Headlines

Het volwaardige debuut van een band die zichzelf Brat noemt is daar. Termen als grindcore, powerviolence, hardcore en death metal komen er aan te pas. Eerder stond het kwartet op de bühne met de giganten van onder andere Eyehategod en Cro-Mags. De heren en dame hebben er anderhalf jaar de tijd voor genomen om het werk op te nemen in de HighTower Recording studio, waar ook het door mij geliefde Thou terecht kwam voor het opnamewerk. Nu, genoeg over alle randzaken, op naar de muziek, want daar gaat het tenslotte om.Lees verder ›

Naar deze plaat heeft volgens mij heel extreem Nederland en België uitgekeken en hetzelfde geldt vermoedelijk voor heel wat mensen ver daarbuiten. Het melodisch, symfonisch blackmetalduo bij uitstek Walg komt met plaat IV. Het is een logisch vervolg op I, II en natuurlijk III. De twee heren staan sinds hun conceptie garant voor hoogstaande kwaliteitsvolle melodische, symfonische black metal van de bovenste plank. Noem de band gerust, maar dat is mijn bescheiden mening, de Old Man's Child van de Lage Landen. Ook nu weer fantastisch artwork, ook nu weer fantastische muziek. Lees die titels! Het lijkt wel of de Nederlandse taal onuitputtelijk is om de miserie van éénieder van ons mee te omschrijven. De plaat komt uit op 24-04-2024: wat een symboliek.Lees verder ›

Het leven gaat vaak zijn eigen gangetje en kabbelt soms voort. Soms is het eb, dan weer is het vloed en daarop golven we dan elke dag een beetje mee. Soms gaat het goed, soms zelfs beter, maar dan weer gaat het slechter en zijn er momenten dat je je bedstede niet wenst te verlaten. Merk ik op dat ik niet zo gevoelig ben voor slechte golven? Daarmee heb ik wel niet geschreven dat er geen golven in mijn dagelijkse leven zijn. Misschien brengt het Belgische (Aarschotse) progressieve dark/doommetalgezelschap Vloed wel enkele tips aan over hoe we soms De Dag beter zouden starten. De Dag is het vervolg op Darkness, een plaat die ik al beluisterde ergens in september 2020. De drie heren hebben dus hun stinkende best gedaan hierop een vervolg te schrijven.Lees verder ›

Daenacteh staat in het teken van ontwikkeling. Zo maakte Deception de overstap naar het wat beter aangeschreven label Mighty Music uit Denemarken. Een logische stap na het goed ontvangen vorige album The Mire. Verder is in de tussentijd zanger Sindre Wathne Johnsen ook te bewonderen als de frontman van niemand minder dan Blood Red Throne. Daarnaast bouwt dit nieuwe album vooral voort op de koers die op The Mire al werd ingezet en wordt nog verder doorgetrokken. De symfonische invloeden liggen er ditmaal nog dikker bovenop en zijn een stuk ambitieuzer gecomponeerd.Lees verder ›

In het Engels noemt men het leiden van een luxe en comfortabel leven "to live in clover". Heeft u weer wat geleerd naar aanleiding van mijn hardnekkige Google gedrag. De reden dat ik deze term opzocht, is omdat ik tot op de dag van vandaag In Clover alleen kende als hardwerkende Belgische hardcoreband. En geheel volgens Zware Metalen standaarden behoor ik in de introductiealinea enige achtergrondinformatie met betrekking tot de band en het album te verschaffen.Lees verder ›

De Zwitsers van Shadowpath zijn op Zware Metalen nog niet aan bod gekomen. Nou puilt de discografie van het gezelschap ook niet uit, dus dat geeft helemaal niets. Daarentegen bestaat de band sinds 2008 -en zelfs sinds 2005 al - onder de naam Spellbound. Maar het gaat allemaal niet meer om het verleden, want zie hier The Aeon Discordance is het tweede album van deze muzikanten.Lees verder ›

Mathilde is niet het boek van Roald Dahl, want dat is Matilda, maar gewoon de bandnaam van dit Zwitserse sextet dat met 32 Décembre in eigen beheer zijn eerste plaat uitbrengt. Het is me niet helemaal duidelijk wie de bandleden zijn maar vermoedelijk is de heer Prétat een belangrijk figuur, daar hij verantwoordelijk bleek voor het versturen van de promo van deze plaat. Dit heerschap kennen we nog voor zijn indrukwekkende bijdrage, althans volgens collega Veltkamp, in de eveneens Zwitserse formatie Icare en meer betreffende zijn bijdrage op de plaat Charogne.Lees verder ›

Kennen we deze Duitsers van Ad Mortem niet? Ondanks het feit dat dit In Honorem Mortis hun debuutplaat is, kwamen we hun werk toch al tegen. De split uit 2020, Iudicium Ultimum met labelgenoten Mavorim, beiden op stal bij Purity Through Fire Records, is daar het bewijs van. Het mag dan ook niet verbazen dat Baptist van dat Mavorim op deze plaat in het Duits komt meekelen. Voor die split brachten ze in 2019 een nog obscuurdere release op de markt. Eveneens onder de vorm van een samenwerking, namelijk een split met het Colombiaanse Stnzr Cult met als veelzeggende titel Ceremonies For The Apocalyptic Idolatry.Lees verder ›

