Er zullen wel een hele hoop nare verhalen te vertellen zijn als je terugkijkt in de geschiedenis. Het kunnen verhalen zijn die zich dichtbij je als persoon afspeelden of net ver daarvandaan en misschien niet direct tastbaar leken en soms wel voor de nodige controverse zorgden. Galghe steekt dit alles in een blackmetaljas en komt uit de Lage Landen. Hij maakte reeds indruk met de tape Bloed Eed.Lees verder ›
Sinds 2012 maakt het uit Luik afkomstige Brutal Sphincter de relatief kleine (gore)grindscéne van de Lage Landen al onveilig met zijn pot onvervalste klereherrie. Eerder bracht het gezelschap Dirty Jazz Bondage Club (2015) en Analhu Akbar (2017) uit via het Duitse Rotten Roll Rex, dit keer verschijnt het nieuwste product genaamd Sphinct-Earth Society via het Italiaanse Time To Kill Records.Lees verder ›
En weer breekt een nieuwe hoofdstuk aan in de levensloop van Roadburn. Het festival dat al jaren het credo redefining heaviness draagt, is natuurlijk een evenement dat de cultstatus mag dragen. Al jarenlang staat het garant voor een bijzonder interessante programmering, waarbij grenzen van de undergroundmuziek worden opgezocht. Het is natuurlijk al lang geen metalfestival pur sang meer. Folk, electro en singer/songwriter hebben zich stevig genesteld in de line-up. Zo ook dit jaar. De tentakels zijn opnieuw diep in de ondergrond uitgeworpen en dat resulteert weer in een bijzonder fraaie rits aan acts over vier dagen. Dit jaar valt Roadburn samen met Pasen. Aan schrijvers Friso (FV) en Robert (RL) en Ruth (foto’s) om op zoek te gaan naar de ‘easter eggs’.Lees verder ›
A Flock Named Murder komt uit Toronto, Canada en is een trio bestaande onder andere uit de broers Mueller aangevuld met de heer Wandy. Incendiary Sanctum is de opvolger van de debuutplaat uit 2019, An Appointed Time. De heren spelen post-metal met een blackmetalrand. Nochtans doet het hoesontwerp van de heer Adam Burke me eerder aan alsof we een deathcoreband mogen verwachten. De muziek die deze heren etaleren zou ergens een mengeling moeten zijn van Agalloch, Neurosis, Inter Arma, Ulver, Fen, The Ruins Of Beverast, Ulcerate en nog zo maar eventjes Cult Of Luna. Je mag gerust "nou moe" roepen, iets wat ik ook deed toen ik de meegeleverde informatie las.Lees verder ›
Death metal bestaat als genre vanaf halverwege de jaren '80 en beleefde een heuse hype aan het einde van dat decennium. De bands schoten als paddenstoelen uit de grond en menig label boekte alles wat los en vast zat. Het gevolg was een overkill aan bands. Tel daar daar de explosieve opmars van het genre grunge bij op en het gevolg laat zich raden: de hype was voorbij. Toch bleven enkele bands stug voortploegen, vaak met wisselend succes. Feit is dat death metal nooit meer weg te denken is geweest en er zich enkele subgenres aftekenden. Veel gehoorde kritiek is dat er weinig originaliteit is en er nauwelijks verjonging optreedt.Lees verder ›
De tijd dat black metal enkel en alleen minimalistisch - uitgevoerd door alleen gitaar, bas en drum, met een rauwe, lo-fi productie en (vaak) met een pessimistische visie op de samenleving en een stevig wantrouwen tegenover mensen - mocht zijn, hebben we al een tijdje achter ons. Toch? Natuurlijk, daar denkt niet iedereen zo over. Er is een fervente groep voorvechters die trouw wil blijven aan de beginsels van het genre. Niets mis mee hoor als dit voor jou zo is. Mocht jij jezelf nou rekenen tot het gezelschap van poortwachters en pvristen, mocht jij je muziek het liefst extreem conformistisch aan de basisprincipes van black metal voor de dag zien komen, dan adviseer ik je de band Labyrinthus Stellarum doodleuk over te slaan en deze recensie simpelweg als niet bestaand te beschouwen.Lees verder ›
Eindelijk! De Letse pagan en folkblackmetalkrijgers van Skyforger zijn terug! Na ongeveer tien jaar ligt, in eigen beheer, het album Teikas rondjes te draaien. Het is een huzarenstuk geweest om opnieuw een heleboel vertelsels uit de eigen regio verzameld te krijgen op dit album, dat losjes uit de pols vertaald dan ook gewoon "volkse verhalen" zou moeten betekenen. Dit Lets collectief bestaat als sinds 1995 en heeft al aardig wat op zijn conto staan.Lees verder ›
Sterf jij liefst een stille dood? Of mag er toch op één of andere wijze wat drama bijkomen? Ik laat het even in het midden maar voor mezelf kies ik het eerste. Als mijn geliefden me maar voor eeuwig omsluiten. Niet, te poëtisch en te melancholisch worden hoor ik jullie al denken, nee dat is waar. Tijd dan maar voor een potje Hongaarse melodische death/black metal afkomstig van dit vijftal dat zich Mors Silens mag noemen en dit al sinds 2005. Poeh, dat is zowaar 20 jaar! Knap toch!Lees verder ›
Het uit Athene afkomstige Eleventh Ray komt met Reviving Tehom via Dark Descent Records. Ergens in de meegeleverde informatiebundel lees ik dat niemand minder dan YK (Serpent Noir) met deze release iets te maken zou hebben. Dit Eleventh Ray is een band, niet een zoveelste project van restjes of restleden, iets wat YK zelf zo wist neer te pennen. Ook deze band is geworteld in de zwarte en donkere magie en kent zijn raakvlakken op thematische wijze met de Typhonische Alchemie als ik het zo maar eventjes correct begrijp.Lees verder ›
