In juni brengt Rotted Life Records Inhumane Epoch uit, het nieuwe album van Nuclear Tomb. Onlangs verscheen al de single Falling Out The World Of Lies, die door het eigenzinnige artwork van de hand van Brad Moore – die ook albumhoezen voor onder meer Gatecreeper, Tomb Mold, Worms en Slimelord verzorgde – meteen mijn aandacht trok. Dit gezelschap uit Baltimore, Maryland werd reeds in 2011 opgericht lees ik op Metal Archives, maar bracht twee jaar geleden pas zijn eerste langspeler uit. (Lees hier de recensie van Terror Labyrinthian door collega-redacteur JohannesV.) Voor mij was Falling Out The World Of Lies echter de eerste kennismaking. Een die naar meer smaakte mag ik wel stellen. Inmiddels heeft Epoch Inhumane al heel wat rondjes gedraaid en kan ik mijn eerste indruk aan het papier toevertrouwen.
Tot voor kort was Baltimore voor mij vooral gelinkt aan de legendarische serie en maatschappijkritisch pamflet The Wire. Daar komt nu Nuclear Tomb bij. Hoewel misschien een heel andere tak van sport, is maatschappijkritiek dit kwartet niet vreemd, verre van! De politieke titels en teksten zijn geheel in de thrashtraditie en hierin wordt de ene na de andere dystopische toekomstvisie geschetst. Op de albumhoes herkennen we flarden van wat lijkt op een zieke wereld en dito volksvertegenwoordiging; het Capitool onder een giftig gele hemel met op de voorgrond een veelkoppig monster aan een infuus, een mutant achter een rollator, een stapel kernraketten en meer van dat soort ellende.
Opener Watch The Skies begint met een alarmerende sample uit filmklassieker The Thing From Another World, waarin verslaggever Scotty waarschuwt voor een buitenaardse dreiging. De zinsnede ‘watch the skies’ groeide later uit tot een culturele referentie om een ondefinieerbare, catastrofale dreiging uit te drukken. Nuclear Tomb knalt er hierna keihard in met een hectisch rondje gitaar- en drumaccenten. Deze audiolawine wordt kort onderbroken met een stukje episch akkoordenwerk, waarmee het nummer en de plaat het officieel startschot lijken te krijgen en de toon wordt gezet voor wat komen gaat. Ondanks dat Watch The Skies redelijk compact is weet Nuclear Tomb er in sneltreinvaart een lading inventieve en agressieve riffs doorheen te jagen, ondersteund door beenharde drumpolka’s en hier en daar opgeluisterd door een vingervlugge gitaarsolo. Zanger en gitarist Michael Brown heeft een hoop te melden en hij blaft zijn boodschap er lekker agressief overheen. De vocalen zijn voor een thrashbegrippen aan de diepe kant maar blijven ondanks het hese randje redelijk goed verstaanbaar. Als er richting eind toch wat gas wordt teruggenomen roepen de dissonant zoemende gitaren Morbid Angel in herinnering. Door deze korte vertraging hakt het snelle slotstuk er extra hard en blijf je na het mokerharde slotakkoord enigszins beduusd achter. De kop is eraf!
Na het nog enigszins rechttoe rechtaan geweld van Watch The Skies, lijkt Nuclear Tomb met Falling Out The World Of Lies pas echt in opperste staat van paraatheid te staan en met deze eerste single zijn definitieve visitekaartje te presenteren. In een kleine vier minuten komt er een stortvloed aan creativiteit over je heen waarmee het eigenzinnige kwartet op kunstige wijze allerlei muzikale elementen met elkaar verweeft, het ene moment slepend traag en dan weer razendsnel. Van vreselijk dissonant tot heerlijk harmonieus. Duidelijk hoorbaar zijn invloeden van bands als Voivod, Coroner en Pestilence. Dat de heren en dame hun instrument beheersen staat buiten kijf. Virtuositeit wordt gelukkig nergens het doel maar blijft een middel om de behoorlijk complexe composities muzikaal en herkenbaar te houden.