Oneiric is het tweede album van de Canadezen achter de progressieve groovemetalband Kelevra. Sommigen mogen dit doodleuk als death metal categoriseren (ga metalarchives maar eens checken) maar de band laat toch ook wel een behoorlijke portie groove metal à la Gojira horen.Lees verder ›

Smerig, smeriger, smerigst, Degraved. Dat is wel een aardige introductie voor wat we kunnen verwachten van dit kwartet uit Amerika. Degraved ontstond in 2020 als duo en heeft gaandeweg twee kompanen uit de drassige, modderige regionen gevist waarin de originele bandleden graag vertoeven.Lees verder ›

De enige vermelding die de progressieve metalcoreband ERRA tot op heden bij Zware Metalen kreeg, was plek nummer 253 in de jaarlijst 2021, gebaseerd op de stemmen van alle lezers destijds. Best bijzonder als we bedenken dat de heren toch al vanaf 2009 bezig zijn en met CURE een zesde volledig album op de markt brengen. Ondanks alle wijzigingen in de bezetting (drummer Alex Ballew en gitarist en zanger J.T. Cavey zijn nog de enige oorspronkelijke leden) blijft het DNA van de band wel altijd goed bewaakt.Lees verder ›

Wanneer ik aan Chili denk dan komt als eerste de gedachte aan bloedverziekend hete pepers bij me op. Ik zal denk ik niet de enige zijn en dus is het misschien goed te melden dat uit Chili niet alleen pepers komen. Dan is dat misverstand direct toch even uit de wereld geholpen. En nu dat opgehelderd is kan ik melden dat er ook zeer goede metalbands uit dit land komen. Is er dan toch een stiekeme link naar die hete pepers die wellicht stevig verankerd zitten in menig Chileens achterste? Een paar bands uit het land die noemenswaardig zijn, zijn Unaussprechlichen Kulten, Demoniac, Innana, Exanimatvm of Concilivm. Dus de scene leeft. De band die we vandaag bespreken heet Critical Defiance en brengt hier zijn derde langspeler uit via Unspeakable Axe Records voor de cd-versie en via Dying Victims Productions voor het vinyl. Het werkje is getiteld The Search Won’t Fall…Lees verder ›

Noud Smeets is de man achter het hier te bespreken Garden Of Souls, een progressieve band van Nederlandse bodem. Voor het debuutalbum van zijn eigen project, Anam Cara, kreeg hij onder andere bijval van gasten Atma Anur (Jason Becker, Tony Macalpine, Ritchie Kotzen), Alex Rudinger (Conquering Dystopia, The Haarp Machine,  The Faceless), Rich Grey (Annihilator) en Barend Courbois (MSG, Blind Guardian).Lees verder ›

Exigens Monumentum is de eerste plaat van het uit Poznan, Polen afkomstige kwintet Devorzhum. De black metal die de heren etaleren zou er een zijn voor de fans van de Noorse black metal uit het midden van de jaren 90. Kijk dat is nu eens een goede periode! Net als wijn wordt black metal natuurlijk niet slecht. Hetgeen wel eens voorvalt, gelukkig niet al te vaak, is dat cd's of geluidsdragers uit die periode versleten geraken. Gewoon door het te veel afspelen, dat kan zo maar even gebeuren.Lees verder ›

Andrew Craighan en Aaron Stainthorpe zijn de enige twee heren die je als overblijvende leden van de doommetalband My Dyging Bride zou kunnen catalogeren. Nu 34 jaar na hun conceptie komen de heren en dame met album nummer vijftien, A Mortal Binding. De eerlijkheid gebied mij te vertellen dat ik deze band in hun vroege fase gevolgd heb, verschillende keren live heb gezien maar dat het meest recente werk - en ik stel dan werk na 2012 - niet meer noemenswaardig in mijn geheugen gegrift staat. Daartegenover staat dat een nummer als The Cry Of Mankind of A Kiss To Remember vanop respectievelijk de fantastische platen The Angel And The Dark River (1995) en Like Gods Of The Sun (1996) wel een bijzonder gevoelig litteken op mijn ziel hebben nagelaten. De haren op mijn onderarmen gaan nog altijd rechtstaan bij de eerste tonen en klanken van deze nummers.Lees verder ›

Een nieuwe band uit Polen. Dit Shadohm laat progressieve deathcore horen die met name geschikt zou zijn voor fans van Architects, Lorna Shore, Meshuggah en Gojira. Drummer Paweł "Pavulon" Jaroszewicz heeft een verleden in de bands Hate en Vader en schijnt als ik het zo lees de initiator van dit vijftal muzikanten te zijn, om zo tot deze band te komen.Lees verder ›