Headlines

Een cenotaaf (in het Engels: cenotaph) is een leeg graf, monument of tombe opgericht ter ere en nagedachtenis aan een of meer overledenen van wie het stoffelijk overschot ergens anders begraven ligt of onvindbaar is. Het uit San Francisco afkomstige Fallujah geeft een creatieve draai aan het woord en schrijft het met een X: Xenotaph. Ook tekstueel vult de het viertal dit passend in aan de hand van het concept van het nieuwe album: een sciencefictionverhaal dat zich afspeelt in een realiteit na de dood.Lees verder ›

Dat bekt nou niet echt lekker hè, ARV. Als je het uitspreekt zou je piratenmuziek verwachten. Dat is het echter allerminst. Dit zijn Noren en zij spelen een variant op post-metal/hardcore. Met Curse & Courage brengt deze vijf hun debuutplaat uit het is er een waar ze best trots op mogen zijn. Curse & Courage is namelijk een buitengewoon genietbaar album geworden voor mensen die bijvoorbeeld LLNN een warm hart toedragen. Een nóg betere omschrijving van de muziek is wellicht Will Haven meets black metal.Lees verder ›

De vorige EP van het Fins-Nederlandse blackmetalgezelschap Iku-Turso, Ikuinen Tuli MMXXV - volgens mij een heruitgave van eerder werk uit 2018 - heb ik dan toch gemist. Ik ben blijven steken op Ikuinen Kirous, maar ook bij de laatste volledige plaat uit 2022 daarvoor dus: Into Dawnless Realms. Dit collectief zit al een poosje op stal bij het Duitse Purity Though Fire en ook deze EP komt via dit label. Er staan vier eigen nummers en een cover op, ja zelfs van het onevenaarbare, onnavolgbare Emperor als ik het zo maar even zie.Lees verder ›

Nadat het Belgische Fat Bastard in 2013 het debuut Feel The Pain uitbracht, volgde in 2018 de EP Junk Yard Fest. In 2025 ziet het tweede album Barely Dressed het levenslicht. De band omschrijft zijn muziek zelf als een kruising tussen Motörhead en Peter Pan Speedrock. Daarmee schiet de band raak qua omschrijving maar legt de lat tegelijkertijd hoog. Zal het lukken om de verwachtingen waar te maken?Lees verder ›

Alvorens ik deze review typte en mijn eerste luisterbeurt startte van de nieuwe plaat God Of Angels Trust, luisterde ik alle acht de albums van het Deense Volbeat in chronologische volgorde. Van halve bak kunnen jullie mij alvast niet betichten! Enkele bevindingen op een rijtje: debuut The Strenght / The Sound / The Songs is en blijft écht wel een retevette schijf! Daarna schreef men zeker nog aardige albums, maar in bijna alle gevallen stonden daar ook vaak wel enkele lauwe zeiknummers op die de kracht wat neer sabelen. De kwaliteit die Volbeat levert is overigens standaard aanwezig en dat is de heren na te geven sinds de oprichting in 2001. Twee jaar geleden verliet gitarist Rob Caggiano de band en zijn plek is ingenomen door producer en muzikant Flemming C. Lund (The Arcane Order), die live ook meespeelde in Poulsen zijn andere band Asinhell.Lees verder ›

Zo, ga er maar eens goed voor zitten want hier ligt een release voor ons klaar die zo maar eventjes 65 minuten muziek omvat. Deze release, die uitkomt via het Mexicaanse Personaal Records, katapulteert je terug, decades wel te verstaan, naar de beginjaren '90. Een periode waarin melodische black/deathmetalbands als paddenstoelen uit de grond schoten. Zo ook dit nog steeds actieve August Moon en zijn voorloper het intussen opgedoekte As Serenity Fades.Lees verder ›

Echt productief kunnen we het in 2010 opgerichte, Amerikaanse Autumn Lies Buried niet noemen: slechts twee albums heeft men op zijn naam staan. Echt stabiel kunnen we de bezetting ook niet noemen: anno 2025 zit er geen één origineel lid meer in de band. Willen deze twee feitjes iets zeggen over de kwaliteit van de muziek? Zeker niet. Met de EP Mob Mentality laten de heren weer van zich horen en dat gebeurt bovendien op een overtuigende wijze met een kruisbestuiving van, slam, deathcore, hip-hop en beatdown. Op je kanis!Lees verder ›

Met één i-grec en twee i’en in de binnenzak komt het Italiaanse eenmansproject Vampyriia wederom uit zijn crypte geslopen. Op zijn nieuwste EP The Melancholic Charm of the Moon zet hij zijn zwartmetalen tanden in onze nek om in vier nummers flink wat bloed te vergieten.Lees verder ›

Serotonia is een nog vrij nieuwe band van eigen bodem, opgericht in 2021. Even goed wist men het al tot de finale van de Wacken Metal Battle te schoppen, en pas daarna werd het eerste materiaal ook daadwerkelijk uitgebracht op plaat: de EP Choices (2024). Een jaar later is het de beurt aan World At War, een vier nummer stellende EP die wederom in eigen beheer uitgebracht wordt.Lees verder ›

Pak je strijdbijl maar uit de kast, want de barbaren van Conan komen weer een potje knokken. Het nieuwste album van deze doomgoeroes draagt de veelbelovende titel Violence Dimension, en het is alles wat je er van verwacht.Lees verder ›

Hebben we zo maar eventjes de twee vorige delen van een drieluik gemist. Onirik, het Portugese blackmetalgezelschap onder leiding van Gonius Rex, komt nu zowaar met het derde deel: Curling Serpents Under Stone. Ik praat je even bij. De heer Gonius Rex, ook nog actief in Noite, komt uit Lissabon en richtte dit Onirik zo maar eventjes al in 2002 op. Hij bracht in 2020 The Fire Beyond Eternity uit: deel twee van een verhalenbundel over het einde der tijden. In dat deel ging de wereld naar de galemiezen, compleet met vuur, lava en ik weet niet wat nog voor teringzooi. Dit derde deel handelt over hoe de wereld, of dat wat er nog van overblijft, verandert in een waarlijke hel.Lees verder ›