Nummer drie en single twee Unbowed and Averse komt verrassend pakkend binnen en doet door de akkoordenprogressie en het verhalende karakter van de zang denken aan Megadeth, hoewel ook dit nummer niet verlegen zit om dissonante klanken en spitsvondig accentenspel.
Met Faithless Continuum word je meteen weer in het diepe gegooid en ga je als luisteraar zonder actieve houding kopje onder. Laten dit soort prikkelende muzikale praktijken gelukkig precies zijn waarnaar ik als liefhebber op zoek ben.
Gaandeweg Epoch Inhumane trekt er een smakelijke stoet van invloeden en stijlen aan je voorbij, zowel binnen de afzonderlijke nummers als op het album als geheel. Zo klinkt Broken Promise, Barren Essence een stuk extremer en smeriger (Hoor ik daar rototoms?) met een wat progressief staartje, terwijl Lifeless Transformation en Terminally Emboldened met stuwende ritmes en primitieve punksfeer dan weer een vleug death ’n roll ademen. Butcher’s Lament is zelfs instrumentaal, maar ook zonder zang wordt de aandacht hier vakkundig vastgehouden. Niets ten nadele van de vocalen maar dit is misschien wel mijn favoriet. Wat een knaller! Als dit daadwerkelijk over een slager gaat die wroeging krijgt over zijn arbeidsverleden zou je de track zo uit kunnen roepen tot ‘vegan anthem’.
Titelnummer en hekkensluiter Epoch Inhumane is eigenlijk het hele epos andermaal. In vijf minuten word je weer mee aan de hand genomen door een verschroeid landschap in een of andere dystopische toekomst en laat de band uit Baltimore nog eenmaal horen hoe het moet. Het album wordt afgetopt met wederom een onheilspellend geluidsfragment. Dit keer horen we een immer kritische Malcolm X in scherpe metaforen over ongelijkheid, onrecht en onderdrukking.
Nuclear Tomb heeft de tijd en de moeite genomen om zijn muziek te laten rijpen en een album te maken voor (en door) fijnproevers. Met jaren optredens in de vingers wordt met dit tweede album maar weer eens bewezen dat oefening inderdaad kunst baart. Met Epoch Inhumane leveren deze Amerikanen een muzikaal zinderende plaat af, waarop ze laveren op het snijvlak van death en thrash metal. Ze weten een cocktail te maken met het beste van deze twee werelden, doorspekt met progressieve elementen. En waar bij progressieve metal het gevaar op de loer ligt dat de muziek klinisch en overgeproduceerd is, klinkt Nuclear Tomb nergens gekunsteld maar heeft de band een smaakvol, organisch geheel gefabriceerd met een geheel eigen smoel.
In tijden waarin de wereld onder hoogspanning staat en we in een nieuwe, nucleaire wapenwedloop gesleurd lijken te worden, klinkt Epoch Inhumane (helaas) urgenter dan ooit. In de biografie staat te lezen dat de band de laatste jaren heeft gespeeld van Texas tot Québec om hun muziek te verfijnen. Nu lijkt me het moment(um) daar om de rest van de wereld te gaan veroveren. Wat mij betreft kunnen ze beginnen met het oversteken van de grote plas. Voordat het zover is zullen we het moeten stellen met de plaat die gisteren is verschenen op Rotted Life Records…
Score:
90/100
Label:
Rotted Life Records, 2026
Tracklisting:
- Watch The Skies
- Falling Out The World Of Lies
- Unbowed & Averse
- Faithless Continuum
- Broken Promise, Barren Essence
- Lifeless Transformation
- Butcher’s Lament
- Terminally Emboldened
- The Coward’s Curse
- Epoch Inhumane
Line-up:
- Michael Brown – Zang, gitaar
- Matt Ibach – Gitaar
- Amelia Morris – Bas
- JD Lookabill – Drums
Links: