja! Servant mag op stap met de grote jongens van Ellende en Groza. Zo doorkruist dit Duitse blackmetalgezelschap het Europese vasteland om hun derde en nieuwste plaat Death Devil Magick aan de man te brengen. AOP records posteert zo toch een aantal grote bands op de bekendste podia en volledig terecht. De vorige plaat van dit Helse viertal Aetas Ascensus werd door collega Aerts nog bestempeld als moderne black metal met dito geluidsafstelling maar dacht dat de oldschoolblackmetalfanaat het album wel eens links zou kunnen laten liggen.Lees verder ›

Volledig vanuit het niets! Op 6 september was daar plots, zonder ook maar enige vooraankondiging of noot aan muziek, het vijfde album van de eigenzinnige, experimentele metalband Pyrrhon: Exhaust. De band koos er namelijk voor om de intussen standaard pre-release perstoestanden over te slaan, zodat fans de volledige opname direct na de aankondiging kunnen ervaren, zoals deze bedoeld is om te worden gehoord. En zo geschiedde...Lees verder ›

Noise, het onbekende individu achter dit Duitse Kanonenfieber en nog heel wat ander lekkers, bracht in het verleden zijn muziek eigenhandig aan de man. Althans zo was dat met de debuutplaat, EP's en andere releases. Hij deed dit via zijn eigen label. Met Die Urkatastrophe komt daar verandering in. Een label als Century Media Records schuif je niet zo maar aan de kant als die aan je voordeur komen kloppen.Lees verder ›

Over het Engelse Deathfiend vond ik in eerste instantie weinig informatie. In ieder geval is het debuut Beyond Life niet besproken op Zware Metalen. Pas als ik de bijgeleverde biografie doorneem, wordt er (bijna in een bijzin) vermeld dat John Pickering ook in Doom en Sore Throat actief was. Kijk, dan gaat er wel een belletje rinkelen. Had dat nou gelijk gezegd, was mijn eerste reactie.Lees verder ›

Ja, terug de esoterische dieperik in. Het evangelie van Ævangelist bereikt een nieuwe fase, een waarin de schepper door zijn nakomeling in vraag wordt gesteld. Waar kom jij vandaan? Moet ik verrijzen als een onsterfelijke metafoor die de apocalyps zal overleven om jouw bestaansreden te onthullen? En wat voor rol speelde het Katholicisme in gans deze (persoonlijke?) evolutie? Hoe ver kunnen we het zoeken en wat ligt daar achter? Waarom al die vragen? Heb je überhaupt de review van Dream An Evil Dream III gelezen?Lees verder ›

Exhibition Of Prowess, oftewel: het tentoonstellen van kundig- en dapperheid. Alsof er iemand op deze verrekte aardkloot nog niet weet dat Kublai Khan TX momenteel bovenaan in de voedselketen staat als het gaat over lompe metalcore maken. Kennelijk heeft men nog steeds een bewijsdrang, dus komen we toe aan album nummer vijf van de Texaanse band. In 2022 werden fans nog getrakteerd op Lowest Form Of Animal en die muzikale krachtuitspatting krijgt een logisch vervolg. Uiteraard hebben we daar totaal geen moeite mee en schrokken we ook deze brok moshgeweld gulzig naar binnen alsof we een week niet hebben gevreten.Lees verder ›

De Indiase thrashers van Kryptos zijn toe aan album nummer zeven en dan ben je in het genre een "blijvertje". Tussen voorganger Force Of Danger en Decimator zit drie jaar. Het zal iets met een zeker virus te maken hebben. Hoe dan ook, er worden liefst vier singles van het album getrokken en dat impliceert maximale steun van het label en een ferm teken van leven.Lees verder ›

Zo, wat hebben we hier? Zomaar weer een release om te bespreken van Zware Metalen’s hofleverancier Transcending Obscurity Records, nog steeds uit India. Ditmaal het tweede volwaardige werkje van het Duitse deathmetalgezelschap, genaamd Typhonian. Deze plaat is getiteld The Gate of the Veiled Beyond en wordt het debuut op dit label. Ik ben altijd voorzichtig enthousiast als ik iets van het label van Kunal Choksi onder handen mag nemen. Net als een goede curry laat ik me de muzikale Indiase delicatessen regelmatig goed smaken. Gaat het nu dus weer een succes zijn? Laten we afwachten.Lees verder ›