Op 14 februari van dit jaar bracht het Nederlandse Rectal Smegma To Serve And Protect uit. Voor Zware Metalen reden om eens met de band te babbelen. Op hun verzoek wordt het een digitaal interview. Nadat ik de vragen heb gemaild, is Yannick Ophorst (zanger) vrij snel met zijn antwoorden. Je kunt ze hieronder lezen.Lees verder ›
Dong! Daar luidt de bel van de oude school: 21 mei staan de heerlijke speed/thrash/occulte rockers van Savage Master op het podium van P60 in Amstelveen. En de gemaskerde Amerikanen komen niet alleen maar nemen Sanhedrin mee: het powertrio dat het oude metal gevoel met een moderne twist mixt. De school gaat beginnen! Savage Master is één van de meest indrukwekkende bands in de occulte heavymetalscene. Geïnspireerd door een liefde voor heavy metal en horror, bouwde…Lees verder ›
Canada en Zwitserland liggen nu toch ook niet op een steenworp van elkaar, of vergis ik me? Nochtans hebben de bandleden in dit Détresse ondanks die afstand elkaar toch weten te vinden. Op zich is aan over die afstand samenwerken tegenwoordig natuurlijk niks moeilijk meer aan. Zo is dit drietal er ook in geslaagd om Pessimismes aan ons te overhandigen via Vendetta records, en dit gebeurde dan inderdaad ook via de elektronische snelweg. Gelukkig maar, want de Belgische posterijen slagen er de laatste weken en maanden zelfs niet in om pakketje veilig tot aan mijn voordeur af te leveren.Lees verder ›
Niet onverwacht ligt Preaching To The Wasteland in het verlengde van de debuut-EP uit 2023. Iets feller, meer solo’s en minstens evenveel opgestoken middenvingers. Geen moderne metal, maar degelijke en smerige garagepunkrock!Lees verder ›
Op de eerste dag van mei was de Iduna in Drachten het toneel voor een hoop death metal. Tony 'Demolition Man' Dolan voert als enig lid dat effectief in Venom speelde de band Venom Inc. aan, heeft die band dan nog bestaansrecht? Het Braziliaanse Krisiun biedt ondersteuning samen met de Polen van Hate en het Chileense Ater. Een vol programma dus voor een donderdagavond! Verslaggever Ruben liet het zonnetje voor wat het was en dook de duisternis van het doodsmetalen poppodium in.Lees verder ›
Tijd voor een overzicht van de 15 meest interessante video’s van deze week. Klik hier en deel zelf jullie 12 punten uit. Hier zijn achtereenvolgens Lorna Shore, Pain, Korpiklaani, Born of Osiris, Shadow of Intent, Chevelle, Five Finger Deathpunch, Sigh, Before The Dawn, Volbeat, Slava Zima, Of Mica and Men, Basement Torture Killings, Versatile en Anzv.Lees verder ›
Vorstin in Hilversum opent 30 mei voor de achtste keer de deuren voor METALCAFE Live. En het wordt een woest avondje want Black Rabbit (thrash/deth), Release the River (blackened death) en Tenuem (blackened metalcore) komen langs. En dan is er ook nog een afterparty om de nacht in te gaan. Lees verder ›
Over duivels, demonen en Hels gespuis! Over trompetten en toeters die alle slechteriken doen opdoemen uit de onderwereld. Zo moet je de aankondiging voor de zoveelste plaat - een EP of een volwaardige cd, het is me niet duidelijk - van het Duitse Drudensang interpreteren. Geysterzvvang, dat niet meer dan drang van donkere geesten en demonen zou moeten betekenen, is de titel van dit obscuur en bijzonder donker werkstuk. Het kan natuurlijk niet anders dan dat deze band onder het dak zit van Folter Records.Lees verder ›
En weer breekt een nieuwe hoofdstuk aan in de levensloop van Roadburn. Het festival dat al jaren het credo redefining heaviness draagt, is natuurlijk een evenement dat de cultstatus mag dragen. Al jarenlang staat het garant voor een bijzonder interessante programmering, waarbij grenzen van de undergroundmuziek worden opgezocht. Het is natuurlijk al lang geen metalfestival pur sang meer. Folk, electro en singer/songwriter hebben zich stevig genesteld in de line-up. Zo ook dit jaar. De tentakels zijn opnieuw diep in de ondergrond uitgeworpen en dat resulteert weer in een bijzonder fraaie rits aan acts over vier dagen. Dit jaar valt Roadburn samen met Pasen. Aan schrijvers Friso (FV) en Robert (RL) en Ruth (foto’s) om op zoek te gaan naar de 'easter eggs'.Lees verder ›
Het Amerikaanse SOM zit in een licht stijgende lijn. De band timmert steeds harder aan de weg en bracht drie jaar geleden al de prima plaat The Shape Of Everything uit. Vervolgens kwakten ze nog een EP met Depeche Mode-covers op de markt en nu is de band dan terug met gloednieuw werk: Let The Light In.Lees verder ›
Lorenzo Esposito Fornasari (‘LEF’) is gezegend met een gouden strot. Zijn stemgeluid lijkt erg op dat van Soundgardens Chris Cornell†. Stel hem op in een ouderwetse ‘supergroep’ met sterspelers als Colin Edwin (bas, ex-Porcupine Tree), Pat Mastelotto (drums, King Crimson) en Carmelo Pipitone (gitaar, Marta sui Tubi) en het etiket ‘grungeprog’ is snel geplakt. In de Zoetermeerse Boerderij, volgens Edwin ‘one of the best venues in the world’, weet…Lees verder ›
